ΕΙΔΗΣΕΙΣ

«Το … ηρωικό αφήγημα ενός επαγγελματία ψεύτη (!)»-Γράφει ο Δρ. Στέφανος Δράκος

news room 1 λεπτό ανάγνωση
Δράκος

Λίγες ημέρες μετά την επί­σκεψη του απερ­χό­με­νου πρω­θυ­πουρ­γού Αλέξη Τσίπρα σε Καστε­λό­ριζο και Ρόδο, συνε­χίζω να ανα­ρω­τιέ­μαι τόσο εγώ, όσο και άλλοι σκε­πτό­με­νοι συντο­πί­τες μου, ποιο από τα ψέματά του είναι το πιο πει­στικό;

Γράφει ο Δρ. Στέ­φα­νος Δράκος

Δρ. Πολι­τι­κός Μηχα­νι­κός Α.Π.Θ.

Πολι­τευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Ν.Δ.

Δημο­τι­κός Σύμ­βου­λος Ρόδου

 Κατά την επί­σκεψή του στα Δωδε­κά­νησα, γίναμε μάρ­τυ­ρες νέων ασύ­στο­λων ψευδών και παρα­κο­λου­θή­σαμε το νέο αφήγημα ενός εν δυνάμει σωτήρα που σχε­διά­ζει την ηρωική του έξοδο προς τις κάλπες. Δυστυ­χώς, στη νέα του προ­ε­κλο­γική προ­πα­γάνδα τα Δωδε­κά­νησα επι­λέ­γο­νται ως φόντο.

Ανα­γνω­ρί­σατε κε Τσίπρα με εύηχα λόγια, ότι στο ακρι­τικό Καστε­λό­ριζο, εκεί όπου οι ηρωικοί κάτοι­κοι φυλά­γουν Θερ­μο­πύ­λες, «χτυπά δυνατά η καρδιά της Ελλάδας». Εκεί, όπου, όπως εσείς ο ίδιος είπατε, «παλεύ­ουν, δημιουρ­γούν, ονει­ρεύ­ο­νται το μέλλον τους». Από τα εύηχα σας λόγια όμως, έχουμε χορ­τά­σει και ουδεμία χρη­σι­μό­τητα έχουν. Μιλήστε κε Τσίπρα μία φορά με πράξεις. Μάθετε να μιλάτε με αλή­θειες, με ενέρ­γειες, με δράσεις.

Πείτε μας κε Τσίπρα, έστω ένα και μονα­δικό μέτρο το οποίο εφαρ­μό­σατε ως κίνητρο παρα­μο­νής των ακριτών στον τόπο τους, ως κίνητρο εγκα­τά­στα­σης νέων πολιτών στην ακρι­τική Ελλάδα. Ωραία είναι τα λόγια και θαυ­μα­στά, τα έργα δε χρήσιμα, όμως πιο απα­ραί­τητα είναι τα κίνητρα, τα υπαρκτά, τα αληθινά, τα άριστα.

Η ομορφιά του ακρι­τι­κού Καστε­λο­ρί­ζου – το γνω­ρί­ζουμε καλύ­τερα εμείς οι νησιώ­τες – είναι απα­ρά­μιλλη, αλλά για να κατα­νο­ή­σετε τη μονα­δι­κό­τητά του, θα έπρεπε να το επι­σκε­φθείτε περι­μέ­νο­ντας να περάσει το πλοίο της γραμμής και να μείνετε εκεί μέχρι το επόμενο. Να δείτε πως είναι να βλέπεις την ακρι­τική Ελλάδα στα μάτια. Όχι να τη χρη­σι­μο­ποιείς ως φόντο σε νέα προ­ε­κλο­γική φιέστα.

Μας είπατε «ο ελλη­νι­κός λαός μάθαινε από αυτόν εδώ τον όμορφο τόπο και άκουγε τα κακά μαντάτα που θα ακο­λου­θού­σαν, τα μαντάτα των μνη­μο­νίων, έτσι και σήμερα, οκτώ χρόνια μετά, φτά­νουμε στο τέλος αυτής της δύσκο­λης εποχής». Μας είπατε δηλαδή νέα ασύ­στολα ψεύδη, βάσει των οποίων θα διεκ­δι­κή­σετε εκ νέου τη ψήφο του Ελλη­νι­κού λαού.

