Ενστάσεις Εισαγγελέων για την διάταξη που νομιμοποιεί τις λίστες φοροδιαφυγής

Ενστά­σεις για την πρό­σφατη διάταξη που συμπε­ριε­λή­φθη στο σύμφωνο συμ­βί­ω­σης η οποία στην πράξη ανοίγει το δρόμο για την ελεύ­θερη κυκλο­φο­ρία άγνω­στης προ­ε­λεύ­σεως λιστών (τύπου Λαγκάρντ) εκφρά­ζει με ανα­κοί­νωσή της η Ενωση Εισαγ­γε­λέων Ελλάδος.

Σημειώ­νει μάλιστα ότι η διάταξη προήλθε από τρο­πο­λο­γία η οποία δεν είχε υπο­βλη­θεί σε δημόσια δια­βού­λευση.

«Με τη διάταξη αυτή, κατ’ ουσίαν επα­νέρ­χε­ται εν μέρει σε ισχύ η διάταξη ως είχε πριν την τρο­πο­ποί­ησή της με το άρθρο 10 Ν 3674/2008. Ο νόμος εκείνος επι­χεί­ρησε τότε να ευθυ­γραμ­μί­σει τη διάταξη του άρθρου 177 § 2 ΚΠΔ με τη σχετική νομο­λο­γία του Ανω­τά­του Ακυ­ρω­τι­κού.» επι­ση­μαί­νει η Ένωση.

Προ­σθέ­τει ότι:

«Το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της ΕΕΕ, με αφορμή την εκ νέου τρο­πο­ποί­ηση της διά­τα­ξης αυτής, εκφρά­ζει τις επι­φυ­λά­ξεις του, ιδίως διότι :

(α) Η τρο­πο­ποί­ηση αφορά και πάλι σε βασική διάταξη του Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας, παρά το γεγονός ότι εκκρε­μεί το έργο της ειδικής Νομο­πα­ρα­σκευα­στι­κής Επι­τρο­πής ανα­θε­ώ­ρη­σης του ΚΠΔ και παρά το αίτημα που η Ένωση Εισαγ­γε­λέων Ελλάδος –και άλλοι επι­στη­μο­νι­κοί φορείς- έχουν πλει­στά­κις υπο­βάλ­λει, να μην τρο­πο­ποιού­νται τα κείμενα των Κωδίκων με άσχετα νομο­θε­τή­ματα, χωρίς την απαι­τού­μενη συστη­μα­τική και δογ­μα­τική επε­ξερ­γα­σία, καθώς οι εφαρ­μο­στές του δικαίου αδυ­να­τούν να παρα­κο­λου­θή­σουν τις συχνές και ευκαι­ρια­κές τρο­πο­ποι­ή­σεις του νόμου, με συνέ­πεια να γεν­νά­ται σύγχυση και ανα­σφά­λεια δικαίου.

(β) Η νέα διάταξη δεν είναι εμφανές εάν και πώς συνάδει με τη συνταγ­μα­τική επιταγή του άρθρου 19 § 3, σύμφωνα με την οποία «απα­γο­ρεύ­ε­ται η χρήση απο­δει­κτι­κών μέσων που έχουν απο­κτη­θεί κατά παρά­βαση του άρθρου αυτού (απόρ­ρητο των επι­στο­λών και της ελεύ­θε­ρης αντα­πό­κρι­σης ή επι­κοι­νω­νίας) και των άρθρων 9 (άσυλο κατοι­κίας) και 9Α (προ­στα­σία προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων)».

(γ) Η νέα διάταξη εισάγει, με τρόπο νομικά μη απο­δε­κτό, ειδική δικο­νο­μική αντι­με­τώ­πιση ορι­σμέ­νων κατη­γο­ριών εγκλη­μά­των και κατη­γο­ρου­μέ­νων, ώστε η μετα­χεί­ρισή τους, στο πεδίο της επί ίσοις όροις άσκησης των υπε­ρα­σπι­στι­κών τους δικαιω­μά­των να εγγρά­φε­ται ως ελεγ­χό­μενη, όσον αφορά στη συμ­βα­τό­τητά της με βασικές δικαιο­κρα­τι­κές παρα­μέ­τρους, όπως αυτές έχουν παγιω­θεί από την εσω­τε­ρική νομο­λο­γία, αλλά και από εκείνη του ΕΔΔΑ.

(δ) Τέλος, η νέα διάταξη εξυ­πη­ρε­τεί τη διεκ­πε­ραί­ωση εκκρε­μούς ποι­νι­κής υπό­θε­σης και, επο­μέ­νως, υπό­κει­ται ευλόγως σε κριτική ως νομο­θε­τική παρέμ­βαση ad rem. Συνα­κό­λουθα, δεν απο­φεύ­γει να δημιουρ­γή­σει την εντύ­πωση εργα­λεια­κής χρη­σι­μο­ποί­η­σης της Δικαιο­σύ­νης για την επί­τευξη ορι­σμέ­νης πολι­τι­κής ή στόχου, που δεν είναι συμβατή με τους κανόνες καλής νομο­θέ­τη­σης και σεβα­σμού των δια­κρι­τών ρόλων των πολι­τεια­κών λει­τουρ­γιών.

«Το ΔΣ της Ένωσης Εισαγ­γε­λέων Ελλάδος υπο­γραμ­μί­ζει την προ­σή­λωση της εισαγ­γε­λι­κής αρχής στο στόχο της κατα­πο­λέ­μη­σης της δια­φθο­ράς, πάντοτε εντός του συνταγ­μα­τι­κού πλαι­σίου» κατα­λή­γει η ανα­κοί­νωση.

ΑΠΕ-ΜΠΕ