Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS- Η σκληρή πραγματικότητα για τους οροθετικούς – Οι επείγουσες ανάγκες των Μονάδων Λοιμώξεων

Παγκό­σμια Ημέρα κατά του AIDS η σημε­ρινή (1η Δεκεμ­βρίου) και μπορεί φέτος όλες οι δυνά­μεις να έχουν εστια­στεί στην παν­δη­μία του κορω­νοϊού, όμως η επι­δη­μία της HIV λοί­μω­ξης ήταν και παρα­μέ­νει «εδώ» μαζί με το στίγμα που τη συνο­δεύει και την ακόμη δυσχε­ρέ­στερη πλέον πρό­σβαση των ορο­θε­τι­κών σε δια­γνω­στι­κές εξε­τά­σεις και παρα­κο­λού­θηση -αλλά και τη διαρκή απουσία ενός πλαι­σίου διά­γνω­σης που να δια­σφα­λί­ζει την ανω­νυ­μία, την ίδια στιγμή που και η προ­φυ­λα­κτική θερα­πεία PrEp παρα­μέ­νει σε επίπεδο κυβερ­νη­τι­κής εξαγ­γε­λίας.

Τη σημε­ρινή πραγ­μα­τι­κό­τητα για τους ορο­θε­τι­κούς -υπό το βάρος και της μεγάλης πρό­κλη­σης που συνιστά η παν­δη­μία της νόσου COVID-19 για τη δια­χεί­ριση της HIV λοί­μω­ξης τόσο στην Ελλάδα, όσο και παγκοσμίως- απο­τυ­πώ­νουν μιλώ­ντας στο ygeiamou.gr ο πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Μελέτης και Αντι­με­τώ­πι­σης του AIDS, Παθο­λό­γος – Λοι­μω­ξιο­λό­γος, κ. Μάριος Λαζανάς, και ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Ορο­θε­τι­κών Ελλάδας «Θετική Φωνή» κ. Νίκος Δέδες.

Πρω­ταρ­χική και επεί­γουσα ανάγκη είναι η στε­λέ­χωση των Μονάδων Λοι­μώ­ξεων που «έχουν πλέον απο­γυ­μνω­θεί εντελώς», όπως ανα­φέ­ρει ο κ. Λαζανάς, ο οποίος και δια­τε­λεί μέλος της Επι­τρο­πής Εμπει­ρο­γνω­μό­νων του υπουρ­γείου Υγείας για την αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας, τονί­ζο­ντας ότι οι Μονάδες πρέπει να ενδυ­να­μω­θούν άμεσα «όχι για να αντα­πε­ξέλ­θουν μόνο στις ανάγκες της HIV λοί­μω­ξης, αλλά για να αντα­πε­ξέλ­θουν και στις τρέ­χου­σες ανάγκες της παν­δη­μίας διότι οι ιατροί ασκούν πολ­λα­πλό έργο».

«Αυτό που επείγει, και το οποίο έχουμε ζητήσει από τον Απρίλιο και δεν υλο­ποι­ή­θηκε, είναι να στε­λε­χω­θούν καλύ­τερα οι Μονάδες. Ήδη και πριν το ξέσπα­σμα της παν­δη­μίας υπήρχε έλλειψη προ­σω­πι­κού τόσο σε ιατρούς, όσο και σε νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό, καθώς και σε γραμ­μα­τειακή υπο­στή­ριξη, και πλέον λόγω της παν­δη­μίας, και καθώς οι ιατροί και το προ­σω­πικό ασχο­λού­νται κυρίως με τα καθή­κο­ντα Covid, οι Μονάδες έχουν απο­γυ­μνω­θεί εντελώς» επι­ση­μαί­νει ο κ. Λαζανάς ανα­φε­ρό­με­νος παράλ­ληλα στον αντί­κτυπο της ελλι­πούς παρα­κο­λού­θη­σης στην υγεία των ατόμων που ζουν με HIV και στην επι­δεί­νωση συν­νο­ση­ρο­τή­των.

