Σχόλιο του Γιάννη Παππά για την 1η Μαϊου

Πρω­το­μα­γιά σήμερα.

Η ημέρα που κάθε χρόνο, δίνει την αφορμή να θυμη­θούν όλοι, ότι η Νέα Δημο­κρα­τία, είναι η παρά­ταξη που φρο­ντί­ζει με ευαι­σθη­σία την κοι­νω­νία, που υπε­ρα­σπί­ζε­ται τα δικαιώ­ματα του κάθε Έλληνα πολίτη. Οπωσ­δή­ποτε η Αρι­στερά, δεν δικαιού­ται να ισχυ­ρί­ζε­ται, ότι είναι η πλατιά παρά­ταξη, που έχει το μονο­πώ­λιο της κοι­νω­νι­κής ευαι­σθη­σίας. Τον κόσμο του μόχθου και της εργα­σίας, απο­δεί­ξαμε εμπρά­κτως, ότι τον νοια­ζό­μα­στε και τον φρο­ντί­ζουμε εμείς, διότι εμείς αυξή­σαμε τον κατώ­τατο μισθό από τα 650 στα 780 ευρώ, εμείς βγάλαμε, για πρώτη φορά, την ψηφιακή κάρτα εργα­σίας, η οποία, επε­κτει­νό­μενη και στον ιδιω­τικό τομέα, θα γίνεται γνωστό πλέον, το πόσες ώρες εργά­ζε­ται ο καθένας, συνεπώς και για πόσες ώρες θα πλη­ρώ­νε­ται. Επί πλέον, η ανεργία μειώ­θηκε κατά 7 μονάδες αυτή την 4ετία και 300.000 άνθρω­ποι βρήκαν δουλειά. Αυτό σημαί­νει φιλερ­γα­τική πολι­τική στην πράξη.

Πραγ­μα­τικά, είναι να ανα­ρω­τιέ­ται κανείς, πώς εννοεί η αρι­στερά την κοι­νω­νική ευαι­σθη­σία και για ποια εργα­σιακά δικαιώ­ματα αγω­νί­στηκε. Για τους καθη­λω­μέ­νους και συνεχώς ελα­χι­στο­ποι­η­μέ­νους μισθούς, για την υπερ­φο­ρο­λό­γηση, για την κατα­κό­ρυφη αύξηση της ανερ­γίας;

Ευτυχώς, οι πολίτες, δεν έχουν άγνοια και δεν ξεχνούν. Γνω­ρί­ζουν πολύ καλά, ποιοι, τελικά, τους έδωσαν καλύ­τερο εισό­δημα, ποιοι τους απο­μά­κρυ­ναν από αδιέ­ξο­δες κατα­στά­σεις, ποιοι εφάρ­μο­σαν, φιλερ­γα­τική πολι­τική στην πράξη και όχι σε ευχο­λό­για.

Τι να πρω­το­α­να­φέ­ρει κανείς; τα μνη­μό­νια από τα οποία θα έβγαινε η χώρα επί ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τελικά, φορ­τώ­θηκε με άλλο ένα, για να βγει τελικά, με τους επι­τυ­χη­μέ­νους χει­ρι­σμούς της Ν.Δ. μετά από 11 συνε­χό­με­νες θετικές αξιο­λο­γή­σεις της Ε.Ε.

Η τετρα­ε­τία που πέρασε, απέ­δειξε περί­τρανα τα γρήγορα και επι­τυ­χη­μένα αντα­να­κλα­στικά της κυβέρ­νη­σης Μητσο­τάκη, που αντι­με­τώ­πισε με επι­τυ­χία της παγκο­σμίου έκτασης κρίσεις και κυρίως, αυτήν που προήλθε από την παν­δη­μία δια­σφα­λί­ζο­ντας τους μισθούς και τις θέσεις εργα­σίας των εργα­ζο­μέ­νων.

Αν σε κάτι υπε­ρέ­χει το ΣΥΡΙΖΑ, είναι το «αλαλούμ», οι πολι­τι­κές «περι­πέ­τειας» για τη χώρα και η παντε­λής αδυ­να­μία για κατά­θεση σοβαρών προ­τά­σεων και θέσεων, για το πως θα κυβερ­νη­θεί η Ελλάδα, σε πορεία ανά­πτυ­ξης.

Από καρδιάς λοιπόν, εύχομαι καλό μήνα, που ίσως είναι ο κρι­σι­μό­τε­ρος της τετρα­ε­τίας. Ας ανα­λο­γι­στούμε, ποιος πραγ­μα­τικά νοιά­στηκε για τους εργα­ζό­με­νους και ποιος, όλο αυτό το διά­στημα, τους λέει ψέματα.