Γ. Χατζημάρκος: Η ανάπτυξη στα νησιά δεν είναι αποτέλεσμα τύχης

• Ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου για τα έργα, το ΕΣΠΑ, την λογο­δο­σία και τις σχέσεις του με τον Δήμο Ρόδου

Με φόντο τον απο­λο­γι­σμό έργων και την πορεία απορ­ρό­φη­σης πόρων του ΕΣΠΑ στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, ο περι­φε­ρειάρ­χης Γιώργος Χατζη­μάρ­κος μίλησε στο ΚΟΣΜΟΣ και στον δημο­σιο­γράφο Λοΐζο Λοΐζο, ανοί­γο­ντας τη συζή­τηση για τις υπο­δο­μές στα νησιά, την διεκ­δί­κηση χρη­μα­το­δο­τή­σεων, τις δυσκο­λίες υλο­ποί­η­σης έργων, αλλά και τις θεσμι­κές σχέσεις με τον Δήμο Ρόδου.

Αφορμή στάθηκε η πρό­σφατη δημόσια ανάρ­τησή του με ανα­λυ­τικά στοι­χεία για τα έργα που βρί­σκο­νται σε εξέλιξη, τις δημο­πρα­τή­σεις, τις νέες συμ­βά­σεις και τις ολο­κλη­ρώ­σεις μέσα στο 2025, σε μια περίοδο όπου η συζή­τηση γύρω από την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα, τη δια­φά­νεια και την πολι­τική αντι­πα­ρά­θεση στους θεσμούς της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο. Ο περι­φε­ρειάρ­χης τοπο­θε­τή­θηκε ανα­λυ­τικά τόσο για τη φιλο­σο­φία της λογο­δο­σίας και της υπευ­θυ­νό­τη­τας στη δια­χεί­ριση δημό­σιων πόρων, όσο και για τις αιχμές που ακού­στη­καν το τελευ­ταίο διά­στημα στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο Ρόδου, ειδικά σε ό,τι αφορά στα μεγάλα έργα και στις προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­βά­σεις, όπως το Εθνικό Θέατρο.

«Θέλω να ξέρω πώς και πόσο δου­λεύει η Περι­φέ­ρεια για τις υπο­δο­μές των νησιών μας»

«Η λογο­δο­σία είναι κάτι κυρί­αρχο στο πολί­τευμά μας και για εμάς δεν είναι μια τυπική δια­δι­κα­σία. Είναι μια δέσμευση δια­φά­νειας και είναι η επι­θυ­μία που έχουμε. Η πίστη μας ότι οι πολίτες πρέπει να ξέρουν, οι πολίτες πρέπει να ξέρουν, να γνω­ρί­ζουν. Και από εκεί και πάνω φυσικά ο κάθε πολίτης κάνει την κρίση του, κάνει την αξιο­λό­γηση του, παίρνει όποια απόφαση, πρέπει καλύ­τερα να πάρει, το τι πραγ­μα­τικά γίνεται. Και εμείς το κάνουμε με επιμονή τον απο­λο­γι­σμό αυτό. Το κάνουμε κάθε χρόνο σε όλους τους τομείς. Σε επό­με­νες μέρες θα ακο­λου­θή­σει η περι­γραφή, ο απο­λο­γι­σμός, το τι έγινε σε παιδεία, το τι έγινε στη δημόσια υγεία, όπου δίνουμε ένα πάρα πολύ μεγάλο αγώνα να αλλά­ξουμε τον υγειο­νο­μικό χάρτη των νησιών μας και όχι να κάνουμε απλά μια παρέμ­βαση δημιουρ­γική. Το έχω πει και άλλες φορές αυτό, έχουμε τη μικρό­τερη σε μέγεθος, και αριθμό στε­λε­χών τεχνική υπη­ρε­σία στην Ελλάδα. Ανα­φέ­ρο­μαι στις 13 περι­φέ­ρειες φυσικά. Και η πιο δύσκολη, αν θέλετε, για την υλο­ποί­ηση έργων. Γιατί η μετα­κί­νηση του να πάνε ένα κλι­μά­κιο ο μηχα­νι­κός από τη Ρόδο στο Αγα­θο­νήσι και να επι­στρέ­ψει στο Καστελ­λό­ριζο, στη Σίκινο ή στη Φολέ­γαν­δρο είναι πάρα πολύ δύσκολη, πάρα πολύ ακριβή μετα­κί­νηση. Πάρα πολλές ημέρες, πάρα πολύς χρόνος. Είναι πιο δύσκολη η περι­φέ­ρεια. Για την υλο­ποί­ηση, για το να έχεις τόσα πολλά εργο­τά­ξια. 207 έργα είναι ένας τερά­στιος αριθμός», επι­σή­μανε σχετικά.

