Μητέρα διεκδικεί από την κόρη της την επιστροφή ενός ακινήτου λόγω… αχαριστίας

Ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σέ­φυ­γε χθες μια ηλι­κιω­μέ­νη μη­τέ­ρα στρε­φό­με­νη κατά της κόρης της με αί­τη­μα να ακυ­ρω­θεί η δωρεά ενός ακι­νή­του που της έκανε λόγω αχα­ρι­στί­ας! Πρό­κει­ται από τις ελά­χι­στες φορές που απα­σχο­λεί το δι­κα­στή­ριο υπό­θε­ση του εί­δους.

Σύμ­φω­να συ­γκε­κρι­μέ­να με την διά­τα­ξη του άρ­θρου   505 ΑΚ ο δω­ρη­τής έχει δι­καί­ω­μα να ανα­κα­λέ­σει την δωρεά αν ο δω­ρε­ο­δό­χος φά­νη­κε με βαρύ του πα­ρά­πτω­μα αχά­ρι­στος απέ­να­ντι στον δω­ρη­τή, στο σύ­ζυ­γο ή σε στενό συγ­γε­νή του και ιδίως αν αθέ­τη­σε την υπο­χρέ­ω­σή του να δια­τρέ­φει τον δω­ρη­τή.

Ως «αχα­ρι­στία» κατά την ως άνω διά­τα­ξη η οποία δι­καιο­λο­γεί την ανά­κλη­ση της δω­ρε­άς, θε­ω­ρεί­ται η βαριά αντι­κοι­νω­νι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά ή δια­γω­γή του δω­ρε­ο­δό­χου, που απο­τε­λεί πα­ρά­βα­ση των κα­νό­νων του δι­καί­ου ή των αντι­λή­ψε­ων περί ηθι­κής και ευ­πρέ­πειας που επι­κρα­τούν στην κοι­νω­νία και οφεί­λε­ται σε υπαι­τιό­τη­τα του, προ­σβάλ­λει δε άμεσα αγαθά του δω­ρη­τή.

Επί­σης σύμ­φω­να με την διά­τα­ξη του άρ­θρου 509 παρ.1 ΑΚ η ανά­κλη­ση της δω­ρε­άς γί­νε­ται με άτυπη σχε­τι­κή δή­λω­ση του δω­ρη­τή προς τον δω­ρε­ο­δό­χο, συ­νε­πώς και με αγωγή, τα δε απο­τε­λέ­σμα­τα της ανά­κλη­σης επέρ­χο­νται ευθύς ως πε­ριέλ­θει η δή­λω­ση σε αυτόν περί ανα­κλή­σε­ως και εφό­σον ο λόγος της ανά­κλη­σης είναι αλη­θι­νός και δύ­να­ται να δι­καιο­λο­γή­σει την ανά­κλη­ση.

Στην προ­κεί­με­νη υπό­θε­ση, η μη­τέ­ρα δια­τεί­νε­ται ότι χά­ρι­σε στην ενα­γό­με­νη κόρη της μια μο­νο­κα­τοι­κία δύο ορό­φων επι­φα­νεί­ας 85,28 τ.μ. επί οι­κο­πέ­δου επι­φα­νεί­ας 101 τ.μ.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι η κόρη της από το έτος 2010 άρ­χι­σε να επι­δει­κνύ­ει επι­θε­τι­κή και απα­ξιω­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά απέ­να­ντί της, κα­τη­γο­ρώ­ντας την σε συγ­γε­νείς και φί­λους ότι δη­μιουρ­γεί προ­βλή­μα­τα στην οι­κο­γε­νεια­κή της ζωή  και έπαψε να εν­δια­φέ­ρε­ται για την δια­τρο­φή και την φρο­ντί­δα της παρά την προ­χω­ρη­μέ­νη ηλι­κία της και την κλο­νι­σμέ­νη κα­τά­στα­ση της υγεί­ας της.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η συ­μπε­ρι­φο­ρά της αυτή συ­νε­χι­ζό­ταν όλα αυτά τα χρό­νια παρά τις πα­ραι­νέ­σεις του οι­κο­γε­νεια­κού και φι­λι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος.

Η μη­τέ­ρα το­νί­ζει ότι έκανε υπο­μο­νή, πι­στεύ­ο­ντας ότι θα ανα­γνώ­ρι­ζε την αγάπη της γι’ αυτήν και την συμ­βο­λή στη ζωή της.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν της αντα­πέ­δω­σε κατ’ ελά­χι­στον την αγάπη και την φρο­ντί­δα, απο­δει­κνύ­ο­ντας το κα­θη­με­ρι­νά και βε­βαί­ως όταν της δώ­ρι­σε την οικία της, προ­κει­μέ­νου να βελ­τιώ­σει την ζωή της, ενώ ανα­φέ­ρε­ται σε ένα πε­ρι­στα­τι­κό που συ­νέ­βη πα­ρα­μο­νή των Χρι­στου­γέν­νων του 2015, όταν με ασή­μα­ντη αφορ­μή, πα­ρου­σία τρί­των, την κα­τη­γό­ρη­σε ως ου­σια­στι­κά υπεύ­θυ­νη όλων των οι­κο­γε­νεια­κών, προ­σω­πι­κών και οι­κο­νο­μι­κών της προ­βλη­μά­των με φωνές, απει­λές και ύβρεις.

Έκτο­τε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, της απα­γό­ρευ­σε να έχει οποια­δή­πο­τε επαφή με την ίδια και την οι­κο­γέ­νειά της και μέχρι σή­με­ρα δεν έχει επι­δεί­ξει το πα­ρα­μι­κρό εν­δια­φέ­ρον για την ζωή και την υγεία της. Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Σάβ­βας Παυ­λί­δης.