ΥΠΕΞ: Η Τουρκία δεν μπορεί να θίξει κυριαρχικά δικαιώματα των νησιών μας

«Αντί να ομιλεί για τη θέση νησιών στη “λάθος πλευρά της μέσης γραμμής”, την καλούμε να ανα­ρω­τη­θεί εάν θέλει η ίδια να βρί­σκε­ται στη λάθος πλευρά του Δικαίου», απά­ντησε ο εκπρό­σω­πος του υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών σε ερώτηση δημο­σιο­γρά­φου για τη χθεσινή τοπο­θέ­τηση του συνα­δέλ­φου του από την Άγκυρα, σχετικά με τη συμ­φω­νία Τουρ­κίας – Λιβύης.

«Η επιμονή της Τουρ­κίας να απο­πει­ρά­ται να καταρ­γή­σει θαλάσ­σιες ζώνες νησιών – όπως η Κρήτη, η Ρόδος, η Κάρ­πα­θος, το Καστε­λό­ριζο – ή ακόμα και ολό­κλη­ρων νησιών-κρατών, με τεχνά­σματα όπως άκυρα διμερή μνη­μό­νια που, ως δια μαγείας, μετα­τρέ­πο­νται αιφ­νι­δίως σε συμ­φω­νίες ή με επι­λε­κτική επί­κληση δικα­στι­κών απο­φά­σεων ή άρθρων της UNCLOS – στην οποία όμως αρνεί­ται να προ­σχω­ρή­σει – δεν παράγει διεθνώς έννομα απο­τε­λέ­σματα», τόνισε ο Αλέ­ξαν­δρος Γεν­νη­μα­τάς και πρό­σθεσε: «Ούτε, βέβαια, μπορεί να θίξει κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα των νησιών μας, που είναι αδιαμ­φι­σβή­τητα εδραιω­μένα στο διεθνές δίκαιο και, ειδι­κό­τερα, στο διεθνές δίκαιο της θάλασ­σας».

«Είναι θετικό ότι η Τουρκία δηλώνει έτοιμη για δια­πραγ­μά­τευση, όπως προ­βλέ­πει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασ­σας, για την οριο­θέ­τηση θαλασ­σίων ζωνών μεταξύ κρατών» σημεί­ωσε ο κ. Γεν­νη­μα­τάς, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ωστόσο  ότι οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις αυτές «δεν μπορούν να γίνο­νται παρά μόνο στο πλαίσιο της διε­θνούς νομι­μό­τη­τας. Και οι δηλώ­σεις καλών προ­θέ­σεων δεν θα πρέπει να συν­δυά­ζο­νται με καθη­με­ρινή παρα­βα­τι­κό­τητα δηλώ­σεων και ενερ­γειών».

«Ουδέν σχόλιον» από το Βερο­λίνο

Η γερ­μα­νική κυβέρ­νηση δεν μπορεί να κάνει σχόλιο για τη συμ­φω­νία Τουρ­κίας – Λιβύης περί θαλασ­σίων συνόρων, καθώς δεν την έχει στη διάθεσή της, απά­ντησε ο εκπρό­σω­πος του υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών της χώρας, σε ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο Ράινερ Μπρόιλ είπε συγκε­κρι­μένα ότι η γερ­μα­νική κυβέρ­νηση έχει λάβει γνώση της ανα­κοί­νω­σης, αλλά δεν είναι σε θέση να τοπο­θε­τη­θεί σχετικά με τις λεπτο­μέ­ρειές της ή να επι­βε­βαιώ­σει «εάν όσα γνω­στο­ποι­ή­θη­καν πράγ­ματι ισχύουν και τι είναι πράγ­ματι περιε­χό­μενο της συμ­φω­νίας και τι όχι».