Απορ­ρο­φη­τι­κό­τητα ΕΣΠΑ που αγγίζει το 124%

«Είναι πάρα πολλά τα έργα σε σχέση με τον αριθμό των μηχα­νι­κών που έχουμε στην τεχνική μας υπη­ρε­σία. Και αυτό μας προ­βλη­μα­τί­ζει πάρα πολύ. Προ­σπα­θούμε να αυξή­σουμε συνέ­χεια. Όμως, οι εγκρί­σεις που έχουμε στο ΑΣΕΠ για νέους μηχα­νι­κούς, δεν υπάρχει ενδια­φέ­ρον που όλοι θα περι­μέ­ναμε. Και δεν καλύ­πτο­νται οι θέσεις. Και αυτό στοι­χί­ζει και στην επί­βλεψη. Δηλαδή, εγώ θα το πω ανοιχτά, όσο πιο καθαρά μπορώ. Δεν είμαστε τόσο από πάνω στα έργα όσο θα θέλαμε σε όλα τα έργα. Ακριβώς γιατί έχουμε πολύ λίγους μηχα­νι­κούς και πάρα πολλά έργα που εκτε­λούμε. Και ξέρετε ένα πολύ μεγάλος αριθμός, έργων από αυτά είναι έργα που δεν είναι δικά μας, δεν είναι της αρμο­διό­τη­τάς μας. Αλλά μπο­ρούμε να κλεί­σουμε τα μάτια μας στην ανάγκη ενός μικρού νησιού, σε ένα μικρό δήμο μας που δεν έχει τεχνική υπη­ρε­σία και δεν έχει μηχα­νι­κούς ή έχει ένα πολύ δύσκολο έργο, πολύ ειδικό έργο και πρέπει να εκτε­λε­στεί. Και αυτό ανα­τρέ­πει και τον προ­γραμ­μα­τι­σμό μας, ξέρετε. Συνέ­χεια λει­τουρ­γούμε σε ένα καθε­στώς πολύ μεγάλης πίεσης. Γιατί εκεί που δου­λεύ­εις πάνω σε έναν στόχο, χτυπάει το τηλέ­φωνο και πρέπει να κάνεις και τα πρανή στη Σαντο­ρίνη, για παρά­δειγμα. Αυτή τη στιγμή εκτε­λούμε εμείς τη θωρά­κιση των πρανών στη Σαντο­ρίνη με προ­γραμ­μα­τική. Πρέπει να φτιά­ξεις μια προ­βλήτα στη Λέρο, που έσπασε στο λιμάνι. Αυτό το κάνουμε εμείς, το Δημο­τικό σχολείο στο Καστελ­λό­ριζο που ήταν χάλια, το κτήριο ήταν σαρά­βαλο. Αυτή τη στιγμή φτιά­χνε­ται ένα υπέροχο δημο­τικό σχολείο, σαν το Σαντρά­πειο στο Καστελ­λό­ριζο. Ελπίζω σε λίγο να τελειώ­σει, να παρα­δο­θεί. Θέλω να πω ότι δεν μπορείς να γυρί­σεις στη πλάτη και να πεις, ξέρετε, έχουμε μεγάλη πίεση και δεν θα το κάνουμε. Εμείς δεν έχουμε πει όχι στα νησιά μας. Στα νησιά μας είμαστε δίπλα τους με αγάπη και ξαναλέω, όσο περισ­σό­τερο μπορεί να δου­λέ­ψουμε. Είμαστε πάρα πολύ περή­φα­νοι για αυτό το απο­τέ­λε­σμα βεβαίως και πάρα πολύ περή­φα­νοι που στον τόπο μας έρχο­νται χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία τα οποία δεν μας τα δίνει κανένας, δεν μας τα χαρίζει κανένας. Τα διεκ­δι­κούμε, τα κυνη­γάμε, είμαστε κυνηγοί χρη­μα­το­δο­τή­σεων. Δεν έρχο­νται γιατί είμαστε φίλοι κάποιου. Δεν έρχο­νται γιατί κάποιος με συμπά­θεια λέει ας δώσουμε και σε αυτούς. Σήμερα πρέπει να απο­δεί­ξεις την αξία σου και ότι είσαι ικανός και ότι είσαι αξιό­πι­στος για να πάρεις μια χρη­μα­το­δό­τηση, να υλο­ποι­ή­σεις ένα έργο. Σεβό­με­νος τους κανόνες, σεβό­με­νος τη δημόσια διοί­κηση συνο­λικά. Να φέρουμε δηλαδή στον τόπο μας χρήματα, ωρι­μά­ζο­ντας μελέτες, κατα­θέ­το­ντας προ­τά­σεις», τονίζει ο περι­φε­ρειάρ­χης.

