Κ. Τσιάρας: «Στον πυρήνα των προτεραιοτήτων της Ν.Δ. είναι οι ταχείες και αξιόπιστες μεταρρυθμίσεις»

Κύριε Τσιάρα, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε από τα «ραβα­σά­κια» του ΕΝΦΙΑ. Τελικά επι­βε­βαιώ­θη­καν οι…. φρούδες ελπίδες με τις οποίες κέρδισε ο κ. Τσίπρας τις εκλογές του 2015;

Μετά τις εκλογές του 2015 ο κ. Τσίπρας, όχι μόνο δεν κατάρ­γησε τον ΕΝΦΙΑ, όπως είχε υπο­σχε­θεί, αλλά με τρο­πο­λο­γία της τελευ­ταίας στιγμής διό­γκωσε το βάρος του φόρου για τους ‘Έλληνες πολίτες. Σας υπεν­θυ­μίζω ότι η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση της ΝΔ είχε θεσμο­θε­τή­σει ευρύ­τερο χρο­νο­διά­γραμμα απο­πλη­ρω­μής του φόρου σε 6 δόσεις. Ο «κοι­νω­νικά ευαί­σθη­τος» κ. Τσίπρας στρί­μωξε τις φορο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις σε 5 δόσεις στους τελευ­ταί­ους μήνες του έτους, μαζί με τον αυξη­μένο φόρο εισο­δή­μα­τος για το 2017 και τα τέλη κυκλο­φο­ρίας του επό­με­νου έτους. Και από το σύνθημα «δεν πληρώνω» ο κ. Τσίπρας προ­σχώ­ρησε στο δόγμα «δεν με νοιάζει πώς θα πλη­ρώ­σουν οι Έλληνες πολίτες».

Η Νέα Δημο­κρα­τία, βέβαια, δεν θα σταθεί στο παρελ­θόν, την ανα­κο­λου­θία και την ασυ­νέ­πεια της κυβέρ­νη­σης και προ­σω­πικά του κ. Τσίπρα. Εμείς, θα κοι­τά­ξουμε κατά­ματα το μέλλον.

Όπως βεβαίως γνω­ρί­ζετε, ήδη από την προη­γού­μενη ΔΕΘ ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης δεσμεύ­τηκε στην χαλά­ρωση του φορο­λο­γι­κού βάρους του ΕΝΦΙΑ κατά 30% σε βάθος διετίας και περιέ­γραψε και τα δημο­σιο­νο­μικά αντί­βαρα, που θα μας επι­τρέ­ψουν να το κάνουμε πραγ­μα­τι­κό­τητα. Περιέ­γραψε το πλαίσιο της Συμ­φω­νίας Αλή­θειας της Νέας Δημο­κρα­τίας με τους πολίτες και σημεί­ωσε ότι δεν θα υπο­σχε­θούμε «λαγούς με πετρα­χή­λια», αλλά μόνο όσα με βεβαιό­τητα μπο­ρούμε να υλο­ποι­ή­σουμε.

Η 2η αξιο­λό­γηση έκλεισε, βγήκαμε στις αγορές, όπως λέει η κυβέρ­νηση και προ­χω­ράμε στην 3η με το βλέμμα στραμ­μένο στα επι­κεί­μενα βαριά μέτρα. Η Ν.Δ. παρου­σί­ασε ένα κοστο­λο­γη­μένο πρό­γραμμα εξόδου από την κρίση. Πώς θα τα κατα­φέ­ρετε, εάν εκλε­γείτε στην κυβέρ­νηση;

Στόχος της επό­με­νης κυβέρ­νη­σης της Νέας Δημο­κρα­τίας είναι να απο­κα­τα­στή­σει το κύρος και την αξιο­πι­στία της Ελλάδας. Γι’ αυτό στον πυρήνα των προ­τε­ραιο­τή­των μας είναι οι ταχείες και αξιό­πι­στες μεταρ­ρυθ­μί­σεις, ώστε να ανα­διαρ­θρω­θεί η ελλη­νική οικο­νο­μία στη βάση των πλε­ο­νε­κτη­μά­των της παρα­γω­γής μας. Και ταυ­τό­χρονα, προ­σα­να­το­λι­ζό­μα­στε σταθερά στη δημιουρ­γία του ανα­γκαίου χώρου για παρα­γω­γι­κές επεν­δύ­σεις στην πατρίδα μας που θα φέρουν νέες θέσεις εργα­σίας για τους Έλληνες πολίτες.

Αν επο­μέ­νως έπρεπε να βάλω έναν τίτλο στο πρό­γραμμα της Νέας Δημο­κρα­τίας, αυτός θα ήταν το τρί­πτυχο «βαθιές μεταρ­ρυθ­μί­σεις στις αγορές και το Κράτος – φορο­λο­γική απο­συμ­φό­ρηση με ισόποση μείωση δαπανών – ενί­σχυση και κίνητρα στην επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα και την ιδιω­τική, παρα­γω­γική οικο­νο­μία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας έχουν μια ριζικά αντί­θετη και -για μένα αναχρονιστική-αντίληψη. Αυξά­νουν τις δημό­σιες δαπάνες για να ικα­νο­ποι­ή­σουν την εκλο­γική τους πελα­τεία και τις χρη­μα­το­δο­τούν στέλ­νο­ντας φου­σκω­μένα εκκα­θα­ρι­στικά σε κάθε Έλληνα φορο­λο­γού­μενο, σε κάθε μικρό επι­χει­ρη­μα­τία, στους παρα­γω­γι­κούς αγρότες και τους χαμηλά αμει­βό­με­νους νέους επι­στή­μο­νες της πατρί­δας μας.

