Γ. Χατζημάρκος: «Στην πιο δύσκολη χρονιά της μεταπολιτευτικής περιόδου, απαντήσαμε με σχέδιο και δημιουργικότητα»

Κύριε πε­ρι­φε­ρειάρ­χα, ακρι­βώς πριν ένα χρόνο, εί­χα­τε δώσει  την υπό­σχε­ση το 2015 να είναι μια χρο­νιά πρά­ξε­ων, αλή­θειας και κα­θα­ρών λύ­σε­ων. Πόσο συ­νε­πής υπήρ­ξα­τε σ’ αυτήν σας την δέ­σμευ­ση, δε­δο­μέ­νων των εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λων – αν όχι  εχθρι­κών – συν­θη­κών;

Εκτός αυτών, είχα πει και κάτι ακόμη. Ότι σε μια πε­ρί­ο­δο με­γά­λων κιν­δύ­νων, το δικό μας στοί­χη­μα είναι να την με­τα­τρέ­ψου­με σε πε­ρί­ο­δο με­γά­λων ευ­και­ριών, με συ­γκε­κρι­μέ­νο σχέ­διο δρά­σης. Σή­με­ρα, μετά από μια απί­στευ­τη χρο­νιά – Αρ­μα­γεδ­δώ­να – είμαι εξαι­ρε­τι­κά υπε­ρή­φα­νος που κα­τά­φε­ρα να τη­ρή­σω την υπό­σχε­ση της σκλη­ρής δου­λειάς και της ανα­ζή­τη­σης της αλή­θειας. Ανοί­ξα­με όλα τα μέ­τω­πα, βά­λα­με όλα τα θέ­μα­τα πάνω στο τρα­πέ­ζι. Σπά­σα­με τα στε­γα­νά των αρ­μο­διο­τή­των, όπως ακρι­βώς εί­χα­με υπο­σχε­θεί. Χα­ρά­ξα­με συ­γκε­κρι­μέ­νο σχέ­διο και το εφαρ­μό­σα­με με προ­σή­λω­ση, ώστε σή­με­ρα να μπο­ρού­με να μι­λά­με για θε­τι­κό πρό­ση­μο σε μια σειρά από το­μείς της ζωής των νη­σιών μας.  Όλα αυτά σε μια χρο­νιά – σει­σμό, που ανέ­τρε­ψε σχε­δόν όλα όσα γνω­ρί­ζα­με.

Θα σας θυ­μί­σω και κάτι ακόμη που εί­χα­τε χα­ρα­κτη­ρί­σει ως στοί­χη­μα για την θη­τεία σας και μά­λι­στα το δυ­σκο­λό­τε­ρο όλων: “Το να εκ­παι­δεύ­σου­με την κοι­νω­νία στην αλή­θεια. Καμία ανοχή στο ψέμα, επί­μο­νη ανα­ζή­τη­ση της αλή­θειας”. Τι ει­σπράτ­τε­τε σή­με­ρα από την κοι­νω­νία; Έχει ξε­κι­νή­σει η… εκ­παί­δευ­σή της;

Αν το βα­σι­κό κρι­τή­ριο της ορ­θό­τη­τας των επι­λο­γών που κά­να­με, εγώ προ­σω­πι­κά και η πα­ρά­τα­ξή μου, ήταν η απο­δο­χή τους από τους πο­λί­τες, τότε πι­στεύω ότι θα αδι­κού­σα­με τις επι­λο­γές μας στην ουσία τους. Κρι­τή­ριό μου δεν ήταν ποτέ το πο­λι­τι­κό κό­στος. Ίσως ορι­σμέ­νοι να το έλε­γαν “άγνοια κιν­δύ­νου”, όμως σας δια­βε­βαιώ ότι λει­τουρ­γώ πάντα απο­λύ­τως συ­νει­δη­τά, με πλήρη γνώση και επί­γνω­ση, υπε­ρα­σπί­ζο­μαι με όλη μου την δύ­να­μη αυτά που υπα­γο­ρεύ­ει η συ­νεί­δη­ση και οι αρχές μου. Νο­ο­τρο­πί­ες και πρα­κτι­κές του πα­ρελ­θό­ντος, όσο “λα­ο­φι­λείς” κι αν ήταν, τε­λεί­ω­σαν ορι­στι­κά και αμε­τά­κλη­τα για την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.  Όσο κι αν ακού­γε­ται πα­ρά­δο­ξο, είναι αλή­θεια ότι μας βο­ή­θη­σε η συ­γκυ­ρία. Ήταν τόσο αρ­νη­τι­κή, που μας έδωσε την δυ­να­τό­τη­τα να σπά­σου­με τα δεσμά και να πάμε σε μια νέα προ­σέγ­γι­ση του όρου πο­λι­τι­κή, που ου­δε­μία σχέση ή ομοιό­τη­τα έχει με το πα­ρελ­θόν. Αν αντέ­ξου­με και κρα­τή­σου­με την πο­ρεία μας αυτή, νο­μί­ζω ότι θα έχου­με πε­τύ­χει κάτι ιστο­ρι­κό.