Μετρούν οι δια­προ­σω­πι­κές σχέσεις;

«Αυτά δεν μας έχουν χαρι­στεί, τα έχουμε κερ­δί­σει. Μπορεί να ξέρεις κάποιον υπουργό μια δια­προ­σω­πική σχέση να βοηθάει να σου δίνει το δικαί­ωμα να σηκώ­σεις το τηλέ­φωνο, ή να είναι φιλικά προ­σκεί­με­νος απέ­να­ντί σου και ο υπουρ­γός. Δεν θα έρθει ούτε ένα ευρώ, εάν δεν είσαι αξιό­πι­στος να κάνεις όλη τη δια­δι­κα­σία, όλη τη γρα­φειο­κρα­τία να τηρή­σεις τους κανόνες με ευλά­βεια. Όσο και αν θέλει ο υπουρ­γός δεν θα παραβεί τον κανόνα. Γιατί ο κανόνας πια δεν παρα­βιά­ζε­ται. Σωστά δεν παρα­βιά­ζε­ται. Είμαστε μια χώρα που πτώ­χευσε πριν από 15 χρόνια. Περά­σαμε μια δεκα­ε­τία πολύ μεγάλου πόνου. Δεν υπήρξε οικο­γέ­νεια που να μην πλήρωσε ένα τερά­στιο τίμημα τη δεκα­ε­τία της πτώ­χευ­σης. Και πλέον υπάρ­χουν κανόνες. Λοιπόν, κανένας υπουρ­γός, όσο φίλος σου και να είναι όσο και αν θέλει να σε στη­ρί­ξει θα δώσεις την πολι­τική εντολή δείτε τον κύριο τάδε, δείτε τον με συμπά­θεια. Αν δεν κάνεις, αν δεν είσαι αξιό­πι­στος και συνο­μι­λη­τής και φορέας υλο­ποί­η­σης δεν πρό­κει­ται να υλο­ποι­η­θεί τίποτα. Δεν πρό­κει­ται να έρθει τίποτα. Δεν πρό­κει­ται και να εγκρι­θεί τίποτα. Οι φάκελοι πρέπει να είναι σωστά συμπλη­ρω­μέ­νοι, ολο­κλη­ρω­μέ­νοι. Τα έργα πρέπει να είναι ώριμα. Δια­δι­κα­σία πρέπει να κάνεις τις ανα­φο­ρές που πρέπει να κάνεις στο χρόνο που πρέπει. Που πρέπει να δέχεσαι τους ελέγ­χους που προ­βλέ­πο­νται. Να δέχεσαι τους ελέγ­χους να απαντάς στους ελέγ­χους, στις εκλε­κτι­κές αρχές. Δηλαδή, έχει ένα πολύ σκληρά, γρα­φειο­κρα­τικό περι­βάλ­λον για το οποίο δεν δια­μαρ­τύ­ρο­μαι. Δεν ξαναλέω δεν δια­μαρ­τύ­ρο­μαι, γιατί μια χώρα η οποία πτώ­χευσε από την έλλειψη κανόνων δεν μπορεί να συνε­χί­σει να συμπε­ρι­φέ­ρε­ται σαν να μην έχει μάθει κάτι» ανέφερε.

