Τσίπρας: Η Ελλάδα δεν πρέπει να γυρίσει πίσω-Η τραγωδία της κρίσης πρέπει να τελειώσει με απόδοση δικαιοσύνης

«Η Ελλάδα δεν πρέπει να γυρίσει πίσω στις σπα­τά­λες και στις ρεμού­λες, στο καθε­στώς στης δια­φθο­ράς και της δια­πλο­κής, στις πολι­τι­κές που οδή­γη­σαν τη χώρα στα ελλείμ­ματα και στην διεθνή ανυ­πο­λη­ψία.

Αντι­θέ­τως, πρέπει να πορευ­θεί σταθερά το δρόμο της παρα­γω­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης, της εξυ­γί­αν­σης των δημό­σιων οικο­νο­μι­κών, το δρόμο της δια­φά­νειας και της λογο­δο­σίας στη δια­χεί­ριση του δημό­σιου χρή­μα­τος, το δρόμο της κάθαρ­σης και της δικαιο­σύ­νης», ανέφερε.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός επι­χεί­ρησε εκτενή αναφορά στην ανοδική πορεία της οικο­νο­μίας και στα στοιχήματα-εκκρεμότητες για το επόμενο διά­στημα.

Παρου­σιά­ζο­ντας τη σημε­ρινή εικόνα τόνισε:

– Η Ελλάδα της ύφεσης επέ­στρεψε απο το 2017 στην ανά­πτυξη και μάλιστα με δυνα­μι­κούς ρυθμούς που εκτι­μά­ται ότι υπερ­βαί­νουν σταθερά το 2% από φέτος και για τα επόμενα έτη.

– Η ανεργία υπο­χώ­ρησε 7 ολό­κλη­ρες μονάδες μέσα στα τρία αυτά χρόνια και δια­τη­ρεί μια συνεχή τάση απο­κλι­μά­κω­σης.

– Ενώ η χώρα που είχε κατα­στεί συνώ­νυμο του χρόνιου δημο­σιο­νο­μι­κού εκτρο­χια­σμού, εξήλθε το καλο­καίρι απο τη δια­δι­κα­σία υπερ­βο­λι­κού ελλείμ­μα­τος και από το 2016 και μετά κατορ­θώ­νει κάθε χρόνο υψηλά πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα,πολύ υψη­λό­τερα από τους στόχους του προ­γράμ­μα­τος.

– Τα στοι­χεία των εξα­γω­γών και του ισο­ζυ­γίου τρε­χου­σών συναλ­λα­γών είναι θετικά, αλλά το σημα­ντι­κό­τερο για μας είναι ότι ανα­δει­κνύ­ουν τον ταχύ ανα­προ­σα­να­το­λι­σμό της χώρας από ένα κατα­να­λω­τικό μοντέλο που βασι­ζό­ταν απο­κλει­στικά στις εισα­γω­γές με δανεικά, προς ένα σύγ­χρονο παρα­γω­γικό πρότυπο που βασί­ζε­ται εκτός από την ενί­σχυση της ζήτησης και στην εξω­στρέ­φεια, παρα­κο­λου­θεί τις διε­θνείς τάσεις και αξιο­ποιεί τα συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα της χώρας.

– Η ανά­πτυξη όμως προ­ϋ­πο­θέ­τει χρη­μα­το­δό­τηση και ρευ­στό­τητα. Για το σκοπό αυτό δια­μορ­φώ­σαμε έναν ολο­κλη­ρω­μένο σχε­δια­σμό που περι­λαμ­βά­νει τον ανα­πτυ­ξιακό νόμο, στο­χευ­μένα χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία, σταθερό τρα­πε­ζικό σύστημα και την ταχύ­τατη απορ­ρό­φηση των δια­θέ­σι­μων ευρω­παϊ­κών προ­γραμ­μά­των.

Τα βασι­κό­τερα σημεία της ομιλίας του πρω­θυ­πουρ­γού είναι:

Ανά­πτυξη

Η ανά­πτυξη δεν εξαγ­γέλ­λε­ται με διαγ­γέλ­ματα. Τους επό­με­νους μήνες, έχουμε ανα­λά­βει την ευθύνη να παρου­σιά­σουμε έναν ολο­κλη­ρω­μένο ανα­πτυ­ξιακό σχε­δια­σμό για την επόμενη μέρα, στον οποίο εξει­δι­κεύ­ο­νται οι στόχοι και οι συγκε­κρι­μέ­νες δράσεις σε κλαδικό και περι­φε­ρειακό επίπεδο.