Πώς κα­τα­φέ­ρα­τε να αντε­πε­ξέλ­θε­τε σε όλα εκεί­να που εί­χα­τε σχε­διά­σει, σε μια πε­ρί­ο­δο σα­ρω­τι­κών ανα­τρο­πών; Με άλλα λόγια, πως κά­να­τε πο­λι­τι­κή χωρίς λεφτά; Capital controls, με­γά­λο χρη­μα­το­δο­τι­κό κενό στο λήξαν ΕΣΠΑ της Πε­ρι­φέ­ρειας, πο­λι­τι­κή και οι­κο­νο­μι­κή αβε­βαιό­τη­τα, δεν συν­θέ­τουν το κα­λύ­τε­ρο πε­ρι­βάλ­λον για να διοι­κή­σει κα­νείς απο­τε­λε­σμα­τι­κά.

Είναι αλή­θεια ότι εί­χα­με εκα­το­ντά­δες λό­γους για να δι­καιο­λο­γή­σου­με αδρά­νεια, ακι­νη­σία, στα­σι­μό­τη­τα. Θα μπο­ρού­σα­με να επι­κα­λε­στού­με πρό­βλη­μα πο­λι­τι­κό, οι­κο­νο­μι­κό, διοι­κη­τι­κό, δη­μο­σιο­νο­μι­κό, εθνι­κό, διε­θνές…  Αν όμως ανα­ζη­τού­σα άλ­λο­θι για την στα­σι­μό­τη­τα, ποιο είναι το πα­ρά­δειγ­μα που θα έδινα στους συ­νερ­γά­τες μου και την κοι­νω­νία; Η αδρά­νεια δεν υπήρ­ξε ποτέ με­τα­ξύ των επι­λο­γών μου. Αντι­θέ­τως. Η έλ­λει­ψη χρη­μά­των ανα­δει­κνύ­ει την ουσία της πο­λι­τι­κής. Σε ανα­γκά­ζει να σκε­φτείς δη­μιουρ­γι­κά, να κά­νεις την σωστή διά­γνω­ση, να συν­θέ­σεις, να σχε­διά­σεις την σωστή πο­ρεία που θα σε οδη­γή­σει στον επι­θυ­μη­τό στόχο και να την ακο­λου­θή­σεις. Μέχρι πρό­τι­νος, η αφθο­νία των πόρων  είχε υπο­κα­τα­στή­σει την πο­λι­τι­κή με την δια­χεί­ρι­ση. Αλλά ούτε καν αυτή δεν έγινε σωστά. Αν γι­νό­ταν σωστά, δεν θα εί­χα­με τόσα μέ­τω­πα ανοι­χτά και τόσα προ­βλή­μα­τα να ανα­ζη­τούν ακόμη λύ­σεις.