Ως προς την επί­δραση της παν­δη­μίας στην καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία των Μονάδων Λοι­μώ­ξεων, ο κ. Λαζανάς ανα­φέ­ρε­ται στη σχετική κατα­γραφή που παρου­σιά­στηκε στο συνέ­δριο της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Μελέτης και Αντι­με­τώ­πι­σης του AIDS, βάσει της οποίας το 40% των λοι­μω­ξιο­λό­γων στις ήδη υπο­στε­λε­χω­μέ­νες μονάδες κλήθηκε να ασχο­λη­θεί σχεδόν απο­κλει­στικά (75%-100% του χρόνου) με τη νοση­λεία ασθενών με κορω­νοϊό.

Στις περισ­σό­τε­ρες μονάδες (84%) έχει κατα­γρα­φεί ότι στο πρώτο κύμα της παν­δη­μίας το εξω­τε­ρικό τους ιατρείο ήταν ενεργό μόνο για συντα­γο­γρα­φία και έκτακτα περι­στα­τικά· εξυ­πη­ρε­τή­θηκε μόνο το 25% των τακτι­κών αιμο­λη­ψιών και ραντε­βού.

Συνα­κό­λουθα κατα­γρά­φηκε μείωση των δια­γνώ­σεων που απο­δό­θηκε στη μειω­μένη δυνα­τό­τητα διε­νέρ­γειας δια­γνω­στι­κών ελέγχων, καθώς και πρό­σβα­σης ασθενών στο σύστημα Υγείας, με απο­τέ­λε­σμα σε μεγάλο ποσοστό (64%) οι ασθε­νείς να δια­γι­γνώ­σκο­νται με προ­χω­ρη­μένη νόσο. Παράλ­ληλα, δια­πι­στώ­θηκε επι­δεί­νωση της κατά­στα­σης της υγείας των HIV ορο­θε­τι­κών ατόμων κυρίως με τη μορφή εκδη­λώ­σεων άγχους και επι­δεί­νωση συν­νο­ση­ρο­τή­των, καθώς υπήρχε πρό­βλημα στην παρα­κο­λού­θηση και την παρα­πο­μπή σε ειδι­κούς.

«Πρω­τεύων ζήτημα είναι αυτό της στε­λέ­χω­σης και να μην απο­σπά­ται προ­σω­πικό από τις Μονάδες προς τα νοσο­κο­μεία Covid για τα οποία πιστεύ­ουμε ότι το προ­σω­πικό μπορεί να αντλη­θεί από άλλες δομές» ανα­φέ­ρει ο κ. Λαζανάς.

Και σημειώ­νει ότι η Ελλη­νική Εται­ρεία Μελέτης και Αντι­με­τώ­πι­σης του AIDS είχε κατα­θέ­σει στο τέλος της θητείας της προη­γού­με­νης κυβέρ­νη­σης, αλλά και άμεσα όταν ανέλαβε η νυν κυβέρ­νηση, τεχνικό πρό­γραμμα για όλη την Ελλάδα ανα­φο­ρικά με τις Μονάδες Λοι­μώ­ξεων -πού πρέπει να είναι κατα­νε­μη­μέ­νες και πώς πρέπει να είναι στε­λε­χω­μέ­νες βάσει του αριθμού των ατόμων που παρα­κο­λου­θού­νται. Το πρό­γραμμα περιείχε πρό­βλεψη και για περιο­χές της Ελλάδας όπου δεν υπάρ­χουν καθόλου Μονάδες Λοι­μώ­ξεων ή πιέ­ζο­νται από τους μετα­νά­στες, μετα­κι­νού­με­νους πλη­θυ­σμούς, καθώς για να υπάρ­ξουν Μονάδες στα νησιά.

Ο κ. Λαζανάς επι­ση­μαί­νει ότι το μόνο θετικό στοι­χείο ήταν ότι οι ασθε­νείς δεν έμειναν χωρίς φάρμακα μεσού­σης της παν­δη­μίας. Στο σκέλος συγκε­κρι­μένα που αφορά στην αγωγή, σύμφωνα με την Ελλη­νική Εται­ρεία Μελέτης και Αντι­με­τώ­πι­σης του AIDS, το 2019 έλαβαν έγκριση στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και­νού­ρια αντι­ρε­τροϊκά σκευά­σματα, τα οποία ανα­μέ­νε­ται να κυκλο­φο­ρή­σουν και στην Ελλάδα στο εγγύς μέλλον.