Αυτή είναι η αλήθεια και αυτή την σκληρή αλήθεια θα προ­σπα­θή­σουμε να ανα­τρέ­ψουμε, την επομένη των εκλογών.

Η οικο­νο­μία ασφυ­κτιά, τα capital controls ήρθαν για να μείνουν, η φορο­λο­γία δεν ευνοεί τις επεν­δύ­σεις, ενώ ο ιδιω­τι­κός τομέας και η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, δέχο­νται συνε­χείς επι­θέ­σεις. Υπάρχει έξοδος από αυτό το περι­βάλ­λον;

Σε αντί­θεση με τον κ. Τσίπρα που καλ­λιέρ­γησε αυτα­πά­τες στον ελλη­νικό λαό, όπως ο ίδιος ομο­λό­γησε από το βήμα της Βουλής, η Νέα Δημο­κρα­τία δεν υπο­στη­ρί­ζει ότι η έξοδος από την κρίση είναι στρω­μένη με ροδο­πέ­ταλα. Είναι όμως στο χέρι μας να σπά­σουμε τον κύκλο της φαυ­λό­τη­τας στην οικο­νο­μία μας, λέγο­ντας την αλήθεια στους Έλληνες πολίτες για τις πραγ­μα­τι­κές δυνα­τό­τη­τες αλλά και τις ευκαι­ρίες της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Και με όπλο την αλήθεια, οι δανει­στές και οι διε­θνείς αγορές θα πει­στούν για την απο­φα­σι­στι­κό­τητά μας να μεταρ­ρυθ­μί­σουμε την ελλη­νική οικο­νο­μία, ανοί­γο­ντας διέξοδο ανα­χρη­μα­το­δό­τη­σης της πατρί­δας μας έξω από τα μνη­μό­νια και τις επι­τρο­πείες.

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης έχει ήδη περι­γρά­ψει έναν ρεα­λι­στικό οδικό χάρτη εξόδου από την δύσκολη πραγ­μα­τι­κό­τητα στην οποία έχει εγκλω­βί­σει την Ελλάδα ο κ. Τσίπρας. Έναν οδικό χάρτη απο­κα­τά­στα­σης της εμπι­στο­σύ­νης στην ελλη­νική οικο­νο­μία που θα προ­σελ­κύ­σει νέες επεν­δύ­σεις σε όλους τους παρα­γω­γι­κούς κλάδους. Και παράλ­ληλα, θα δημιουρ­γή­σει χώρο έκφρα­σης της δημιουρ­γι­κό­τη­τας της αστεί­ρευ­της, υγιούς, ελλη­νι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, μέσω της μείωσης των φόρων και της ισό­πο­σης μείωσης των δημο­σίων δαπανών.

Κατά την άποψή σας, ο κ. Τσίπρας θα επι­λέ­ξει την προ­σφυγή στις κάλπες μέχρι τα Χρι­στού­γεννα ή όχι και γιατί;

Ο κ. Τσίπρας είναι γαν­τζω­μέ­νος στην καρέκλα του πρω­θυ­πουρ­γού. Μην έχετε αμφι­βο­λία ότι θα κάνει τα πάντα και θα υπο­γρά­ψει τα πάντα προ­κει­μέ­νου ο ίδιος και ο κυβερ­νη­τι­κός του εταίρος να κρα­τή­σουν τις καρέ­κλες τους.

Αλλά όσο κι αν ξορ­κί­ζει την κρίση των πολιτών, ο κ. Τσίπρας δεν θα την απο­φύ­γει. Γιατί πλέον οι εξε­λί­ξεις τον έχουν ήδη ξεπε­ρά­σει και δεν μπορεί πια ούτε να τις καθο­ρί­σει ούτε να τις επη­ρε­ά­σει. Τα οικο­νο­μικά και κοι­νω­νικά αδιέ­ξοδα διευ­ρύ­νο­νται, οι ελα­στι­κές μορφές εργα­σίας θριαμ­βεύ­ουν επί της πλήρους απα­σχό­λη­σης για πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου, οι συντά­ξεις των 185 ευρώ από τον νόμο Κατρού­γκα­λου είναι ήδη πραγ­μα­τι­κό­τητα. Τα λουκέτα πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται, η νέα γενιά των 750 ευρώ κατρα­κύ­λησε με την υπο­γραφή του κ.Τσίπρα στο κλι­μά­κιο των 360 ευρώ, το αφο­ρο­λό­γητο μειώ­θηκε δρα­μα­τικά, η υγεία νοσεί βαριά, το μετα­να­στευ­τικό συνε­χί­ζει να σοβεί, το αίσθημα ασφά­λειας των πολιτών απει­λεί­ται καθη­με­ρινά, και το εκπαι­δευ­τικό μας σύστημα με ευθύνη του κ. Τσίπρα βυθί­ζε­ται ξανά στην φαυ­λό­τητα του χθες.