Με όλα τα μέ­τω­πα ανοι­χτά, ποιο είναι το με­γα­λύ­τε­ρο στοί­χη­μα που έχετε θέσει για το 2016;

Είναι η με­γά­λη πο­λι­τι­κή μάχη που έχου­με να δώ­σου­με στις Βρυ­ξέλ­λες για να αλ­λά­ξου­με το χρη­μα­το­δο­τι­κό status της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, που εδώ και πολλά χρό­νια είναι θύμα της στα­τι­στι­κής, με ό,τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται σε πό­ρους  και ευ­και­ρί­ες. Η επα­να­φο­ρά μας στον Στόχο 1.  Δεν είναι ένα θέμα εσω­τε­ρι­κό. Οι απο­φά­σεις θα λη­φθούν από τα ευ­ρω­παϊ­κά όρ­γα­να.  Έχου­με πλήρη επί­γνω­ση ότι είναι  ένας εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λος στό­χος, αλλά τολ­μού­με να τον διεκ­δι­κή­σου­με ανοι­χτά. Αν το κα­τα­φέ­ρου­με, θα έχου­με αλ­λά­ξει την πο­ρεία  του τόπου. Δου­λεύ­ου­με πολύ με­θο­δι­κά γι αυτό και σε πο­λι­τι­κό αλλά και σε επι­στη­μο­νι­κό επί­πε­δο, κερ­δί­ζο­ντας συμ­μά­χους, τόσο στην Ελ­λά­δα όσο και στην Ευ­ρώ­πη και πα­ράλ­λη­λα χτί­ζου­με την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία μας. Παρά τις προ­φα­νείς δυ­σκο­λί­ες αυτής της μάχης, είναι εξαι­ρε­τι­κά ευ­χά­ρι­στο και αι­σιό­δο­ξο ότι έχου­με στο πλευ­ρό μας την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση.

Ωστό­σο η κυ­βέρ­νη­ση δεν έδει­ξε την ίδια καλή διά­θε­ση στην πε­ρί­πτω­ση του ΦΠΑ. Το 2015 «ση­μά­δε­ψε» τα νησιά μας με την κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών. Πι­στεύ­ε­τε ότι υπάρ­χει τρό­πος  ανα­τρο­πής αυτής της από­φα­σης, που εκ των υστέ­ρων και η ίδια η κυ­βέρ­νη­ση ανα­γνω­ρί­ζει ότι έχει μη­δα­μι­νό δη­μο­σιο­νο­μι­κό όφε­λος;

Δεν θα κου­ρα­στώ να λέω ότι τον ΦΠΑ τον χά­σα­με στην Ελ­λά­δα. Από Έλ­λη­νες που δεν δέ­χο­νταν ότι οι πε­ριο­χές τους υστε­ρού­σαν σε αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα ένα­ντι της δικής μας πε­ριο­χής.   Ήταν ένα λάθος εγκλη­μα­τι­κό. Τα χρο­νι­κά πε­ρι­θώ­ρια απο­κα­τά­στα­σης του λά­θους τε­λειώ­νουν ορι­στι­κά στις 31/12/2016. Μέχρι τότε, θα κι­νη­θού­με πα­ράλ­λη­λα με το ζή­τη­μα του Στό­χου 2, με την ίδια σο­βα­ρό­τη­τα και με­θο­δι­κό­τη­τα. Όχι με πρό­τα­ση, αλλά με προ­τά­σεις. Αυτό που εμείς ζη­τά­με είναι τρό­πους και ερ­γα­λεία ενί­σχυ­σης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των νη­σιών μας. Οι προ­τά­σεις που θα κα­τα­θέ­σου­με έχουν ένα κε­ντρι­κό τίτλο: νη­σιω­τι­κό­τη­τα. Ανε­βά­ζου­με ψηλά την νη­σιω­τι­κό­τη­τα και διεκ­δι­κού­με. Απο­τε­λεί την απά­ντη­ση σε όλα τα ανοι­χτά μέ­τω­πα των νη­σιών μας. Αρκεί να ανα­γνω­ρι­στεί. Αυτό είναι το πα­ράλ­λη­λο με­γά­λο μας στοί­χη­μα. Το γρα­φείο της Πε­ρι­φέ­ρειας στις Βρυ­ξέλ­λες, γι’ αυ­τούς τους λό­γους συ­στά­θη­κε. Για να δο­θούν οι μάχες στην καρ­διά της Ευ­ρώ­πης, στο κέ­ντρο λή­ψε­ως των απο­φά­σε­ων.

