Συλλαλητήριο για τη διαπραγμάτευση: Χιλιάδες «παρών» μέσω Facebook

Του­λά­χι­στον 54.000 πο­λί­τες έχουν αντα­πο­κρι­θεί στο κά­λε­σμα για παλ­λαϊ­κό συλ­λα­λη­τή­ριο σε Σύ­νταγ­μα και Λευκό Πύργο, τη μέρα που η ελ­λη­νι­κή αντι­προ­σω­πεία θα δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται το ελ­λη­νι­κό χρέος στις Βρυ­ξέλ­λες.

Από τις 28 Ια­νουα­ρί­ου, όταν και αναρ­τή­θη­κε το κά­λε­σμα στο Facebook, η αντα­πό­κρι­ση ξε­πέ­ρα­σε κάθε προσ­δο­κία, όπως λέει στο in.gr, ο ένας εκ των δύο συν­διορ­γα­νω­τών, Κώ­στας Που­λής.

«Δεν πε­ρι­μέ­να­με ότι η εκ­δή­λω­ση θα είχε τόσο με­γά­λη απή­χη­ση, σε καμία πε­ρί­πτω­ση. Είχαν γίνει κι άλλα πα­ρό­μοια κα­λέ­σμα­τα, τα οποία δεν είχαν τόσο με­γά­λη συμ­με­το­χή. Αυτή τη φορά θε­ω­ρού­με ότι η απή­χη­ση οφεί­λε­ται στο timing, γιατί από την πρώτη στιγ­μή που αναρ­τή­σα­με την συ­γκε­κρι­μέ­νη εκ­δή­λω­ση, η αντα­πό­κρι­ση του κό­σμου ξε­περ­νού­σε κάθε προσ­δο­κία. Ανα­ρω­τιό­μα­σταν πώς είναι δυ­να­τόν; Μάλ­λον ο κό­σμος το πε­ρί­με­νε πώς και πώς».

Ποια ήταν η αφορ­μή για το κά­λε­σμα; «Εδώ και 4 χρό­νια από τότε που δια­λύ­θη­καν οι «αγα­να­κτι­σμέ­νοι», πά­ντο­τε υπήρ­χε η συ­ζή­τη­ση ότι αυτό το κί­νη­μα ήταν με­γα­λειώ­δες και είναι κρίμα με τον τρόπο που δια­λύ­θη­κε, με βάση τον πο­λι­τι­κό ρόλο που θα μπο­ρού­σε να δια­δρα­μα­τί­σει. Γί­να­νε πολ­λές προ­σπά­θειες για να ξα­νά­δη­μιουρ­γη­θεί κάτι πα­ρό­μοιο, οι οποί­ες, όμως, δεν είχαν την ανά­λο­γη επι­τυ­χία.

» Έτσι, όταν εί­δα­με την απο­μά­κρυν­ση των κι­γκλι­δω­μά­των μπρο­στά από τη Βουλή, θε­ω­ρή­σα­με ότι η νέα κα­τά­στα­ση που δια­μορ­φώ­νε­ται μας καλεί και πάλι στην πλα­τεία. Στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση, αυτό που θέ­λου­με να κα­τα­φέ­ρου­με είναι όταν θα πάνε οι εκ­πρό­σω­ποι της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης να δια­πραγ­μα­τευ­τούν το ζή­τη­μα του χρέ­ους, να δεί­ξου­με ότι πέρα από τους αριθ­μούς και τις στα­τι­στι­κές, υπάρ­χει και ο αν­θρώ­πι­νος πα­ρά­γο­ντας, κάτι που πρέ­πει να σε­βα­στούν επι­τέ­λους οι εταί­ροι μας» προ­θέ­τει.

Το κί­νη­μα των «αγα­να­κτι­σμέ­νων»

Σχε­τι­κά με το αν το κί­νη­μα των «αγα­να­κτι­σμέ­νων» απο­τέ­λε­σε τον οδικό χάρτη αυτού του κα­λέ­σμα­τος, ανέ­φε­ρε ότι «με γο­ή­τευ­σε πάρα πολύ το κί­νη­μα των «αγα­να­κτι­σμέ­νων» και τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που είχε. Από την άλλη πλευ­ρά, ένιω­σα με­γά­λη απο­γο­ή­τευ­ση για τον τρόπο που δια­λύ­θη­κε αυτό το κί­νη­μα, με την δο­λο­φο­νι­κή βία από τα ΜΑΤ και με την πα­ρε­νέρ­γεια που υπήρ­ξε από την ανά­δυ­ση του φα­σι­σμού στην Ελ­λά­δα».

