Αρθρο Μητσοτάκη στο Politico: Οι 6+1 δράσεις της Ελλάδας για το κλίμα

Στην απειλή της κλι­μα­τι­κής κρίσης, το «απο­τύ­πωμά» της στην Ελλάδα το περα­σμένο καλο­καίρι, αλλά και τις δράσεις που έχει σχε­διά­σει η χώρα για την αντι­με­τώ­πισή της ανα­φέ­ρε­ται ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, σε άρθρο του στο Politico.

O πρω­θυ­πουρ­γός σημειώ­νει μαζί με άλλα οκτώ κράτη-μέλη της ΕΕ, την Πορ­το­γα­λία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Κροατία, την Κύπρο, τη Μάλτα και τη Σλο­βε­νία, η Ελλάδα υιο­θέ­τησε πρό­σφατα τη Δια­κή­ρυξη της Αθήνας για την κλι­μα­τική αλλαγή, η οποία επι­κε­ντρώ­νε­ται στην άμβλυνση των συνε­πειών για το κλίμα σε ολό­κληρη τη Μεσό­γειο, προ­σθέ­το­ντας πως «δημιουρ­γή­σαμε επίσης το Υπουρ­γείο Κλι­μα­τι­κής Κρίσης και υλο­ποιούμε ένα πρό­γραμμα 6+1 σημείων για το κλίμα σε ολό­κληρη τη χώρα».

«Η Ελλάδα έχει κατα­φέ­ρει μέχρι σήμερα να κινη­το­ποι­ή­σει σημα­ντι­κούς ευρω­παϊ­κούς πόρους για την αντι­με­τώ­πιση των επι­πτώ­σεων της κλι­μα­τι­κής αλλαγής. Αυτό όμως δεν αρκεί. Η Ευρώπη χρειά­ζε­ται πιο και­νο­τό­μες προ­σεγ­γί­σεις για τη χρη­μα­το­δό­τηση και την άντληση κεφα­λαίων σε κλίμακα ανάλογη με τα εγχει­ρή­ματα που ανα­λαμ­βά­νουμε σε συλ­λο­γικό επίπεδο», τονίζει επίσης ο κ. Μητσο­τά­κης.

Ανα­λυ­τικά το άρθρο του πρω­θυ­πουρ­γού:

«Υλο­ποιούμε ένα πρό­γραμμα 6+1 σημείων για το κλίμα σε ολό­κληρη την Ελλάδα

Ο χρόνος εξα­ντλεί­ται -για όλους μας. Οι Έλληνες βιώνουν από πρώτο χέρι αυτό που συμ­βαί­νει. Το καλο­καίρι που μας πέρασε η χώρα μας, πολύ απλά, βρέθηκε αντι­μέ­τωπη με τις φλόγες. Βιώσαμε όλοι τις δρα­μα­τι­κές και κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες της υπερ­θέρ­μαν­σης του πλανήτη με θερμοκρασίες-ρεκόρ που παρέ­με­ναν επί πολλές ημέρες πάνω από τους 40 βαθμούς Κελσίου. Αυτό που ακο­λού­θησε ήταν μια άνευ προη­γου­μέ­νου περι­βαλ­λο­ντική κατα­στροφή με δασικές πυρ­κα­γιές που κατέ­στρε­ψαν πολύ­τιμα οικο­συ­στή­ματα μέσα σε λίγες ημέρες.

Αυτό που συμ­βαί­νει δεν είναι απλά η κλι­μα­τική αλλαγή εν δράσει και εν εξε­λί­ξει, αλλά μια άνευ προη­γου­μέ­νου απειλή για τον τρόπο ζωής μας και το μέλλον των παιδιών μας. Και για να την αντι­με­τω­πί­σουμε, πρέπει να θέσουμε φιλό­δο­ξους στόχους, να ενερ­γούμε γρήγορα και να πρω­το­πο­ρούμε ανοί­γο­ντας δρόμους. Γιατί αν έχουμε το θάρρος να συνερ­γα­στούμε -με ταχύ­τητα, σε ευρεία κλίμακα, και αρχί­ζο­ντας τώρα- ξεπερ­νώ­ντας τις χρη­μα­το­δο­τι­κές δυσκο­λίες, μπο­ρούμε μέσα από αυτή την κρίση να χτί­σουμε κάτι νέο.

Η Ελλάδα είναι μία μεσαίου μεγέ­θους ευρω­παϊκή χώρα, μία ναυ­τι­λιακή δύναμη με το 20% του παγκό­σμιου εμπο­ρι­κού στόλου και ένας σημα­ντι­κός του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός. Θα μπο­ρού­σαμε ενδε­χο­μέ­νως να αρκε­στούμε στο ρόλο του παρα­τη­ρητή που απλά περι­μέ­νει να δράσουν οι άλλοι, οι χώρες που ευθύ­νο­νται για τις μεγα­λύ­τε­ρες εκπο­μπές αερίων του θερ­μο­κη­πίου. Άλλωστε, η ποσό­τητα διο­ξει­δίου του άνθρακα που εκπέ­μπουμε είναι συγκρι­τικά μικρή. Αλλά δεν θα το κάνουμε. Ακόμη και μικρό­τε­ρες χώρες, όπως η Ελλάδα, μπορούν να επη­ρε­ά­σουν σημα­ντικά την πράσινη μετά­βαση σε διεθνές επίπεδο.