Όσον αφορά το τερά­στιο πρό­βλημα με τις εργα­στη­ρια­κές εξε­τά­σεις και τον έλεγχο του ιικού φορτίου που υφί­στα­ται εδώ και τέσσερα χρόνια, ο ίδιος ανα­φέ­ρει πως ευελ­πι­στεί ότι θα αρχίσει να διευ­θε­τεί­ται το ζήτημα καθώς έχει ολο­κλη­ρω­θεί ο δια­γω­νι­σμός για την αγορά αντι­δρα­στη­ρίων. Απο­σα­φη­νί­ζει, ωστόσο, ότι στην Αττική, όπου βρί­σκε­ται και ο μεγα­λύ­τε­ρος αριθμός ασθενών, το ζήτημα δεν έχει τακτο­ποι­η­θεί ακόμη, σε αντί­θεση με τη Βόρεια Ελλάδα και την Πάτρα.

Ανώνυμη συντα­γο­γρά­φηση και προ­φυ­λα­κτική θερα­πεία

Παράλ­ληλα, ο κ. Μάριος Λαζανάς σημειώ­νει πως αυτό που δεν έχει ακόμη υλο­ποι­η­θεί είναι η συντα­γο­γρά­φηση παρα­πεμ­πτι­κών που θα δια­σφα­λί­ζει την ανω­νυ­μία για όποιον επι­θυ­μεί να υπο­βλη­θεί σε εξέταση ιικού φορτίου εξω­τε­ρικά ή και με απο­ζη­μί­ωση από το Ταμείο του σε δημόσια νοσο­κο­μεία, αλλά να μην περι­λαμ­βά­νε­ται στην ανα­ζή­τηση ιστο­ρι­κού ασθενή μέσω ΑΜΚΑ.

Σχετικά, δε, με την προ­φυ­λα­κτική θερα­πεία PrEp (Pre-Exposure Prophylaxis), η οποία και έχει παρα­μεί­νει σε επίπεδο κυβερ­νη­τι­κής εξαγ­γε­λίας, ο ίδιος τονίζει πως η χορή­γησή της πρέπει να προ­χω­ρή­σει καθώς απο­τε­λεί σημα­ντικό εργα­λείο πρό­λη­ψης και έχει απο­δει­χθεί ότι ωφελεί τα άτομα τα οποία έχουν επι­κιν­δυ­νό­τητα στις σεξουα­λι­κές επαφές τους.

Διευ­κρι­νί­ζει, όμως, πως η υλο­ποί­ηση δεν συνί­στα­ται μόνο στη χορή­γηση των φαρ­μά­κων, αλλά θα πρέπει να υπάρ­ξουν και αντί­στοι­χες δομές που να μπορούν να υπο­στη­ρί­ξουν το πρό­γραμμα, καθώς συγ­χρό­νως απαι­τεί­ται ψυχο­λο­γική αρωγή, εξε­τά­σεις και παρα­κο­λού­θηση από δερ­μα­το­λό­γους για σεξουα­λι­κώς μετα­δι­δό­μενα νοσή­ματα -ένα ολο­κλη­ρω­μένο, οργα­νω­μένο σύστημα.

Προ­βλή­ματα στη δια­χεί­ριση της HIV λοί­μω­ξης παγκο­σμίως

Με αφορμή τη σημε­ρινή Παγκό­σμια Ημέρα για το AIDS, ο κ. Λαζανάς στέλνει το μήνυμα ότι «πρέπει όλοι να κατα­λά­βουμε ότι η HIV λοίμωξη είναι ένα νόσημα που μπορεί να χτυ­πή­σει οποιον­δή­ποτε, οποιασ­δή­ποτε ηλικίας, φυλής, χρώ­μα­τος ή οικο­νο­μι­κής δυνα­τό­τη­τας, και να κατα­πο­λε­μή­σουμε το στίγμα το οποίο δυστυ­χώς εξα­κο­λου­θεί να υπάρχει ανάμεσά μας».

