Μαίρη Καμπουράκη: “Είμαστε υπερήφανοι που το όραμα του πατέρα μας το Rodos Palace διατηρεί μοναδική δυναμική!

Μαζί με την επι­χει­ρη­μα­τία του «Rodos Palace», Μαίρη Κα­μπου­ρά­κη, και με τη «Bespoke Communications», η «Κυ­ρια­κά­τι­κη Απο­γευ­μα­τι­νή» έζησε «χρυσό τα­ξί­δι» στον χρόνο. Το εμ­βλη­μα­τι­κό ξε­νο­δο­χείο του «νη­σιού των ιπ­πο­τών»,  με τον χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό θόλο,  συ­μπλή­ρω­σε μισό αιώνα, 50 χρό­νια πρω­το­πο­ρί­ας. Και συ­νε­χούς επι­τυ­χί­ας. Τώρα λοι­πόν, η κ. Κα­μπου­ρά­κη, μας μι­λά­ει για αυτή τη χρο­νιά «ορό­ση­μο», για τις ανα­μνή­σεις που ξε­πη­δούν από τη χοάνη της μνή­μης της, για προ­σω­πι­κό­τη­τες που το προ­τί­μη­σαν και εξα­κο­λου­θούν να το επι­λέ­γουν. Και όχι μόνο.

«Αι­σθα­νό­μα­στε υπε­ρή­φα­νοι που το με­γά­λο όραμα του ιδρυ­τή του “Rodos Palace” και πα­τέ­ρα μου, Βα­σί­λη Κα­μπου­ρά­κη, δια­τη­ρεί στο χρόνο μο­να­δι­κή δυ­να­μι­κή. Πε­νή­ντα χρό­νια πριν απο­τε­λού­σε την πλέον πρω­το­πό­ρα επέν­δυ­ση στον του­ρι­σμό. Η υλο­ποί­η­ση της επέν­δυ­σης απο­τέ­λε­σε έναυ­σμα για να μπει η Ρόδος σε τρο­χιά του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης. Συ­νέ­βα­λε στο “αφή­γη­μα” του ρο­δια­κού και του ελ­λη­νι­κού εν γένει του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος», το­νί­ζει και προ­σθέ­τει: «Πα­ρα­μέ­νει ση­μείο συ­νά­ντη­σης των με­γα­λύ­τε­ρων διε­θνών συ­νε­δρί­ων, προ­σω­πι­κο­τή­των, και επι­σκε­πτών που το θε­ω­ρούν δεύ­τε­ρο σπίτι τους. Αι­σθά­νο­μαι ευ­γνω­μο­σύ­νη για τις σχέ­σεις ζωής που έχου­με χτί­σει με τους αν­θρώ­πους μας και με­γά­λη πε­ρη­φά­νια που εί­μα­στε εδώ και σχε­διά­ζου­με τα χρό­νια που έρ­χο­νται, με την ίδια αγάπη, με­ρά­κι, προ­σμο­νή, που είχε ο πα­τέ­ρας μου».

-Ρό­τζερ Μουρ, Κλα­ού­ντια Καρ­ντι­νά­λε, Ομάρ Σαρίφ, Ράνια της Ιορ­δα­νί­ας,  Μάρ­γκα­ρετ Θά­τσερ, η «εθνι­κή σταρ» Αλίκη Βου­γιου­κλά­κη, και άλλες προ­σω­πι­κό­τη­τες, το έχουν δια­φη­μί­σει. Πώς εξα­πλώ­θη­κε τόσο γρή­γο­ρα η φήμη του σε επο­χές που ο του­ρι­σμός στην Ελ­λά­δα ήταν «αχαρ­το­γρά­φη­τα νερά» – πε­ρί­που; 

Από την πρώτη ημέρα της λει­τουρ­γί­ας του το Rodos Palace πα­ρεί­χε εξαι­ρε­τι­κά υψη­λού επι­πέ­δου υπη­ρε­σί­ες στους επι­σκέ­πτες του, ως το πιο ολο­κλη­ρω­μέ­νο συ­γκρό­τη­μα δια­κο­πών και συ­νε­δρί­ων στη Με­σό­γειο. Ως απο­τέ­λε­σμα, η φήμη του άρ­χι­σε να τα­ξι­δεύ­ει εκτός συ­νό­ρων και σε συν­δυα­σμό με τις συ­νε­χείς επα­φές και δρά­σεις προ­βο­λής της επο­χής από την πλευ­ρά της οι­κο­γέ­νειάς μου και των συ­νερ­γα­τών μας, έβα­λαν το ξε­νο­δο­χείο μας στον χάρτη των must προ­ο­ρι­σμών.   Επα­νει­λημ­μέ­να έχου­με φι­λο­ξε­νή­σει εξέ­χου­σες προ­σω­πι­κό­τη­τες, της πο­λι­τι­κής, του επι­χει­ρη­μα­τι­κού γί­γνε­σθαι, των τε­χνών, του πνεύ­μα­τος, των επι­στη­μών, του θε­ά­μα­τος.

