Εκκρεμεί η έφεση του Δήμου Ρόδου για οφειλές ύψους 9 εκατ. ευρώ περίπου προς τον ΕΦΚΑ

Εντεκα εντάλ­ματα για την εξό­φληση δόσεων οφειλών του Δήμου Ρόδου προς τον ΕΦΚΑ για ρύθμιση του 2019 εξέδωσε χθες εμπρό­θε­σμα για το διά­στημα Φεβρουα­ρίου – Δεκεμ­βρίου 2024 ο Δήμος Ρόδου.

Συνο­λικά εκδό­θη­καν εντάλ­ματα για κατα­βολή προς τον ΕΦΚΑ ύψους 556.104,13 ευρώ ενώ χθες πλη­ρώ­θηκε το ένα ύψους 50.645,83 ευρώ.

Το δημο­τικό συμ­βού­λιο του Δήμου Ρόδου είχε εγκρί­νει το 2019 την υπαγωγή των οφειλών υπό εκκα­θά­ριση δημο­τι­κών επι­χει­ρή­σεων στον ΕΦΚΑ, με επι­φύ­λαξη μη παραί­τη­σης και συνέ­χι­σης εκδί­κα­σης εκκρε­μού­ντων ενδίκων βοη­θη­μά­των – ανα­κο­πής.

Σύμφωνα με την από 8-11-2013 απόφαση συνυ­πευ­θυ­νό­τη­τας της δ/ντριας Περι­φε­ρεια­κού Υποκ/τος Ι.Κ.Α. – ΕΤΑΜ Ρόδου, έχουν βεβαιω­θεί σε βάρος του Δήμου Ρόδου 7.028.252,28 ευρώ επί των από 24 Ιανουα­ρίου 2017 πινάκων βεβαιώ­σεων ληξι­πρό­θε­σμων ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών της “ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΑΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ – ΜΕΛΕΤΩΝ Α.Ε.” (Α.Δ.Ε.Κ.Α.Μ.) και της “ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ” (Α.Δ.Ε.Κ.Τ).

Οι επί­δι­κες οφειλές δεν προ­έρ­χο­νται από υπό εκκα­θά­ριση δημο­τι­κές επι­χει­ρή­σεις με τη μορφή αμιγών ή κοι­νω­φε­λών επι­χει­ρή­σεων, για τις οποίες ο νόμος προ­έ­βλεπε υπο­χρε­ω­τική πληρωμή (συνυ­πευ­θυ­νό­τητα) των Δήμων που τους έχουν συστή­σει, δηλαδή στε­ρη­τική ex lege αναδοχή χρέους, αλλά αντί­θετα προ­έρ­χο­νται από υπό εκκα­θά­ριση δημο­τι­κές επι­χει­ρή­σεις με τη μορφή ανω­νύ­μων εται­ρειών για τις οποίες υπάρχει εξ αρχής αντί­θετη νομο­θε­τική πρό­βλεψη, δυνη­τι­κής ευχέ­ρειας ανα­δο­χής χρέους, ύστερα από αιτιο­λο­γη­μένη απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου και με απόφαση της από­λυ­της πλειο­ψη­φίας του συνόλου των μελών του.

Κατά της παρα­πάνω από­φα­σης συνυ­πευ­θυ­νό­τη­τας ο Δήμος Ρόδου άσκησε Ανακοπή για την ακύρωσή της η οποία έγινε δεκτή εν μέρει.

Τον Οκτώ­βριο του 2021 με ομόφωνη απόφαση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής του Δήμου Ρόδου εγκρί­θηκε η άσκηση έφεσης ενώπιον του αρμο­δίου Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς και κάθε άλλου αρμο­δίου Δικα­στη­ρίου κατά της υπ’αρ. Α 284/201 από­φα­σης του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (Τμήμα 1ο) και του ΕΦΚΑ. Η έφεση δεν έχει ακόμη προσ­διο­ρι­στεί.

Ειδι­κό­τερα με την ως άνω απόφαση του 1ου Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου έγινε εν μέρει δεκτή η ανακοπή που άσκησε ο Δήμος Ρόδου για την ακύρωση των από 24 Ιανουα­ρίου 2017 πινάκων βεβαιώ­σεως ληξι­πρό­θε­σμων ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών των υπό εκκα­θά­ριση εται­ρειών ΑΔΕΚΑΜ του πρ. Δήμου Πετα­λού­δων, συνο­λι­κού ποσού 2.917.290,20 ευρώ και ΑΔΕΚΤ Α.Ε. του πρ. Δήμου Ρόδου, συνο­λι­κού ποσού 4.110.962,08 ευρώ, που με τις προ­σαυ­ξή­σεις σήμερα αγγίζει τα 9 εκατ. ευρώ.

Ειδι­κό­τερα με την υπ’αρ. Α284/2021 απόφαση του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (1ο Τμήμα) έγιναν μερικώς δεκτοί οι ισχυ­ρι­σμοί του Δήμου Ρόδου ως προς την παρα­γραφή αξιώ­σεων περιό­δου οφειλής μέχρι 31-12-2001, ενώ για τις υπό­λοι­πες δεν δέχθηκε παρα­γραφή.

Επίσης το Δικα­στή­ριο άφησε αδί­κα­στο ως μη προ­σβαλ­λό­μενο με ανακοπή το κυρίως ζήτημα της δίκης, δηλαδή ως προς την αβάσιμη και μη προ­βλε­πό­μενη από τον νομο­θέτη αυτο­δί­καιη (ex lege) διεύ­ρυνση της συνυ­πευ­θυ­νό­τη­τας οφειλών δημο­τι­κών επι­χει­ρή­σεων σε βάρος των Ο.Τ.Α. που ανήκουν, εκτι­μώ­ντας συγκε­κρι­μένα το δικάσαν Δικα­στή­ριο ότι οι προ­σβαλ­λό­με­νες πράξεις συνυ­πευ­θυ­νό­τη­τας θα έπρεπε να προ­σβλη­θούν με προ­σφυγή, αν και τούτο κατά πάγια νομο­λο­γία του ΣτΕ που ο Δήμος Ρόδου προ­έ­βαλε και το Πρω­τό­δικο Δικα­στή­ριο δεν έλαβε υπόψη και δεν απά­ντησε. Σαφέ­στατα δεν προ­βλέ­πε­ται για πρόσωπα που όπως στη προ­κει­μένη περί­πτωση ο Δήμος Ρόδου φέρο­νται ex lege να υπέχουν ευθύνη ανα­δο­χής χρεών.

Κατόπιν αυτού σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του άρθρου 72 του Ν. 3852/2010 απο­φα­σί­στηκε η άσκηση Έφεσης ενώπιον του αρμο­δίου Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς προ­κει­μέ­νου να εξα­φα­νι­σθεί η ως άνω απόφαση επί της μη πλήρους απο­δο­χής της ανα­κο­πής και επί του παρα­δε­κτού και βάσιμου των προ­βαλ­λό­με­νων με αυτή λόγων, που ανά­γο­νται στο κατ’ ουσία αβάσιμο των απαι­τή­σεων του ΕΦΚΑ, και προ­κει­μέ­νου κατά τα λοιπά να γίνουν πλήρως δεκτοί και οι τρεις λόγοι της ασκη­θεί­σας ανα­κο­πής (έλλει­ψης συνυ­πευ­θυ­νό­τη­τας, παρα­γραφή και επι­κου­ρικά αβάσιμο απαί­τη­σης ως προς τα πρό­σθετα τέλη και προ­σαυ­ξή­σεις).