Τι πιο όμορφο, τι πιο πει­στικό, τι πιο αλη­θο­φα­νές από το να επι­λέ­ξετε την ηρωική έξοδο ενός πρω­θυ­πουρ­γού που οδηγεί την Ελλάδα στην εκτός των μνη­μο­νίων εποχή και διεκ­δι­κεί εκ νέου τη ψήφο των Ελλήνων. Ο ήρωας Τσίπρας σε νέα δρα­μα­τικά για τη χώρα επει­σό­δια.

Αλήθεια κε Τσίπρα ανα­ρω­τιέ­μαι – και εκτιμώ και άλλοι σκε­πτό­με­νοι Δωδε­κα­νή­σιοι -, ποιο από τα ψέματά σας είναι πιο πει­στικό;

Ότι θα καταρ­γού­σατε με ένα νόμο και σε ένα άρθρο όλα τα μέτρα λιτό­τη­τας; Ότι θα χορεύ­ατε τις αγορές πεντο­ζάλη ή ότι τον ερχό­μενο Αύγου­στο του 2018 θα οδη­γή­σετε σε καθαρή επα­να­λαμ­βάνω καθαρή έξοδο από τα μνη­μό­νια;

Μιλάτε «για καθαρή έξοδο, καθαρή όπως ο καθαρός ουρανός του Καστε­λό­ρι­ζου». Χρη­σι­μο­ποιεί­ται το ίδιο νησί που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε για την είσοδο στην εποχή των μνη­μο­νίων, ως φόντο της προ­ε­κλο­γι­κής σας προ­πα­γάν­δας.

Ορθά βέβαια είπατε στη Ρόδο «δεν είναι επι­τυ­χία της κυβέρ­νη­σης, είναι επι­τυ­χία της χώρας». Να μη το ξεχνάτε λοιπόν κε Τσίπρα. Η όποια επι­τυ­χία, είναι των Ελλήνων που αγκο­μα­χούν χρόνια τώρα εξαι­τίας σας.

Μας είπατε από το Καστε­λό­ριζο «σχε­διά­ζουμε το νέο ταξίδι με πυξίδα τις ανάγκες και τα όνειρα αυτού του τόπου», ενώ από τη Ρόδο μιλή­σατε για το αίσθημα τύχης που νιώθετε να βρε­θείτε στα Δωδε­κά­νησα δύο φορές σε μία εβδο­μάδα. Ακού­γο­ντας σας όμως, μόνο τρόμο μπορώ να νιώσω για τα σχέδιά σας και έκπληξη για το αίσθημα που νιώθετε αλλά σίγουρα δεν προ­κα­λείτε.

 

Είναι δυνατό να εμπι­στευ­τούμε σε εσάς το μέλλον των παιδιών μας; Είναι δυνατόν εμείς να αισθα­νό­μα­στε τυχεροί για την επί­σκεψή σας;

Να μη σχε­διά­ζετε τίποτα κε Τσίπρα (!) Ήρθε η ώρα να φύγετε. Αντι­λη­φθείτε το πια. Αφήστε να σχε­διά­ζουν και να υλο­ποιούν αυτοί που ξέρουν και όχι εσείς. Δεν θέλουμε άλλους επι­κοι­νω­νιο­λό­γους, άλλους δημα­γω­γούς στις πλάτες των Ελλήνων.

Για ποιους θα σχε­διά­σετε; Για τους νησιώ­τες; Για τους Δωδε­κα­νή­σιους; Για ποιους νιώθετε τυχερός; Γι’ αυτούς που καταρ­γή­σατε το μονα­δικό μέτρο νησιω­τι­κής πολι­τι­κής που απέ­κτη­σαν με αγώνες, τον μειω­μένο Φ.Π.Α.; Εσείς που δεσμευό­σα­σταν ότι από τις 26 Ιανουα­ρίου θα κλεί­νατε κάθε συζή­τηση για αύξηση του ΦΠΑ στις νησιώ­τι­κες περιο­χές;

