Απολογήθηκε ο 17χρονος πατροκτόνος με επίκεντρο το ιστορικό οικογενειακής βίας

• Προη­γή­θηκε πολύωρη κατά­θεση της μητέρας για τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης, ενώ στη δικο­γρα­φία συγκε­ντρώ­νο­νται εργα­στη­ριακά ευρή­ματα, ψηφιακά πει­στή­ρια και η ιατρο­δι­κα­στική τεκ­μη­ρί­ωση για τον θάνατο του 49χρονου

Προη­γή­θηκε πολύωρη κατά­θεση της μητέρας για τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης, ενώ στη δικο­γρα­φία συγκε­ντρώ­νο­νται εργα­στη­ριακά ευρή­ματα, ψηφιακά πει­στή­ρια και η ιατρο­δι­κα­στική τεκ­μη­ρί­ωση για τον θάνατο του 49χρονου

Η υπόθεση της πατρο­κτο­νίας στη Λέρο εισήλθε χθες στο καθαρά ανα­κρι­τικό στάδιο στην Κω, καθώς ο κατη­γο­ρού­με­νος ηλικίας 17 ετών, απο­λο­γή­θηκε ενώπιον της Ανα­κρί­τριας Κω και με ομόφωνη απόφαση που ελήφθη με τον Εισαγ­γε­λέα της αφέθηκε ελεύ­θε­ρος με την υπο­χρέ­ωση να ακο­λου­θή­σει θερα­πεία από ψυχο­λό­γους του Κρα­τι­κού Θερα­πευ­τη­ρίου Λέρου.

Πριν από την εμφά­νιση του ανη­λί­κου για απο­λο­γία, προη­γή­θηκε πολύωρη κατά­θεση της μητέρας του, με αντι­κεί­μενο τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης της οικο­γέ­νειας, το οικο­γε­νειακό πλαίσιο και το ιστο­ρικό εντά­σεων που, όπως κατα­γρά­φε­ται, είχε προη­γη­θεί επί χρόνια.

Το περιε­χό­μενο αυτής της κατά­θε­σης θεω­ρεί­ται κρίσιμο ως προς το κοι­νω­νικό και οικο­γε­νειακό υπό­βα­θρο που εξε­τά­ζε­ται, δίπλα στα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά της ημέρας του θανά­σι­μου τραυ­μα­τι­σμού.

Η οικο­γέ­νεια, έχει ακόμα 2 μικρό­τερα παιδιά ηλικίας 5 και 10 ετών, γεγονός που προ­σθέ­τει ιδιαί­τερο βάρος στη διε­ρεύ­νηση του οικο­γε­νεια­κού πλαι­σίου, τόσο ως προς την εξέλιξη των γεγο­νό­των όσο και ως προς τη συνο­λική εικόνα που σχη­μα­τί­ζε­ται για τα προη­γού­μενα χρόνια.

Η δίωξη και η προ­θε­σμία

Το πρωί του Σαβ­βά­του ασκή­θηκε σε βάρος του ανή­λι­κου κατη­γο­ρού­με­νου ποινική δίωξη από τον Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω κ. Ιωάννη Μαρ­τι­νάκο για ενδο­οι­κο­γε­νειακή ανθρω­πο­κτο­νία σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση, στο πλαίσιο του άρθρου 10α του Ν. 3500.

Αμέσως μετά την άσκηση της δίωξης, ο κατη­γο­ρού­με­νος οδη­γή­θηκε συνο­δεία αστυ­νο­μι­κών ενώπιον της Ανα­κρί­τριας Κω, παρου­σία του συνη­γό­ρου του κ. Πανα­γιώτη Αβρίθη και ζήτησε προ­θε­σμία.

Το χρονικό στο συνερ­γείο στις 26 Φεβρουα­ρίου 2026 και το κυλιν­δρο­πί­στονο

Η ανθρω­πο­κτο­νία απο­δί­δε­ται σε επει­σό­διο που σημειώ­θηκε την Πέμπτη 26 Φεβρουα­ρίου 2026 και ώρα 18:15 στην περιοχή Άλιντα Κερου­λάς στη νήσο Λέρο, μέσα σε συνερ­γείο αυτο­κι­νή­των όπου εργά­ζο­νταν πατέρας και γιος. Στον πυρήνα της δικο­γρα­φίας βρί­σκε­ται ένα βαρύ μεταλ­λικό εξάρ­τημα, ένα κυλιν­δρο­πί­στονο, το οποίο, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής κατα­γε­γραμ­μένα στοι­χεία, απο­τέ­λεσε το αντι­κεί­μενο που συν­δέ­ε­ται με τον θανά­σιμο τραυ­μα­τι­σμό.