-Κά­ποιο αξιο­ση­μεί­ω­το, απρό­ο­πτο, ίσως αστείο γε­γο­νός στον μισό αιώνα λει­τουρ­γί­ας του;

Σε ένα ξε­νο­δο­χείο με τέ­τοια πα­ρά­δο­ση στην πραγ­μα­το­ποί­η­ση συ­νε­δρί­ων και εκ­δη­λώ­σε­ων κα­τα­λα­βαί­νε­τε πως είναι ατε­λεί­ω­τες οι ιστο­ρί­ες που έχου­με να πούμε, αλλά και τα απρό­ο­πτα με τα οποία έχου­με έρθει αντι­μέ­τω­ποι, προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­ή­σου­με τους πιο απαι­τη­τι­κούς πε­λά­τες μας. Έχου­με δει την “Jupiter”, τη  με­γά­λη μας συ­νε­δρια­κή αί­θου­σα των 850τμ., να με­τα­μορ­φώ­νε­ται σε χώρο προ­σευ­χής. Με­τέ­φε­ρε τον θρόνο του στο κέ­ντρο της αί­θου­σας, το πά­τω­μα και οι τοί­χοι της οποί­ας δια­κο­σμή­θη­καν με χαλιά! Αξί­ζει να ανα­φέ­ρω πως γνω­στός Πρό­ε­δρος κρά­τους σε ανα­μο­νή δύο τε­νε­κέ­δων φέτας κα­θυ­στέ­ρη­σε την ανα­χώ­ρη­ση του liar jet του από τη Ρόδο!

–Το Rodos Palace ει­σή­γα­γε και γκουρ­μέ νο­στι­μιές στη χώρα μας, πρω­το­πο­ρώ­ντας και στη γα­στρο­νο­μία. 

Είναι γε­γο­νός ότι ένα πολύ ση­μα­ντι­κό κομ­μά­τι της ελ­λη­νι­κής φι­λο­ξε­νί­ας, είναι το φα­γη­τό. Και από την πρώτη στιγ­μή της λει­τουρ­γί­ας μας επεν­δύ­σα­με πολύ σο­βα­ρά σε αυτό. Το φα­γη­τό είναι μνήμη, είναι συ­ναί­σθη­μα, είναι η οι­κο­γέ­νειά μας, η πα­ρά­δο­σή μας, η ιστο­ρία μας.  Και ως τέ­τοιο το τι­μά­με και το προ­σέ­χου­με. Η ομάδα των σεφ μας με επι­κε­φα­λής τον Λευ­τέ­ρη Κα­μπου­ρά­κη και τον Μι­χά­λη Στάλα, με σε­βα­σμό στις συ­ντα­γές των για­γιά­δων και των μα­μά­δων μας και με άφθο­να τα πλού­σια προ­ϊ­ό­ντα της ρο­δί­τι­κης γης, δη­μιουρ­γούν συ­ντα­γές, πιάτα και γεύ­σεις, που ξε­δι­πλώ­νουν στον ου­ρα­νί­σκο των επι­σκε­πτών μας το αφή­γη­μα του τόπου μας.  Το μυ­στι­κό στην πε­ρί­πτω­ση του Rodos Palace είναι πως 50 χρό­νια τώρα, δεν απέ­κλι­νε ποτέ από την στα­θε­ρή του προ­σή­λω­ση στην επι­λο­γή των ποιο­τι­κό­τε­ρων πρώ­των υλών και στην και­νο­το­μία των τε­χνι­κών, που πα­ντρεύ­ουν αρ­μο­νι­κά το χτες με το σή­με­ρα της γεύ­σης.

-Μι­λώ­ντας για τα μο­να­δι­κά πιάτα σας, πόσο πι­θα­νή είναι η επα­νέ­ναρ­ξη του θρυ­λι­κού εστια­το­ρί­ου La Rotisserie; Αυτό το «μενού a la carte», που γευ­τή­κα­με όσοι ζή­σα­με το revival, ήταν το κάτι άλλο! 

Όλα ξε­κί­νη­σαν από την σκέψη να  κά­νου­με μια ιστο­ρι­κή ανα­δρο­μή στη γα­στρο­νο­μία του Rodos Palace, γιορ­τά­ζο­ντας την χρυσή επέ­τειό του, κα­θό­τι όπως είναι γνω­στό, όταν πρω­το­ά­νοι­ξε το ξε­νο­δο­χείο μας, ταυ­τό­χρο­να λει­τούρ­γη­σε και το πρώτο gourmet εστια­τό­ριο. Η επα­να­λει­τουρ­γία του χώρου αυτού σε μό­νι­μη βάση δεν είναι κάτι που συ­ζη­τού­σα­με γιατί είχε κάνει τον κύκλο του, όμως μετά το memory dinner που διορ­γα­νώ­σα­με, με τη συν­δρο­μή του σεφ της επο­χής εκεί­νης, Κων­στα­ντί­νου Κα­μπού­ρη, τα­ξί­δε­ψα ακόμη και εγώ η ίδια, σε μια εποχή με έντο­νες ανα­μνή­σεις και συ­γκι­νή­σεις!