Οι σχέ­σεις σας με την κυ­βέρ­νη­ση ποιες είναι, δε­δο­μέ­νου ότι ανή­κε­τε σε δια­φο­ρε­τι­κό πο­λι­τι­κό χώρο; Έχου­με δει, την ίδια ώρα που δια­φο­ρο­ποιεί­στε ανοι­χτά σε ορι­σμέ­να ζη­τή­μα­τα, πα­ράλ­λη­λα να προ­τεί­νε­τε και λύ­σεις επί δια­φό­ρων θε­μά­των που εν πολ­λοίς γί­νο­νται δε­κτές και  θε­σμο­θε­τού­νται. Πα­ρά­δειγ­μα η πα­ρέμ­βα­σή σας στην υγεία, στο με­τα­να­στευ­τι­κό, ακόμα και η προ­θυ­μία του πρω­θυ­πουρ­γού να κα­λύ­ψει το δη­μο­σιο­νο­μι­κό κενό του ΕΣΠΑ με πό­ρους από το Πρό­γραμ­μα Δη­μο­σί­ων Επεν­δύ­σε­ων. Για τα πο­λι­τι­κά ήθη αυτής της χώρας, αντι­πο­λί­τευ­ση και συ­νερ­γα­σία δεν είναι έν­νοιες συμ­βα­τές.

Ας ξε­κα­θα­ρί­σου­με κάτι. Δεν έχω κάνει ποτέ αντι­πο­λί­τευ­ση για την αντι­πο­λί­τευ­ση. Είναι δόγμα για μένα αυτό. Αν ήθελα να κάνω αντι­πο­λί­τευ­ση, είχα εκα­το­ντά­δες λό­γους να επι­κα­λε­στώ. Θα φώ­να­ζα, θα έρι­χνα τις ευ­θύ­νες στους άλ­λους, θα έχτι­ζα δήθεν αγω­νι­στι­κό προ­φίλ, αλλά δεν θα έδινα καμία διέ­ξο­δο. Όπως ακρι­βώς γι­νό­ταν όλα αυτά τα χρό­νια. Από πο­λι­τι­κούς που χάι­δευαν τα αφτιά της εκλο­γι­κής τους πε­λα­τεί­ας  και συ­ντη­ρού­σαν το τέλμα. Όλα αυτά τα χρό­νια κά­να­με πο­λι­τι­κή  σε βάρος της διοί­κη­σης και αφή­σα­με την χώρα να κα­ταρ­ρεύ­σει διοι­κη­τι­κά. Εμείς έχου­με άλλη νο­ο­τρο­πία. Είναι άλλο πράγ­μα η πο­λι­τι­κή και άλλο η διοί­κη­ση. Ο τόπος όμως πρέ­πει να διοι­κη­θεί.  Είμαι εδώ για να διοι­κή­σω την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Να δώσω διέ­ξο­δο, να γίνω μέρος της λύσης και όχι του προ­βλή­μα­τος. Κα­τα­θέ­τω λοι­πόν τις αντι­θέ­σεις μου,  πάντα πα­ράλ­λη­λα με τις  αντί­στοι­χες προ­τά­σεις.

Θα χα­ρα­κτη­ρί­ζα­τε αυτήν την στάση σας απο­τε­λε­σμα­τι­κή και επι­τυ­χη­μέ­νη;

Απο­λύ­τως! Τα απο­τε­λέ­σμα­τα αυτής της νο­ο­τρο­πί­ας, της σο­βα­ρής τεκ­μη­ρί­ω­σης και ου­σια­στι­κής διεκ­δί­κη­σης βάσει συ­γκε­κρι­μέ­νων προ­τά­σε­ων, ήταν άμεσα. Σε όλους τους το­μείς που προ­α­να­φέ­ρα­τε. Οι για­τροί στα νησιά με κί­νη­τρα από την Πε­ρι­φέ­ρεια, η χρη­μα­το­δό­τη­ση των ΟΤΑ για την συ­ντή­ρη­ση των σχο­λι­κών μο­νά­δων, η κά­λυ­ψη του χρη­μα­το­δο­τι­κού κενού από το ΠΔΕ που σε δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση θα γέ­μι­ζε τα νησιά μας με ερ­γο­τά­ξια φα­ντά­σμα­τα, η δυ­να­τό­τη­τα τέ­λε­σης δα­πα­νών για την δια­χεί­ρι­ση του με­τα­να­στευ­τι­κού, οι έκτα­κτες ενι­σχύ­σεις του Προ­γράμ­μα­τος Δη­μο­σί­ων Επεν­δύ­σε­ων της Πε­ρι­φέ­ρειάς μας.  Για μένα αυτή είναι η μο­να­δι­κή υπεύ­θυ­νη στάση απέ­να­ντι στον τόπο και τους κα­τοί­κους του.  Αν σε όλα αυτά προ­σθέ­σει κα­νείς την στρα­τη­γι­κή μας επι­λο­γή να επεν­δύ­σου­με στον του­ρι­σμό και στον πο­λι­τι­σμό, με εξω­στρέ­φεια και πο­λυ­ε­τές πλάνο δρά­σης, τότε εύ­κο­λα αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου έχει αλ­λά­ξει προ­σα­να­το­λι­σμό και έχει πάρει ορι­στι­κά δια­ζύ­γιο από το πα­ρελ­θόν και τα το­ξι­κά του προ­ϊ­ό­ντα.

