Η Ρόδος στις πρώτες θέσεις των πόλεων με κακοποιημένες γυναίκες!

Στις πρώ­τες θέ­σεις των πό­λε­ων με τις πε­ρισ­σό­τε­ρες κα­κο­ποι­η­μέ­νες γυ­ναί­κες, φι­γου­ρά­ρει η Ρόδος καθώς το φαι­νό­με­νο πλέον λαμ­βά­νει ανε­ξέ­λεγ­κτες δια­στά­σεις και σε το­πι­κό επί­πε­δο.

Οι αι­τί­ες έξαρ­σης του φαι­νο­μέ­νου εστιά­ζο­νται κυ­ρί­ως στην οι­κο­νο­μι­κή κρίση και στα προ­βλή­μα­τα που αυτή έχει επι­φέ­ρει. Η φτώ­χεια, η ανέ­χεια και η οι­κο­νο­μι­κή δυ­σπρα­γία, έχουν ως απο­τέ­λε­σμα την με­γέ­θυν­ση των οι­κο­γε­νεια­κών προ­βλη­μά­των και ως εκ τού­του την έξαρ­ση της έμ­φυ­λης βίας.

Το έτος 2015 η Ρόδος έφτα­σε να κα­τέ­χει αρ­νη­τι­κή πρω­τιά σε πα­νελ­λα­δι­κό επί­πε­δο στην κα­κο­ποί­η­ση γυ­ναι­κών καθώς φι­λο­ξέ­νη­σε τον με­γα­λύ­τε­ρο αριθ­μό θυ­μά­των στον Ξε­νώ­να Φι­λο­ξε­νί­ας Κα­κο­ποι­η­μέ­νων Γυ­ναι­κών ανά­με­σά τους και παι­διά. Εν­δει­κτι­κό της έξαρ­σης του φαι­νο­μέ­νου είναι ότι στον Ξε­νώ­να της πε­ριο­χής μας, που ειναι ένας από τους 21 που λει­τουρ­γούν σε όλη τη χώρα, φι­λο­ξε­νή­θη­καν στον πρώτο χρόνο λει­τουρ­γί­ας του πε­ρί­που 50 κα­κο­ποι­η­μέ­νες γυ­ναί­κες, σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις με τα παι­διά τους.

Μά­λι­στα, με πρω­το­βου­λία της προ­έ­δρου της Μη Κυ­βερ­νη­τι­κής Ορ­γά­νω­σης Γυ­ναί­κες Χωρίς Σύ­νο­ρα και πε­ρι­φε­ρεια­κής σύμ­βου­λου κ. Χα­ρού­λας Για­σι­ρά­νη πολλά από τα θύ­μα­τα τα οποία  υπέ­στη­σαν κα­κο­ποί­η­ση που εμπί­πτει σε πε­ρι­στα­τι­κά ακραί­ας βίας, αντι­με­τω­πί­στη­καν άμεσα και ενη­με­ρώ­θη­καν όλες οι εμπλε­κό­με­νες υπη­ρε­σί­ες, ενώ σε αρ­κε­τές πε­ρι­πτώ­σεις ακο­λου­θή­θη­κε η νο­μι­κή οδός.

Δυ­στυ­χώς, ήδη από τις πρώ­τες κιό­λας ημέ­ρες του χρό­νου, τα δείγ­μα­τα για την έμ­φυ­λη βία δεν ειναι θε­τι­κά καθώς, όπως δή­λω­σε η πρό­ε­δρος των Γυ­ναι­κών Χωρίς Σύ­νο­ρα κ. Χα­ρού­λα Για­σι­ρά­νη, υπήρ­ξε 24ωρο στο οποίο κα­ταγ­γέλ­θη­καν τρία (!) πε­ρι­στα­τι­κά βίας στη Ρόδο.

Τα μέλη της ΜΚΟ Γυ­ναί­κες Χωρίς Σύ­νο­ρα, βρί­σκο­νται συ­νε­χώς σε εγρή­γορ­ση καθώς οι κα­ταγ­γε­λί­ες από θύ­μα­τα έμ­φυ­λης βίας πλη­θαί­νουν. Στό­χος, όπως επι­ση­μαί­νει η κ. Για­σι­ρά­νη, γνω­στή για τις ευαι­σθη­σί­ες και στην προ­σφο­ρά της στον συ­γκε­κρι­μέ­νο τομέα, είναι οι γυ­ναί­κες που πέ­φτουν θύ­μα­τα βίας να μην δι­στά­ζουν να ζη­τούν βο­ή­θεια, καθώς πλέον υπάρ­χουν οι δομές στη Ρόδο που μπο­ρούν να τις στη­ρί­ξουν, πα­ρέ­χο­ντας στέγη, ψυ­χο­λο­γι­κή αλλά και νο­μι­κή υπο­στή­ρι­ξη στις ίδιες και στα παι­διά τους.

