Ο Ροδίτης Μιχάλης Παπαγεωργίου πολεμά τον φονικό ιό στη Δυτική Αφρική

Στην αντι­με­τώ­πι­ση όλων αυτών των προ­βλη­μά­των συμ­βά­λει με τον δικό του τρόπο και ο έλ­λη­νας επι­στή­μο­νας από τον πε­ρα­σμέ­νο Απρί­λιο προ­σφέ­ρο­ντας τις υπη­ρε­σί­ες του στους ασθε­νείς.

Φο­ρώ­ντας  μια λευκή βαριά στολή που μοιά­ζει με εκεί­νες των αστρο­ναυ­τών, ο Μι­χά­λης Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου με κα­τα­γω­γή από τη Ρόδο,  ερ­γά­ζε­ται εντα­τι­κά κάτω από αντί­ξο­ες και­ρι­κές συν­θή­κες όπως είναι η υγρα­σία και οι υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες.   Για 12 συ­νε­χό­με­νες ώρες την ημέρα έρ­χε­ται σε επαφή με πτώ­μα­τα, ασθε­νείς αλλά και αν­θρώ­πους που εξέρ­χο­νται από την μο­νά­δα θε­ρα­πεί­ας θε­ρα­πευ­μέ­νοι.

Από­φα­ση

Όπως εξη­γεί στα «ΠΑ­ΡΑ­ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΚΑ», η από­φα­σή του να τα­ξι­δέ­ψει στις  πε­ριο­χές υψη­λού κιν­δύ­νου ήταν απο­λύ­τως  συ­νει­δη­τή μιας και πέρα από τις συ­γκλο­νι­στι­κές εμπει­ρί­ες που συ­νέλ­λε­ξε, ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κή είναι για τον ίδιο η βο­ή­θεια που προ­σφέ­ρει στους ασθε­νείς. «Το να δου­λεύ­ει κα­νείς με τους Για­τρούς Χωρίς Σύ­νο­ρα με την ει­δι­κό­τη­τά μου είναι μια εξαι­ρε­τι­κά εν­δια­φέ­ρου­σα εμπει­ρία ανε­ξάρ­τη­τα του εί­δους της πα­ρέμ­βα­σης. Επι­πλέ­ον  υπάρ­χει πάντα μια τε­ρά­στια επι­βρά­βευ­ση που παίρ­νεις όταν βλέ­πεις ότι η δου­λειά σου έχει απο­τε­λέ­σμα­τα είτε πρό­κει­ται για τον πε­ριο­ρι­σμό μιας επι­δη­μί­ας είτε για ασθε­νείς που θε­ρα­πεύ­τη­καν», δη­λώ­νει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά το­νί­ζο­ντας πως η ολο­κλη­ρω­μέ­νη στρα­τη­γι­κή αντι­με­τώ­πι­σης της επι­δη­μί­ας από τους Για­τρούς Χωρίς Σύ­νο­ρα και τα αυ­στη­ρά πρω­τό­κολ­λα υγιει­νής που τη­ρού­νται έκα­ναν πιο εύ­κο­λη την από­φα­σή του.

Μο­νά­δα θε­ρα­πεί­ας για την αντι­με­τώ­πι­ση του φο­νι­κού ιού.

Εμπει­ρί­ες

Προ­σπα­θώ­ντας πάντα να εστιά­ζει στα θε­τι­κά της κάθε πε­ρί­στα­σης, ο κ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου κατά τους τέσ­σε­ρις μήνες πα­ρα­μο­νής του στις χώρες που επλή­γη­σαν από τον Έμπο­λα κρατά μόνο ευ­χά­ρι­στες ανα­μνή­σεις. Κά­ποιες από αυτές είναι οι ει­κό­νες των ασθε­νών που εξήλ­θαν των κλι­νι­κών πλή­ρως θε­ρα­πευ­μέ­νοι μιας και η  επι­βιω­σι­μό­τη­τα έφτα­σε γύρω στα 40% στις κλι­νι­κές των Για­τρών Χωρίς Σύ­νο­ρα.

«Κά­ποιες φορές επρό­κει­το για ασθε­νείς όπως μικρά παι­διά και εγκυ­μο­νού­σες γυ­ναί­κες για τους οποί­ους η πρό­γνω­ση έκ­βα­σης της ασθέ­νειας ήταν εξαι­ρε­τι­κά δυ­σμε­νής. Παρ’ όλα αυτά, χάρη στην ια­τρο­φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή και τις συν­θή­κες υγιει­νής που προ­σπα­θού­σα­με να πα­ρέ­χου­με στην κλι­νι­κή αλλά και στις δικές τους προ­σπά­θειες, αρ­κε­τοί ασθε­νείς τα κα­τά­φε­ραν και πήραν εξι­τή­ριο πλή­ρως θε­ρα­πευ­μέ­νοι», μας λέει.

Ακόμη, εκεί­νο που του προ­ξέ­νη­σε ιδιαί­τε­ρη εντύ­πω­ση ήταν το με­ρά­κι του ντό­πιου προ­σω­πι­κού με το οποίο συ­νερ­γά­στη­κε. Όπως επι­ση­μαί­νει, οι άν­θρω­ποι αυτοί δου­λεύ­ουν αστα­μά­τη­τα και υπό εξαι­ρε­τι­κά δυ­σμε­νείς συν­θή­κες από την αρχή της πα­ρέμ­βα­σης των Για­τρών χωρίς Σύ­νο­ρα, δη­λα­δή τους τε­λευ­ταί­ους έξι μήνες. «Είναι εντυ­πω­σια­κό αν σκε­φτού­με ότι η δου­λειά είναι πολύ εντα­τι­κή και κου­ρα­στι­κή σω­μα­τι­κά και ψυ­χι­κά. Και επι­πλέ­ον αν ανα­λο­γι­στού­με ότι για αρ­κε­τούς υπάρ­χει κίν­δυ­νος κοι­νω­νι­κού στιγ­μα­τι­σμού λόγω του γε­γο­νό­τος ότι δου­λεύ­ουν σε ένα μέρος όπου υπάρ­χει κίν­δυ­νος μό­λυν­σης», υπο­γραμ­μί­ζει.