Εξηγεί, παράλ­ληλα, πως αυτή τη στιγμή υφί­στα­νται προ­βλή­ματα ως προς τη δια­χεί­ριση της HIV λοί­μω­ξης παγκο­σμίως. Ενώ έχουν μειωθεί τα κρού­σματα σε ετήσια βάση -ταυτόχρονα βέβαια ο συνο­λι­κός αριθμός των ατόμων με HIV λοίμωξη έχει αυξηθεί καθώς ζουν περισ­σό­τερα χρόνια λόγω της αντι­ρε­τροϊ­κής θεραπείας-, οι λοι­μω­ξιο­λό­γοι είναι στραμ­μέ­νοι και στη νόσο COVID-19 και παράλ­ληλα ελλο­χεύει ο κίν­δυ­νος επι­δεί­νω­σης της υγείας των ασθενών, καθώς οι συν­νο­ση­ρό­τη­τες δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται σωστά όπως έχει παρα­τη­ρη­θεί τους τελευ­ταί­ους εννέα μήνες.

Το έτερο στοι­χείο που έχει παρα­τη­ρη­θεί, όπως επι­ση­μαί­νει ο κ. Λαζανάς, είναι ότι ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει πέσει έξω στους στόχους του 90-90-90 που είχε θέσει για το 2020 -διάγνωση του 90% των ανθρώ­πων που ζουν με HIV, 90% των δια­γνω­σθέ­ντων υπό θερα­πεία και το 90% αυτών να εμφα­νί­ζει μη ανι­χνεύ­σιμο ιικό φορτίο. Αυτό δεν φαί­νε­ται να έχει επι­τευ­χθεί και ο στόχος δείχνει να «μετα­κι­νεί­ται» σε 95-95-95 για το 2030.

Ο Νίκος Δέδες για τα εμπόδια στην πρό­σβαση σε υπη­ρε­σίες Υγείας

Πρόληψη μέσω δράσεων ευαι­σθη­το­ποί­η­σης, εξέ­τα­σης και συμ­βου­λευ­τι­κής, έγκαιρη διά­γνωση, περί­θαλψη, παρα­κο­λού­θηση θερα­πείας, κατα­πο­λέ­μηση στίγ­μα­τος και ένα κοι­νω­νικό δίχτυ προ­στα­σίας, αλλά και ένα σύγ­χρονο πλέον σύστημα επι­δη­μιο­λο­γι­κής επι­τή­ρη­σης δεύ­τε­ρης γενιάς, είναι οι πυλώνες για την ανα­χαί­τιση νέων κρου­σμά­των HIV και τη δια­σφά­λιση της ποιό­τη­τας ζωής και σεβα­σμού των ορο­θε­τι­κών εκ μέρους των συμπο­λι­τών τους και της Πολι­τείας, τονίζει από πλευράς του μιλώ­ντας στο ygeiamou.gr ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Ορο­θε­τι­κών Ελλάδας «Θετική Φωνή» κ. Νίκος Δέδες.

Δυστυ­χώς η Ελλάδα όχι μόνο υστερεί στα ανωτέρω πεδία σύμφωνα με τον κ. Δέδε, αλλά ακόμη και στην περί­θαλψη στην οποία, παρότι απο­τε­λεί -σε βάθος χρόνου- υπό­δειγμα βέλ­τι­στης πρα­κτι­κής, πλέον υπάρ­χουν τερά­στια εμπόδια ως προς την πρό­σβαση σε απα­ραί­τη­τες εξε­τά­σεις για τη δια­χεί­ριση της HIV λοί­μω­ξης, και όχι μόνον.