Με­τα­να­στευ­τι­κό. Έχετε πει πολ­λές φορές ότι ήρθε για να μεί­νει. Πόσο πι­θα­νό είναι να κλεί­σουν τα σύ­νο­ρα της Ευ­ρώ­πης και να εγκλω­βι­στούν εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες και με­τα­νά­στες στην χώρα μας και στα νησιά μας;

Κατά την εκτί­μη­σή μου, πρό­κει­ται για το με­γα­λύ­τε­ρο, σο­βα­ρό­τε­ρο και πιο απρό­βλε­πτο ζή­τη­μα που θα κυ­ριαρ­χή­σει την ευ­ρω­παϊ­κή ατζέ­ντα και το 2016. Ως Πε­ρι­φέ­ρεια – πύλη ει­σό­δου,  προ­σπα­θή­σα­με να το δια­χει­ρι­στού­με με από­λυ­τη υπευ­θυ­νό­τη­τα, με ένα τρόπο σχε­δόν χει­ρουρ­γι­κό, για να απο­φύ­γου­με τα χει­ρό­τε­ρα και να απο­κρού­σου­με κατά το δυ­να­τόν την κα­τα­στρο­φή της ει­κό­νας των νη­σιών μας στο εξω­τε­ρι­κό. Από εκεί και πέρα, είναι πρό­βλη­μα ευ­ρω­παϊ­κό και όχι δο­μι­κό της Πε­ρι­φέ­ρειάς μας. Πολύ φο­βά­μαι όμως ότι η Ευ­ρώ­πη αδυ­να­τεί να πάρει πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις. Προ­κει­μέ­νου λοι­πόν να απο­φύ­γει να πάρει σαφή θέση, θα προ­τι­μή­σει να πλη­ρώ­σει. Θα μας δώσει πρό­θυ­μα κον­δύ­λια για να  αντι­με­τω­πί­σου­με μόνοι μας το πρό­βλη­μα, “αγο­ρά­ζο­ντας” την δυ­να­τό­τη­τα η ίδια να πα­ρα­μεί­νει πο­λι­τι­κά ατε­λής και ευ­νου­χι­σμέ­νη.

Ποια ήταν η πιο δύ­σκο­λη  στιγ­μή, η πιο δύ­σκο­λη από­φα­ση που κλη­θή­κα­τε να λά­βε­τε μέσα στο 2015;

Είχε πολ­λές δύ­σκο­λες στιγ­μές το 2015. Πολ­λές μέρες και νύ­χτες αγω­νί­ας.  Πολύ δύ­σκο­λη στιγ­μή για μένα ήταν όταν έπρε­πε να δια­χω­ρί­σω την θέση μου από έναν συ­νερ­γά­τη μου. Όχι απλά να την δια­χω­ρί­σω σε πο­λι­τι­κό επί­πε­δο, αλλά και να πάρω  ακόμη πιο δύ­σκο­λες απο­φά­σεις.  Όπως σας είπα, από την πρώτη στιγ­μή είχα δώσει όρκο να υπη­ρε­τή­σου­με την αλή­θεια, να εκ­παι­δεύ­σου­με τον κόσμο στην αλή­θεια, να απο­κα­τα­στή­σου­με το χάσμα με­τα­ξύ πο­λι­τών και πο­λι­τι­κής. Να πάψει η πο­λι­τι­κή να μοιά­ζει με κα­κό­φη­μη γει­το­νιά που όλοι απο­φεύ­γουν, να πά­ψουν οι γε­νι­κοί αφο­ρι­σμοί «όλοι είναι ίδιοι». Πήρα την από­φα­ση ότι δεν θα γίνω επί­ορ­κος, ότι δεν πρό­κει­ται να υπη­ρε­τή­σω όλα εκεί­να στα οποία ανέ­κα­θεν ήμουν απέ­να­ντι. Δεν ξέρω αν θα πλη­ρώ­σω πο­λι­τι­κό κό­στος για αυτό, αλλά σας δια­βε­βαιώ­νω, μου είναι απο­λύ­τως αδιά­φο­ρο.  Λει­τούρ­γη­σα με γνώ­μο­να μόνο τις αρχές και την συ­νεί­δη­σή μου. Δεν είμαι δια­τε­θει­μέ­νος να κάνω την πα­ρα­μι­κρή έκ­πτω­ση σ’ αυτά.

