50 στελέχη εισπρακτικών στον προθάλαμο της Εισαγγελίας

Σε επι­χεί­ρηση… σκούπα προχωρά η Δικαιο­σύνη στο ομι­χλώ­δες τοπίο των εισπρα­κτι­κών εται­ρειών. Αφορμή στά­θη­καν καταγ­γε­λίες σύμφωνα με τις οποίες οι μέθοδοι και οι πιέσεις που ασκού­νται προ­κει­μέ­νου δανειο­λή­πτες αλλά και μικρο­ο­φει­λέ­τες του «πλα­στι­κού χρή­μα­τος» να ανα­γκα­στούν να πλη­ρώ­σουν -και φυσικά οι συγκε­κρι­μέ­νες εται­ρείες να λάβουν την προ­μή­θειά τους- έχουν πάρει δια­στά­σεις σοβαρών ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των!

Του­λά­χι­στον 34 εισπρα­κτι­κές, ακόμη και ορι­σμέ­νες που εν τω μεταξύ «κατέ­βα­σαν ρολά», έχουν μπει στο στό­χα­στρο της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών της Αθήνας, ενώ περίπου 50 άτομα -ανάμεσά τους δικη­γό­ροι και μέλη του ΔΣ των εισπρα­κτι­κών εταιρειών- ανα­μέ­νε­ται να κληθούν για να δώσουν εξη­γή­σεις με την ιδιό­τητα του υπόπτου για αδι­κή­ματα κακουρ­γη­μα­τι­κής μορφής, μεταξύ των οποίων και η νομι­μο­ποί­ηση προ­ϊ­ό­ντων από εγκλη­μα­τι­κές ενέρ­γειες («ξέπλυμα»).

Χρη­μα­τικά ποσά που βρέ­θη­καν σε λογα­ρια­σμούς προ­σώ­πων τα οποία εμπλέ­κο­νται με τις υπό διε­ρεύ­νηση εισπρα­κτι­κές εται­ρείες έδωσαν στις δικα­στι­κές αρχές το έναυσμα που ανα­ζη­τού­σαν για να τα συν­δέ­σουν με τις παρά­νο­μες πρα­κτι­κές των εισπρα­κτι­κών εται­ρειών, καθώς θεω­ρού­νται εγκλη­μα­τικό προϊόν!

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, πριν από την άρση απορ­ρή­του των τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών η δικα­στική διε­ρεύ­νηση για την υπόθεση των εισπρα­κτι­κών εται­ρειών, η οποία εκκρε­μούσε στα γραφεία της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών επί 8 χρόνια, κιν­δύ­νευε να τεθεί στο αρχείο.

Αυτό συνέβη επειδή οι σχε­τι­κές καταγ­γε­λίες του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Αθήνας, που είχαν γίνει με πρω­το­βου­λία του τότε προ­έ­δρου Δημήτρη Παξινού, δεν προσ­διό­ρι­ζαν πρόσωπα, αλλά μόνο εγκλη­μα­τι­κές πράξεις, γεγονός που οδη­γούσε την έρευνα στο μηδέν καθώς δεν μπο­ρού­σαν να προ­σω­πο­ποι­η­θούν τα διε­ρευ­νώ­μενα αδι­κή­ματα.

Η λύση δόθηκε με παραγ­γε­λία του αρμό­διου εισαγ­γε­λέα στο ΣΔΟΕ, το οποίο, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, άνοιξε λογα­ρια­σμούς φυσικών και νομικών προ­σώ­πων τα οποία συν­δέ­ο­νταν με τις εισπρα­κτι­κές εται­ρείες, με απο­τέ­λε­σμα τα ποσά που βρέ­θη­καν να οδη­γή­σουν στην κλήση υπόπτων για ανωμοτί εξη­γή­σεις για του­λά­χι­στον τέσσερα αδι­κή­ματα σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος και συγκε­κρι­μένα για:

Παρα­βί­αση του νόμου περί προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων, με την επι­βα­ρυ­ντική μορφή του άρθρου 22 παρ. 4 και 6, επειδή προ­κύ­πτει σκοπός οφέλους, παρά­νομη βία, εκβίαση και νομι­μο­ποί­ηση εσόδων από εγκλη­μα­τι­κές ενέρ­γειες, που αφορά το παρά­νομο περιου­σιακό όφελος το οποίο απο­κό­μι­σαν οι εισπρα­κτι­κές