Συ­νε­χί­ζει λέ­γο­ντας: «θα θέ­λα­με πολύ να επα­να­λά­βου­με κάτι αντί­στοι­χο, όχι με το ίδιο όνομα όμως, γι’ αυτό δεν κά­νου­με λόγο που­θε­νά για «αγα­να­κτι­σμέ­νους». Αυτό είναι ένα κί­νη­μα πλα­τεί­ας. Η πλα­τεία είναι ένας δη­μό­σιος χώρος, δεν χρειά­ζε­ται να πά­ρεις άδεια από κά­ποιον, δεν είναι μία πο­ρεία που θα κά­νου­με στο κέ­ντρο της πόλης και θα πρέ­πει να έρ­θου­με σε συ­νεν­νό­η­ση με την αστυ­νο­μία».

Όσον αφορά την επιρ­ροή που άσκη­σε στα πο­λι­τι­κά δρώ­με­να το κί­νη­μα των «αγα­να­κτι­σμέ­νων» λέει ότι «οι πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις στην Ελ­λά­δα κα­θο­ρί­στη­καν σε με­γά­λο βαθμό από αυτό το κί­νη­μα. Για πα­ρά­δειγ­μα το 2011 το ΠΑΣΟΚ ήταν κυ­βερ­νών κόμμα και αυτήν την στιγ­μή έχει σχε­δόν δια­λυ­θεί, ενώ ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στις εκλο­γές του 2009 ήταν το πέμ­πτο κόμμα στη Βουλή με το μι­κρό­τε­ρο πο­σο­στό και τώρα είναι στην κυ­βέρ­νη­ση».

» Οι αγα­να­κτι­σμέ­νοι δεν ήταν ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, προς θεού, δεν λέω κάτι τέ­τοιο. Λέω, όμως, ότι οι αγα­να­κτι­σμέ­νοι ήταν κατά των μνη­μο­νί­ων και για αυτό ψή­φι­σαν αντι­μνη­μο­νια­κά κόμ­μα­τα» διευ­κρι­νί­ζει.

Για το εν­δε­ο­χό­με­νο του να υπάρ­ξει κά­ποια κομ­μα­τι­κή στη­λί­τευ­ση του γε­γο­νό­τος, ο κ. Που­λής ξε­κα­θα­ρί­ζει ότι τόσο ο ίδιος, όσο και ο έται­ρος συν­διορ­γα­νω­τής, Πε­ρι­κλής Δα­νό­που­λος, δεν είναι ενταγ­μέ­νοι σε κά­ποιον πο­λι­τι­κό φορέα και δεν ανή­κουν σε κά­ποιο κόμμα.

«Αυτό που πρέ­πει να κα­τα­λά­βουν όλοι είναι πως οι δια­χει­ρι­στές δεν έχουν κά­ποιο ιδιαί­τε­ρο ρόλο σε αυτήν την ιστο­ρία, απλά το ξε­κι­νή­σα­με και τί­πο­τα άλλο. Σαφώς, όμως, και απο­δε­χό­μα­στε την ευ­θύ­νη που μας ανα­λο­γεί και θα ανα­λά­βου­με την ορ­γά­νω­ση και τον συ­ντο­νι­σμό κά­ποιων πραγ­μά­των. Όλα αυτά μέχρι αυτό να πάρει σάρκα και οστά, από εκεί και έπει­τα τε­λειώ­νει ο ρόλος μας».

Συ­μπλη­ρώ­νει το­νί­ζο­ντας πως «δεν εί­μα­στε ηγέ­τες κα­νε­νός κι­νή­μα­τος, μην τρε­λα­θού­με… Απλά θα χα­ρού­με αν απο­τε­λέ­σου­με την αφορ­μή για να ση­κω­θεί ο Έλ­λη­νας από τον κα­να­πέ και να ξανά βγει στην πλα­τεία. Αν συμ­βεί αυτό θα είναι με­γά­λη ευ­τυ­χία για εμάς».

Το με­γα­λύ­τε­ρο «στοί­χη­μα»

Είναι πολύ εύ­κο­λο κά­ποιος να πα­τή­σει στο Facebook ότι θα πα­ρε­βρε­θεί, κάτι που θα του κο­στί­σει δύο δευ­τε­ρό­λε­πτα, πόσο δύ­σκο­λο είναι, όμως, όσοι δή­λω­σαν δια­δι­κτυα­κά ότι θα δώ­σουν το «παρών», να το κά­νουν και πράξη;

«Δεν μπορώ να ξέρω ή να είμαι σί­γου­ρος για το αν η προ­σέ­λευ­ση θα είναι τόσο με­γά­λη, σε σχέση με το πώς εκ­φρά­ζε­ται αυτό μέσω του facebook. Όπως και με τους αγα­να­κτι­σμέ­νους η προ­σέ­λευ­ση στο πρώτο κά­λε­σμα δεν ήταν τόσο με­γά­λη, στην συ­νέ­χεια όμως αυτό κο­ρυ­φώ­θη­κε. Αν όμως όσοι δώ­σουν το «παρών» κα­τα­λά­βουν ότι αυτό που κά­νου­με έχει αξία, θα το ξα­νά­κά­νουν, κάτι που βέ­βαια εξαρ­τά­ται και από τις εξε­λί­ξεις σχε­τι­κά με την δια­πραγ­μά­τευ­ση».

in.gr