Σημα­ντικά μέρη αυτού του σχε­δια­σμού έχουν παρου­σια­στεί στις περισ­σό­τε­ρες από τις περι­φέ­ρειες της χώρας στα 10 μέχρι σήμερα ανα­πτυ­ξιακά περι­φε­ρειακά συνέ­δρια, ενώ μαζί με τους παρα­γω­γι­κούς φορείς και τους φορείς της αυτο­διοί­κη­σης, συζη­τή­σαμε τρόπους να μεγι­στο­ποι­ή­σουμε τη στό­χευση και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητά του.

Όλα τα παρα­πάνω συνο­δεύ­τη­καν από ένα εκτε­τα­μένο πρό­γραμμα μεταρ­ρυθ­μί­σεων και αλλαγών στο σύνολο του οικο­νο­μι­κού και θεσμι­κού περι­βάλ­λο­ντος της χώρας.

Επεν­δύ­σεις

Σήμερα η Ελλάδα είναι μια χώρα πιο φιλική και πιο αξιό­πι­στη στην επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα και τις επεν­δύ­σεις, λιγό­τερο γρα­φειο­κρα­τική, με σύγ­χρονο φορο­λο­γικό μηχα­νι­σμό, ομοιό­μορ­φους και αδιά­βλη­τους κανόνες αντα­γω­νι­σμού, αλλά και με πολύ πιο ενι­σχυ­μέ­νες κοι­νω­νι­κές δομές για το σύνολο των πολιτών.

Αυτή τη νέα τη νέα κατά­σταση για τη χώρα που εξέρ­χε­ται απο μια πολυετή περι­πέ­τεια κρίσης, επι­κρο­τούν σήμερα, σε κάθε ευκαι­ρία, οι ευρω­παίοι εταίροι μας και ο ΟΟΣΑ, αλλά την ανα­γνω­ρί­ζουν και οι ανε­ξάρ­τη­τοι διε­θνείς ανα­λυ­τές, την επι­βρα­βεύ­ουν έμπρα­κτα οι διε­θνείς επεν­δυ­τές με την εμπι­στο­σύνη τους στις εκδό­σεις ελλη­νι­κών ομο­λό­γων, ακόμα κι όταν η διεθνής συγκυ­ρία δεν είναι ευνοϊκή, όπως είδαμε πολύ πρό­σφατα από την τελευ­ταία επι­τυ­χη­μένη μας έκδοση.

Αλλά και στο εσω­τε­ρικό της χώρας βλέ­πουμε ότι όσοι είχαν επεν­δύ­σει τα προη­γού­μενα χρόνια στη χώρα μας, σήμερα σπεύ­δουν να ισχυ­ρο­ποι­ή­σουν τις θέσεις τους, ενώ νέοι επεν­δυ­τές αξιο­ποιούν επεν­δυ­τι­κές ευκαι­ρίες που ανοί­γο­νται στους τομείς της ενέρ­γειας, των δικτύων και των επι­κοι­νω­νιών, των μετα­φο­ρών και του εμπο­ρίου, του Του­ρι­σμού, της αγροτο-διατροφικής παρα­γω­γής και κυρίως στους τομείς της έρευνας και των νέων τεχνο­λο­γιών.

Η Ελλάδα εντάσ­σε­ται σήμερα στον επεν­δυ­τικό σχε­δια­σμό κρατών και μεγάλων πολυ­ε­θνι­κών επι­χει­ρή­σεων και δεν είναι υπερ­βολή να επα­να­λάβω, όπως έχω υπο­στη­ρί­ξει καιρό τώρα, ότι είμαστε “the next big thing” στον παγκό­σμιο επεν­δυ­τικό χάρτη.

Πολι­τική ανα­νέ­ωση

Αυτό σημαί­νει για μας δίκαιη ανά­πτυξη και αυτή είναι η ιστο­ρική εκκρε­μό­τητα που πρέπει να εκπλη­ρώ­σουμε.

Για να γίνει αυτό απαι­τεί­ται μια νέα αντί­ληψη δια­κυ­βέρ­νη­σης και ένας αέρας ανα­νέ­ω­σης στα πολι­τικά πράγ­ματα που θα ξανα­δί­νει νόημα στην αξίας της δημο­κρα­τι­κής συμ­με­το­χής και θα εμπνέει την εμπι­στο­σύνη των πολιτών προς στους θεσμούς.