Απο­τέ­λε­σμα τύχης ή ακτι­βι­σμού;

Σε άλλο σημείο ο κ. Χατζη­μάρ­κος πρό­σθεσε ότι «η ανά­πτυξη υπο­δο­μών στα νησιά μας, δεν είναι απο­τέ­λε­σμα τύχης ή ακτι­βι­σμού. Επίσης, η διεκ­δί­κηση δεν είναι παρά­σταση εσω­τε­ρι­κής κατα­νά­λω­σης. Είναι απο­τέ­λε­σμα δου­λειάς, γνώσης και ευθύνης. Είναι της μόδας δεκα­ε­τίες τώρα, όχι μόνο τώρα, ο λαϊ­κι­σμός της στε­ντό­ριας φωνής που λέει, ξέρεις, εμείς βάζουμε τη φωνή και τα πράγ­ματα γίνο­νται. Λοιπόν, αυτές είναι κορώνες για εσω­τε­ρική κατα­νά­λωση. Σας είπα πριν, κανένα χρη­μα­το­δο­τικό πρό­γραμμα δεν πρό­κει­ται να σου ανοίξει την ευκαι­ρία την οποία έχεις να συμ­με­τά­σχεις σε αυτό αν δεν είσαι αξιό­πι­στος, αν δεν είσαι οργα­νω­μέ­νος, αν δεν έχεις την ικα­νό­τητα και να λει­τουρ­γή­σεις με τους κανόνες που το κάθε πρό­γραμμα έχει και να αξιο­ποι­ή­σεις, τα χρήματα τα οποία μπορεί να αντλή­σεις από εκεί. Έχουμε παρα­δείγ­ματα στην περι­φέ­ρειά μας από άλλους φορείς που έτυχαν χρη­μα­το­δό­τη­σης, αλλά δεν υλο­ποί­η­σαν το έργο. Αυτό μπαίνει στο βιο­γρα­φικό σου, ξέρετε. Λοιπόν, ας υπο­θέ­σουμε ότι εσείς ζητάτε από μια επι­χεί­ρηση μια δια­φή­μιση. Η επι­χεί­ρηση, σας την δίνει την ευκαι­ρία να έχετε τη δια­φή­μιση της στο σταθμό σας, και εσείς απο­τυγ­χά­νετε να βάλετε τη δια­φή­μιση στην ώρα που συμ­φω­νή­σατε δέκα φορές. Την ενδέ­κατη δεν θα σας δώσει. Το είπαμε ένα πολύ απλοϊκό παρά­δειγμα. Λοιπόν, ο ακτι­βι­σμός, δηλαδή, ξέρετε, πάμε και φωνά­ζουμε, καταγ­γέλ­λουμε ή διάφορα τέτοια πολι­τικά χαρι­τω­μένα, τα οποία δίνουν πόντους στο παι­χνίδι της εσω­τε­ρι­κής κατα­νά­λω­σης, δεν περνάνε από τις υπη­ρε­σίες ή τις ευρω­παϊ­κές ή τις κεντρι­κές υπη­ρε­σίες πια. Γιατί όλοι έχουν ένα σκληρό έλεγχο στις χρη­μα­το­δο­τή­σεις και επα­να­λαμ­βάνω, στο ΕΣΠΑ έχουν ένα σκληρό έλεγχο, γιατί η χώρα για πρώτη φορά έχει πλήρη εικόνα του που πάει, που είναι με το κάθε ευρώ και έτσι πρέπει, για να μην ξανα­βρε­θούμε στο χείλος του γκρεμού, για να μην ξεπε­ρά­σουμε ξανά ποτέ τα όρια που έχουμε. Και έτσι παρά­γε­ται και έργο, χωρίς να μένουν στον κατά­ψυξη χρήματα τα οποία δεν αξιο­ποιού­νται. Και αυτό είναι κάτι που δεν επι­τρέ­πε­ται. Εάν λοιπόν δεν είσαι αξιό­πι­στος, εάν λοιπόν δεν είσαι ικανός να υλο­ποι­ή­σεις έργο, να σέβεσαι τους κανόνες των προ­γραμ­μά­των, να τηρείς τα χρο­νο­δια­γράμ­ματα και όλες τις υπο­χρε­ώ­σεις που έχεις απέ­να­ντι στην οποια­δή­ποτε πηγή χρη­μα­το­δό­τη­σης, τότε καμία συμπε­ρι­φορά λεβε­ντιάς, δεν πρό­κει­ται να φέρει ούτε ένα ευρώ στον τόπο που υπη­ρε­τείς. Και ο μεγα­λύ­τε­ρος ακτι­βι­σμός σήμερα είναι η υπευ­θυ­νό­τητα. Το να λει­τουρ­γείς δηλαδή με υπευ­θυ­νό­τητα. Και υπο­γραμ­μίζω ακόμα μία φράση, δεν κλα­ψου­ρί­ζει η Περι­φέ­ρεια. Δεν διεκ­δι­κείς στα λόγια, δεν κλα­ψου­ρί­ζει» υπο­γράμ­μισε ο κ. Χατζη­μάρ­κος.

