Κάτι πρέπει να γίνει

Ανοιξε ξανά η συζή­τηση με αφορμή τον θάνατο ενός μικρού παιδιού, πιθανόν από διφθε­ρί­τιδα, μια παιδική ασθέ­νεια που έχει εξα­φα­νι­στεί από τον υγειο­νο­μικό χάρτη, νικη­μένη από τους συστη­μα­τι­κούς εμβο­λια­σμούς! Ακόμη και εάν τα απο­τε­λέ­σματα δείξουν πως δεν είναι αυτή η αιτία, κάτι θα πρέπει να κάνουμε. Ο ανορ­θο­λο­γι­σμός και οι θεωρίες συνω­μο­σίας εξε­λίσ­σο­νται σε μάστιγα. Με κίνδυνο να γυρίσει  τη χώρα μας πολλές δεκα­ε­τίες πίσω, σε εποχές που παιδιά πέθαι­ναν σε πολύ μικρή ηλικία λόγω ασθε­νειών, που σήμερα αντι­με­τω­πί­ζο­νται με τακτικό εμβο­λια­σμό, και θέτει για πολ­λο­στή φορά το ζήτημα των ευθυνών του κράτους απέ­να­ντι σε ένα φαι­νό­μενο που δεν είναι μόνο ελλη­νικό.  Δεν έχει να κάνει καν με επίπεδο μόρ­φω­σης, ούτε με το γενι­κό­τερο επίπεδο παι­δείας της κοι­νω­νίας. Άλλωστε είναι σχεδόν απο­κλει­στικά φαι­νό­μενο προηγ­μέ­νων κοι­νω­νιών.Η λύση λοιπόν είναι ένας αυστη­ρός και εφαρ­μό­σι­μος νόμος. Ας απαι­τή­σουμε, να γίνει και να εφαρ­μο­στεί μια σοβαρή νομο­θε­σία με συγκε­κρι­μένα μέτρα σε γονείς και ιατρούς που δεν εφαρ­μό­ζουν το εμβο­λια­στικο πρό­γραμμα.H πολι­τεία θα πρέπει να κλείσει τα ξεγυ­ρι­σμένα “παρά­θυρα” στον νόμο που ορίζει πως δεν γίνεται εγγραφή στο νηπια­γω­γείο χωρίς αντί­γραφο του βιβλια­ρίου υγείας του παιδιού, αλλά επι­τρέ­πουν σε γονείς να φέρνουν βεβαί­ωση από ιδιώτη γιατρό  (ή άλλους 4 φορείς), ώστε να εξαι­ρε­θεί το παιδί τους από τον εμβο­λια­σμό, με απο­τέ­λε­σμα να  εγγρά­φο­νται ανεμ­βο­λί­α­στα παιδιά στα σχολεία μας αβέρτα με ότι αυτό συνε­πά­γε­ται για την ανοσία των πολλών.