«Δεν είναι αυτοκτονία ο θάνατος της συζύγου μου»!

Μηνυ­τή­ρια αναφορά κατά παντός υπευ­θύ­νου, συνε­νό­χου, αυτουρ­γού, συναυ­τουρ­γού, συνερ­γού και ηθικού αυτουρ­γού, που θα προ­κύ­ψει κατά την ανά­κριση για την δολο­φο­νία ή το ατύχημα, 37χρονης ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λου, που φέρεται να έπεσε από τον τέταρτο όροφο του ξενο­δο­χείου Semiramis, υπέβαλε χθες ενώπιον του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ο σύζυγός της.

Την 7η Ιουνίου 2013 η Νeltina Bizdani, 37 ετών, που εργα­ζό­ταν στο μπαρ του ως άνω ξενο­δο­χείου, βρέθηκε βαριά τραυ­μα­τι­σμένη περί ώρα 15:00 και αφού διε­κο­μί­σθη στο Νοσο­κο­μείο Ρόδου, μετ’ ολίγον εξέ­πνευσε.

Ο θάνατός της απο­δό­θηκε σε πτώση εξ ύψους, σύμφωνα με ιατρική βεβαί­ωση από το βιβλίο συμ­βά­ντων του Τμή­μα­τος Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου, με περαι­τέρω αιτιο­λο­γία «βαριά κρα­νιο­ε­γκε­φα­λική κάκωση και κάκωση θώρακος».

Ο σύζυγός της εκθέτει, στην μήνυση που υπέβαλε δια των δικη­γό­ρων του κ.κ. Μανώλη Κου­τσού­κου και Ευθ. Μπόνη, ότι με την απο­βιώ­σασα σύζυγό του, ήταν παντρε­μέ­νοι από το έτος 1997. Από το γάμο τους απέ­κτη­σαν δύο τέκνα, ηλικίας σήμερα 15 και 8 ετών αντί­στοιχα.

Όπως τονίζει εργα­ζό­ταν συνεχώς από το έτος 2009 μέχρι και την 7η Ιουνίου 2014, καθόλη την διάρ­κεια του έτους στο μπαρ του ως άνω ξενο­δο­χείου.

Καθόλη την διάρ­κεια του έγγαμου βίου τους διή­γα­γαν, όπως ανα­φέ­ρει, βίο αρμο­νικό και ήταν αγα­πη­μέ­νοι, δεν είχαν προ­στρι­βές, φρό­ντι­ζαν από κοινού για την ανα­τροφή και την μόρφωση των παιδιών τους και ουδέ­ποτε υπήρξε η παρα­μι­κρή ρήξη στις σχέσεις τους από οποια­δή­ποτε αιτία.

«Πάντοτε μου μιλούσε για την δουλειά της, από την οποία, όπως μου έλεγε ήταν ευχα­ρι­στη­μένη. Μόνο το τελευ­ταίο διά­στημα, είχαν συμβεί κάποια γεγο­νότα στο ξενο­δο­χείο, τα οποία υπέ­πε­σαν στην αντί­ληψή της, για τα οποία έδειχνε κάπως ανήσυχη, αλλά δεν ήθελε να δώσει συνέ­χεια για να μη χάσει την δουλειά της», ανα­φέ­ρει στη μήνυση, υπο­στη­ρί­ζο­ντας παρα­πέρα ότι ο θάνατός της δεν είναι απο­τέ­λε­σμα αυτο­κτο­νίας αλλά απο­τέ­λε­σμα, είτε εγκλη­μα­τι­κής ενέρ­γειας, είτε εργα­τι­κού ατυ­χή­μα­τος.