Το Εθνικό Θέατρο, οι μελέτες και οι χρη­μα­το­δο­τή­σεις

«Είμαι σαφής στο πώς έρχο­νται χρήματα σε έναν τόπο. Πρέπει να είσαι αξιό­πι­στος στη σχέση σου, στη συνερ­γα­σία σου και βέβαια στους κανόνες που έχει κάθε χρη­μα­το­δο­τικό πρό­γραμμα. Είναι στε­νά­χωρο αυτό το οποίο βλέ­πουμε σχεδόν σε κάθε συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου. Και είναι στε­νά­χωρο, γιατί υπάρ­χουν κάποιες προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­βά­σεις συνερ­γα­σίας, λέγο­νται οι συμ­βά­σεις αυτές, όπου κάποιοι φορείς προ­σέρ­χο­νται και συμ­φω­νούν τι θα κάνει ο καθένας προ­κει­μέ­νου να υλο­ποι­η­θεί κάποια δράση ή κάποιο έργο. Είδαμε να αμφι­σβη­τεί­ται η σύμβαση για το φράγμα Γαδουρά με έναν τρόπο εξαι­ρε­τικά προ­σβλη­τικό. Είδαμε τη σύμβαση για τη Μεσαιω­νική Πόλη ότι εκεί ανα­πτύσ­σε­ται ένα κλίμα αμφι­σβή­τη­σης της χρη­σι­μό­τη­τάς της -και τώρα στο Εθνικό Θέατρο. Καταρ­χήν η απά­ντηση είναι γιατί έτσι συμ­φω­νή­θηκε από όλα τα μέρη τα οποία κάθισαν σε ένα τραπέζι για να βρούνε μία λύση. Μία λύση σε τι. Σε ένα υπέροχο μνημείο το οποίο του­λά­χι­στον δύο δεκα­ε­τίες σάπιζε, σάπιζε πραγ­μα­τικά. Το παρα­λά­βαμε σε μια κατά­σταση πάρα, πάρα πολύ άσχημη για πάνω από είκοσι χρόνια. Πάνω από 20 χρόνια. Ήταν ένα ερείπιο μέσα στην πόλη το οποίο το έχει ξεχάσει και ο χρόνος. Χρειά­στηκε ένα μεγάλο ποσό για τη χρη­μα­το­δό­τησή του. Το ποσό ξεπερ­νάει τα είκοσι πέντε εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Αυτή τη στιγμή εκτε­λεί­ται ένα έργο δεκα­ε­φτά εκα­τομ­μύ­ρια που αφορά μόνο το κτη­ριακό και έλειπε ο εξο­πλι­σμός. Όταν λοιπόν καθί­σαμε στο ίδιο τραπέζι μαζί με τον Δήμαρχο Ρόδου και τους συνερ­γά­τες του τον τότε Δήμαρχο Ρόδου κ. Καμπου­ράκη πήραμε την απόφαση να ανα­ζη­τή­σουμε από κοινού τους πόρους. Οι πόροι βρέ­θη­καν από το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού για το κτη­ριακό που είναι τα δεκα­ε­φτά εκα­τομ­μύ­ρια. Εγώ δεσμεύ­τηκα στην Β’ φάση δηλαδή όταν με το καλό τελειώ­σουμε το κτη­ριακό, τα οκτώ εννιά εκα­τομ­μύ­ρια περίπου, δεν ξέρω ακριβώς πόσο θα είναι γιατί τώρα τελειώ­νουμε τις μελέτες εφαρ­μο­γής αυτές τις μελέτες εφαρ­μο­γής να τα βρούμε όλα εμείς και να τα κατα­βά­λουμε