Στο πλαίσιο της αστυ­νο­μι­κής έρευνας ανα­φέ­ρε­ται ότι προη­γή­θηκε έντονος δια­πλη­κτι­σμός. Το θύμα, φέρεται να εκτό­ξευε αντι­κεί­μενα, εξαρ­τή­ματα και εργα­λεία εντός του συνερ­γείου, ενώ το κυλιν­δρο­πί­στονο φέρεται αρχικά να χτύπησε τον ανήλικο στη δεξιά πλευρά της κοι­λια­κής χώρας. Ακο­λού­θως, κατά την ίδια εκδοχή, ο ανή­λι­κος το περι­συ­νέ­λεξε και το εκσφεν­δό­νισε με δύναμη προς τον πατέρα του, πλήτ­το­ντάς τον στο πίσω μέρος της κεφαλής και προ­κα­λώ­ντας τον τραυ­μα­τι­σμό που απο­δεί­χθηκε θανα­τη­φό­ρος.

Ο 49χρονος δια­κο­μί­στηκε στο Νοσο­κο­μείο Λέρου, όπου υπέκυψε στα τραύ­ματά του.

Η σύλληψη, η προ­α­νά­κριση και οι κατα­σχέ­σεις

Ο ανή­λι­κος συνε­λή­φθη την Παρα­σκευή 27 Φεβρουα­ρίου 2026 και ώρα 06:00, εντός των ορίων του αυτο­φώ­ρου, μετά από προ­α­να­κρι­τική δια­δι­κα­σία. Υπέ­δειξε το κυλιν­δρο­πί­στονο και το παρέ­δωσε, με απο­τέ­λε­σμα να κατα­σχε­θεί ως κρίσιμο πει­στή­ριο.

Παράλ­ληλα, κατα­σχέ­θη­καν είδη ένδυσης και υπό­δη­σης, τα οποία προ­βλέ­πε­ται να απο­στα­λούν για εξέταση στη Διεύ­θυνση Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευνών και ειδι­κό­τερα στην Υπο­διεύ­θυνση Βιο­λο­γι­κών και Βιο­χη­μι­κών Εξε­τά­σεων και Ανα­λύ­σεων, προ­κει­μέ­νου να διε­ρευ­νη­θούν τυχόν ίχνη και στοι­χεία που θα φωτί­σουν τον τρόπο τέλεσης και τη δυνα­μική του επει­σο­δίου.

Στα κατα­σχε­θέ­ντα περι­λαμ­βά­νε­ται επίσης κινητό τηλέ­φωνο αλλά και κατα­γρα­φικό μηχά­νημα, που θα απο­στα­λεί στη Διεύ­θυνση Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευνών, στο Τμήμα Εξέ­τα­σης Ψηφια­κών Πει­στη­ρίων, για τεχνική ανάλυση.

Οι μαρ­τυ­ρίες εργα­ζο­μέ­νων και τα λεπτά πριν το ασθε­νο­φόρο

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα απο­δί­δε­ται στις μαρ­τυ­ρίες εργα­ζο­μέ­νων που βρί­σκο­νταν στον χώρο του συνερ­γείου. Υπήρχαν υπάλ­λη­λοι στον χώρο που ανέ­φε­ραν πως ο ανή­λι­κος απο­μα­κρύν­θηκε για λίγο και επέ­στρεψε λίγα λεπτά αργό­τερα εμφανώς τρο­μο­κρα­τη­μέ­νος, φωνά­ζο­ντας να καλέ­σουν ασθε­νο­φόρο και λέγο­ντας ότι ο πατέρας του έχει χτυ­πή­σει.

Επι­πλέον, απο­τυ­πώ­νε­ται ότι το θύμα είχε για μικρό χρονικό διά­στημα τις αισθή­σεις του και ζήτησε νερό, πριν επι­δει­νω­θεί η κατά­στασή του μέχρι τη δια­κο­μιδή στο νοσο­κο­μείο, όπου δια­πι­στώ­θηκε ο θάνατος.

Σε επι­μέ­ρους κατα­θέ­σεις, εργα­ζό­με­νος φέρεται να περιέ­γραψε ότι δεν άκουσε φασαρία επειδή χει­ρι­ζό­ταν μηχά­νημα και βρι­σκό­ταν σε δια­φο­ρε­τικό κτήριο, ενώ άλλος φέρεται να είπε ότι ο ανή­λι­κος τους κάλεσε να πάνε να δουν τον πατέρα του, χωρίς να γνω­ρί­ζει τι ακριβώς προη­γή­θηκε.

Παράλ­ληλα, στις μαρ­τυ­ρίες απο­δί­δε­ται η εικόνα μιας σχέσης με συχνές συγκρού­σεις μέσα στην καθη­με­ρι­νό­τητα του συνερ­γείου.