Είναι η πρώτη φορά που η Δικαιο­σύνη κινη­το­ποιεί­ται συνο­λικά ενα­ντίον των εισπρα­κτι­κών εται­ρειών, καθώς μέχρι τώρα υπήρχαν μεμο­νω­μένα περι­στα­τικά, όπως μία περί­πτωση στην οποία υπάλ­λη­λοι εισπρα­κτι­κής εται­ρείας απαι­τού­σαν την κατα­βολή οφειλών από πολίτες μετερ­χό­με­νοι μεθό­δους απει­λη­τι­κές και εκβια­στι­κές, γεγονός που είχε απο­τέ­λε­σμα να ασκηθεί κακουρ­γη­μα­τική ποινική δίωξη ενα­ντίον τους και η υπόθεση να κατα­λή­ξει στον ανα­κριτή.

Δωδε­κά­μηνη φυλά­κιση

Σε δεύτερη περί­πτωση, το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο της Αθήνας κατα­δί­κασε σε φυλά­κιση ενός έτους τον αντι­πρό­ε­δρο του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου και διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βουλο μεγάλης εισπρα­κτι­κής εται­ρείας, καθώς έκρινε ότι είναι παρά­νομο να κατα­θέ­τει αιτή­σεις δια­τα­γής πλη­ρω­μών, ασφα­λι­στι­κών μέτρων κ.λπ. ενώπιον των δικα­στι­κών αρχών, αφού αυτό είναι έργο που μπορεί να ασκήσει απο­κλει­στικά δικη­γό­ρος (άρθρο 39 παρά­γρα­φος 1 του Κώδικα Δικη­γό­ρων) και όχι εμπο­ρική εται­ρεία.

Τριάντα τέσ­σε­ρις εισπρα­κτι­κές εται­ρείες έχουν μπει στο στό­χα­στρο της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών της Αθήνας. Είναι η πρώτη φορά που η Δικαιο­σύνη κινη­το­ποιεί­ται ενα­ντίον τους, καθώς με τις πρα­κτι­κές τους υπε­ρέ­βη­σαν τα εσκαμ­μένα.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι δια­πρά­χθηκε το αδίκημα της κοινής αντι­ποί­η­σης και της αντι­ποί­η­σης του δικη­γο­ρι­κού λει­τουρ­γή­μα­τος (άρθρο 175 του Ποι­νι­κού Κώδικα).

Παράλ­ληλα, το Ειρη­νο­δι­κείο της Αθήνας, με την υπ. αριθμ. 3383/2012 απόφασή του δικαί­ωσε πολίτη ο οποίος είχε στραφεί κατά εισπρα­κτι­κής εται­ρείας διεκ­δι­κώ­ντας την επι­δί­καση απο­ζη­μί­ω­σης για ηθική βλάβη που υπέστη από τις παρά­νο­μες πρα­κτι­κές που εφάρ­μοζε η εται­ρεία εις βάρος του.

Να σημειω­θεί ότι ο νόμος που προ­βλέ­πει τη λει­τουρ­γία εισπρα­κτι­κών εται­ρειών θέτει ορι­σμένα κρι­τή­ρια και προ­ϋ­πο­θέ­σεις, όπως ότι: η όχληση επι­τρέ­πε­ται μόνο μετά την πάροδο 10 ημερών από τότε που η απαί­τηση κατέστη ληξι­πρό­θε­σμη και μόνο συγκε­κρι­μέ­νες ώρες της ημέρας, από τις 9 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ, ενώ απα­γο­ρεύ­ε­ται η δια­βί­βαση στοι­χείων σε τρίτους και επι­πλέον ότι ναι μεν οι κλήσεις κατα­γρά­φο­νται, αλλά δεν μπορούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν δικα­στικά προς βλάβη του οφει­λέτη.

Παράλ­ληλα δια­τη­ρεί­ται ηλε­κτρο­νικό αρχείο το οποίο μπορεί να ζητήσει ο οφει­λέ­της για να στραφεί ενα­ντίον των εται­ρειών με καταγ­γε­λία, ενώ είναι παρά­νομο οι εισπρα­κτι­κές εται­ρείες, αφού κατα­γρά­φουν τις συνο­μι­λίες με τους οφει­λέ­τες, στη συνέ­χεια να συντάσ­σουν «πρα­κτικά», τα οποία εμφα­νί­ζουν ως από­δειξη νέας συμ­φω­νίας για την απο­πλη­ρωμή ληξι­πρό­θε­σμης οφειλής!

