Με την Ελλάδα!

Από πο­δό­σφαι­ρο δεν έχω ιδέα, είμαι απ’ αυτές τις εκνευ­ρι­στι­κές στις πα­ρέ­ες που πα­ρα­κο­λου­θούν πο­δό­σφαι­ρο και έχω απο­ρί­ες πάνω στην κρι­σι­μό­τε­ρη φάση . Αν και δεν διά­κει­μαι φι­λι­κά προς το άθλη­μα, είμαι πάντα με το μέρος των ελ­λη­νι­κών ομά­δων όταν τύχει να παί­ζουν με κά­ποια ξένη ομάδα, άσχε­τα εάν σπάω τα νεύρα των φίλων μου ρω­τώ­ντας «ποιοι εί­μα­στε εμείς, οι κόκ­κι­νοι ή οι άσπροι;» και φω­νά­ζω όταν ακούω την παρέα να φω­νά­ζει, άσχε­τα εάν δεν ξέρω γιατί ακρι­βώς.

Ε… λοι­πόν με την Ελ­λά­δα είμαι και τώρα στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις.

Δεν είναι πο­δό­σφαι­ρο θα πείτε, πολύ απλοϊ­κή η προ­σέγ­γι­ση που κάνω.

Αφήνω τα πο­λύ­πλο­κα για το Βα­ρου­φά­κη, όπως τα είχα αφή­σει για τον Χαρ­δού­βε­λη ή όποιον συ­νο­μι­λού­σε με τους δα­νει­στές και εταί­ρους .

Απέ­να­ντι στην όποια ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση που δη­μο­κρα­τι­κά εκλέ­γε­ται και εκ­προ­σω­πεί την χώρα μου, δεν μπορώ να μπω. Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο να κραυ­γά­ζω «Γε­ρούν γερά, σπά­στου τον τσα­μπου­κά » και άλλα που πα­ρα­κο­λου­θώ από μι­κρό­νο­ες πο­λί­τες και πο­λι­τι­κούς, τα οποία ακρο­βα­τούν ανά­με­σα στα όρια του χαι­ρέ­κα­κου, του αντε­θνι­κού , του μί­σους και καμιά σχέση δεν έχουν με σο­βα­ρή, νη­φά­λια και ψύ­χραι­μη κρι­τι­κή που τόσο έχου­με ανά­γκη αυτές τις ώρες.

Οταν η χώρα βρί­σκε­ται σε μια κρί­σι­μη δια­πραγ­μά­τευ­ση, οφεί­λου­με όλοι να εί­μα­στε υπεύ­θυ­νοι και συ­νε­τοί. Για τη δική μας χώρα μι­λά­με, η ευ­η­με­ρία και ασφά­λεια της οποί­ας είναι πάνω από κόμ­μα­τα και πρό­σω­πα.

Με λο­γι­κή και χωρίς τσα­μπου­κά­δες, από όλες τις πλευ­ρές .

Η δια­χω­ρι­στι­κή γραμ­μή με­τα­ξύ της επι­τυ­χί­ας και της απο­τυ­χί­ας είναι εξαι­ρε­τι­κά λεπτή και σχε­δόν αό­ρα­τη .

Και σ’ αυτή την λεπτή ισορ­ρο­πία, όπως και με τους προη­γού­με­νους, παρ’ όλες τις αντιρ­ρή­σεις μου, έτσι και τώρα παρ’ όλες τις αμ­φι­βο­λί­ες μου, θα είμαι με την ΔΙΚΗ ΜΑΣ την πλευ­ρά. Με την Ελ­λά­δα !

Υ. Γ. Και για όσους σπεύ­σουν να βά­λουν τα­μπέ­λες για το αυ­το­νό­η­το, λυ­πά­μαι δεν μπορώ να κάνω κάτι.