Πώς θα ήταν η σημερινή Βουλή με το νέο εκλογικό νόμο

Νέα ήθη και έθιμα στο ελ­λη­νι­κό πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα θα φέρει πι­θα­νό­τα­τα ο νέος εκλο­γι­κός νόμος, που τέ­θη­κε σή­με­ρα σε δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση. Πο­λυ­κομ­μα­τι­κές κυ­βερ­νή­σεις, «με­γά­λοι συ­να­σπι­σμοί» αλλά και… αδιέ­ξο­δα, όπως συ­νέ­βη στην Ισπα­νία, μπαί­νουν στο παι­χνί­δι. Εν­δει­κτι­κά, εξε­τά­ζου­με πώς θα ήταν η ση­με­ρι­νή Βουλή εάν είχε ισχύ­σει το νέο εκλο­γι­κό σύ­στη­μα.

Το σί­γου­ρο είναι ότι με την αφαί­ρε­ση του μπό­νους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, η συ­νερ­γα­σία με­τα­ξύ των πο­λι­τι­κών σχη­μα­τι­σμών που θα βρί­σκο­νται στη Βουλή κα­θί­στα­ται πλέον απα­ραί­τη­τη, εκτός συ­γκλο­νι­στι­κού απρο­ό­πτου.

Πώς υπο­λο­γί­ζο­νται οι έδρες

Σύμ­φω­να με το νο­μο­σχέ­διο που τέ­θη­κε σε δια­βού­λευ­ση «για τον κα­θο­ρι­σμό των εδρών που δι­καιού­ται κάθε εκλο­γι­κός σχη­μα­τι­σμός, το σύ­νο­λο των ψήφων που συ­γκέ­ντρω­σε στην Επι­κρά­τεια πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται με τον αριθ­μό 300. Το γι­νό­με­νο τους διαι­ρεί­ται με το άθροι­σμα των έγκυ­ρων ψη­φο­δελ­τί­ων που συ­γκέ­ντρω­σαν στην Επι­κρά­τεια όσοι σχη­μα­τι­σμοί συμ­με­τέ­χουν στην κα­τα­νο­μή των εδρών, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του άρ­θρου 5. Οι έδρες που δι­καιού­ται κάθε σχη­μα­τι­σμός στην Επι­κρά­τεια είναι το ακέ­ραιο μέρος του πη­λί­κου της διαί­ρε­σης.

Αν το άθροι­σμα των ως άνω ακέ­ραιων μερών των πη­λί­κων υπο­λεί­πε­ται του αριθ­μού 300, τότε πα­ρα­χω­ρεί­ται, κατά σειρά, ανά μία έδρα και ως τη συ­μπλή­ρω­ση αυτού του αριθ­μού στους σχη­μα­τι­σμούς, των οποί­ων τα πη­λί­κα εμ­φα­νί­ζουν τα με­γα­λύ­τε­ρα δε­κα­δι­κά υπό­λοι­πα».

Κά­νο­ντας τις πα­ρα­πά­νω πρά­ξεις και με δε­δο­μέ­νο ότι δια­τη­ρεί­ται το όριο του 3%, προ­κύ­πτουν τα εξής απο­τε­λέ­σμα­τα:

Δη­λά­δη όλα τα κόμ­μα­τα εκτός του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα είχαν πε­ρισ­σό­τε­ρους βου­λευ­τές στην πα­ρού­σα Βουλή, από την στιγ­μή που αφαι­ρεί­ται από το πρώτο κόμμα το μπό­νους των 50 εδρών. Πα­ράλ­λη­λα, με το νέο σύ­στη­μα ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ΑΝΕΛ θα είχαν αθροι­στι­κά μόνο 126 βου­λευ­τές, κάτι που ση­μαί­νει ότι θα ήταν αδύ­να­το να σχη­μα­τί­σουν κυ­βέρ­νη­ση χωρίς την πα­ρου­σία 2 του­λά­χι­στον ακόμα κομ­μά­των, εκτός της ΝΔ.

Αυτό ίσως είναι και μία ει­κό­να… από το μέλ­λον. Για τον σχη­μα­τι­σμό κυ­βέρ­νη­σης με ισχυ­ρή πλειο­ψη­φία με το νέο νόμο θα απαι­τεί­ται είτε ένας «με­γά­λος συ­να­σπι­σμός» δη­λα­δή κυ­βέρ­νη­ση συ­νερ­γα­σί­ας με­τα­ξύ των δύο πρώ­των κομ­μά­των, είτε είναι πι­θα­νό να δούμε για πρώτη φορά στα ελ­λη­νι­κά χρο­νι­κά ακόμα και τε­τρα­κομ­μα­τι­κές κυ­βερ­νή­σεις.

Σε πε­ρί­πτω­ση που τα πα­ρα­πά­νω σε­νά­ρια δεν κα­τα­στούν δυ­να­τά σε εν­δε­χό­με­νη νέα εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση, στο «παι­χνί­δι» θα μπο­ρού­σε να μπει η «ψήφος ανο­χής» δη­λα­δή η μια κυ­βέρ­νη­ση μειο­ψη­φί­ας να έχει τη δε­δη­λω­μέ­νη με τις ψή­φους και κομ­μά­των που δεν θα συμ­με­τέ­χουν σε αυτή, αλλά και η νέα εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία αν οι συ­ζη­τή­σεις για σχη­μα­τι­σμό κυ­βέρ­νη­σης κα­τα­λή­ξουν σε αδιέ­ξο­δο (κάτι που πρό­σφα­τα συ­νέ­βη στην Ισπα­νία).

Χωρίς το όριο του 3%

Μια ει­κό­να για την κα­τά­στα­ση εάν είχε ισχύ­σει η απλή ανα­λο­γι­κή χωρίς εξαι­ρέ­σεις δίνει το πα­ρα­κά­τω γρα­φι­κό του Jo Di: