Απροστάτευτα τα ελληνικά δάση από τις πυρκαγιές

Την ίδια ώρα που η κυβέρ­νηση απα­ξιώ­νει τα δάση με νέες ρυθ­μί­σεις, οι οποίες ακυ­ρώ­νουν τη δασική νομο­θε­σία, τα χρόνια προ­βλή­ματα που αφορούν τη δασο­προ­στα­σία της χώρας επι­δει­νώ­νο­νται. Απέ­να­ντι σε μία νομο­θε­σία που δίνει κίνητρο σε επι­τή­δειους εμπρη­στές και κατα­πα­τη­τές, ακόμη και οι βελ­τιώ­σεις στον μηχα­νι­σμό κατα­στο­λής δασικών πυρ­κα­γιών με τον νέο νόμο 4249/2014, καθί­στα­νται ανί­σχυ­ρες.

Η κατάρ­τιση και κύρωση δασικών χαρτών, η οποία θα μπο­ρούσε να συμ­βάλ­λει στη μείωση του ποσο­στού των εμπρη­σμών, καθυ­στε­ρεί δρα­μα­τικά .

Την ίδια ώρα, το ΥΠΕΚΑ με το σχέδιο νόμου με τίτλο: «Δασικά οικο­συ­στή­ματα: Ορισμοί, μέτρα προ­στα­σίας, ανά­πτυ­ξης και δια­χεί­ρι­σης», το οποίο είχε τεθεί σε δια­βού­λευση τον περα­σμένο Σεπτέμ­βριο, επι­χει­ρεί να διευ­ρύ­νει τις επι­τρε­πό­με­νες επεμ­βά­σεις στα δάση και να δώσει άφεση αμαρ­τιών σε αυθαι­ρε­σίες που έχουν γίνει σε δασικές εκτά­σεις.

Κάποια εκδοχή του νομο­σχε­δίου ανα­μέ­νε­ται να εισα­χθεί στη Βουλή προς συζή­τηση και ψήφιση μέσα στον Ιούλιο. «Όπως πρό­σφατα απο­δει­κνύ­ε­ται και με το νομο­σχέ­διο για τον αιγιαλό και τις παρα­λίες, το οποίο προς τον παρόν έχει παγώσει λόγω της πρω­το­φα­νούς αντί­δρα­σης των πολιτών, η κυβέρ­νηση προ­σπα­θεί με αλλε­πάλ­ληλα νομο­θε­τή­ματα και με πρόφαση την ανά­πτυξη, να χαλα­ρώ­σει το καθε­στώς προ­στα­σίας του φυσικού χώρου συνο­λικά. Τα δάση και οι δασικές εκτά­σεις δυστυ­χώς δεν απο­τε­λούν εξαί­ρεση και ανα­μέ­νε­ται η επα­να­φορά ενός νομο­σχε­δίου που ουσια­στικά υπο­βαθ­μί­ζει την προ­στα­σία τους και αυξάνει τις επεμ­βά­σεις σε αυτά, κάποιες από τις οποίες είναι ιδιαι­τέ­ρως βλα­πτι­κές»,υπο­γραμ­μί­ζει η επι­κε­φα­λής περι­βαλ­λο­ντι­κής πολι­τι­κής του WWF Ελλάς κυρία Θεοδότα Νάντσου.

Σύμφωνα με την υπεύ­θυνη δασικού προ­γράμ­μα­τος της οργά­νω­σης, Δρ Εύη Κορα­κάκη, η μείωση των πυρ­κα­γιών που προ­κα­λού­νται από ανθρω­πο­γενή αίτια δεν επι­τυγ­χά­νε­ται με νομικές ρυθ­μί­σεις που αυξά­νουν την ένταση και τον αριθμό των χρήσεων που επι­τρέ­πο­νται στα ελλη­νικά δάση και ανα­στέλ­λουν την υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής προ­στί­μων για παρά­νο­μες χρήσεις ή κατα­πα­τή­σεις. «Η αφαί­ρεση της προ­στα­τευ­τι­κής ασπίδας της δασικής νομο­θε­σίας σε οικο­λο­γικά πολύ­τι­μες φυσικές εκτά­σεις, όπως τα φρυ­γα­νικά οικο­συ­στή­ματα και οι περιο­χές του ευρω­παϊ­κού δικτύου προ­στα­τευό­με­νων περιο­χών Natura 2000, κάθε άλλο παρά απο­τρε­πτικά θα λει­τουρ­γή­σει για τις δασικές πυρ­κα­γιές», σημειώ­νει η ίδια.

Και ενώ χαλα­ρώ­νει το νομικό πλαίσιο προ­στα­σίας των δασών, η Δασική Υπη­ρε­σία, παρα­μέ­νει υπο­στε­λε­χω­μένη, «με τρο­μα­κτι­κές και χρόνιες διοι­κη­τι­κές και νομικές αγκυ­λώ­σεις, χωρίς τους απα­ραί­τη­τους πόρους για την ουσια­στική λει­τουρ­γία της, με ανύ­παρ­κτη πολι­τική δασικής δια­χεί­ρι­σης», ανα­φέ­ρει η κυρία Νάντσου. Μία σοβαρή πολι­τική αει­φο­ρι­κής δασικής δια­χεί­ρι­σης, σύμφωνα με το WWF Ελλάς, θα προ­σέ­διδε τους απα­ραί­τη­τους πόρους στην Υπη­ρε­σία για να λει­τουρ­γεί αξιο­πρε­πώς.

Παράλ­ληλα, οι προ­στα­τευό­με­νες περιο­χές του κοι­νο­τι­κού δικτύου Natura 2000, δηλαδή των περιο­χών που φιλο­ξε­νούν ευαί­σθητα και πολύ­τιμα στοι­χεία του φυσικού μας πλούτου, δεν προ­στα­τεύ­ο­νται επαρκώς. Το 30% των Natura επο­πτεύ­ε­ται από τους φορείς δια­χεί­ρι­σης, οι οποίοι δεν έχουν υπο­στη­ρι­χθεί ουσια­στικά από την Πολι­τεία με απο­τέ­λε­σμα να υπο­λει­τουρ­γούν, ενώ το υπό­λοιπο 70%, παρα­μέ­νει «ορφανό» από κάθε ουσια­στική προ­στα­σία και δια­χεί­ριση.

Πηγή: Το Βήμα