Η πρό­βλε­ψή σας ποια είναι για το 2016;

Σε ένα τόσο απρό­βλε­πτο διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον, κάθε πρό­βλε­ψη είναι προ­φα­νώς πα­ρα­κιν­δυ­νευ­μέ­νη. Θέλω πά­ντως να πι­στεύω ότι το 2015 δεν θα επα­να­λη­φθεί. Αν και προ­βλή­μα­τα όπως το με­τα­να­στευ­τι­κό – προ­σφυ­γι­κό θα είναι  διαρ­κές και ίσως με ακόμη με­γα­λύ­τε­ρη έντα­ση και απρό­βλε­πτες  προ­ε­κτά­σεις. Όσον αφορά την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, εγώ και οι συ­νερ­γά­τες μου έχου­με απο­φα­σί­σει ότι η νέα χρο­νιά θα έχει ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρη και σκλη­ρό­τε­ρη δου­λειά, ακόμη με­γα­λύ­τε­ρη ευ­θύ­νη απέ­να­ντι στους νη­σιώ­τες που μας εμπι­στεύ­θη­καν. Αν κα­τα­φέ­ρα­με κάτι το 2015 – και είμαι πολύ υπε­ρή­φα­νος γι αυτό – είναι  να ανε­βά­σου­με κατά πολύ τον πήχυ από εκεί που τον πα­ρα­λά­βα­με. Συ­νε­πώς, το άλμα που πρέ­πει να κά­νου­με αυτή τη φορά, είναι ακόμη με­γα­λύ­τε­ρο!

Και ποια είναι η ευχή σας;

Να αφή­σου­με, επι­τέ­λους, ορι­στι­κά στο πα­ρελ­θόν τον λαϊ­κι­σμό. Δεν θα κου­ρα­στώ να το επα­να­λαμ­βά­νω, όσο κι αν γί­νο­μαι ενο­χλη­τι­κός. Παρά τα όσα έχου­με πε­ρά­σει τα τε­λευ­ταία 6 χρό­νια, δεν ξε­φύ­γα­με ακόμη από τα νύχια του. Η χώρα μας και ολό­κλη­ρος ο ελ­λη­νι­κός λαός πλη­ρώ­νει το πολύ βαρύ τί­μη­μα του λαϊ­κι­σμού. Σύσ­σω­μο το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα αλλά και το εκλο­γι­κό σώμα υπέ­κυ­ψαν στον πει­ρα­σμό και τα απο­τε­λέ­σμα­τα είναι τρα­γι­κά. Τί­πο­τα δεν πρό­κει­ται να αλ­λά­ξει και τί­πο­τα δεν θα πε­τύ­χου­με αν δεν ωρι­μά­σου­με. Όλοι μαζί. Πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα και πο­λί­τες. Εμείς στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, απέ­να­ντι στον λαϊ­κι­σμό αντι­τά­ξα­με την αλή­θεια. Όσο σκλη­ρή κι αν ήταν. Την δια­χω­ρι­στι­κή γραμ­μή με το παλιό πο­λι­τι­κό προ­σω­πι­κό αυτού του τόπου και όσα αυτό αντι­προ­σω­πεύ­ει, την τρα­βή­ξα­με ορι­στι­κά και αμε­τά­κλη­τα.