Ο πρώτος άνθρωπος

Είδε το όνομά της να γί­νε­ται μέσα σε λίγες ώρες γνω­στό σε όλη τη χώρα, είδε το κα­τόρ­θω­μά της να κα­τα­κλύ­ζει με δη­μο­σιεύ­μα­τα και αφιε­ρώ­μα­τα τα ΜΜΕ, έγινε το πρό­σω­πο των ημε­ρών. Ο λόγος για την  Ελίνα Χα­τζη­δη­μη­τρί­ου, την από­φοι­το του Τμή­μα­τος Μα­θη­μα­τι­κών του ΑΠΘ, η οποία έλαβε βαθμό πτυ­χί­ου δέκα -το πρώτο 10 της Σχο­λής Θε­τι­κών Επι­στη­μών του Αρι­στο­τε­λεί­ου σε όλα τα χρό­νια λει­τουρ­γία της. Δι­καιω­μα­τι­κά της ανή­κει ένα ακόμα άρι­στα για την υπο­μο­νή της. Τι εί­δους υπο­μο­νή, θα ρω­τή­σε­τε. Εκεί­νη που κα­λού­νται να κά­νουν οι πε­ρισ­σό­τε­ρες γυ­ναί­κες  που πρώ­τευ­σαν σε σχο­λές που χρειά­ζο­νται, μα­θη­μα­τι­κά, φυ­σι­κή, χη­μεία, όταν ακόμα και ως αρι­στού­χες. δέ­χο­νται ερω­τή­σεις εμπο­τι­σμέ­νες με σε­ξι­σμό, κα­μου­φλα­ρι­σμέ­νη υπο­τί­μη­ση. Να νιώ­θουν εξαί­ρε­ση για τη μα­θη­μα­τι­κή τους κλίση, αφού φαί­νε­ται πως «δεν είναι σαν τα άλλα κο­ρι­τσά­κια». Οι γυ­ναί­κες είναι καλές μόνο στα φι­λο­λο­γι­κά. Να νιώ­θουν σαν εκ­θέ­μα­τα,  σαν «ασώ­μα­τες οι κε­φα­λές, πε­ρά­στε κόσμε». Δι­καιω­μα­τι­κά της ανή­κει ένα ακόμα άρι­στα για τον τρόπο που δια­χει­ρί­στη­κε -ή μάλ­λον απέ­κρου­σε- τις ερω­τή­σεις από το χρο­ο­ντού­λα­πο του ’50 όταν στην επι­σή­μαν­ση: «Με τέ­τοιες επι­δό­σεις θα μπο­ρού­σες να είσαι σε μια άλλη σχολή. Οι γυ­ναί­κες δεν το πο­λυ­έ­χε­τε με τα μα­θη­μα­τι­κά» -προ­σπα­θώ­ντας ο… σοφός δη­μο­σιο­γρά­φος να κα­τα­νο­ή­σει την επι­λο­γή της σχο­λής- εκεί­νη απά­ντη­σε. «ε, όχι δεν το πο­λυ­έ­χου­με. Πι­στεύω δεν χρειά­ζε­ται να γί­νο­νται δια­κρί­σεις των φύλων.» Πλη­ρω­μέ­νη απά­ντη­ση σε όλους όσους φαί­νε­ται πε­ρί­ερ­γο που μια γυ­ναί­κα επι­λέ­γει τα μα­θη­μα­τι­κά ή που ένας αρι­στού­χος μα­θη­τής/μα­θή­τρια δεν οδη­γεί­ται στην ια­τρι­κή απα­ραι­τή­τως. Να με­τα­φρά­ζουν τα φαι­νό­με­να γύρω τους με στε­ρε­ό­τυ­πα που θα έπρε­πε πλέον να έχουν εξα­φα­νι­στεί. Και πλέον, φρο­ντί­ζει να ξε­κό­βει αυτή τη συ­ζή­τη­ση, ξε­κι­νώ­ντας τις συ­νε­ντεύ­ξεις της με το : «Θα ήθελα αρ­χι­κά να επι­ση­μά­νω πως είμαι ο πρώ­τος άν­θρω­πος στην ιστο­ρία της ΣΘΕ του ΑΠΘ που πήρε πτυ­χίο με 10 και όχι η πρώτη γυ­ναί­κα»