Για ποιους σχε­διά­ζετε κε Τσίπρα; Για τους Καρ­πά­θιους που τους εξαι­ρέ­σατε από το επίδομα που θα δίνατε στους νησιώ­τες της «άγονης γραμμής» ως αντι­στάθ­μι­σμα για την αύξηση του ΦΠΑ, που τους «απο­μο­νώ­σατε» με λιγο­στές συν­δέ­σεις, που παρα­λίγο να τους πετά­ξετε έξω και από την εφαρ­μογή ακόμη και του περι­βό­η­του μετα­φο­ρι­κού ισο­δυ­νά­μου (εάν λέτε την αλήθεια);

Για ποιους θα σχε­διά­ζετε κε Τσίπρα; Για τους κατοί­κους της Λέρου που ενώ επλή­γη­σαν από το μετα­να­στευ­τικό με δική σας υπαι­τιό­τητα τους ξεχά­σατε στην κατα­βολή του επι­δό­μα­τος ή για τους κατοί­κους της πολύ­πα­θης Κω που πνίγηκε στους μετα­νά­στες, χτυ­πή­θηκε από το σεισμό και ενώ περι­μέ­νει ακόμη τις απο­ζη­μιώ­σεις, την απο­κλεί­σατε και από την κατα­βολή του περι­βό­η­του επι­δό­μα­τος.

Για ποιους θα σχε­διά­ζετε κε Τσίπρα; Για τους Συμια­κούς; Που επλή­γη­σαν από κατα­στρο­φική πλημ­μύρα και ακόμη περι­μέ­νουν τις απο­ζη­μιώ­σεις; Γι’ αυτούς που εκλι­πα­ρούν για τη στε­λέ­χωση των δομών υγείας;

Για ποιους θα σχε­διά­ζετε κε Τσίπρα; Για τη μονα­δική κάτοικο της Κίναρου, της οποίας κόψατε το επίδομα και της ζητή­σατε και ενοίκιο;

Για τη Ρόδο; Πρώτη – πρώτη στις επι­λο­γές σας για την αύξηση του Φ.Π.Α., πρώτη στον απο­κλει­σμό από την κατα­βολή του επι­δό­μα­τος, πρώτη και στους ελέγ­χους της κυβέρ­νη­σής σας για κατα­βολή προ­στί­μων.

Αλλά εκεί που ειλι­κρινά τα χάνω, είναι όταν σας ακούω να μιλάτε για την «Ελλάδα της νέας εποχής, που οφείλει να έχει ως θεμε­λιώδη αξία, αλλά και πυξίδα την κοι­νω­νική δικαιο­σύνη». Ποια δικαιο­σύνη κε Τσίπρα; Με την ίδια αξιο­κρα­τική δικαιο­σύνη που επι­λέ­γετε τους συμ­βού­λους σας με μονα­δικό προσόν τη λέξη «ΣΥΡΙΖΑ σήμερα…!» ή με το διο­ρι­σμό προ­σώ­πων που είχαν την τύχη να γεν­νη­θούν συγ­γε­νείς σας;

ΣΥΡΙΖΑ να ΄σαι, να μη φοβάσαι (!)

Άλλωστε αστειευό­με­νος το είπατε ακόμη και εσείς ο ίδιος κατά την ομιλία σας στη Ρόδο: «(…) αλλά δεν ξέρω αν με τόσα καλά λόγια που ακούω για τον κ. Χαρίτση θα αρχίσω να ανησυχώ μήπως παρεκ­κλί­νει προς τα δεξιά αλλά με δια­βε­βαιώ­σατε ότι είναι πολύ ΣΥΡΙΖΑ οπότε μένω ήσυχος».

Και σαν να μην έφθασαν όλα αυτά, χωρίς ίχνος ντροπής, μιλάτε για εθνικό συμ­φέ­ρον και υπο­στη­ρί­ζετε ότι «οφεί­λουμε ακόμη μεγα­λύ­τερη προσοχή στις «ακρι­τι­κές περιο­χές» και για λόγους «εθνικού συμ­φέ­ρο­ντος».