«Η σύζυγός μου λάτρευε τα παιδιά μας και δεν θα αυτο­κτο­νούσε για να τους δημιουρ­γή­σει ψυχο­λο­γικά προ­βλή­ματα, ούτε αντι­με­τώ­πιζε οποιο­δή­ποτε οικο­γε­νειακό πρό­βλημα ή πρό­βλημα υγείας. Άλλωστε αυτός που αυτο­κτο­νεί δια­κα­τέ­χε­ται από μόνιμο άγχος και αδιέ­ξοδο γι’ αυτό και προ­γραμ­μα­τί­ζει επί πολύ χρόνο την αυτο­χει­ρία του και πάντα αφήνει κάποιο «σημεί­ωμα» εξη­γώ­ντας τους λόγους που απο­φά­σισε να φύγει από τη ζωή», ανα­φέ­ρει παρα­πέρα, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ενώ αρχικά οι συνά­δελ­φοί της από το προ­σω­πικό του ξενο­δο­χείου, από την πρώτη στιγμή του περι­στα­τι­κού τον παρα­κί­νη­σαν να ερευ­νή­σει την υπόθεση σε βάθος, αφή­νο­ντας υπο­νο­ού­μενα για αφύσικο θάνατο, στη συνέ­χεια όταν εκείνος συνήλθε από το τραγικό συμβάν των πρώτων ημερών και μετά την επι­στροφή του από την Αλβανία, όπου εντα­φιά­στηκε η άτυχη σύζυγός του, όταν επι­χεί­ρησε να έρθει σε επαφή και επι­κοι­νω­νία μαζί τους, απότομα άλλαξαν συμπε­ρι­φορά, αρνή­θη­καν κάθε συζή­τηση και δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στις ανα­ζη­τή­σεις του και επι­σκέ­ψεις του, ακόμη και στις οικίες τους, αρνού­με­νοι να τον συνα­ντή­σουν και να απα­ντή­σουν σε βασικά ερω­τή­ματα που τους θέτει.

Δια­τεί­νε­ται ακόμη ότι το ένα της παπού­τσι βρέθηκε στο μπαλ­κόνι του πρώτου ορόφου, ότι βρέ­θη­καν ίχνη της στο σωλήνα από τον οποίο προ­φα­νώς επι­χεί­ρησε να συγκρα­τη­θεί (γεγονός ασυμ­βί­βα­στο με κάποιον που απο­φά­σισε να αυτο­κτο­νή­σει) και ότι βρέ­θη­καν σημάδια από το παπού­τσι της στον τοίχο του μπαλ­κο­νιού, από όπου φέρεται αυτή να έπεσε εκτι­μώ­ντας έτσι ότι η σύζυγός του, όχι μόνο δεν επι­χεί­ρησε να θέσει δι’ αυτο­χει­ρίας τέλος στη ζωή της, αλλά αντί­θετα έκανε απέλ­πιδα προ­σπά­θεια να απο­φύ­γει την πτώση της, την οποία τελικά δεν μπόρεσε να απο­φύ­γει.

Με την ίδια μήνυση ζητά να δια­τα­χθεί από τον Εισαγ­γε­λέα άμεσα η εκταφή της και η διε­νέρ­γεια νέας νεκρο­ψίας και νεκρο­το­μής, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί αν κάποιο ή κάποια από τα τραύ­ματα που έφερε αυτή σε καίρια σημεία του σώματός της δεν οφεί­λο­νται στην πτώση της.

«Η οικο­γε­νειακή μας ευτυχία και οι «περί­ερ­γες» συν­θή­κες της θανα­τη­φό­ρας πτώσης απο­κλεί­ουν κατά την άποψή μου το σενάριο της αυτο­κτο­νίας και μου δημιουρ­γούν εύλογη την πεποί­θηση ότι η σύζυγός μου «εξω­θή­θηκε» από κάποιον ή από κάποιους στην πτώση της από ύψος και ότι δέχθηκε θανά­σιμα πλήγ­ματα πριν την πτώση της και ότι η πτώση από ύψος επι­νο­ή­θηκε για να καλύψει αυτό το γεγονός. Μόνο μία σοβαρή και εμπε­ρι­στα­τω­μένη έρευνα με την εκταφή του πτώ­μα­τός της και τη διε­νέρ­γεια νέας νεκρο­ψίας και νεκρο­το­μής, για την οποία προ­τί­θε­μαι να προ­σλάβω τεχνι­κούς συμ­βού­λους, θα απο­κα­λύ­ψει τους βάσι­μους ισχυ­ρι­σμούς μου» υπο­στη­ρί­ζει ο θλιμ­μέ­νος σύζυγος.