Στον Ξε­νώ­να Φι­λο­ξε­νί­ας Κα­κο­ποι­η­μέ­νων Γυ­ναι­κών, τα θύ­μα­τα μπο­ρούν να πα­ρα­μεί­νουν για χρο­νι­κό διά­στη­μα έως και τρεις μήνες κι αν υπάρ­ξει ανά­γκη η πα­ρα­μο­νή πα­ρα­τεί­νε­ται γι’ άλ­λους τρεις μήνες μέχρι το θύμα να μπο­ρέ­σει να στα­θεί στα πόδια του και να πάρει τη ζωή στα χέρια του.

Οι Γυ­ναί­κες Χωρίς Σύ­νο­ρα έχουν πραγ­μα­το­ποι­ή­σει σειρά εκ­δη­λώ­σε­ων, κι έπο­νται κι άλλες, με σκοπό να γίνει ευ­ρέ­ως γνω­στό ότι υπάρ­χει διέ­ξο­δος στην έμ­φυ­λη βία. Οι δε­κά­δες γυ­ναί­κες που απευ­θύν­θη­καν στην ΜΚΟ και μπό­ρε­σαν να ξα­να­στα­θούν στα πόδια τους και να βγουν δυ­να­τό­τε­ρες στην κοι­νω­νία, ειναι αδιά­ψευ­στος μάρ­τυ­ρας ότι μπο­ρεί να σπά­σει η αλυ­σί­δα της κα­κο­ποί­η­σης.

Η κ. Για­σι­ρά­νη πά­ντως, ξε­κα­θα­ρί­ζει πως, μπο­ρούν και άν­δρες θύ­μα­τα έμ­φυ­λης βίας να απευ­θύ­νο­νται στην Ορ­γά­νω­ση για βο­ή­θεια, αν και όπως επι­ση­μαί­νει, το πο­σο­στό κα­κο­ποί­η­σης αν­δρών ειναι αρ­κε­τά μι­κρό­τε­ρο.

Οι Γυ­ναί­κες Χωρίς Σύ­νο­ρα ξε­κί­νη­σαν πριν από πε­ρί­που 15 χρό­νια τη δράση τους στη Ρόδο, βοη­θώ­ντας με­γά­λο αριθ­μό γυ­ναι­κών που μέχρι πριν δεν είχαν την δυ­να­τό­τη­τα να ανα­ζη­τή­σουν βο­ή­θεια, σε το­πι­κό του­λά­χι­στον επί­πε­δο.

Στο τι­μό­νι των Γυ­ναι­κών Χωρίς Σύ­νο­ρα, τα τε­λευ­ταία χρό­νια βρί­σκε­ται η κ. Χα­ρού­λα Για­σι­ρά­νη, η οποία έχει κα­τα­φέ­ρει μια σειρά από ση­μα­ντι­κές πα­ρεμ­βά­σεις προς την κα­τεύ­θυν­ση της στή­ρι­ξης γυ­ναι­κών που κα­κο­ποιού­νται συ­στη­μα­τι­κά. Πα­ράλ­λη­λα με την ιδιό­τη­τά της και ως εντε­ταλ­μέ­νης πε­ρι­φε­ρεια­κής συμ­βού­λου, σε συ­νερ­γα­σία με την Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία Ισό­τη­τας διευ­ρύ­νει τους ορί­ζο­ντες και τις δυ­να­τό­τη­τες για την πα­ρο­χή στή­ρι­ξης σε θύ­μα­τα έμ­φυ­λης βίας.

Απώ­τε­ρος στό­χος, όπως επι­ση­μαί­νει, είναι να πε­ριο­ρι­στεί το φαι­νό­με­νο, μέσω της δυ­να­τό­τη­τας που έχουν πλέον οι γυ­ναί­κες να ζη­τούν βο­ή­θεια και να την λαμ­βά­νουν άμεσα.