Σύμφωνα με καταγ­γε­λίες και μαρ­τυ­ρίες, που κατά πλη­ρο­φο­ρίες έχει συγκε­ντρώ­σει ο εισαγ­γε­λέας ο οποίος διε­νερ­γεί την έρευνα, υπάλ­λη­λοι των εισπρα­κτι­κών εται­ρειών εμφα­νί­ζο­νται ως συνερ­γά­τες δικη­γο­ρι­κών γρα­φείων προ­κει­μέ­νου να ασκή­σουν ασφυ­κτι­κές πιέσεις, ενώ πολλές φορές προ­βαί­νουν και σε απειλές προς τους μικρο­ο­φει­λέ­τες λέγο­ντάς τους ότι θα εκδο­θούν σε βάρος τους δια­τα­γές πλη­ρω­μών ή θα ληφθούν ασφα­λι­στικά μέτρα κ.λπ.

Ορι­σμέ­νες εισπρα­κτι­κές εται­ρείες στην ουσία «ενοι­κιά­ζουν» το ονο­μα­τε­πώ­νυμο νέων, κατά κανόνα, δικη­γό­ρων και εν συνε­χεία οι υπάλ­λη­λοί τους τηλε­φω­νούν σε μικρο­ο­φει­λέ­τες ως συνερ­γά­τες των δικη­γο­ρι­κών αυτών γρα­φείων, επι­κα­λού­με­νοι το όνομα του δικη­γό­ρου, ενώ εάν ο μικρο­ο­φει­λέ­της απου­σιά­ζει, οι υπάλ­λη­λοι της εισπρα­κτι­κής εται­ρείας αφήνουν μήνυμα λέγο­ντας ότι πρέπει επει­γό­ντως να επι­κοι­νω­νή­σει ο κάτοχος πιστω­τι­κής κάρτας κ.λπ. με το δικη­γο­ρικό γραφείο.

Τηλε­φώ­νημα και σε ασθενή

Σύμφωνα με μαρ­τυ­ρία μικρο­ο­φει­λέτη, ο οποίος ζήτησε τον αριθμό μητρώου που έχει ο δικη­γό­ρος στον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Αθηνών προ­κει­μέ­νου να επα­λη­θεύ­σει εάν πρό­κει­ται για δικη­γόρο «μαϊμού» ή όχι, η εισπρα­κτική εται­ρεία δεν του το έδωσε (όπως και κανένα άλλο στοι­χείο του δικη­γό­ρου), ενώ απά­ντησε ότι θα επι­κοι­νω­νή­σει ο δικη­γό­ρος με τον μικρο­ο­φει­λέτη.

Σε άλλη περί­πτωση, υπάλ­λη­λοι εισπρα­κτι­κής εται­ρείας καλού­σαν τηλε­φω­νικά σε σταθερά αλλά και σε κινητά τηλέ­φωνα τους μικρο­ο­φει­λέ­τες πολύ πριν από την ημε­ρο­μη­νία λήξης της δόσης, ενδια­μέ­σως και λίγο πριν από την προ­βλε­πό­μενη ημε­ρο­μη­νία, ακόμη και σε ακα­τάλ­λη­λες ώρες (ώρες κοινής ησυχίας κ.λπ.) ή σε επαγ­γελ­μα­τι­κούς χώρους που ο μικρο­ο­φει­λέ­της δεν μπορεί να μιλήσει, ενώ σύμφωνα με άλλη μαρ­τυ­ρία ενο­χλή­θηκε και οφει­λέ­της που ήταν ασθενής!

Σύμφωνα με καταγ­γε­λίες, είναι μόνιμο φαι­νό­μενο οι υπάλ­λη­λοι των εισπρα­κτι­κών εται­ρειών να μην κλεί­νουν το τηλέ­φωνο εάν δεν εκμαιεύ­σουν από τον οφει­λέτη την ημε­ρο­μη­νία κατά­θε­σης (καθυ­στε­ρού­με­νης ή μη) της δόσης στην τράπεζα, ενώ η συμπε­ρι­φορά τους, πλέον του ότι είναι πιε­στική και απει­λη­τική, στε­ρεί­ται των κανόνων ευγε­νείας και καλής αγωγής.