Μαζί με άλλα οκτώ κράτη-μέλη της ΕΕ, την Πορ­το­γα­λία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Κροατία, την Κύπρο, τη Μάλτα και τη Σλο­βε­νία, η Ελλάδα υιο­θέ­τησε πρό­σφατα τη Δια­κή­ρυξη της Αθήνας για την κλι­μα­τική αλλαγή, η οποία επι­κε­ντρώ­νε­ται στην άμβλυνση των συνε­πειών για το κλίμα σε ολό­κληρη τη Μεσό­γειο.

Δημιουρ­γή­σαμε επίσης το Υπουρ­γείο Κλι­μα­τι­κής Κρίσης και υλο­ποιούμε ένα πρό­γραμμα 6+1 σημείων για το κλίμα σε ολό­κληρη την Ελλάδα. Έξι πρω­το­βου­λίες –για τη ναυ­τι­λία, τον του­ρι­σμό, τις ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας, την απαλ­λαγή από τη χρήση άνθρακα, τις δια­συν­δέ­σεις για τη μετα­φορά πρά­σι­νης ενέρ­γειας και την προ­στα­σία τα οικο­συ­στη­μά­των– που υπο­στη­ρί­ζο­νται από ένα νέο Κλι­μα­τικό Νόμο που καλύ­πτει όλα αυτά τα ζητή­ματα, το τελικό σχέδιο του οποίου θα εγκρι­θεί από το Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο αυτή την βδομάδα.

Η πράσινη μετά­βαση είναι, ωστόσο, ένας μετα­σχη­μα­τι­σμός εντά­σεως κεφα­λαίου. Η Ελλάδα έχει κατα­φέ­ρει μέχρι σήμερα να κινη­το­ποι­ή­σει σημα­ντι­κούς ευρω­παϊ­κούς πόρους για την αντι­με­τώ­πιση των επι­πτώ­σεων της κλι­μα­τι­κής αλλαγής. Αυτό όμως δεν αρκεί. Η Ευρώπη χρειά­ζε­ται πιο και­νο­τό­μες προ­σεγ­γί­σεις για τη χρη­μα­το­δό­τηση και την άντληση κεφα­λαίων σε κλίμακα ανάλογη με τα εγχει­ρή­ματα που ανα­λαμ­βά­νουμε σε συλ­λο­γικό επίπεδο. Αν η παν­δη­μία μας δίδαξε κάτι, είναι ότι όταν η ανάγκη είναι επι­τα­κτική, μπο­ρούμε να χρη­μα­το­δο­τή­σουμε την έρευνα και την και­νο­το­μία σε μεγάλη κλίμακα με σπου­δαία απο­τε­λέ­σματα.

Πρέπει, επο­μέ­νως, να εργα­στούμε για να υπο­στη­ρί­ξουμε έξυπνες υπο­δο­μές που θα είναι δια­λει­τουρ­γι­κές και πέρα από τα εθνικά σύνορα, που θα διέ­πο­νται από δια­φά­νεια, θα είναι προ­σβά­σι­μες και ασφαλώς εναρ­μο­νι­σμέ­νες με τους κανόνες του ισό­τι­μου αντα­γω­νι­σμού. Μπο­ρούμε να κάνουμε πράξη νέες ιδέες και και­νο­τόμα εγχει­ρή­ματα μόνο αν ο ιδιω­τι­κός τομέας, οι κυβερ­νή­σεις και οι επεν­δυ­τές συνερ­γα­στούν μεταξύ τους. Πρέπει λοιπόν να άρουμε τα εμπόδια για την επέν­δυση κεφα­λαίων διεθνώς και να υπο­στη­ρί­ξουμε τις αγορές που θα δημιουρ­γη­θούν, όπως και τις ιδέες στις οποίες θα βασι­στούν η πράσινη τεχνο­λο­γία και τα εναλ­λα­κτικά καύσιμα.

Αυτό συνε­πά­γε­ται επεν­δύ­σεις σε ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας, όπως η υπε­ρά­κτια αιολική ενέρ­γεια και project Έρευνας και Ανά­πτυ­ξης (R&D), όπως το νέο ερευ­νη­τικό ινστι­τούτο της ΕΕ για τη βιώσιμη ναυ­τι­λία μέσω του οποίου υπο­στη­ρί­ζουμε την ανά­πτυξη ιδεών για την πράσινη τεχνο­λο­γία που απο­βλέ­πει στη μείωση του περι­βαλ­λο­ντι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος της ναυ­τι­λίας στο μέλλον. Αλλά και project όπως αυτά της Αστυ­πά­λαιας και της Χάλκης, που θα μετα­τρα­πούν τα νησιά αυτά σε 100% πρά­σι­νους και ενερ­γειακά αυτό­νο­μους προ­ο­ρι­σμούς για βιώσιμο του­ρι­σμό με την υπο­στή­ριξη της Volkswagen και της Citroën.

Εάν κατα­φέ­ρουμε να συνερ­γα­στούμε, μπο­ρούμε να οικο­δο­μή­σουμε την πράσινη βιο­μη­χα­νική επα­νά­σταση του μέλ­λο­ντος. Μπο­ρούμε να συν­δέ­σουμε τους πολίτες και τις επι­χει­ρή­σεις μας με τα οφέλη της πρά­σι­νης μετά­βα­σης. Είναι πια καιρός να αντι­λη­φθούμε ότι η ανά­σχεση αυτής της κρίσης δεν συνιστά επι­βά­ρυνση που αυξάνει το κόστος και θέτει σε κίνδυνο την οικο­νο­μική ανά­πτυξη. Είναι το αντί­θετο: μια επα­νά­σταση πρά­σι­νης τεχνο­λο­γίας με τερά­στιες πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κές και ανα­δια­νε­μη­τι­κές δυνα­τό­τη­τες».