«Η περί­θαλψη δεν συνί­στα­ται μόνο στην πρό­σβαση στα καλύ­τερα φάρμακα· πρέπει και να μπορείς να δεις τον γιατρό» ανα­φέ­ρει ο ίδιος, κάνο­ντας με τη σειρά του λόγο για απο­δε­κα­τι­σμέ­νες πλέον Μονάδες Λοι­μώ­ξεων που, όπως επι­ση­μαί­νει, πάσχι­ζαν ήδη και προ κορω­νοϊού με δρα­μα­τική υπο­στε­λέ­χωση, αύξηση νέων κρου­σμά­των, το «brain drain» προς το εξω­τε­ρικό, απο­σπά­σεις και μετα­κι­νή­σεις ιατρών, παγω­μέ­νες προ­σλή­ψεις, μετα­κι­νή­σεις ιατρών στον ιδιω­τικό τομέα.

Παράλ­ληλα, σημειώ­νει η διάθεση των φαρ­μά­κων προς τους ασθε­νείς θα πρέπει να γίνεται όπως και στο εξω­τε­ρικό· όχι με τη μηναία προ­σέ­λευσή τους στα φαρ­μα­κεία των νοσο­κο­μείων, αλλά με τη δυνα­τό­τητα να παρα­λαμ­βά­νουν την αγωγή τους για δύο ή τρεις μήνες προς διευ­κό­λυνση και προ­στα­σία τόσο των ιδίων, ιδίως εν μέσω της παν­δη­μίας, αλλά και προς απο­φόρ­τιση του ίδιου του συστή­μα­τος από την διαρκή προ­σέ­λευση -κάτι που θα πρέπει, όπως ανα­φέ­ρει, να δια­σφα­λί­ζε­ται και να χρη­μα­το­δο­τεί­ται με κλει­στούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς.

Το στίγμα

Ως προς το στίγμα που ανέ­κα­θεν συνό­δευε και εξα­κο­λου­θεί δυστυ­χώς έως σήμερα να «συμπο­ρεύ­ε­ται» με το HIV/AIDS, ο κ. Δέδες ανα­φέ­ρει πως ως κοι­νω­νία έχουμε ακόμη μεγάλη άγνοια και φόβο, υφί­στα­νται δια­κρί­σεις, απο­λύ­σεις ανθρώ­πων από την εργασία τους λόγω της ορο­θε­τι­κό­τη­τας.

Ο HIV έχει το χαρα­κτη­ρι­στικό ότι σε αντί­θεση με άλλες ασθέ­νειες, οι κοι­νω­νι­κοί προσ­διο­ρι­στές έχουν να κάνουν με συγκε­κρι­μένα κοι­νω­νικά χαρα­κτη­ρι­στικά και συγκε­κρι­μέ­νες κοι­νω­νι­κές ομάδες -αν είσαι εργα­ζό­μενη/ος στο σεξ, ομο­φυ­λό­φι­λος, κρα­τού­με­νος σε σωφρο­νι­στικό ίδρυμα, αν είσαι χρήσης ψυχο­δρα­στι­κών ουσιών, τότε η ευα­λω­τό­τητα στον HIV είναι πολύ μεγάλη, επι­ση­μαί­νει.

Στο πλαίσιο αυτό, η φετινή καμπά­νια της «Θετικής Φωνής» για την ενη­μέ­ρωση και ευαι­σθη­το­ποί­ηση του κοινού στο πλαίσιο της Παγκό­σμιας Ημέρα AIDS έχει «οδηγό» το U=U -από τα αρχικά των αγγλι­κών λέξεων Undetectable και Untransmittable- και εξηγεί ότι ένα άτομο που ζει με τον ιό HIV, λαμ­βά­νει αντι­ρε­τροϊκή θερα­πεία και έχει μη ανι­χνεύ­σιμο ιικό φορτίο για του­λά­χι­στον έξι μήνες, δεν μπορεί να μετα­δώ­σει τον ιό.

