«Σκληρό ροκ», με τον Σαμαρά σε «πρώτο πλάνο» η Ν.Δ.

Από το… στόμα του Αντώ­νη Σα­μα­ρά κρέ­με­ται η προ­ε­κλο­γι­κή κα­μπά­νια της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας προς τις κάλ­πες της 25ης Ια­νουα­ρί­ου. Το προ­ε­κλο­γι­κό στρα­τη­γείο έχει εγκα­τα­στα­θεί στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου και η από­φα­ση για υψη­λούς τό­νους μοιά­ζει να είναι ει­λημ­μέ­νη.

Το δί­πτυ­χο της γα­λά­ζιας επι­κοι­νω­νια­κής εκ­στρα­τεί­ας θα αφορά την «αλή­θεια» για όσα συ­νέ­βη­σαν ή πρό­κει­ται να συμ­βούν, λόγω των εξαγ­γε­λιών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, και στην προ­ο­πτι­κή της στα­θε­ρής πο­ρεί­ας προς τα μπρος. Αρ­χι­κή επι­δί­ω­ξη ήταν μία ισορ­ρο­πη­μέ­νη εκ­στρα­τεία όπου η ανη­συ­χία για την απώ­λεια όσων κα­τα­κτή­θη­καν με τις θυ­σί­ες των τε­λευ­ταί­ων πέντε ετών θα συ­νυ­πάρ­χει με το αφή­γη­μα της «επό­με­νης ημέ­ρας».

Ωστό­σο, τους τε­λι­κούς τό­νους δια­μορ­φώ­νει το ίδιο το Μα­ξί­μου, που σε αυτή τη συ­γκυ­ρία μοιά­ζει να επι­λέ­γει το «σκλη­ρό ροκ». Το τε­λι­κό στίγ­μα, άλ­λω­στε, θα δοθεί από τον ίδιο τον πρω­θυ­πουρ­γό, ο οποί­ος και θα πρω­τα­γω­νι­στή­σει στην εκλο­γι­κή εκ­στρα­τεία του κόμ­μα­τος. Η επι­λο­γή του κ. Σα­μα­ρά για το «πρώτο πλάνο» δεν είναι τυ­χαία, δε­δο­μέ­νου ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός εμ­φα­νί­ζε­ται, στις με­τρή­σεις που έχει η Ν.Δ., να υπερ­τε­ρεί κατά πολύ του κ. Αλ. Τσί­πρα σε όλα τα ποιο­τι­κά στοι­χεία που αφο­ρούν τη δια­κυ­βέρ­νη­ση και δη τη δια­χεί­ρι­ση της οι­κο­νο­μί­ας και των εθνι­κών θε­μά­των. Στό­χος είναι η Νέα Δη­μο­κρα­τία να κα­τα­στεί ο αστι­κός εκ­φρα­στής των με­τριο­πα­θών πο­λι­τών, ανε­ξαρ­τή­τως κομ­μα­τι­κών κα­τα­βο­λών.

Στε­λέ­χη που εμπλέ­κο­νται στη δια­μόρ­φω­ση της επι­κοι­νω­νια­κής εκ­στρα­τεί­ας της Ν.Δ. αρ­νού­νται ότι στό­χος είναι ένα νέο «δόγμα του σοκ», όπως το 2012, με τα τη­λε­ο­πτι­κά σποτ της υπο­στο­λής της ελ­λη­νι­κής ση­μαί­ας και των μα­θη­τών που ζη­τού­σαν να μά­θουν γιατί η Ελ­λά­δα είναι εκτός Ευ­ρω­ζώ­νης. Προ­φα­νώς, προ­σθέ­τουν, η κα­μπά­νια θα επι­κα­λεί­ται τον φόβο που ευ­λό­γως προ­κα­λούν οι αντι­κρουό­με­νες από­ψεις των στε­λε­χών της Κου­μουν­δού­ρου, αλλά δεν θα τον ανα­δει­κνύ­ει ως κύριο ερ­γα­λείο. Μένει, βέ­βαια, να απο­δει­χθεί ποιο θα είναι το τε­λι­κό μείγ­μα καθώς, όπως συ­νη­θί­ζουν να λένε όσοι έχουν εμπλα­κεί σε προ­ε­κλο­γι­κές εκ­στρα­τεί­ες, οι μάχες δί­νο­νται είτε με «λεφτά» είτε με «φόβο». Εν προ­κει­μέ­νω, «λεφτά υπάρ­χουν» μόνον στην πλευ­ρά της Κου­μουν­δού­ρου.

Στο στρα­τη­γείο του κ. Σα­μα­ρά υπάρ­χει ένας προ­φα­νής στό­χος και μία ανο­μο­λό­γη­τη αλλά ισχυ­ρή επι­δί­ω­ξη. Ο στό­χος είναι η ανα­τρο­πή των δη­μο­σκο­πι­κών δε­δο­μέ­νων. Η επι­δί­ω­ξη αφορά στην, μέσω του προ­ε­κλο­γι­κού αγώνα, επα­να­βε­βαί­ω­ση της κυ­ρί­αρ­χης πα­ρου­σί­ας του κ. Σα­μα­ρά στη με­τε­κλο­γι­κή Νέα Δη­μο­κρα­τία, ανε­ξαρ­τή­τως απο­τε­λέ­σμα­τος.

Και σε αυτό το ση­μείο αρ­χί­ζει η «εμπλο­κή» των υπο­λοί­πων κο­ρυ­φαί­ων στε­λε­χών της Ν.Δ., που κι­νού­νται με πρώτο μέ­λη­μα την εκλο­γή τους στις κάλ­πες της 25ης Ια­νουα­ρί­ου, αλλά και με ορί­ζο­ντα την «επό­με­νη ημέρα» αυτών. Ξε­χω­ρι­στή πε­ρί­πτω­ση απο­τε­λεί, ομο­λο­γου­μέ­νως, ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός Κώ­στας Κα­ρα­μαν­λής. Σε συ­ζη­τή­σεις του φέ­ρε­ται να εκτι­μά ότι ου­δείς θα αμ­φι­σβη­τή­σει τον κ. Σα­μα­ρά, ει­δι­κά εάν οι εκλο­γι­κές επι­δό­σεις του κόμ­μα­τος κι­νού­νται, όπως δεί­χνουν οι δη­μο­σκο­πή­σεις, πάνω από το όριο του 25%. Ο κ. Κα­ρα­μαν­λής κλεί­νει -πα­ράλ­λη­λα- κάθε συ­ζή­τη­ση για τα σε­νά­ρια δικής του εμπλο­κής στις με­τε­κλο­γι­κές εξε­λί­ξεις, ενώ εμ­φα­νώς φέ­ρε­ται να απο­θαρ­ρύ­νει την… επί­κλη­ση του κα­ρα­μαν­λι­σμού από δυ­νά­μει… δελ­φί­νους.

Ο επί­τρο­πος κ. Δημ. Αβρα­μό­που­λος δεν εμπί­πτει στη στενή αυτή κα­τη­γο­ρία. Ωστό­σο, η συ­νε­πής, εκ μέ­ρους του, επί­κλη­ση της ανά­γκης για εθνι­κή συ­νεν­νό­η­ση, η θε­σμι­κή στάση ένα­ντι του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ (σ.σ.: η μακρά συ­νά­ντη­σή του με τον κ. Τσί­πρα ενόσω ήταν ακόμη υπουρ­γός Αμυ­νας προ­κά­λε­σε εκνευ­ρι­σμό σε αρ­κε­τούς εκ των σκλη­ρο­πυ­ρη­νι­κών της Ν.Δ.) τον φέρει πρω­τα­γω­νι­στή σε­να­ρί­ων για κυ­βερ­νη­τι­κά σχή­μα­τα ευ­ρύ­τε­ρης απο­δο­χής.

Σε ρόλο ηγέτη

Η κ. Ντόρα Μπα­κο­γιάν­νη, πι­θα­νό­τα­τα σε κό­ντρα με τη στρα­τη­γι­κή του αδελ­φού της κ. Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη, θα συ­ζη­τού­σε το εν­δε­χό­με­νο ενός «δεύ­τε­ρου γύρου» εφό­σον υπήρ­χαν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις, ενώ η κ. Ολγα Κε­φα­λο­γιάν­νη χα­ρα­κτη­ρί­ζει πρώ­ι­μες, αλλά δεν κλεί­νει, τις όποιες συ­ζη­τή­σεις για τον δικό της μελ­λο­ντι­κό ρόλο. Πλην του κ. Μη­τσο­τά­κη, η συμ­μα­χία του οποί­ου με τον κ. Κ. Χα­τζη­δά­κη πα­ρα­μέ­νει ισχυ­ρή, ένα ακόμη στέ­λε­χος της Β΄ Αθή­νας, ο κ. Νικ. Δέν­διας, θε­ω­ρεί­ται από κά­ποιους το «κα­ρα­μαν­λι­κό» αντί­βα­ρο στη… δελ­φι­νο­λο­γία, πά­ντο­τε χωρίς την «επί­ση­μη έγκρι­ση» της Πα­να­γή Κυ­ρια­κού. Ο πρό­ε­δρος της Βου­λής Ευάγ­γε­λος Μεϊ­μα­ρά­κης δίνει τη δική του μάχη, αρ­χι­κώς στο κα­μί­νι της Β΄ Αθή­νας, καθώς πολ­λοί είναι αυτοί που θε­ω­ρούν ότι θα μπο­ρού­σε να δια­δρα­μα­τί­σει με­τα­βα­τι­κό ρόλο στο κόμμα ή ακόμη και να απο­τε­λέ­σει αντί­βα­ρο στην ενι­σχυό­με­νη πα­ρου­σία του κ. Μάκη Βο­ρί­δη, εκ των στε­λε­χών με το πιο σαφές, όχι όμως και με­τριο­πα­θές, πο­λι­τι­κό στίγ­μα.

Πέραν αυτών και άλλα στε­λέ­χη μοιά­ζουν να πι­στεύ­ουν στη δυ­να­τό­τη­τά τους να ηγη­θούν. Με­τα­ξύ αυτών και ο πρώην γραμ­μα­τέ­ας Μαν. Κε­φα­λο­γιάν­νης που, αν και βρί­σκε­ται στην Ευ­ρω­βου­λή, επε­δί­ω­ξε να επα­νέλ­θει στην ελ­λη­νι­κή σκηνή. Ωστό­σο, τόσο οι με­τρή­σεις στο Ηρά­κλειο όσο και η άρ­νη­ση του Μα­ξί­μου να συ­ζη­τή­σει έστω το σε­νά­ριο του Επι­κρα­τεί­ας, τον ανα­γκά­ζουν να δώσει… τη μάχη με το μειο­νέ­κτη­μα της από­στα­σης.

Κα­θη­με­ρι­νή