Απερρίφθη ξανά η αίτηση για την πτώχευσή ροδίτικης εταιρείας

• Πρό­κει­ται για εται­ρεία εμπο­ρίας ρούχων

Mε απόφαση, που εξέδωσε το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου (δια­δι­κα­σία εκού­σιας δικαιο­δο­σίας), απορ­ρί­φθηκε για δεύτερη φορά η αίτηση μονο­πρό­σω­πης εται­ρείας περιο­ρι­σμέ­νης ευθύνης της Ρόδου για να κηρυ­χθεί σε πτώ­χευση.

Αντι­κεί­μενο της εται­ρείας είναι το χον­δρικό και λιανικό εμπόριο ρούχων, δομικών-υδραυλικών-ηλεκτρικών υλικών, ειδών οικια­κής χρήσης, πλη­ρο­φο­ρια­κών συστη­μά­των, τρο­φί­μων, ποτών, εργα­λείων χειρός, επίπλων, υφα­σμά­των, ειδών παντο­πω­λείου, ζαχα­ρω­δών, καλ­λυ­ντι­κών, ειδών χρω­μα­το­πω­λείου και κιγκα­λε­ρίας, επι­κοι­νω­νια­κών συστη­μά­των, κατα­σκευή κτηρίων, εξει­δι­κευ­μέ­νες κατα­σκευα­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, υπη­ρε­σίες δια­δι­κτύου, δια­φη­μι­στι­κές υπη­ρε­σίες, εκδό­σεις βιβλίων, περιο­δι­κών, φωτο­γρα­φι­κές υπη­ρε­σίες, υπη­ρε­σίες φωτορεπόρτερ-βίντεο-επικοινωνίας και προ­βο­λής, πώληση, μελέτη και εγκα­τά­σταση ήχου και φωτι­σμού, εκμε­τάλ­λευση εστια­το­ρίων, καφέ-μπαρ, σούπερ μάρκετ, επε­ξερ­γα­σία δεδο­μέ­νων, κατα­χώ­ριση και συνα­φείς δρα­στη­ριό­τη­τες, δια­δι­κτυα­κές πύλες, ηλε­κτρο­νικό εμπόριο, πνευ­μα­τικά δικαιώ­ματα, συντή­ρηση φωτο­γρα­φι­κού και βιντε­ο­σκο­πι­κού αρχείου, εμπο­ρι­κές, ξενο­δο­χεια­κές, οικο­δο­μι­κές, ναυ­τι­λια­κές, του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, πρα­κτο­ρεύ­σεις, προ­γραμ­μα­τι­σμός ηλε­κτρο­νι­κών υπο­λο­γι­στών, παροχή συμ­βου­λών και συναφή, εμπόριο μηχα­νη­μά­των, εξο­πλι­σμού και προ­μη­θειών, εισα­γω­γι­κές, εξα­γω­γι­κές, χρη­μα­τι­στη­ρια­κές, τεχνι­κές, βιο­τε­χνι­κές, παρα­γω­γι­κές και πολι­τι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.

Σύμφωνα με τον από 30 Απρι­λίου 2014 ισο­λο­γι­σμό της φέρεται να έχει ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές ύψους 139.435,45 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ωστόσο ότι από τον ισο­λο­γι­σμό, δεν προ­κύ­πτουν ειδι­κό­τε­ρες οφειλές της εται­ρείας, που να έχουν κατα­στεί ληξι­πρό­θε­σμες και απαι­τη­τές, όπως για παρά­δειγμα απαι­τή­σεις από την έκδοση ακά­λυ­πτων επι­τα­γών, ληξι­πρό­θε­σμων δανείων, συγκε­κρι­μέ­νων συναλ­λα­γών προς τρίτους, συμ­φω­νη­τι­κών εξώ­δι­κου συμ­βι­βα­σμού που δεν εκτε­λέ­στη­καν, ανε­ξό­φλη­των λογα­ρια­σμών ή απαι­τή­σεις από την έκδοση δικα­στι­κών απο­φά­σεων ή δια­τα­γών πλη­ρω­μής κ.λπ. που να απο­δει­κνύ­ουν τη γενική και μόνιμη παύση των πλη­ρω­μών της.

Κρίθηκε παρα­πέρα ότι ο ισο­λο­γι­σμός έχει συντα­χθεί κατά τρόπο γενικό και ιδιαί­τερα συνο­πτικό και από την επι­σκό­πησή του δεν προ­κύ­πτουν οι μερι­κό­τε­ρες οφειλές.

Τα λοιπά δε έγγραφα που προ­σκο­μί­ζει, ήτοι βεβαί­ωση μη οφειλής ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών προς το ΙΚΑ και πιστο­ποι­η­τικό του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου περί κατα­βο­λής οφειλών, έχουν περιο­ρι­σμένη χρονική ισχύ.

Κρίθηκε παρα­πέρα ότι είναι ασαφής και η κατά­θεση του μάρτυρα από­δει­ξης, ο οποίος υπο­στή­ριξε ότι οι υπο­χρε­ώ­σεις της ανέρ­χο­νται περίπου στο ποσό των 140.000 ευρώ, δίχως να κατο­νο­μά­ζει τους δανει­στές της ούτε και να συγκε­κρι­με­νο­ποιεί τις οφειλές, που τη βαρύ­νουν.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι δεν συνά­γε­ται ποια ειδι­κό­τερα είναι η οικο­νο­μική κατά­σταση της εται­ρείας και αν αυτή έχει μόνιμη και γενική αδυ­να­μία να αντι­με­τω­πί­σει τα ληξι­πρό­θε­σμα και απαι­τητά εμπο­ρικά χρέη της με συνέ­πεια να βρί­σκε­ται σε κατά­σταση παύσεως πλη­ρω­μών ή αν η μη πληρωμή χρεών οφεί­λε­ται απλώς σε πρό­σκαιρη ταμειακή δυσχέ­ρεια ή έστω σε παρο­δική δια­τα­ραχή του ρυθμού των πλη­ρω­μών της.

Επι­πλέον δεν προ­έ­κυψε ότι δια­θέ­τει περιου­σιακά στοι­χεία, η ρευ­στο­ποί­ηση των οποίων θα επαρ­κέ­σει για την κάλυψη των εξόδων της πτω­χευ­τι­κής δια­δι­κα­σίας.