Γ. Πάππου προς ΠΕΔ: Καμία συναίνεση σε νέου τύπου ΔΗΦΟΔΩ

Κάθετα αντί­θε­τος στην επιβολή νέου τύπου ΔΗΦΟΔΩ εμφα­νί­στηκε μιλώ­ντας σήμερα στον ρ/σ Sky ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου Γιάννης Πάππου, σχο­λιά­ζο­ντας την πρό­σφατη απόφαση της ΠΕΔ.

Ως γνωστόν αντι­προ­σω­πεία του παραρ­τή­μα­τος των Δήμων Δωδε­κα­νή­σου της ΠΕΔ, σε πρό­σφατη συνε­δρί­αση απο­φά­σισε να ζητήσει συνά­ντηση με το οικο­νο­μικό επι­τε­λείο της κυβέρ­νη­σης και με το Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών προ­κει­μέ­νου να γίνουν όλες οι  απαι­τού­με­νες ενέρ­γειες ώστε να απο­κα­τα­στα­θούν οι στρε­βλώ­σεις που δια­πί­στωσε η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ και να επα­νέλ­θει ο ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.

Ο κ. Πάππου ξεκα­θά­ρισε ότι ο επι­χει­ρη­μα­τι­κός κόσμος δεν πρό­κει­ται να συναι­νέ­σει προς αυτή την κατεύ­θυνση σε καμία περί­πτωση.

Ειδι­κό­τερα ο κ. Πάππου δήλωσε σχετικά στον Sky:

«Μας πήρε 20 χρόνια να πετά­ξουμε από πάνω μας ένα φόρο τον οποίο φωνά­ζαμε ότι  ήταν παρά­νο­μος και κατα­χρη­στι­κός. Αυτή τη στιγμή έχουμε πλέον και την απόφαση και του ανώ­τα­του δικα­στι­κού οργάνου της χώρας που τον έκρινε ως παρά­νομο και αντι­συ­νταγ­μα­τικό οπότε θα έλεγα ότι είναι άτοπο να συζη­τάμε την αντι­κα­τά­σταση του φόρου  της Δωδε­κα­νή­σου με έναν αντί­στοιχο φόρο. Δηλαδή τι συζη­τάμε να επι­βάλ­λουμε πάλι ένα παρά­νομο  αντι­συ­νταγ­μα­τικό κατα­χρη­στικό φόρο;

Εάν συζη­τάμε για κάποιο τέλος που είναι μεσα στο πλαίσιο της νομι­μό­τη­τας και της λογικής και είναι ένα τέλος που κατα­βάλ­λε­ται από το σύνολο των κατοί­κων και των επι­χει­ρη­μα­τιών  της περιο­χής και της Ελλάδας και δεν αφορά μόνο τη Δωδε­κά­νησο,  είναι κάτι τελείως δια­φο­ρε­τικό από την πρα­κτική που χρη­σι­μο­ποιείτο τα τελευ­ταία χρόνια ο δημο­τι­κός φόρος, τον οποίο πλήρωνε μια πολύ μικρή ομάδα επι­χει­ρη­μα­τιών  και μάλιστα τα έσοδα του συγκε­κρι­μέ­νου φόρου να χρη­σι­μο­ποιού­νται με μεθό­δους περί­ερ­γες. Καμία από τις εται­ρείες τις μεγάλες που δεν είχαν έδρα τη Δωδε­κά­νησο δεν πλήρωνε φόρο, γεγονός που δημιουρ­γούσε αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό, όπως κατα­λα­βαί­νετε και πολλά άλλα κοι­νω­νικά ζητή­ματα. Οπότε στη δεύτερη περί­πτωση  δεν θα μπο­ρού­σαμε να συμ­φω­νή­σουμε».