Γιάννης Ρέτσος: Η βιωσιμότητα του τουρισμού απαιτεί αλλαγή νοοτροπιών

Ο επι­κε­φα­λής του ΣΕΤΕ επε­σή­μα­νε τις με­γά­λες προ­κλή­σεις που απο­τε­λούν για τον του­ρι­σμό η κα­λύ­τε­ρη δια­χεί­ρι­ση των προ­ο­ρι­σμών αλλά και εν­σω­μά­τω­ση των νέων τε­χνο­λο­γιών προ­κει­μέ­νου να ενι­σχυ­θεί η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα των επι­χει­ρή­σε­ων και του Δη­μό­σιου τομέα αλλά και η βελ­τί­ω­ση των εμπει­ριών που βιώ­νουν οι ξένοι επι­σκέ­πτες στη χώρα μας.

Ο Γ. Ρέ­τσος ανα­φέρ­θη­κε σε πρό­σφα­τες έρευ­νες, σύμ­φω­να με τις οποί­ες, τα 2/3 των τα­ξι­διω­τών εμ­φα­νί­ζο­νται δια­τε­θει­μέ­νοι να ξο­δέ­ψουν πε­ρισ­σό­τε­ρα χρή­μα­τα για υπη­ρε­σί­ες που συν­δέ­ο­νται με τον πο­λι­τι­σμό.

Άλλες έρευ­νες για τις τά­σεις που δια­μορ­φώ­νο­νται στις νε­ό­τε­ρες γε­νιές τα­ξι­διω­τών, αυτών που έχουν «κω­δι­κο­ποι­η­θεί» ως «Millenials» ή «generation X», επι­βε­βαιώ­νουν το γε­γο­νός πως οι νέες γε­νιές τα­ξι­διω­τών εν­δια­φέ­ρο­νται ιδιαί­τε­ρα για όλα όσα αφο­ρούν τις  το­πι­κές κοι­νω­νί­ες στους προ­ο­ρι­σμούς που επι­σκέ­πτο­νται.

Ο πρό­ε­δρος του ΣΕΤΕ ανα­φέρ­θη­κε με έμ­φα­ση στον κρί­σι­μο ρόλο των νέων τε­χνο­λο­γιών, τόσο στην απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρη λει­τουρ­γία των επι­χει­ρή­σε­ων και του Δη­μό­σιου τομέα αλλά και τη ρι­ζι­κή ανα­βάθ­μι­ση των εμπει­ριών των επι­σκε­πτών. Είναι ση­μα­ντι­κό, εξή­γη­σε, να μπο­ρείς να έχει ένας επι­σκέ­πτης  ηλε­κτρο­νι­κά το ει­σι­τή­ριο ει­σό­δου σου σε έναν αρ­χαιο­λο­γι­κό χώρο ή μια εφαρ­μο­γή (app),  να μπο­ρεί να του εξη­γεί με δια­φο­ρε­τι­κό τρόπο (ανά­λο­γα με τα ιδιαί­τε­ρα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του ή την ηλι­κία του) που βρί­σκε­ται και τι βλέ­πει.

Του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν, επι­χει­ρή­σεις και προ­ο­ρι­σμοί αλ­λη­λο­συν­δέ­ο­νται όπως εξή­γη­σε ο Γ. Ρέ­τσος με απο­τέ­λε­σμα το ένα να επη­ρε­ά­ζει θε­τι­κά ή αρ­νη­τι­κά το άλλο.

Υπεν­θύ­μι­σε πως η Ελ­λά­δα αντι­με­τω­πί­ζει μια σο­βα­ρή οι­κο­νο­μι­κή κρίση τα τε­λευ­ταία χρό­νια που είχε ως απο­τέ­λε­σμα να κα­τα­γρά­φο­νται ση­μα­ντι­κές ελ­λεί­ψεις σε υπο­δο­μές, επεν­δύ­σεις αλλά και την απο­τε­λε­σμα­τι­κή δια­χεί­ρι­ση των προ­ο­ρι­σμών.

Από την άλλη πλευ­ρά, εξή­γη­σε, ση­μειώ­θη­κε με­γά­λη άνο­δος της του­ρι­στι­κής κί­νη­σης την τε­λευ­ταία εξα­ε­τία με απο­τέ­λε­σμα αρ­κε­τοί προ­ο­ρι­σμοί να υπο­χρε­ω­θούν να δια­χει­ρι­στούν αριθ­μό επι­σκε­πτών που ξε­περ­νού­σε τις δυ­να­τό­τη­τές τους.

Αυτό που θα ανέ­με­νε κα­νείς, ανέ­φε­ρε ο Γ. Ρέ­τσος, είναι να πλη­γούν οι προ­ο­ρι­σμοί και οι του­ρί­στες να μην είναι ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι.

Αυτό που συ­νέ­βη, ωστό­σο, είναι πως δη­μιουρ­γή­θη­καν συ­νέρ­γειες και δό­θη­κε έμ­φα­ση να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν οι δια­θέ­σι­μοι πόροι όσο γί­νε­ται πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κά ώστε να είναι ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι, πρω­τί­στως, οι κά­τοι­κοι των του­ρι­στι­κών πε­ριο­χών αλλά και οι του­ρί­στες.

Η κα­λύ­τε­ρη δια­χεί­ρι­ση των προ­ο­ρι­σμών είναι μια δια­δι­κα­σία που βρί­σκε­ται σε εξέ­λι­ξη όπως εξή­γη­σε, επι­ση­μαί­νο­ντας πως για να επι­τευ­χθεί βιώ­σι­μη του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη θα πρέ­πει να αλ­λά­ξουν νο­ο­τρο­πί­ες και στε­ρε­ό­τυ­πα.

πηγή euro2day.gr