Γνωστός Ροδίτης ζωγράφος εντέλλεται να καταβάλει αποζημίωση 550.000 δολαρίων

• Σε έμπο­ρο έργων τέ­χνης από το Οντά­ριο του Κα­να­δά

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 505.000 δο­λα­ρί­ων Κα­να­δά υπο­χρε­ώ­νε­ται να κα­τα­βά­λει σε μια έμπο­ρο έργων τέ­χνης από το Οντά­ριο, γνω­στός ζω­γρά­φος, που δια­μέ­νει στη Ρόδο, με από­φα­ση που εξέ­δω­σε το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Το δι­κα­στή­ριο έκανε εξ’ ολο­κλή­ρου δεκτή την αγωγή καθώς ο ζω­γρά­φος ερη­μο­δι­κά­στη­κε.

Σύμ­φω­να με την από­φα­ση, η ενά­γου­σα, έμπο­ρος έργων τέ­χνης στον τόπο κα­τοι­κί­ας της, χωρίς να έχει γνώση των ελ­λη­νι­κών νόμων και της ισχύ­ου­σας στην Ελ­λά­δα δα­νεια­κής συ­ναλ­λα­κτι­κής πρα­κτι­κής, πεί­στη­κε από τον ενα­γό­με­νο να του δα­νεί­σει το ποσό των 400.000 δο­λα­ρί­ων Κα­να­δά για να αγο­ρά­σει ένα πί­να­κα του Jean Batist Santere με τίτλο PORTRAITS OF AN OLD WOMAN WITH A YOUNG GIRL.

Ο καλ­λι­τέ­χνης της υπο­σχέ­θη­κε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, την επι­στρο­φή του ποσού του δα­νεί­ου, εντός βρα­χέ­ος χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος (30 ημε­ρών) και την πλή­ρως εγ­γυ­η­μέ­νη εξα­σφά­λι­ση αυτής για την εις ολό­κλη­ρο και εμπρό­θε­σμη εξό­φλη­σή του.

Η ενά­γου­σα φέ­ρε­ται να του κα­τέ­βα­λε το ως άνω ποσό με τρα­πε­ζι­κό έμ­βα­σμα την 26η Ια­νουα­ρί­ου 2009.

Το ποσό αυτό του δα­νεί­ου, κα­τέ­στη λη­ξι­πρό­θε­σμο και απαι­τη­τό την 1η Μαρ­τί­ου 2009, οπότε μετά από επα­νει­λημ­μέ­νες άκαρ­πες οχλή­σεις της κοι­νο­ποί­η­σε προς τον ενα­γό­με­νο την από 22 Ιου­λί­ου 2009 εξώ­δι­κη πρό­σκλη­ση – δια­μαρ­τυ­ρία και δή­λω­σή της, με την οποία τον κα­λού­σε μέχρι την 31 Ιου­λί­ου 2009 να εξο­φλή­σει πλή­ρως και εις ολό­κλη­ρο το ως άνω λη­φθέν ποσό δα­νεί­ου, πλέον συμ­φω­νη­θέ­ντος ποσού 20.000 ευρώ πλέον νο­μί­μων τόκων υπε­ρη­με­ρί­ας.

Στην συ­νέ­χεια η ενά­γου­σα άσκη­σε κατά του ενα­γό­με­νου ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, την από 12 Οκτω­βρί­ου 2009 (αριθ­μός καταθ. 1251/2009) αγωγή της, με αί­τη­μα να υπο­χρε­ω­θεί ο ενα­γό­με­νος να κα­τα­βά­λει σε αυτήν το ποσό των 400.000 δο­λα­ρί­ων Κα­να­δά, πλέον συμ­φω­νη­μέ­νου οφει­λό­με­νου ποσού 20.000 ευρώ, πλέον νο­μί­μων τόκων υπε­ρη­με­ρί­ας. Η συ­ζή­τη­ση της ως άνω αγω­γής μετά από ανα­βο­λή, μα­ταιώ­θη­κε την 05 Μαΐου 2011, οπότε με την από 08 Μαΐου 2013 (αριθ­μός καταθ. 103/2013) κλήση της ενά­γου­σας ενώ­πιον του αυτού αρ­μο­δί­ου Δι­κα­στη­ρί­ου, ορί­σθη­κε νέα ημέρα συ­ζή­τη­σης η 05 Ιου­νί­ου 2014. Η ενά­γου­σα άσκη­σε στην συ­νέ­χεια και νέα αγωγή.

Με το από 16 Φε­βρουα­ρί­ου 2011 ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό ο ενά­γων ανα­γνώ­ρι­σε εγ­γρά­φως ρητά, κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά, ανε­πι­φύ­λα­κτα και αμε­τά­κλη­τα την οφει­λή του και είχε δε­σμευ­τεί σε εξό­φλη­σή του την 16 Φε­βρουα­ρί­ου 2013.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη έν­δι­κη δια­φο­ρά πα­ρα­δε­κτώς ει­σά­γε­ται για να συ­ζη­τη­θεί ενώ­πιόν του, έχο­ντας διε­θνή δι­καιο­δο­σία για την εκ­δί­κα­σή της υπό­θε­σης, αφού η επί­δι­κη δια­φο­ρά  συν­δέ­ε­ται με την ελ­λη­νι­κή πο­λι­τεία με στοι­χείο θε­με­λιω­τι­κό αρ­μο­διό­τη­τας των ελ­λη­νι­κών δι­κα­στη­ρί­ων κατά τις δια­τά­ξεις περί γε­νι­κών και ει­δι­κών δω­σι­δι­κιών και συ­γκε­κρι­μέ­να λόγω του τόπου κα­τάρ­τι­σης της δι­καιο­πρα­ξί­ας.

Εκανε δεκτή την αγωγή ως βά­σι­μη και υπο­χρε­ώ­νει τον ενα­γό­με­νο, να κα­τα­βά­λει στην ενά­γου­σα το ισό­πο­σο σε ευρώ του ποσού των 505.000 δο­λα­ρί­ων Κα­να­δά με βάση την επί­ση­μη ισο­τι­μία κατά το χρόνο πλη­ρω­μής, από την επο­μέ­νη ημέρα που κα­τέ­στη λη­ξι­πρό­θε­σμο και απαι­τη­τό το ως άνω οφει­λό­με­νο ποσό, ήτοι από 17-2-2013 και μέχρι ολο­σχε­ρούς εξο­φλή­σε­ως.

Εγινε επι­πλέ­ον με­ρι­κά δεκτό το αί­τη­μα περί κή­ρυ­ξης της από­φα­σης προ­σω­ρι­νά εκτε­λε­στής για το ισό­πο­σο σε ευρώ του ποσού των 100.000 χι­λιά­δων δο­λα­ρί­ων Κα­να­δά, κα­θό­σον, εν όψει της ήδη πα­λαιάς έν­δι­κης δια­φο­ράς, το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι, ως προς αυτό, συ­ντρέ­χουν ζημία στην ενά­γου­σα.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Μ. Μα­κρί­δης.