Το ιστο­ρικό εντά­σεων, οι καταγ­γε­λίες και οι δημό­σιες ανα­φο­ρές

Στο υπό­βα­θρο της υπό­θε­σης εντάσ­σο­νται ανα­φο­ρές για προη­γού­μενα περι­στα­τικά ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας. Γίνεται μνεία ότι το 2022 υπήρξαν καταγ­γε­λίες και ότι η μητέρα είχε στραφεί κατά του συζύγου της για κακο­ποι­η­τική συμπε­ρι­φορά. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσ­σο­νται και ανα­φο­ρές προς το «Χαμό­γελο του Παιδιού».

Στο δημόσιο πεδίο κατα­γρά­φη­καν δηλώ­σεις του κ. Κώστα Γιαν­νό­που­λου, προ­έ­δρου του «Χαμό­γε­λου του Παιδιού», με αναφορά ότι το περι­βάλ­λον ήταν κακο­ποι­η­τικό και ότι υπήρξαν ανα­φο­ρές για κακο­ποί­ηση σε παλαιό­τερο χρόνο.

Σε δημο­σιο­ποι­η­μένη τοπο­θέ­τηση του οργα­νι­σμού ανα­φέ­ρε­ται ότι στις 26 Αυγού­στου 2021 υπήρξε αναφορά στην Εθνική Τηλε­φω­νική Γραμμή SOS1056 για την οικο­γέ­νεια, η οποία εστάλη στην αρμόδια Εισαγ­γε­λία, με περι­γραφή συστη­μα­τι­κής κακο­ποί­η­σης και περι­στα­τι­κού όπου ο πατέρας φέρεται να πέταξε σφυρί προς το μέρος του παιδιού.

Ο οργα­νι­σμός έχει επίσης ανα­φέ­ρει ότι μετά την ανθρω­πο­κτο­νία υπέβαλε αίτημα προς την Αστυ­νο­μία ώστε να μπο­ρέ­σει να επι­κοι­νω­νή­σει με τον ανήλικο, ενώ στη δημόσια ανα­κοί­νωσή του περι­γρά­φε­ται προ­βλη­μα­τι­σμός για το πώς λει­τούρ­γη­σαν οι μηχα­νι­σμοί προ­στα­σίας σε σχέση με τις προ­γε­νέ­στε­ρες ανα­φο­ρές.

Η απο­λο­γία και η γραμμή άρνησης δόλου

Στην απο­λο­γία του ενώπιον της Ανα­κρί­τριας Κω, ο 17χρονος αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά την κατη­γο­ρία της ανθρω­πο­κτο­νίας εκ προ­θέ­σεως, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν υφί­στα­ται στοι­χείο άμεσου δόλου, ούτε ως επι­δί­ωξη του απο­τε­λέ­σμα­τος ούτε ως ενδε­χό­μενη αποδοχή του. Περιέ­γραψε το περι­στα­τικό ως ατυχές συμβάν στο πλαίσιο μιας δια­τα­ραγ­μέ­νης σχέσης με τον πατέρα του από την παιδική ηλικία.

Στο ίδιο υπό­μνημα, ανέφερε ότι, παρά τις εντά­σεις, υπήρχε αγάπη προς τον πατέρα του και ότι δεν πέρασε από το μυαλό του να του κάνει κακό, ενώ παρου­σί­ασε ως σταθερό στοι­χείο της καθη­με­ρι­νό­τη­τας μια βίαιη και σκληρή αντι­με­τώ­πιση από την πλευρά του πατέρα, ιδιαί­τερα επειδή ήταν το πρώτο παιδί της οικο­γέ­νειας.

Περιέ­γραψε επίσης ότι εργα­ζό­ταν μαζί του από ηλικία 7 ετών, κάνο­ντας αναφορά σε συν­θή­κες εργα­σίας χωρίς αμοιβή, πέρα από τα ελά­χι­στα έξοδα καθη­με­ρι­νής δια­βί­ω­σης, τα οποία, όπως ανέφερε, δεν δίνο­νταν πάντα.

Παράλ­ληλα, στην απο­λο­γία περι­γρά­φο­νται περι­στα­τικά κατά τα οποία ο πατέρας πετούσε εργα­λεία μέσα στο συνερ­γείο, ως μέρος μιας συμπε­ρι­φο­ράς που παρου­σιά­ζε­ται ως επα­να­λαμ­βα­νό­μενη.

