Απέναντι

Η υπόθεση της απώ­λειας του 11χρονου Μάριου από αδέ­σποτη σφαίρα μέσα στο προ­αύ­λιο του σχο­λείου του είχε συγκλο­νί­σει. Κι ενώ ακόμη ο άνθρω­πος που πάτησε τη σκαν­δάλη του όπλου που σκότωσε τον μικρό μαθητή δεν έχει εντο­πι­στεί, συλ­λη­φθεί  ή δικα­στεί, η οικο­γέ­νεια περνά μια δεύτερη δοκι­μα­σία.  Τα δικα­στή­ρια επι­δί­κα­σαν στην οικο­γέ­νεια απο­ζη­μί­ωση ύψους €490.000 για ψυχική οδύνη την οποία πρέπει να κατα­βάλ­λει το ελλη­νικό Δημόσιο, κρί­νο­ντας πως: Από το 2013 στο Μενίδι υπάρχει έξαρση εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας και πως το ελλη­νικό δημόσιο δεν έλαβε τα κατάλ­ληλα μέτρα προ­στα­σίας. Το δημόσιο όμως, άσκησε έφεση, διεκ­δι­κώ­ντας την μείωση του ποσού, με την υπέροχη δικαιο­λο­γία ότι η δημο­σιο­νο­μική εικόνα της χώρας, αδυ­να­τεί να αντα­πε­ξέλ­θει σε τέτοιο ποσό. Και χρειά­στηκε η παρέμβαση-ευαισθητοποίηση του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών Χρήστου Σταϊ­κούρα, προ­κει­μέ­νου να λήξει εδώ η υπόθεση και να μην διεκ­δι­κή­σει το Δημόσιο μείωση της απο­ζη­μί­ω­σης που επι­δι­κά­στηκε. Επρεπε δηλαδή ο υπουρ­γός να ασχο­λη­θεί με το θέμα (μετά και τις αντι­δρά­σεις); Ακού­στηκε, πως είναι πάγια πρα­κτική του ελλη­νι­κού δημο­σίου η άσκηση εφέσεων, για περι­πτώ­σεις απο­ζη­μιώ­σεων. Και δεν έχει βρεθεί κανείς έως τώρα να καταρ­γή­σει την πρα­κτική το ελλη­νικό Δημόσιο να στέ­κε­ται συνεχώς  απέ­να­ντι στους πολίτες;