Η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ στηρίζει Τραμπ για το κλίμα: «Μύθος η κλιματική αλλαγή»

Με ανα­κοί­νω­ση της για την ημέρα του Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, η ΓΕΝΟΠ/ ΔΕΗ “ευ­θυ­γραμ­μί­ζε­ται” πλή­ρως με την από­φα­ση του προ­έ­δρου των ΗΠΑ να εγκα­τα­λεί­ψει τη Συμ­φω­νία του Πα­ρι­σιού.

Το συν­δι­κα­λι­στι­κό όρ­γα­νο θε­ω­ρεί ότι η κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή είναι δη­μιούρ­γη­μα συμ­φε­ρό­ντων τα οποία θέ­λουν το τέλος των ορυ­κτών καυ­σί­μων, ενώ θέτει το ερώ­τη­μα αν η απο­χώ­ρη­ση των ΗΠΑ από τη Συμ­φω­νία ξε­σκε­πά­ζει το “κα­τα­σκεύ­α­σμα” που λέ­γε­ται “κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή”.

Ανα­λυ­τι­κά η ανα­κοί­νω­ση της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ ανα­φέ­ρει τα εξής:

“Υπο­στη­ρί­ζο­ντας και επι­μέ­νο­ντας, προ­φα­νώς, στην άποψή του ότι η κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή είναι απλά μια “κι­νε­ζι­κή συ­νο­μω­σία”, ο Τραμπ -τέσ­σε­ρις μήνες μετά την ανά­λη­ψη των κα­θη­κό­ντων του- ανα­κοι­νώ­νει ότι οι ΗΠΑ δια­κό­πτουν την εφαρ­μο­γή των μη δε­σμευ­τι­κών όρων της συν­θή­κης για την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή και τερ­μα­τί­ζουν τη συν­δρο­μή τους στο Πρά­σι­νο Τα­μείο για το Κλίμα.

Ενά­μι­ση χρόνο μετά την υπο­γρα­φή της συμ­φω­νί­ας, μία υπερ­δύ­να­μη, οι ΗΠΑ (ένα από τα κράτη και συ­γκε­κρι­μέ­να το δεύ­τε­ρο κρά­τος με τους πιο υψη­λούς ρύ­πους) αφή­νουν τα υπό­λοι­πα 195 έθνη να συ­νε­χί­σουν το κοινό σχέ­διο δρά­σης, που “εμπνεύ­στη­καν” κά­ποιοι προ­κει­μέ­νου να …επι­τύ­χουν το τέλος της επο­χής των ορυ­κτών καυ­σί­μων.

Εκτός από το γε­γο­νός ότι η απο­χώ­ρη­ση των ΗΠΑ από τη συμ­φω­νία δη­μιουρ­γεί -εκ των πραγ­μά­των- πλέον ένα νέο σκη­νι­κό και αλ­λά­ζει τα δε­δο­μέ­να, πολλά είναι και τα ερω­τή­μα­τα που εγεί­ρει (ως προς τα όσα έχουν προη­γη­θεί) ενώ δεν μπο­ρεί να πα­ρα­βλε­φθεί το γε­γο­νός ότι, ταυ­τό­χρο­να, απο­τε­λεί μία κί­νη­ση η οποία μάλ­λον έρ­χε­ται να επι­βε­βαιώ­σει κά­ποια πράγ­μα­τα.

Αλή­θεια, μετά από την εξέ­λι­ξη αυτή, ποιο μπο­ρεί να είναι το προ­φα­νές: α) ότι πίσω από τον μύθο της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής βρί­σκο­νται τα με­γά­λα επι­χει­ρη­μα­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα και συ­γκε­κρι­μέ­νες βιο­μη­χα­νί­ες που προ­ω­θούν φι­λο­σο­φί­ες, εκ­στρα­τεί­ες, “λο­γι­κές” και προ­πα­γαν­δί­ζουν υπέρ της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής, με προ­φα­νή στόχο να απο­κο­μί­σουν κέρδη ή β) το ότι μία υπερ­δύ­να­μη όπως οι Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες της Αμε­ρι­κής μπο­ρεί να αδια­φο­ρεί τόσο πολύ για το μέλ­λον και να είναι τόσο “αναί­σθη­τη” αδια­φο­ρώ­ντας για κάτι δήθεν “τόσο τρα­γι­κό” όσο το “κα­τα­σκεύ­α­σμα” της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής;

Σή­με­ρα, όταν ανα­φέ­ρου­με την λέξη “πε­ρι­βάλ­λον”, συ­νειρ­μι­κά σκε­φτό­μα­στε “κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή” και “υπερ­θέρ­μαν­ση του πλα­νή­τη”, την ίδια ώρα που η αλ­λα­γή του κλί­μα­τος απο­τε­λεί ένα ισχυ­ρό πο­λι­τι­κό και οι­κο­νο­μι­κό ζή­τη­μα στα χέρια αυτών που δια­μορ­φώ­νουν τις πο­λι­τι­κές και που στο όνομα των “πρά­σι­νων χαρ­το­φυ­λα­κί­ων” εφεύ­ραν την “πρά­σι­νη οι­κο­νο­μία”.

