Απαγορεύθηκε η διακοπή υδροδότησης ξενοδοχείου

Με προ­σω­ρινή διαταγή, που εξέδωσε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με τη δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων, απα­γο­ρεύ­θηκε προ­σω­ρινά στην Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. να δια­κό­ψει την υδρο­δό­τηση της παροχής ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας και να καταγ­γεί­λει τη σύμβαση.

Η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία προ­σέ­φυγε στο Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, εκθέ­το­ντας ότι δια­θέ­τει ιδιό­κτητη γεώ­τρηση αλλά και ιδιό­κτητο βιο­λο­γικό καθα­ρι­σμό, ο οποίος εξυ­πη­ρε­τεί πλήρως το σύνολο των αναγκών δια­χεί­ρι­σης των λυμάτων, που παρά­γο­νται από τη λει­τουρ­γία των εγκα­τα­στά­σεων του ξενο­δο­χείου.

Όπως επι­ση­μαί­νει, το Δεκέμ­βριο του 2014, έλαβε από την Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. «λογα­ρια­σμό κατα­νά­λω­σης νερού, εισφο­ράς νέων έργων και δικαιω­μά­των χρήσης υπο­νό­μων», σύμφωνα με τον οποίο, το συνο­λικό πλη­ρω­τέο ποσό ανερ­χό­ταν στο ποσό των 5.549,21 €, και λίγες μέρες αργό­τερα έλαβε «λογα­ρια­σμό κατα­νά­λω­σης νερού, εισφο­ράς νέων έργων και δικαιω­μά­των χρήσης υπο­νό­μων» για την περίοδο κατα­νά­λω­σης 28/11/2014-29/12/2014, σύμφωνα με τον οποίο καίτοι είχε κατα­να­λώ­σει μόλις 5 κυβικά μέτρα νερού, αξίας μόλις 3,60 ευρώ, πλέον παγίου τέλους 20ευρώ, το συνο­λικό πλη­ρω­τέο ποσό ανερ­χό­ταν στο υπέ­ρο­γκο ποσό των 11.175,92 ευρώ !!!

Και τούτο διότι εμφα­νί­ζο­νταν, δήθεν, «προη­γού­με­νες οφειλές» ποσού 11.144,92 ευρώ, παρά το γεγονός ότι είχε εξο­φλή­σει όλους τους έως τότε εκδο­θέ­ντες λογα­ρια­σμούς κατα­νά­λω­σης νερού.

Κατά­πλη­κτοι οι εκπρό­σω­ποι της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας ενη­με­ρώ­θη­καν ότι οι «προη­γού­με­νες οφειλές», αφο­ρού­σαν τεκ­μαρτή δαπάνη κατα­νά­λω­σης νερού, που είχε μονο­με­ρώς απο­φα­σί­σει να επι­βά­λει στους κατα­να­λω­τές η Δ.Ε.Υ.Α.Ρ., κατόπιν της υπ’ αρ. 180/24-08-2012 από­φα­σης του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου, που επι­κυ­ρώ­θηκε με την υπ’ αρ. 579/11-09-2012 απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου.

Ειδι­κό­τερα, πέραν των ήδη εισπρατ­το­μέ­νων χρε­ώ­σεων κατα­νά­λω­σης νερού και παγίου τέλους, η Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. απο­φά­σισε να επι­βά­λει επι­προ­σθέ­τως και μηνιαία τεκ­μαρτή δαπάνη κατα­νά­λω­σης νερού εις βάρος ξενο­δο­χεια­κών κατα­λυ­μά­των, που εξυ­πη­ρε­τού­νται (μερικώς ή ολικώς) από νόμιμα ιδιω­τικά συστή­ματα ύδρευ­σης.

Η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία τονίζει ότι η τεκ­μαρτή δαπάνη κατα­νά­λω­σης ύδατος υπο­λο­γί­ζε­ται και επι­βάλ­λε­ται όλως αυθαι­ρέ­τως και πάντως τυγ­χά­νει πολ­λα­πλά­σια της πραγ­μα­τι­κής κατα­νά­λω­σης νερού, οδη­γώ­ντας σε υπέρ­με­τρη επι­βά­ρυνση των αντι­συμ­βαλ­λο­μέ­νων της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. και μάλιστα για υπη­ρε­σίες (παροχή νερού) που δεν έχουν καν χρη­σι­μο­ποι­ή­σει.

Περαι­τέρω, η Δ.Ε.ΥΑ.Ρ. απο­φά­σισε να προ­βαί­νει σε υπο­λο­γι­σμό και των υπο­λοί­πων χρε­ώ­σεων, ήτοι του τέλους απο­χέ­τευ­σης – υπο­νό­μων καθώς και του τέλους νέων έργων, όχι με βάση την πραγ­μα­τική κατα­νά­λωση νερού αλλά με βάση την τεκ­μαρτή, που κατά τα ανωτέρω τυγ­χά­νει πολ­λα­πλά­σια της πραγ­μα­τι­κής.

Με τον τρόπο αυτό επι­βα­ρύ­νει έτι περαι­τέρω τους αντι­συμ­βαλ­λο­μέ­νους της και μάλιστα για υπη­ρε­σίες που εν προ­κει­μένω ουδόλως παρέχει. Και τούτο διότι στην περιοχή των Κολυ­μπίων, όπου βρί­σκε­ται το ξενο­δο­χείο της εται­ρείας, η Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. δεν δια­θέ­τει καν δίκτυο απο­χέ­τευ­σης, με απο­τέ­λε­σμα η δια­χεί­ριση των λυμάτων του ξενο­δο­χείου να γίνεται εξ ολο­κλή­ρου από το βιο­λο­γικό του καθα­ρι­σμό.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Μηνάς Τσέρκης.