Μ. Μαρκόπουλος: Η προεδρία στην Ε.Ξ.Ρ. είναι αγώνας σκυταλοδρομίας

Κύριε Μαρ­κό­πουλε, στην πρό­σφατη ΓΣ του Ξενο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδος ο πρό­ε­δρος κος Βασι­λι­κός δήλωσε απο­γοη­τευ­μέ­νος από την αύξηση του Φόρου Δια­νυ­κτέ­ρευ­σης, αλλά και χαρα­κτή­ρισε αδύναμη την νομο­θε­τική ρύθμιση για την βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση. Ποια είναι η δική σας άποψη;

Κύριε Γκαρ­τζώνη ο Μark Twain είχε πει κάποτε: “Το πρό­στιμο είναι ένας φόρος για κάτι κακό που έκανες. Ο φόρος είναι ένα πρό­στιμο γιατί τα κατα­φέρ­νεις στην ζωή σου”. Μας επι­βάλ­λε­ται, λοιπόν, ο νέος αυτός φόρος γιατί απλώς τα κατα­φέ­ραμε ως κλάδος παρά τις τόσες δυσκο­λίες.

Όσο για την βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση και δια­βά­ζο­ντας το αντί­στοιχο σχέδιο Νόμου, όχι μόνο εγώ προ­σω­πικά, αλλά ο κάθε πολίτης οφείλει να ανα­λο­γι­στεί: Τις στρε­βλώ­σεις που έχουν δημιουρ­γη­θεί στην κοι­νω­νία μας από τον τρόπο που αυτή εξα­πλώ­θηκε, την ανομία και την προ­χει­ρό­τητα που παρα­τη­ρεί­ται από την εφαρ­μογή της, όπως και την τερά­στια από­σταση μεταξύ πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και υπο­χρε­ώ­σεων που οφείλει να εκπλη­ρώ­νει ένα κατά­λυμα σε σχέση με ένα ακίνητο που ενοι­κιά­ζε­ται για βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση. Για όλα αυτά, νομίζω ότι μόνο μία λέξη μπορεί να χαρα­κτη­ρί­σει αυτό που νιώ­θουμε: «Απο­γο­ή­τευση».

Αύριο εκπνέει η προ­θε­σμία για κατά­θεση υπο­ψη­φιο­τή­των για την επερ­χό­μενη εκλο­γο­α­πο­λο­γι­στική Γενική Συνέ­λευση της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου στις 14 Δεκεμ­βρίου. Είστε ο πρό­ε­δρος που δια­χει­ρί­στηκε την πτώ­χευση του Thomas Cook, την παν­δη­μία του Κορω­νοϊού, τον πόλεμο στην Ουκρα­νία, την κατα­κό­ρυφη αύξηση του λει­τουρ­γι­κού κόστους, τη δια­δι­κα­σία εκκέ­νω­σης ξενο­δο­χείων και προ­σω­ρι­νής φιλο­ξε­νίας των επι­σκε­πτών κατά τη μεγάλη πυρ­κα­γιά στο νησί μας, αλλά και ο πρό­ε­δρος των βρα­βεύ­σεων των παλαιό­τε­ρων ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων, της έκδοσης του βιβλίου της Ροδί­τι­κης ξενο­δο­χίας, του Portal δια­σύν­δε­σης εργα­ζο­μέ­νων και Ξενο­δο­χείων και των δύο Τοπικών Συλ­λο­γι­κών Συμ­βά­σεων Εργα­σίας (ΤΣΣΕ) το 2020 και το 2022 οι οποίες και καλ­λιέρ­γη­σαν ένα καθε­στώς αγαστής συνερ­γα­σίας με το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου και το Σωμα­τείο των Ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων, καθώς και τόσων άλλων.

Ήταν μια εξαι­ρε­τικά απαι­τη­τική θητεία. Όλα αυτά, που ανα­φέ­ρετε και ακόμα περισ­σό­τερα θα έχουμε την ευκαι­ρία να τα συζη­τή­σουμε στον απο­λο­γι­σμό μας. Τότε θα ειπω­θούν όλα ώστε οι συνά­δελ­φοι να γνω­ρί­ζουν τον τρόπο με τον οποίο λει­τούρ­γησε το συν­δι­κα­λι­στικό τους όργανο. Τα σχεδόν τεσ­σα­ρά­μισι χρόνια κύλησαν γεμάτα ανάγκες, εμπόδια, απα­ραί­τη­τες υπερ­βά­σεις, διαρκή αγωνία για τον κλάδο της ξενο­δο­χίας αλλά και από την μεριά μου ατε­λεί­ω­τες προ­σω­πι­κές θυσίες. Ειδικά, οι ΤΣΣΕ ήταν μια πολύ δύσκολη δια­χεί­ριση, το έτος 2020 υπήρχαν συνά­δελ­φοι ακόμα και μέσα στο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο τόσο τρο­μο­κρα­τη­μέ­νοι από αυτό που έβλεπαν να συμ­βαί­νει, ώστε δια­φω­νού­σαν εντελώς ακόμα και με την ύπαρξη ΤΣΣΕ, πολύ δε περισ­σό­τερο στε­κό­ντου­σαν αντί­θε­τοι στις τότε αυξή­σεις!!!