Θα ήταν αφέ­λεια να σκε­φθεί κά­ποιος ότι η κί­νη­ση του Προ­έ­δρου των ΗΠΑ είναι ατυ­χής ή τυ­χαία ή άστο­χη ή άτοπη. Μάλ­λον το αντί­θε­το. Και στο­χευ­μέ­νη είναι και κα­θό­λου τυ­χαία και μάλ­λον είναι ένα βήμα στο οποίο θα προ­στε­θούν πολλά ακόμα βή­μα­τα και που όσο  περ­νούν τα χρό­νια τόσο θα έρ­χο­νται να απο­δεί­ξουν ότι οι υπο­ψί­ες και οι αρ­χι­κές εκτι­μή­σεις για την κα­λο­στη­μέ­νη μη­χα­νή της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής και την απάτη των με­γά­λων συμ­φε­ρό­ντων στις πλά­τες των πε­ρισ­σό­τε­ρο αδυ­νά­των, έχουν ισχυ­ρή βάση και μία πολύ δυ­να­τή δόση αντι­κει­με­νι­κό­τη­τας.

Προς επίρ­ρω­ση των κα­τα­στά­σε­ων αξί­ζει να ανα­φερ­θεί ότι ούτε μπο­ρεί να ήταν τυ­χαίο το γε­γο­νός ότι η συμ­φω­νία για την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή (συμ­φω­νία των Πα­ρι­σί­ων) επε­τεύ­χθη μετά από μία ει­κο­σα­ε­τία αδιέ­ξο­δων συ­να­ντή­σε­ων. Σαν πολύ δεν είναι για κάτι τόσο τρα­γι­κό και τρο­μα­κτι­κό; (ο σοφός λαός λέει ότι “όπου υπάρ­χει κα­πνός, υπάρ­χει και φωτιά”). Φαί­νε­ται όμως ότι “η φωνή των συμ­φε­ρό­ντων”, με το πέ­ρα­σμα των ετών, με­γά­λω­σε και έτσι τε­λι­κώς τα κα­τά­φε­ρε να επι­βλη­θεί.

Κάπως έτσι, μπήκε σε εφαρ­μο­γή μία συμ­φω­νία που απο­τε­λεί ένα σχέ­διο δρά­σης για τη συ­γκρά­τη­ση της αύ­ξη­σης της θερ­μο­κρα­σί­ας του πλα­νή­τη “αρ­κε­τά κάτω” από τους 2°C, με…. κό­στος που το φόρ­τω­σαν στις πλά­τες των ορυ­κτών καυ­σί­μων γιατί “έτσι τους συ­νέ­φε­ρε”.

Την ίδια ώρα, σκαρ­φί­στη­καν και συ­νέ­τα­ξαν οδη­γί­ες και επέ­βαλ­λαν δε­σμεύ­σεις που ανα­γκά­ζουν την συμ­μόρ­φω­ση σε κα­θε­στώ­τα που αυτή τη στιγ­μή π.χ επι­βάλ­λουν παύση λει­τουρ­γί­ας των ορυ­χεί­ων, από­συρ­ση μο­νά­δων της ΔΕΗ με μία “βίαιη” δια­δι­κα­σία και πολ­λα­πλές αρ­νη­τι­κές και κα­τα­στρο­φι­κές συ­νέ­πειεςτις οποί­ες, δια­χρο­νι­κά, έχου­με εκ­θέ­σει και για τις οποί­ες διε­ξά­γου­με έναν δια­χρο­νι­κό αγώνα προ­κει­μέ­νου να τις απο­τρέ­ψου­με. Τέλος, δεν είναι δυ­να­τόν να ξε­χά­σει κα­νείς την μη­χα­νορ­ρα­φία που σκαρ­φί­στη­καν και βά­πτι­σαν ΕΤΜΕ­ΑΡ, το οποίο ως γνω­στόν είναι η απο­ζη­μί­ω­ση των πα­ρα­γω­γών ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας από Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας (ΑΠΕ), είναι η συ­νει­σφο­ρά όλων μας στη μεί­ω­ση εκ­πο­μπών αε­ρί­ων ρύπων μέσω προ­ώ­θη­σης των ΑΠΕ.

Η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ έχει πολ­λές φορές υπο­στη­ρί­ξει και απο­δεί­ξει την ευαι­σθη­σία της για την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Μία ευαι­σθη­σία δε­δο­μέ­νη, δια­κη­ρυγ­μέ­νη και σαφής. Άλλο τόσο σαφής είναι η θέση εκεί­νη που μας βρί­σκει απο­λύ­τως σύμ­φω­νους ότι “ο πλα­νή­της και η χώρα μας έχουν ανά­γκη από την Πρά­σι­νη Ανά­πλα­ση και όχι από την “πρά­σι­νη ανά­πτυ­ξη” που είναι “κα­θα­ρό” δη­μιούρ­γη­μα των συμ­φε­ρό­ντων“.