Όσο και αν προ­σπα­θεί να εξω­ρα­ΐ­σει την πραγ­μα­τι­κό­τητα, ο κ. Τσίπρας είναι αντι­μέ­τω­πος με την σκληρή αλήθεια. Και αυτή η αλήθεια στην οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία μπορεί ανά πάσα στιγμή να οδη­γή­σει σε απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση της κυβέρ­νη­σης και των εσω­τε­ρι­κών ισορ­ρο­πιών του ετε­ρό­κλη­του κυβερ­νη­τι­κού συνα­σπι­σμού ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Οι εκλογές επο­μέ­νως είναι πάνω στο τραπέζι, τόσο ως μια αδήριτη κοι­νω­νική ανα­γκαιό­τητα για να βγει η κοι­νω­νία από το αδιέ­ξοδο, όσο και ως η μόνη ικανή συνθήκη για την πολι­τική αλλαγή, που θα απο­κα­τα­στή­σει την κανο­νι­κό­τητα στη λει­τουρ­γία των θεσμών και της οικο­νο­μίας.

Θα ήθελα ένα σχόλιο για την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά. Οι κυβερ­νή­σεις Παπαν­δρέου και Σαμαρά δεν το άγγιξαν ποτέ, ενώ ο κ. Τσίπρας που δεσμεύ­τηκε από την Ρόδο τελικά κατάρ­γησε αυτό το μέτρο με μια απόφαση. Η Ν.Δ. θα προ­σπα­θή­σει να το επα­να­φέ­ρει για τους νησιώ­τες;

Παρά τις επί­μο­νες απαι­τή­σεις των δανει­στών, η ΝΔ δεν αύξησε τον ΦΠΑ στα νησιά, όχι από ατολμία, αλλά γιατί πιστεύ­ουμε βαθιά ότι είναι ένα αντια­να­πτυ­ξιακό μέτρο που βυθίζει την νησιω­τική Ελλάδα ακριβώς τη στιγμή που χρεια­ζό­ταν την πραγ­μα­τική στήριξη της Πολι­τείας. Μην ξεχνάτε ότι η φετινή καλή χρονιά για τον του­ρι­σμό είναι περισ­σό­τερο το απο­τέ­λε­σμα της αστά­θειας στην ευρύ­τερη περιοχή μας, παρά από­το­κος μιας μακρό­πνοης και ολο­κλη­ρω­μέ­νης του­ρι­στι­κής και φορο­λο­γι­κής πολι­τι­κής.

Για εμάς, επο­μέ­νως, το ζήτημα του αυξη­μέ­νου συντε­λε­στή ΦΠΑ που επέβαλε ο κ. Τσίπρας και ο κ. Καμ­μέ­νος στα νησιά του Αιγαίου δεν έχει κλείσει. Παρα­μέ­νει ανοιχτό, του­λά­χι­στον στον βαθμό που -στο πλαίσιο μιας γενι­κό­τε­ρης μεταρ­ρύθ­μι­σης τους φορο­λο­γι­κού μας συστήματος- μπορούν να ενερ­γο­ποι­η­θούν τα ανα­γκαία δημο­σιο­νο­μικά αντί­βαρα. Άλλωστε, στο πρό­γραμμα της Νέας Δημο­κρα­τίας που ήδη έχει ξεδι­πλω­θεί, σκια­γρα­φεί­ται ένα δια­φο­ρε­τικό μίγμα δημο­σιο­νο­μι­κής πολι­τι­κής, από το φορο­κε­ντρικό σύστημα του κ. Τσίπρα. Ένα μίγμα μείωσης των φορο­λο­γι­κών συντε­λε­στών, το οποίο δίνει ανάσα στις ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις και τους κατα­να­λω­τές, και το οποίο θα έχει την εμπι­στο­σύνη των εταίρων μας και των φορέων της του­ρι­στι­κής αγοράς.

Στο ασφυ­κτικό πλαίσιο των εξα­ντλη­τι­κών πλε­ο­να­σμά­των μέχρι το 2060, βέβαια, στο οποίο έχει δεσμεύ­σει τη χώρα ο κ. Τσίπρας, οι δημο­σιο­νο­μι­κοί ελιγμοί δεν είναι εύκολοι.

Αλλά σε κάθε περί­πτωση, δεν είναι ανέ­φι­κτοι.

Και επειδή ο του­ρι­στι­κός κλάδος παρα­μέ­νει η βαριά βιο­μη­χα­νία της πατρί­δας μας, είμαι σίγου­ρος ότι θα μπο­ρέ­σουμε να παρά­ξουμε απτά απο­τε­λέ­σματα για την ενί­σχυση του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού και της ακρι­τι­κής νησιω­τι­κής Ελλάδας.