-Για τη δια­κό­σμη­ση, οι γο­νείς σας τα­ξί­δε­ψαν εκτός Ελ­λά­δας, ώστε να εμπνευ­στούν και να προ­μη­θευ­τούν έργα και σπά­νιες πρώ­τες ύλες για την εποχή. Όλα εξι­τά­ρουν τους εστέτ. Από τα πιο απλά δώ­μα­τα μέχρι τις σουί­τες, το «νησί» στο νερό με τον φοί­νι­κα, τις XXL σκα­κιέ­ρες στους κή­πους. Ποιος τα επι­με­λή­θη­κε και ποιος τα επι­με­λεί­ται όλα τώρα;

Από την πρώτη στιγ­μή ο πα­τέ­ρας μας ήρθε σε επαφή με τους πιο τα­λα­ντού­χους αρ­χι­τέ­κτο­νες, μιας και στό­χευε  ψηλά, και για κάθε δυ­σκο­λία που του προ έκυ­πτε δη­μιουρ­γού­σε μια νέα πα­τέ­ντα, ή έκανε προ­σλή­ψεις εξει­δι­κευ­μέ­νων συ­νερ­γεί­ων για την εφαρ­μο­φή της, ώστε να απο­κλί­νει το λι­γό­τε­ρο δυ­να­τό από αυτό που είχε ονει­ρευ­τεί. Θυ­μά­μαι ως παιδί, όταν ο πα­τέ­ρας μας ζη­τού­σε κάτι, ο δια­κο­σμη­τής με την απά­ντη­σή του, τον έκανε να νιώ­θει ασφα­λής πως αντι­λαμ­βά­νε­ται τις αγά­γκες των πε­λα­τών και ως απο­τέ­λε­σμα τον άκου­γε, τον υπο­λό­γι­ζε και τον σε­βό­ταν. Με την ίδια λο­γι­κή συ­νε­χί­ζου­με τώρα ο Αντώ­νης και εγώ, συ­νερ­γα­ζό­με­νοι με εξει­δι­κευ­μέ­νους στο χώρο μας αρ­χι­τέ­κτο­νες και σχε­δια­στές με τους οποί­ους δου­λεύ­ου­με πα­ράλ­λη­λα, ώστε να βρί­σκου­με τρό­πους να κά­νου­με πραγ­μα­τι­κό­τη­τα αυτό που θε­ω­ρού­με πως ται­ριά­ζει στα ξε­νο­δο­χεία μας. Ακόμη και τώρα η μη­τέ­ρα μου έχει ενερ­γό ρόλο, καθώς μια ολό­κλη­ρη ζωή έχει αφιε­ρω­θεί σε αυτό το ξε­νο­δο­χείο! Πάντα σε­βό­μα­στε τους ει­δι­κούς, αλλά τις τε­λι­κές απο­φά­σεις τις λαμ­βά­νει η οι­κο­γέ­νεια!

Πώς ξε­κι­νά και πώς τε­λειώ­νει μια τυ­πι­κή μέρα της οι­κο­δέ­σποι­νας του Rodos Palace Μαί­ρης Κα­μπου­ρά­κη, εν μέσω High season; 

Ξε­κι­νά στο γρα­φείο με συ­νε­χείς συ­να­ντή­σεις με τους στε­νούς μου συ­νερ­γά­τες, στη συ­νέ­χεια με συ­σκέ­ψεις για τη διορ­γά­νω­ση των με­γά­λων συ­νε­δρί­ων  και κλεί­νει ξε­να­γώ­ντας πε­λά­τες μας που έχουν γίνει φίλοι, στα πιο κρυφά και όμορ­φα ση­μεία της Ρόδου!

Και κάπως έτσι   «κάθε δου­λειά σε φέρ­νει πιο κοντά στο όνει­ρο, αρκεί να ονει­ρεύ­ε­σαι!” Αρκεί να ονει­ρεύ­ε­σαι… Ακούς;», όπως ήταν το μότο του Βα­σί­λη Κα­μπου­ρά­κη. Και κάπως έτσι πάλι, Μαίρη και Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης πο­ρεύ­ο­νται δυ­να­μι­κά προς το μέλ­λον. Με χα­μό­γε­λο. Και όραμα.

Tip: Iστο­ρι­κή θε­ω­ρεί­ται η Συ­νά­ντη­ση Κο­ρυ­φής της Ε.Ε. του 1988, πα­ρου­σία των Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου και Κων­στα­ντί­νου Κα­ρα­μαν­λή, που κα­τέ­λη­ξε στην υπο­γρα­φή της «Δια­κή­ρυ­ξης της Ρόδου».

 

Πηγή: parapolitika.gr