Ο ρόλος των Checkpoint στη διά­γνωση

Ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Ορο­θε­τι­κών Ελλάδας υπο­γραμ­μί­ζει ακόμη το έτερο καίριο ζήτημα τόσο της ψυχο­λο­γι­κής στή­ρι­ξης -«το σκέλος της ψυχικής υγείας των ασθενών και φορέων του HIV υπο­τι­μά­ται εν γένει», όσο και συμ­βου­λευ­τι­κής και ενη­μέ­ρω­σης για τα ανα­γκαία μέτρα προ­φύ­λα­ξης έναντι του HIV, τονί­ζο­ντας ότι η προ­σέ­λευση για εξέταση είναι ιδανική στιγμή για να μπο­ρέ­σει να γίνει αυτή η παρέμ­βαση -κάτι για το οποίο δεν υφί­στα­ται χρόνος και ανθρώ­πι­νοι πόροι για να γίνει στις Μονάδες Λοι­μώ­ξεων. Και στο σημείο αυτό υπει­σέρ­χε­ται και το ζήτημα της προ­φυ­λα­κτι­κής θερα­πείας PrEp, η οποία ενώ προ­σφέ­ρε­ται διεθνώς ως απο­τε­λε­σμα­τική μορφή προ­φύ­λα­ξης από ενδε­χό­μενη έκθεση, στη χώρα έχει παρα­μεί­νει σε επίπεδο κυβερ­νη­τι­κής εξαγ­γε­λίας.

Απο­τυ­πώ­νο­ντας την επι­κρα­τούσα κατά­σταση, ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Ορο­θε­τι­κών Ελλάδας ανα­φέ­ρει πως στα Checkpoint της «Θετικής Φωνής», που ήλθαν να συμπλη­ρώ­σουν το υφι­στά­μενο μεγάλο κενό, μέσω της δημιουρ­γίας μίας εξω­νο­σο­κο­μεια­κής δομής φιλικής προς τις ομάδες που πλήτ­το­νται από τον HIV, γίνο­νται –ανώνυμα, εύκολα και γρήγορα δια­γνώ­σεις– αλλά στη συνέ­χεια μπορεί να χρεια­στεί να παρέλ­θουν ακόμη και τρεις ή τέσ­σε­ρις μήνες ώστε να κλείσει ο δια­γνω­σθέ­ντας ραντε­βού στις Μονάδες Λοι­μώ­ξεων για την πρώτη αξιο­λό­γηση.

Και απο­σα­φη­νί­ζει πως το ζήτημα είναι πως κατόπιν της διά­γνω­σης, όσο καθυ­στε­ρεί η μέτρηση των CD4 κυτ­τά­ρων με την οποία παρα­κο­λου­θεί­ται η ανο­σο­λο­γική κατά­σταση του ασθε­νούς, ο ίδιος δεν γνω­ρί­ζει εάν σε εκείνη τη φάση κιν­δυ­νεύει η ζωή του -υπογραμμίζοντας περι­πτώ­σεις ατόμων που προ­σήλ­θαν στα Checkpoint για εξέταση έχοντας ήδη συμ­πτώ­ματα Συν­δρό­μου Επί­κτη­της Ανο­σο­λο­γι­κής Ανε­πάρ­κειας (AIDS) που κατά­φε­ραν να συν­δε­θούν στο σύστημα Υγείας μόνο μέσω των επει­γό­ντων περι­στα­τι­κών .

Ο κ. Δέδες τονίζει ότι είναι καίριας σημα­σίας να δια­γνώ­σουμε όσους δεν γνω­ρί­ζουν ότι φέρουν τον ιό με συνέ­πεια να συνε­χί­ζε­ται η δια­σπορά. Κατά προ­σέγ­γιση 15% των ανθρώ­πων που ζουν με HIV είναι αδιά­γνω­στοι -ποσοστό διπλά­σιο συγκρι­τικά με άλλες χώρες.

Η επι­δη­μιο­λο­γική εικόνα της χώρας

Σε ό,τι αφορά την επι­δη­μιο­λο­γική εικόνα στη χώρα, σύμφωνα με τα προ­κα­ταρ­κτικά δεδο­μένα από το Τμήμα Επι­δη­μιο­λο­γι­κής Επι­τή­ρη­σης HIV/AIDS του Εθνικού Οργα­νι­σμού Δημό­σιας Υγείας (ΕΟΔΥ), παρα­τη­ρεί­ται μείωση στις νέες δια­γνώ­σεις HIV κατά το πρώτο δεκά­μηνο του 2020, ωστόσο στην παρούσα φάση δεν μπορούν να εξα­χθούν ασφαλή συμπε­ρά­σματα δεδο­μέ­νων των συν­θη­κών της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού που σαφώς και έχει περιο­ρί­σει περαι­τέρω την πρό­σβαση στον δια­γνω­στικό έλεγχο.