Που είναι κε Τσίπρα οι δύο Έλληνες στρα­τιω­τι­κοί; Τι πράτ­τετε για την απε­λευ­θέ­ρωσή τους; Εσείς που είχατε τη φαεινή ιδέα – μεταξύ πολλών άλλων – να προ­σκα­λέ­σετε τον Δεκέμ­βριο του 2017 τον τούρκο πρόεδρο στην Ελλάδα;

Στην ομιλία σας στη Ρόδο ευχα­ρι­στή­σατε το Δήμο Ρόδου, για τη φιλο­ξε­νία. Λογικό και ανα­με­νό­μενο, όπως και ορθό. Είναι δυνατόν να μην ευχα­ρι­στή­σετε τον άνθρωπο που σας παρέ­δωσε ως ανα­μνη­στικό δώρο το χρυσό κλειδί της πόλης; Τον άνθρωπο που σας τίμησε για την κατα­στροφή που έχετε προ­κα­λέ­σει στα Δωδε­κά­νησα και σας επι­βρά­βευσε για την εχθρική σας στάση ενάντια στους νησιώ­τες;

Βέβαια, ως έντιμος κριτής, οφείλω να παρα­δε­χθώ πως στη διήμερη επί­σκεψή σας σε Καστε­λό­ριζο και Ρόδο στα δεκάδες αρνη­τικά που σημειώ­σατε, εντό­πισα και ένα θετικό. Αφορά στη λει­τουρ­γία δύο νέων μονάδων αφα­λά­τω­σης συνο­λι­κής χωρη­τι­κό­τη­τας 400 κυβικών μέτρων νερού στο Καστε­λό­ριζο. Αίτημα το οποίο γνω­στο­ποί­ησα στην κυβέρ­νησή σας εγγρά­φως δύο φορές, τον  Οκτώ­βριο του 2016 με θέμα: «Κατε­πεί­γουσα ανάγκη επί­λυ­σης του προ­βλή­μα­τος υδρο­δό­τη­σης του ακρι­τι­κού Καστε­λο­ρί­ζου» και τον Οκτώ­βριο του 2017 με θέμα: «Ανάγκη άμεσης και επαρ­κούς υδρο­δό­τη­σης της νήσου Μεγί­στης». Στις επι­στο­λές μου τόνιζα πως στο ακρι­τικό Καστε­λό­ριζο της Δωδε­κα­νή­σου, είχε δημιουρ­γη­θεί μία λιμνο­δε­ξα­μενή, η οποία ουδέ­ποτε τέθηκε σε λει­τουρ­γία και η οποία θα μπο­ρούσε να αξιο­ποι­η­θεί εάν υπήρχε η απαι­τού­μενη πολι­τική βούληση. Χαί­ρο­μαι και ανα­γνω­ρίζω ότι υπήρξε.

Σε ότι αφορά στις εκα­το­ντά­δες δεσμεύ­σεις σας (ρήτρα νησιω­τι­κό­τη­τας, αδειο­δό­τηση υδα­το­δρο­μίων, ακτο­πλοϊκή αυτο­νο­μία κτλ), για μία σειρά έργων στα Δωδε­κά­νησα και στην κορυ­φαία των δεσμεύ­σεών σας για επι­στροφή σας στο Καστε­λό­ριζο με την έξοδό μας από τα μνη­μό­νια μόνο ένα θα πω:

«Φοβού τους Τσίπρες και δεσμεύ­σεις φέρο­ντας».

Όσο για τους ξεδιά­ντρο­πους ισχυ­ρι­σμούς σας περί μάντη­δων κακών ειδή­σεων, θα σας θυμίσω όσα προ­σπα­θείτε να ξεχά­σετε και όσα οφεί­λουν να απο­μνη­μο­νεύ­σουν οι Έλληνες πολίτες:

  1. Εσείς που θα σκίζατε το μνη­μό­νιο, υπο­γρά­ψατε σε ένα βράδυ το σκλη­ρό­τερο πακέτο μέτρων λίγα λεπτά πριν οδη­γή­σετε με προ­σω­πική σας ευθύνη τη χώρα σε πτώ­χευση.
  2. Οδη­γή­σατε σε capital control στο τρα­πε­ζικό σύστημα και προ­κα­λέ­σατε ουρές εκα­το­ντά­δων Ελλήνων στα γκισέ και ΑΤΜ, καθώς και σε οικο­νο­μικό σοκ, ενώ
  3. Δεσμεύ­σατε το μέλλον της χώρας υπο­γρά­φο­ντας μέτρα προς εφαρ­μογή μετά το 2019, δηλαδή ακόμη και μετά τη λήξη της θητείας σας.