Ωστόσο, τα μεγάλα αρνη­τικά γεγο­νότα, συνο­δεύ­τη­καν από δύο επι­τυ­χη­μέ­νες του­ρι­στι­κές περιό­δους. Την περυ­σινή και τη φετινή, με το δεδο­μένο ότι οι απώ­λειες των εσόδων από την περίοδο της πυρ­κα­γιάς, κάπως ισο­σκε­λί­στη­καν στο υπό­λοιπο της σεζόν.

Ο κόσμος, δυστυ­χώς και οι εκά­στοτε κυβερ­νή­σεις, βλέπουν από μακριά τους ξενο­δό­χους και θεωρούν ότι ζουν σ’ έναν κόσμο οικο­νο­μι­κής ρευ­στό­τη­τας από τις χιλιά­δες των δια­νυ­κτε­ρεύ­σεων. Όμως η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι εντελώς δια­φο­ρε­τική. Είμαστε επι­χει­ρή­σεις εντά­σεως προ­σω­πι­κού και παγίων και αυτό σημαί­νει ότι όλοι οι συνά­δελ­φοι βρί­σκο­νται διαρκώς με το πιστόλι στον κρόταφο. Ένα στρα­βο­πά­τημα αρκεί ώστε τα πάντα να τινα­χθούν στον αέρα. Και το στρα­βο­πά­τημα αυτό μπορεί και να είναι απο­τέ­λε­σμα εξω­γε­νών, από το ξενο­δο­χείο, παρα­γό­ντων, όπως αυτοί που ανα­φέ­ρατε. Επι­πλέον, το ξενο­δο­χείο λει­τουρ­γεί σε συνάρ­τηση με τον προ­ο­ρι­σμό, δεν πρέπει να το παρα­βλέ­πουμε αυτό. Ο προ­ο­ρι­σμός μας πλη­γώ­θηκε από τη μεγάλη πυρ­κα­γιά και επι­βα­ρύν­θηκε συνο­λικά από τη νέα αύξηση του φόρου δια­νυ­κτέ­ρευ­σης. Ο νέος πρό­ε­δρος θα έχει σημα­ντι­κές δυσκο­λίες να δια­χει­ρι­στεί.

Μου λέτε ότι δεν θα διεκ­δι­κή­σετε εκ νέου την προ­ε­δρία;

Σωστά το εντο­πί­ζετε. Χρονικά, έχω ήδη ξεκι­νή­σει μια και­νού­ρια επέν­δυση, γεγονός που δεν μου επι­τρέ­πει να διεκ­δι­κήσω εκ νέου τη θέση του προ­έ­δρου. Ξέρετε, εμείς οι μικροί ξενο­δό­χοι έχουμε την υπο­χρέ­ωση να βρι­σκό­μα­στε διαρκώς παρό­ντες στις μονάδες μας, και ακόμα περισ­σό­τερο στις νέες επεν­δύ­σεις μας, καθώς ένα σοβαρό κομμάτι της δου­λειάς πρέπει να περάσει από εμάς τους ίδιους. Ακριβώς την ίδια απαί­τηση έχει και η θέση του προ­έ­δρου της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου.

Κύριε Γκαρ­τζώνη, στην εποχή μας, με τις τόσο δύσκο­λες συν­θή­κες, τις κρίσεις που εμφα­νί­ζο­νται συνεχώς και τις απαι­τή­σεις του κλάδου η Προ­ε­δρία δεν μπορεί να είναι αγώνας ταχύ­τη­τας ή αντοχής, αλλά σκυ­τα­λο­δρο­μία… Οφεί­λουμε να υπη­ρε­τούμε τον Ροδιακό Του­ρι­σμό, απαλ­λαγ­μέ­νοι από προ­σω­πι­κές φιλο­δο­ξίες. Σε κάθε περί­πτωση, θα είμαι στο πλευρό του νέου προ­έ­δρου όταν και όποτε μου ζητηθεί.

Κύριε Μαρ­κό­πουλε σας ευχα­ρι­στώ πολύ.

Κι εγώ σας ευχα­ρι­στώ κ. Γκαρ­τζώνη.