Σύμφωνα με το σύστημα υπο­χρε­ω­τι­κής δήλωσης, μέχρι και την 31η Οκτω­βρίου του 2020, έχουν κατα­γρα­φεί συνο­λικά στον ΕΟΔΥ 18.574 περι­στα­τικά HIV λοί­μω­ξης (82,61% άνδρες). Από το σύνολο των ατόμων αυτών, 4.414 έχουν εμφα­νί­σει AIDS και 11.044 βρί­σκο­νται υπό αντι­ρε­τροϊκή αγωγή. Ο συνο­λι­κός αριθμός των θανάτων ανέρ­χε­ται στους 3.078.

Τους πρώτους δέκα μήνες του 2020 δια­γνώ­στη­καν και δηλώ­θη­καν στον ΕΟΔΥ 471 νέα περι­στα­τικά HIV λοί­μω­ξης. Οι περισ­σό­τε­ρες μετα­δό­σεις του ιού απο­δί­δο­νται στην απρο­φύ­λα­κτη σεξουα­λική επαφή, κυρίως μεταξύ ανδρών, ενώ η χρήση ενδο­φλέ­βιων εξαρ­τη­σιο­γό­νων ουσιών δηλώ­θηκε ως πιθανός τρόπος μόλυν­σης για το 11,46% των νέων περι­στα­τι­κών. Οι νέες δια­γνώ­σεις ατόμων αλλο­δα­πής εθνι­κό­τη­τας κατα­γρά­φουν αύξηση από το 2016.

Σχετικά με τα επι­δη­μιο­λο­γικά δεδο­μένα, η «Θετική Φωνή» παγίως ανα­φέ­ρει πως πρέπει να ελέγ­χο­νται μέσα από τα εμπόδια στην πρό­σβαση σε δωρεάν και εμπι­στευ­τι­κές υπη­ρε­σίες εξέ­τα­σης, και η Πολι­τεία θα πρέπει να εφαρ­μό­σει ένα σύστημα επι­δη­μιο­λο­γι­κής επι­τή­ρη­σης δεύ­τε­ρης γενιάς που θα συγκε­ντρώ­νει και θα αναλύει τις εξε­τά­σεις που διε­νερ­γού­νται στον δημόσιο και ιδιω­τικό τομέα.

Παράλ­ληλα, ο κ. Δέδες ανα­φέ­ρε­ται και στην αρχό­μενη δια­σπορά του HIV και ηπα­τί­τι­δας C στους χρήστες ουσιών που έχει δια­φα­νεί φέτος στη Θεσ­σα­λο­νίκη. «Έχουμε μία εκκο­λα­πτό­μενη εκ νέου διαφυγή στο χώρο των χρηστών» επι­ση­μαί­νει και τονίζει ότι απαι­τού­νται πολι­τεια­κές παρεμ­βά­σεις, συμπλη­ρώ­νο­ντας ότι ο απόηχος της επι­δη­μι­κής έκρηξης του HIV στους χρήστες την περίοδο 2011-2012 δυστυ­χώς δια­τη­ρεί­ται έως σήμερα

Η Παγκό­σμια Ημέρα κατά του AIDS παρέχει, σύμφωνα με τον κ. Δέδε, μία ευκαι­ρία «να ανα­λο­γι­στούμε όλη την εξέλιξη της επι­στή­μης, της επι­δη­μιο­λο­γίας, της ιατρι­κής και της προ­λη­πτι­κής ιατρι­κής στο μέτωπο του HIV, αλλά και να αξιο­ποι­ή­σουμε όλη την εργα­λειο­θήκη των όπλων που δια­θέ­τουμε με γνώμονα την καλύ­τερη δυνατή χρήση περιο­ρι­σμέ­νων πόρων -δεν το κάνουμε και ως εκ τούτου ως κράτος σπα­τα­λούμε».

Πηγή: ygeiamou.gr