Ενη­μέ­ρω­ση

Παρά το ότι οι  για­τροί ενη­με­ρώ­νουν σε κάθε ευ­και­ρία πως ο συ­γκε­κρι­μέ­νος ιός με­τα­δί­δε­ται απο­κλει­στι­κά με την άμεση επαφή με τα σω­μα­τι­κά υγρά, τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης γε­μί­ζουν κα­θη­με­ρι­νά με ει­κό­νες συγ­γε­νών που πα­ρα­τούν τους νε­κρούς αβο­ή­θη­τους  στη μέση του δρό­μου. Αυτό σύμ­φω­να με τον κ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου συμ­βαί­νει, για τον απλό λόγο ότι το να κου­βα­λή­σουν κά­ποιον σε μια κλι­νι­κή Έμπο­λα ή να τον κρα­τή­σουν στο σπίτι μέχρι να βρε­θεί μέσο με­τα­φο­ράς λόγω της έλ­λει­ψης ασθε­νο­φό­ρων, είναι πολύ επι­κίν­δυ­νο.

«Η σωρός ασθε­νούς που έχει πε­θά­νει από Έμπο­λα έχει πολύ υψηλό ιικό φορ­τίο με απο­τέ­λε­σμα να είναι άκρως μο­λυ­σμα­τι­κή. Ακόμα και μετά θά­να­τον τα σώ­μα­τα των ασθε­νών εξα­κο­λου­θούν να εκ­κρί­νουν υγρά. Ως απο­τέ­λε­σμα, ένας πολύ με­γά­λος αριθ­μός αν­θρώ­πων νοσεί εξαι­τί­ας της επα­φής με νε­κρούς από τον ιό Έμπο­λα προ­κει­μέ­νου να προ­ε­τοι­μα­στεί η ταφή σύμ­φω­να με τα το­πι­κά ήθη και έθιμα όπου συ­νή­θως πλέ­νουν, ντύ­νουν και χτε­νί­ζουν τους νε­κρούς», ανα­φέ­ρει.

Φο­ρώ­ντας την ει­δι­κή στολή πριν έρθει σε επαφή με τους ασθε­νείς 

Σε ανα­ζή­τη­ση της χρυ­σής τομής 

Ωστό­σο, ο έλ­λη­νας επι­στή­μο­νας ανα­γνω­ρί­ζει πως μια τέ­τοια πρα­κτι­κή, το να πα­ρα­τούν δη­λα­δή στο δρόμο τους νε­κρούς, δυ­σκο­λεύ­ει κατά πολύ τις προ­σπά­θειες κα­τα­πο­λέ­μη­σης της επι­δη­μί­ας. Η ορθή πρα­κτι­κή, όπως λέει, είναι να απο­λυ­μαί­νε­ται το πτώμα από εξει­δι­κευ­μέ­νο συ­νερ­γείο και να θά­βε­ται με συ­γκε­κρι­μέ­νο πρω­τό­κολ­λο ασφα­λεί­ας.

«Οι ενέρ­γειες σω­στής δια­χεί­ρι­σης των νε­κρών πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στα κα­θή­κο­ντα που είχα εγώ ως υπεύ­θυ­νος δη­μό­σιας υγιει­νής. Με τους Για­τρούς Χωρίς Σύ­νο­ρα στις πα­ρεμ­βά­σεις μας ορ­γα­νώ­νου­με ομά­δες εξω­τε­ρι­κής απο­λύ­μαν­σης με αυ­στη­ρή τή­ρη­ση των κα­νό­νων ασφα­λεί­ας και φυ­σι­κά χρήση προ­στα­τευ­τι­κού εξο­πλι­σμού. Κατά τη διάρ­κεια της δου­λειάς αυτής προ­σπα­θού­με, κατά το μέτρο του δυ­να­τού, να βρού­με τη χρυσή τομή με­τα­ξύ των κα­νό­νων ασφα­λεί­ας και των ηθών και εθί­μων. Έτσι για πα­ρά­δειγ­μα εάν κά­ποιο μέλος της οι­κο­γέ­νειας το επι­θυ­μεί μπο­ρεί να φο­ρέ­σει και αυτό τον προ­στα­τευ­τι­κό εξο­πλι­σμό και υπό την κα­θο­δή­γη­σή μας, να τη­ρή­σει μέρος των ντό­πιων πρα­κτι­κών προ­ε­τοι­μα­σί­ας της σωρού», κα­τα­λή­γει.

Αξί­ζει να επι­ση­μαν­θεί ότι στο ερώ­τη­μα του κατά πόσο η χώρα μας κιν­δυ­νεύ­ει από εν­δε­χό­με­νη εξά­πλω­ση του ιού, ο κ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, απα­ντά λα­κω­νι­κά, λέ­γο­ντας ότι στην Ελ­λά­δα το θέμα δια­χει­ρί­ζε­ται το αρ­μό­διο υπουρ­γείο και το ΚΕ­ΕΛ­ΠΝΟ.

Της Κέλ­λυς Φα­να­ριώ­τη

Εφη­με­ρί­δα «Πα­ρα­πο­λι­τι­κά»