Ο δακρυσμένος εύζωνας που συγκίνησε όλο τον κόσμο – Η φωτογραφία που έγινε viral

Το γύρο του κόσμου κάνει τα τελευ­ταία 24ωρα η φωτο­γρα­φία του 25χρονου εύζωνα Κων­στα­ντί­νου Λούσια, ο οποίος πριν λίγες ημέρες δεν μπόρεσε να συγκρα­τή­σει τα δάκρυά του όταν, στο πλαίσιο της επί­ση­μης επί­σκε­ψης των μελών της Προ­ε­δρι­κής Φρουράς στην Αδε­λα­ΐδα της Νότιας Αυστρα­λίας, ο θεο­φι­λέ­στα­τος επί­σκο­πος Δορυ­λαίου κ. Νίκαν­δρος μίλησε, μετά το πέρας της Θείας Λει­τουρ­γίας στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωρ­γίου, για την Ελλάδα και τις δύσκο­λες ώρες που περνάει, ενώ επαί­νεσε τους εύζωνες για τον πατριω­τι­σμό και το ήθος που επι­δει­κνύ­ουν, κάνο­ντας τους Έλληνες όλου του πλανήτη υπε­ρή­φα­νους και φέρ­νο­ντάς τους έστω και νοερά, πιο κοντά στην πατρίδα τους.

«Η ένταση και η αγάπη του κόσμου που ένιωσα να με πλημ­μυ­ρί­ζει εκείνη τη στιγμή σε συν­δυα­σμό με το πάθος των λόγων του Επι­σκό­που που μιλούσε με τόση αγάπη για την Ελλάδα και τους εύζωνες, κορύ­φω­σαν την συγκί­νησή μου. Δεν μπόρεσα να συγκρα­τήσω τα δάκρυά μου» δήλωσε σε απο­κλει­στική συνέ­ντευξή του στο «Νέο Κόσμο» ο εύζωνας Κων­στα­ντί­νος Λούσιας, ο οποίος κατά­γε­ται από την Γαβριά, ένα μικρό χωριό στην Άρτα, και απο­φά­σισε να ακο­λου­θή­σει το συγκε­κρι­μένο μονο­πάτι σε ηλικία μόλις εννέα χρόνων.

«Πήγαινα στην τετάρτη δημο­τι­κού όταν οι γονείς μου με έφεραν στην Αθήνα και τη στιγμή που βρε­θή­καμε στην Πλατεία Συντάγ­μα­τος και είδα τους εύζωνες να στέ­κο­νται περή­φα­νοι έξω από τη Βουλή των Ελλήνων είπα στην μητέρα μου ότι μια μέρα θα γίνω κι εγώ μέλος της Προ­ε­δρι­κής Φρουράς».

Πιστός στην υπό­σχεση που έδωσε στον εαυτό του και απο­φα­σι­σμέ­νος να ξεπε­ρά­σει τα όριά του και να ακο­λου­θή­σει το παιδικό του όνειρο, ο Κων­στα­ντί­νος παρου­σιά­στηκε στη Λαμία τον Σεπτέμ­βρη του 2016.

«Πριν από λίγο καιρό, εννέα μέλη της Προ­ε­δρι­κής Φρουράς, μεταξύ των οποίων κι εγώ, είχαμε την τύχη και την τιμή να επι­λε­χθούμε για να εκπρο­σω­πή­σουμε την πατρίδα μας στην Αυστρα­λία» μας είπε.

Μετά από μήνες προ­ε­τοι­μα­σίας οι εύζωνες έφτασαν στην Αδε­λα­ΐδα την Τετάρτη, 19 Απρι­λίου κατόπιν εντολής του Προ­έ­δρου της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας, κ. Προκόπη Παυ­λό­που­λου προς το Στρα­τιω­τικό Γραφείο της Προ­ε­δρίας της Δημο­κρα­τίας, το οποίο αφού εξέτασε το αίτημα των δύο ομο­σπον­διών, σε Αδε­λα­ΐδα (Ίδρυμα Ελλη­νι­κών Σπουδών) και Σίδνεϊ (Ελλη­νική Κοι­νό­τητα Νέας Νότιας Ουαλίας) εκπό­νησε και υλο­ποί­ησε άψογα το πρό­γραμμα επι­σκέ­ψεων με επι­κε­φα­λής τον λοχαγό της Προ­ε­δρι­κής Φρουράς, Θεοφάνη Κασι­μάτη και την ανθυ­πα­σπι­στή του Στρα­τιω­τι­κού Γρα­φείου της Προ­ε­δρίας της Δημο­κρα­τίας, Σοφία Παυ­λί­δου.

«Από την πρώτη κιόλας στιγμή νιώσαμε να μας πλημ­μυ­ρί­ζει μια απε­ρί­γρα­πτη αγάπη και ζεστα­σιά από τους ομο­γε­νείς, οι οποίοι βρί­σκο­νταν παντού και πάντα μαζί μας. Τα συναι­σθή­ματα που νιώσαμε θα μείνουν για πάντα χαραγ­μένα στη μνήμη μας» λέει ο Κων­στα­ντί­νος.

Κατά τη διάρ­κεια της παρα­μο­νής τους στην Αδε­λα­ΐδα και το Σίδνεϊ, τα μέλη της Ελλη­νι­κής Φρουράς, τα οποία απο­τε­λούν το ύψιστο άγημα της χώρας, διέ­σχι­σαν το κέντρο των δύο πόλεων με τον επι­βλη­τικό και περή­φανο βημα­τι­σμό τους απο­σπώ­ντας το χει­ρο­κρό­τημα χιλιά­δων ανθρώ­πων που τους παρα­κο­λου­θού­σαν αλλά και τις επευ­φη­μίες, τα συγ­χα­ρη­τή­ρια και τα δάκρυα συγκί­νη­σης των εκα­το­ντά­δων ομο­γε­νών που βρέ­θη­καν εκεί για να τους καμα­ρώ­σουν.

Οι εύζωνες όμως δεν μιλούν. Δεν αντι­δρούν. Στέκουν ακί­νη­τοι, επι­βλη­τι­κοί και περή­φα­νοι προς τιμήν της πατρί­δας που τους ανέ­θρεψε και του παρελ­θό­ντος που τη σημά­δεψε.

Επι­κοι­νω­νούν μόνο με τα μάτια.

Κάποτε κλαίνε. Για τη σημαία. Για την Πατρίδα. Για τους πολέ­μους του παρελ­θό­ντος, αλλά και για τις δυσκο­λίες του παρό­ντος. Για τους Έλληνες εκεί­νους που, σε όποιο μήκος και πλάτος του πλανήτη κι αν βρεθούν λένε περή­φα­νοι πως είναι Έλληνες και δίνουν απλό­χερα την ανε­ξά­ντλητη αγάπη τους στο έθνος των προ­γό­νων τους.

«Αυτό που είδε ο κόσμος είναι η απόρ­ροια των συναι­σθη­μά­των όλων αυτών των ημερών, όλων αυτών των μηνών και των τόσων χρόνων που πέρασαν έως ότου φτά­σουμε στο σήμερα. «Στέ­κο­μαι και θα εξα­κο­λου­θήσω ως το τέλος της θητείας μου να στέ­κο­μαι εκεί και να εκπλη­ρώνω το όνειρό μου που δεν είναι άλλο από το να τιμώ την πατρίδα μου και τον κάθε στρα­τιώτη που έδωσε τη ζωή του για να ζήσουμε εμείς ελεύ­θε­ροι σήμερα» κατέ­ληξε ο Κων­στα­ντί­νος.

Πηγή: Νέος Κόσμος (neoskosmos.com)