 

Μας λέτε «βλέ­πουμε ότι η οικο­νο­μία πατάει στα πόδια της». Ποια οικο­νο­μία κε Τσίπρα; Έχετε κάποια έστω και μικρή επαφή με την κοι­νω­νία; Γνω­ρί­ζετε σε τι κατά­σταση βρί­σκο­νται οι Έλληνες;

Να σας πω εγώ λοιπόν. Όσοι κατα­φέρ­νουν να βρουν δουλειά δου­λεύ­ουν δώδεκα (12), δεκα­τέσ­σε­ρις (14) ή ακόμη και δεκα­ο­κτώ (18) ώρες, χωρίς να λαμ­βά­νουν υπε­ρω­ρίες, ενώ σε αρκετές περι­πτώ­σεις για οκτάωρη (8ωρη) απα­σχό­ληση, αμεί­βο­νται ακόμη και με τετρα­κό­σια (400,00) ευρώ (!)

Ο κόσμος πεινάει κε Τσίπρα. Επι­τέ­λους επι­κοι­νω­νή­στε με την πραγ­μα­τι­κό­τητα και πάψτε να μιλάτε εσείς για «δημιουρ­γία θέσεων αξιο­πρε­πούς και ικα­νο­ποι­η­τικά αμει­βό­με­νης εργα­σίας».

Μιλάτε για «ανα­πτυ­ξιακή πολι­τική που θα στη­ρί­ζει αντί να υπο­νο­μεύει το κοι­νω­νικό κράτος, τη δημόσια υγεία, τη δημόσια παιδεία» και ειλι­κρινά διε­ρω­τώ­μαι οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ φίλοι σας και εσείς έχετε πρό­βλημα αντί­λη­ψης, όρασης ή είστε απλά επαγ­γελ­μα­τίες ψεύτες;

Έχετε επι­σκε­φθεί τις δημό­σιες δομές υγείας; Έχετε αντι­λη­φθεί υπό ποιες συν­θή­κες νοση­λεύ­ο­νται οι ασθε­νείς; Ζητούν σεντό­νια και είναι ανύ­παρ­κτα, ζητούν χαρτί υγείας και τους απα­ντούν να αγο­ρά­σουν οι ίδιοι. Ψάχνουν σαπούνι στα μπάνια και αντι­λαμ­βά­νο­νται πως είναι σαν να ανα­ζη­τούν το χαμένο θησαυρό (!) Μη μας λέτε λοιπόν πως «απο­τε­λεί για εμάς προ­τε­ραιό­τητα, και ιδιαί­τερα για περιο­χές όπως η δική σας, η στήριξη του ΕΣΥ».

Μας λέτε για το μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο και σας απα­ντάμε εμπρός εφαρ­μό­στε το, αλλά σωστά (!) Φυσικά και το θέλουμε. Εμείς θέλουμε το καλό των νησιω­τών, αλλά μη μας λέτε πως, δεν ήταν επιλογή σας η φορο­λο­γική εξίσωση στον ΦΠΑ. Ο ίδιος ο Επί­τρο­πος Οικο­νο­μι­κών Υπο­θέ­σεων της Ε.Ε. Πιερ Μοσκο­βισί, απο­κα­λύ­πτει πως η ευθύνη αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά ανήκει στη δική σας κυβέρ­νηση.

Εσείς είστε η κυβέρ­νηση που χλεύασε και χλευά­ζει τον Ελλη­νικό λαό. Εσείς είστε η κυβέρ­νηση που θανα­τώ­νει τα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου. Εσείς είστε η κυβέρ­νηση που ο λαός επι­θυ­μεί να φύγετε και θα φύγετε (!) ακόμη και εάν δεν το θέλετε.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.