Δώσαμε και δίνουμε καθη­με­ρινά εξε­τά­σεις στον ελλη­νικό λαό, αλλά και τη διεθνή κοινή γνώμη. Ένα δια­φο­ρε­τικό ήθος και ύφος στη δια­χεί­ριση της ευθύνης αλλά και του δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος.Μακριά από τις πελα­τεια­κές λογικές και τη δια­πλοκή των συμ­φε­ρό­ντων που γνω­ρί­σαμε στο παρελ­θόν.

Απόδοση δικαιο­σύ­νης

Τώρα βρι­σκό­μα­στε στο τέλος αυτής της κατά­στα­σης, μετά από σχεδόν 8 χρόνια, αλλά αυτό το τέλος θα μείνει ανο­λο­κλή­ρωτο και θα μας κατα­διώ­κει αν δεν απο­δο­θεί δικαιο­σύνη.

Η τρα­γω­δία της ελλη­νι­κής κρίσης πρέπει να κλείσει με την απόδοση των όποιων ευθυνών γιατί δεν γίνεται απλώς να πάμε παρα­κάτω με την ψευ­δαί­σθηση ότι θα ξεχα­στεί έτσι απλά.

Μόνο έτσι θα μετου­σιώ­σουμε την πικρή εμπει­ρία των μνη­μο­νίων σε δίδαγμακαι εθνική αυτο­γνω­σία, ώστε να μην επα­να­λά­βουμε τα ίδια λάθη στο μέλλον.

Θέλουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε ριζικά τα συστη­μικά αίτια της δια­φθο­ράς κι όχι να κάνουμε μικρο­πο­λι­τική πάνω στις περι­πτώ­σεις που ανα­κύ­πτουν.

Και αυτό φυσικά είναι απο­κλει­στικά έργο της δικαιο­σύ­νης, με όλες τις εγγυ­ή­σεις του κράτους δικαίου που παρέ­χο­νται από το Σύνταγμα της χώρας.

Ωστόσο η στάση μας αυτή, επι­βά­λει ότι και εμείς από την πλευρά μας πρέπει να είμαστε ακόμα πιο αυστη­ροί σε σχέση με τις δικές μας πράξεις.

Δεν επι­χει­ρούμε να πολι­τι­κο­ποι­ή­σουμε την ηθική και ο καθένας πρέπει να κρί­νε­ται με βάση τις θέσεις, τα πεπραγ­μένα και τη συνει­σφορά του στο δημόσιο βίο, αλλά χρειά­ζε­ται ιδιαί­τερη προσοχή κάθε στιγμή, ώστε να μην παρεκ­κλί­νουμε από τις αξιακές μας στα­θε­ρές.

Οχι στην προ­λη­πτική γραμμή στή­ρι­ξης

Συν­δια­μορ­φώ­σαμε με τους ευρω­παί­ους ηγέτες και αξιω­μα­τού­χους τη στρα­τη­γική για πλήρη και αυτο­δύ­ναμη επάνοδο στις αγορές μέσω του κεφα­λαια­κού απο­θέ­μα­τος, του λεγό­με­νου “μαξι­λα­ριού ρευ­στό­τη­τας”, το οποίο σε συνερ­γα­σία με τους εταί­ρους μας χτί­ζουμε συστη­μα­τικά.

Άλλες απόψεις που κυκλο­φο­ρούν στο δημόσιο διάλογο όπως πχ. η προ­σφυγή σε προ­λη­πτική γραμμή πίστω­σης, σεβα­στές μεν, αλλά δεν μπορούν να γίνουν απο­δε­κτές από τη στιγμή που συνε­πά­γο­νται νέες δεσμεύ­σεις και διαιώ­νιση της επι­τρο­πείας.

Η επιμονή δε σε αυτές από επίσημα χείλη (σ.σ. «δεί­χνο­ντας», κατά τους συνερ­γά­τες του, και τον κεντρικό τρα­πε­ζίτη Γιάννη Στουρ­νάρα) , τη στιγμή που είναι πλήρως εν γνώση τους ότι δεν απο­τε­λούν ούτε επίσημη θέση της χώρας αλλά ούτε και των Ευρω­παϊ­κών οργα­νι­σμών εις τους οποίους εξίσου λογο­δο­τούν, μόνο ερω­τη­μα­τικά μπορεί να προ­κα­λεί ως προς τη σκο­πι­μό­τητά της.

Χρέος

Με το τέλος του προ­γράμ­μα­τος η ελά­φρυνση χρέους, θα είναι και το επι­στέ­γα­σμα μιας δύσκο­λης αλλά καλά σχε­δια­σμέ­νης και επι­τυ­χη­μέ­νης προ­σπά­θειας που ολο­κλη­ρώ­νουμε χάρη στις θυσίες και στους κόπους του ελλη­νι­κού λαού.