Στο πλαίσιο αυτό ο ΔΣΑ, το 2014, απο­φά­σισε ότι απα­γο­ρεύ­ε­ται να καλούν πάνω από μία φορά οι δικη­γό­ροι τους οφει­λέ­τες των εντο­λέων τους και το συμπε­ριέ­λαβε στα πει­θαρ­χικά παρα­πτώ­ματα των δικη­γό­ρων.

Υποπτοι για κακουρ­γή­ματα

1 Παρα­βί­αση του νόμου περί προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων, με την επι­βα­ρυ­ντική μορφή του άρθρου 22 παρ. 4 και 6, επειδή προ­κύ­πτει σκοπός οφέλους

2 Παρά­νομη βία

3 Εκβίαση

4 Νομι­μο­ποί­ηση εσόδων από εγκλη­μα­τι­κές ενέρ­γειες, που αφορά το παρά­νομο περιου­σιακό όφελος το οποίο απο­κό­μι­σαν οι εισπρα­κτι­κές

Τι ισχύει στο εξω­τε­ρικό

Στις ΗΠΑ δηλώ­νουν ότι τηλε­φω­νούν ως εισπρά­κτο­ρες

Στις ΗΠΑ «η Νομο­θε­σία για τις Δίκαιες Πρα­κτι­κές Συλ­λο­γής Χρεών» (Fair Debt Collection Practices Act) κατο­χυ­ρώ­νει ότι οι υπάλ­λη­λοι των εισπρα­κτι­κών εται­ρειών πρέπει να δηλώ­νουν την ταυ­τό­τητά τους, δηλαδή ότι τηλε­φω­νούν ως εισπρά­κτο­ρες, και δεν μπορούν να παρου­σιά­ζο­νται με ιδιό­τη­τες που δεν έχουν, όπως για παρά­δειγμα ότι είναι δικη­γό­ροι.

Μπορούν να τηλε­φω­νούν μόνο ορι­σμέ­νες ώρες (08:00-21:00) και χωρίς να ασκούν ψυχο­λο­γική βία, να απει­λούν τον οφει­λέτη ή να τον παρα­πλα­νούν για τις συνέ­πειες της μη πλη­ρω­μής εκ μέρους του, όπως ότι θα πάει φυλακή ή ότι οι εται­ρείες έχουν δια­συν­δέ­σεις για να τακτο­ποι­ή­σουν το θέμα. Πρώτα πρέπει οι εται­ρείες να απευ­θύ­νο­νται στον δικη­γόρο του οφει­λέτη και ύστερα στον οφει­λέτη αν αυτός δεν έχει δικη­γόρο. Απα­γο­ρεύ­ε­ται να τους οχλούν στην εργασία, εκτός αν είναι το τηλέ­φωνο της εργα­σίας το μονα­δικό στοι­χείο που έχουν για τον οφει­λέτη. Τέλος, δεν επι­τρέ­πε­ται να δημο­σιεύ­ουν το όνομα του οφει­λέτη και να τον παρου­σιά­ζουν σε κοινό ότι χρω­στάει.

Μπορούν να προ­σεγ­γί­σουν ένα τρίτο πρόσωπο του οφει­λέτη μόνο για να μάθουν κάποια στοι­χεία για την ταυ­τό­τητά του και όχι να το ενη­με­ρώ­σουν για την οφειλή. Δια­φο­ρε­τικά, οι οφει­λέ­τες μπορούν να απευ­θυν­θούν στην Ομο­σπον­διακή Επι­τροπή Εμπο­ρίου (Federal Trade Commission) και στο Γραφείο Οικο­νο­μι­κής Προ­στα­σίας Κατα­να­λω­τών (Consumer Financial Protection Bureau).

Μαρ­τυ­ρία οφει­λέτη

Mικροοφειλέτης ζήτησε τον αριθμό μητρώου που έχει ο δικη­γό­ρος που του τηλε­φώ­νησε στον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Αθηνών προ­κει­μέ­νου να επα­λη­θεύ­σει εάν πρό­κει­ται για δικη­γόρο «μαϊμού» ή όχι, η εισπρα­κτική εται­ρεία δεν του το έδωσε (όπως και κανένα άλλο στοι­χείο του δικη­γό­ρου), ενώ απά­ντησε ότι θα επι­κοι­νω­νή­σει ο δικη­γό­ρος με τον μικρο­ο­φει­λέτη.

ΕΘΝΟΣ