όλα εμείς και αν δεν τα βρούμε θα τα κατα­βά­λουμε εμείς και αυτός είναι ο λόγος που εκτε­λούμε εμείς το έργο γιατί δεν θα μπο­ρούσε ένας φορέας να εκτε­λέ­σει την α’ φάση και ένας άλλος τη β’ φάση. Αυτό πρέπει να έχει μια συνέ­χεια και σε επίπεδο μελε­τη­τικό και σε επίπεδο κατα­σκευα­στικό. Λοιπόν, ελπίζω αυτό το οποίο κάνουμε στο Εθνικό Θέατρο δηλαδή να προ­σέλ­θουμε και να πούμε αυτό το ερείπιο μέσα στο κέντρο της πόλης που προ­σβάλ­λει την εικόνα μας και τον πολι­τι­σμό μας θα κατα­βά­λουμε όλη μας την ενέρ­γεια και όλες μας τις δυνά­μεις να το φτιά­ξουμε. Να μην χρη­σι­μο­ποι­η­θεί και αυτό εις βάρος μας, όπως έγινε με το φράγμα Γαδουρά και το γεγονός ότι τώρα υδρο­δο­τεί­ται το νησί της Ρόδου από ένα μεγάλο έργο που δεκα­ε­τίες και αυτό ήταν φάντα­σμα και κάποιοι προ­σπα­θούν να μας γυρί­σουν boomerang να γυρί­σουν ενα­ντίον μας πράξεις, οι οποίες πρω­το­βου­λίες και δράσεις οι οποίες πραγ­μα­τικά έρχο­νται και δίνουν λύσεις. Αυτού του είδους η υπο­νό­μευση κάποιων έργων, μάλλον της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας δεν ακυ­ρώ­νει το παρελ­θόν, δημιουρ­γεί πρό­βλημα και στο παρόν και στο μέλλον. Επα­να­λαμ­βάνω επειδή άκουσα και για τις μελέτες ότι τις μελέτες τις ολο­κλή­ρωσε ο Δήμος Ρόδου. Ο Δήμος Ρόδο έκανε ένα μεγάλο ποσοστό των μελετών δεν τις ολο­κλή­ρωσε. Δεν πήραμε πλήρεις μελέτες για το Εθνικό Θέατρο, έπρεπε να κάνουμε ένα πολύ μεγάλο μελε­τη­τικό έργο στη συνέ­χεια. Ήταν σημα­ντι­κός ο αριθμός, ήταν σημα­ντικό το ποσοστό των μελετών που παρα­λά­βαμε από τον Δήμο Ρόδο για το Εθνικό Θέατρο. Έχουμε ευχα­ρι­στή­σει και τα στελέχη του Δήμου Ρόδου και τους εθε­λο­ντές για τη δουλειά αυτή που έκαναν δεν την έχουμε μειώσει ποτέ την έχουμε ανα­δεί­ξει, την έχουμε αξιο­ποι­ή­σει, τους ευχα­ρι­στούμε ξανά και σε κάθε ευκαι­ρία για τη δουλειά που έκαναν και θα ήθελα σε αυτό το σημείο να τους ζητήσω να μην ακυ­ρώ­νουν και αυτοί τη δουλειά που κάνουν αυτοί που τους δια­δέ­χθη­καν και στο μελε­τη­τικό κομμάτι, γιατί αυτή τη στιγμή γίνεται ένα εξαι­ρε­τικό έργο που στο τέλος του θα είναι όλοι περή­φα­νοι γιατί συμ­με­τεί­χαν ο καθένας με έναν ρόλο και ο καθένας από τη θέση που υπη­ρέ­τησε» κατέ­ληξε ο κ. Χατζη­μάρ­κος.