Σημα­ντικό μέρος της απο­λο­γίας αφιε­ρώ­νε­ται σε ανα­φο­ρές για την ψυχική και ψυχο­λο­γική του κατά­σταση, καθώς και σε προη­γού­μενη παρα­κο­λού­θηση από για­τρούς. Ο ανή­λι­κος υπο­στή­ριξε ότι η μητέρα του φρό­ντισε να λάβει ιατρική βοήθεια με συνα­ντή­σεις και συνε­δρίες που, όπως ανα­φέ­ρε­ται, πραγ­μα­το­ποιού­νταν κρυφά από τον πατέρα.

Ακόμα, γίνεται ειδική αναφορά ότι, μετά από παρέμ­βαση κρα­τι­κών φορέων που, σύμφωνα με τον ίδιο, ακο­λού­θησε καταγ­γε­λία στο «Χαμό­γελο του Παιδιού», άρχισε να παρα­κο­λου­θεί­ται από παι­δο­ψυ­χί­α­τρο στο Τζάνειο Νοσο­κο­μείο, ο οποίος του χορή­γησε φαρ­μα­κευ­τική αγωγή με risperdal.

Στο ίδιο πλαίσιο, υπο­στη­ρί­ζει ότι η συμπε­ρι­φορά του πατέρα δεν βελ­τιώ­θηκε, ενώ περι­γρά­φε­ται λεκτική απα­ξί­ωση και βίαιη στάση.

Το περι­στα­τικό της 26 Φεβρουα­ρίου 2026 όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στην απο­λο­γία

Για την ημέρα του συμ­βά­ντος, την 26 Φεβρουα­ρίου 2026, ο ανή­λι­κος περιέ­γραψε ότι από το πρωί υπήρχε εκνευ­ρι­σμός επειδή δεν πήγε νωρίς στην εργασία του λόγω υπο­χρε­ώ­σεων που σχε­τί­ζο­νταν με στρα­το­λο­γικά καθή­κο­ντα. Ανέφερε ότι στο σπίτι προη­γή­θηκε ένταση και ότι στη συνέ­χεια έφυγε χωρίς να μιλήσει και πήγε κατευ­θείαν στο συνερ­γείο.

Όταν, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ο πατέρας έφτασε στον χώρο εργα­σίας, άρχισε να τον βρίζει μπροστά σε άλλους, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας προ­σβλη­τι­κούς χαρα­κτη­ρι­σμούς, και στη συνέ­χεια πέταξε προς το μέρος του το κυλιν­δρο­πί­στονο με μεγάλη δύναμη. Το αντι­κεί­μενο, όπως ανέφερε, τον χτύπησε στη δεξιά πλευρά της κοι­λια­κής χώρας και έπεσε στο πάτωμα.

Ο ίδιος περιέ­γραψε ότι, πάνω στην ένταση της στιγμής και στον πόνο που αισθάν­θηκε, πήρε το κυλιν­δρο­πί­στονο και το πέταξε προς τον πατέρα του χωρίς να έχει στραμ­μένο το πρόσωπό του προς εκείνον, με απο­τέ­λε­σμα να τον βρει στο πίσω μέρος της κεφαλής και να του προ­κα­λέ­σει τραύμα. Ειδική μνεία γίνεται στη μορφή του τραύ­μα­τος, με αναφορά ότι οι γραμ­μώ­σεις που φαί­νο­νται στο κεφάλι προ­έρ­χο­νται από τις ψύκτρες του εργα­λείου.

Οι ενέρ­γειες μετά τον τραυ­μα­τι­σμό και η κλήση βοή­θειας

Στην απο­λο­γία του, ο ανή­λι­κος υπο­στή­ριξε ότι αμέσως μετά την πρό­σκρουση έτρεξε προς τον πατέρα του, προ­σπά­θησε να στα­μα­τή­σει την αιμορ­ρα­γία, φώναξε ώστε να έρθουν οι εργα­ζό­με­νοι στον χώρο και επι­χεί­ρησε να παρά­σχει βοήθεια. Περι­γρά­φει ότι λίγο αργό­τερα έφτασε ασθε­νο­φόρο και τον παρέ­λαβε, ενώ στη συνέ­χεια έγινε γνωστό ότι ο πατέρας κατέ­ληξε.

Ο ανή­λι­κος τόνισε ότι δεν ήθελε να συμβεί αυτό και ότι δεν το είχε φαντα­στεί. Παράλ­ληλα, επι­κα­λεί­ται το γεγονός ότι είναι μόνιμος κάτοι­κος Λέρου, ότι εργα­ζό­ταν στην επι­χεί­ρηση του πατέρα του από μικρή ηλικία και ότι θεωρεί πως πρέπει να βοη­θή­σει την οικο­γέ­νεια, λόγω των δύο μικρό­τε­ρων παιδιών.

Στο τέλος της απο­λο­γίας του, ο 17χρονος ζήτησε την απαλ­λαγή του από κάθε κατη­γο­ρία.