“Αλκιβιάδης Στεφανής: Ψυχή της Ελλάδας”

Tου Κώστα Λαμπρια­νού

Η ένταση των σχέσεων Ελλάδας – Τουρ­κίας, εξαι­τίας της προ­κλη­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς των γει­τό­νων στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, μ’ επί­κε­ντρο την Κύπρο και το Αιγαίο, είναι φυσικό να προ­κα­λούν ανη­συ­χία, τόσο στον πολι­τικό κόσμο της χώρας όσο και στον ελλη­νικό λαό, ιδιαι­τέ­ρως, δε, στους κατοί­κους των νησιών που βρί­σκο­νται πολύ κοντά στα τουρ­κικά παράλια.

Σημα­ντι­κός, επο­μέ­νως, παρά­γο­ντας στην τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα παρα­μέ­νει μόνιμα η απο­τρε­πτική ισχύς των Ενόπλων Δυνά­μεων της χώρας.

Όσο πιο ισχυρές είναι οι Ένοπλες Δυνά­μεις μας τόσο μεγα­λύ­τερη θα είναι η ασφά­λεια ως προς την υπε­ρά­σπιση των κυριαρ­χι­κών μας δικαιω­μά­των.

Στο πνεύμα αυτό κατα­γρά­φε­ται ιδιαι­τέ­ρως θετικό το γεγονός ότι η ηγεσία του Υπουρ­γείου Εθνικής Άμυνας ανα­τέ­θηκε, στους τελευ­ταί­ους μήνες, σε δύο στρα­τιω­τι­κούς με εξαι­ρε­τική πορεία, τόσο στο εσω­τε­ρικό όσο και στο ΝΑΤΟ.

Στις αρχές του περα­σμέ­νου Γενάρη ο πρω­θυ­πουρ­γός τότε Αλέξης Τσίπρας ανα­κοί­νωνε την ανάθεση του ΥΠΕΘΑ στον μέχρι τότε αρχηγό του ΓΕΕΘΑ, ναύαρχο Ευάγ­γελο Απο­στο­λάκη, έναν άνθρωπο με λαμπρή στα­διο­δρο­μία.

Την ίδια περίοδο όμως η κυβέρ­νηση Τσίπρα απο­στρά­τευσε τον αρχηγό του ΓΕΣ, αντι­στρά­τηγο Αλκι­βιάδη Στεφανή. Ήταν ένα μεγάλο λάθος και αδικία για έναν άνθρωπο με άριστες σπουδές στο Πανε­πι­στή­μιο Εθνικής Άμυνας της Ουά­σιγ­κτον και στον τομέα «Στρα­τη­γι­κές Ασφα­λείας».

Ένα λάθος και μια αδικία που, ευτυχώς, ήρθε η νέα κυβέρ­νηση να απο­κα­τα­στή­σει ανα­θέ­το­ντας στον δια­κε­κρι­μένο αντι­στρά­τηγο τα καθή­κο­ντα του υφυ­πουρ­γού Εθνικής Άμυνας σε μια εξαι­ρε­τικά κρίσιμη, για τη χώρα, περίοδο.

Είχα την τύχη να τον γνωρίσω στο διά­στημα που υπη­ρέ­τησε στη Ρόδο ως διοι­κη­τής της 95 ΑΔΤΕ.

Άνθρω­πος προ­ση­νής, έντονα συναι­σθη­μα­τι­κός δέθηκε με τις κοι­νω­νίες των νησιών, που περ­πά­τησε πέτρα πέτρα όσο κανείς άλλος.

Άνθρω­πος που ενέπνεε εμπι­στο­σύ­νης στους αξιω­μα­τι­κούς και οπλίτες, αλλά και στους απλούς πολίτες, στους οποίους μετέ­διδε ένα αίσθημα ασφά­λειας.

Θωρά­κισε τα νησιά μας με τον καλύ­τερο τρόπο και τώρα, με τη νέα ιδιό­τητά του απο­τε­λεί αναμ­φί­βολα «εθνικό κεφά­λαιο» στις παρού­σες συν­θή­κες, που η χώρα, λόγω της παρα­τε­τα­μέ­νης οικο­νο­μι­κής κρίσης, έχει ανάγκη μεγι­στο­ποί­η­σης της αμυ­ντι­κής θωρά­κι­σης της.

Ο στρα­τη­γός Στε­φα­νής, και μετά την απο­στρα­τεία του, συνε­χί­ζει να είναι «ψυχή της Ελλάδας». Γιατί, πέρα από τις άριστες στρα­τιω­τι­κές επι­δό­σεις του, δια­τη­ρεί άρρη­κτες διε­θνείς σχέσεις, κυρίως με ανώ­τα­τους αξιω­μα­τού­χους μέσα και έξω από το ΝΑΤΟ, ιδιαί­τερα με τους αμε­ρι­κα­νούς συνα­δέλ­φους του.

Στο πλούσιο βιο­γρα­φικό του κατα­γρά­φε­ται, μεταξύ άλλων, το γεγονός της προ­μή­θειας των αμε­ρι­κα­νι­κών ελι­κο­πτέ­ρων, στο διά­στημα της θητείας του ως αρχηγού του ΓΕΣ, που ενί­σχυ­σαν σημα­ντικά τις αμυ­ντι­κές δυνα­τό­τη­τες της χώρας.

Και οι άριστες σχέσεις του με στρα­τιω­τι­κούς και πολι­τι­κούς κύκλους των ΗΠΑ, αλλά και της Ευρώπης, είναι βέβαιο μόνον ικα­νο­ποι­η­τικά θετικά απο­τε­λέ­σματα θα έχουν για την Ελλάδα, την ώρα που, απέ­να­ντι, οι Γκρίζοι Λύκοι δεί­χνουν καθη­με­ρινά τα δόντια τους.

ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