Το παράδοξο των αντιδράσεων κατά της επιλογής για εναλλακτικές μορφές παραγωγής ενέργειας

Γράφει

ο Νεκτά­ριος Καλο­γή­ρου

Είναι άκρως παρά­δο­ξες οι απο­φά­σεις που ελή­φθη­σαν πρό­σφατα και αφορούν στην εκδή­λωση αντι­δρά­σεων κατά της επέν­δυ­σης κατα­σκευής μικρής μονάδας παρα­γω­γής ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας με τη χρήση βιο­μά­ζας φυτικής προ­έ­λευ­σης (τηγα­νό­λαδα και άλλα συναφή μαγει­ρικά έλαια). Η παρα­δο­ξό­τητα έγκει­ται στο γεγονός ότι ενώ επί χρόνια οι κοι­νό­τη­τες των ανθρώ­πων που γειτ­νιά­ζουν στο εργο­στά­σιο της ΔΕΗ στη Σορωνή δια­μαρ­τύ­ρο­νται για την επι­βά­ρυνση της υγείας τους, τώρα ορι­σμένα μέλη των κοι­νο­τή­των αυτών δεν θέλουν την υλο­ποί­ηση μιας επέν­δυ­σης, η επέ­κταση της οποίας στο μέλλον είναι δυνατόν να περιο­ρί­σει το αρχικό τους πρό­βλημα.

Η επέν­δυση για την κατα­σκευή της συγκε­κρι­μέ­νης μονάδας είναι μικρής κλί­μα­κας και υπό άλλες συν­θή­κες θα ήταν ανάξια λόγου. Μια επι­χεί­ρηση που θα παίρνει το χρη­σι­μο­ποι­η­μένο λάδι και με αυτό θα παράγει ηλε­κτρική ενέρ­γεια ίση με 350 κιλοβάτ (ανα­λο­γεί περίπου στο 0,2% της συνο­λι­κής παρα­γω­γής του ΑΗΣ Σορωνής). Η γεν­νή­τρια που θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί θα παράγει καυ­σα­έ­ριο όγκου ολι­γό­τε­ρου από εκείνο που εκπέ­μπει η εξά­τμιση ενός σύγ­χρο­νου λεω­φο­ρείου.

Ωστόσο, αυτή η επέν­δυση που τελεί υπό αξιο­λό­γηση από το τμήμα ΠΕΧΩ Νοτίου Αιγαίου, επι­χει­ρεί­ται να μπλο­κα­ρι­στεί, με την επί­κληση δια­φό­ρων επι­χει­ρη­μά­των. Ορι­σμένα από αυτά στη­ρί­ζο­νται σε θέματα χωρο­θέ­τη­σης, άλλα σε σενάρια που έχουν να κάνουν με εκπο­μπές διο­ξι­νών ή άλλων τοξικών αερίων. Βέβαια, από εκεί­νους που έχουν ξεση­κω­θεί ουδείς απο­κα­λύ­πτει ότι είναι αδύ­να­τον μια μηχανή εσω­τε­ρι­κής καύσης να εκπέ­μπει από την εξά­τμισή της διο­ξί­νες ή άλλα αντί­στοιχα αέρια.

Σημειώ­νε­ται ότι η χρήση των φυτικών ελαίων ως εναλ­λα­κτικό ανα­νε­ώ­σιμο καύσιμο, αντα­γω­νι­στικό του πετρε­λαίου, προ­τά­θηκε στις αρχές τις δεκα­ε­τίας του 1980. Οι σημα­ντι­κό­τε­ρες έρευνες με ηλιέ­λαιο έγιναν στη νότιο Αφρική εξαι­τίας του πετρε­λαϊ­κού εμπάρ­γκο. Σύμφωνα με τα συμπε­ρά­σματα των επι­στη­μο­νι­κών ερευνών «τα πλε­ο­νε­κτή­ματα της χρήσης των φυτικών ελαίων ως καύσιμα σχε­τί­ζο­νται με την εύκολη μετα­φορά και απο­θή­κευση τους, την άμεση δια­θε­σι­μό­τητα, την ανα­νε­ω­σι­μό­τητα, το υψηλό θερμικό περιε­χό­μενο (περίπου 88% του D2 καυ­σί­μου), την χαμηλή περιε­κτι­κό­τητα σε θείο και αρω­μα­τικά, και τέλος την βιο­α­ποι­κο­δο­μη­σι­μό­τητα».

Αυτού του είδους οι επι­λο­γές ενερ­γεια­κής αξιο­ποί­η­σης των πόρων του νησιού δυνη­τικά μπορούν να βοη­θή­σουν στην απα­γκί­στρωση από τη χρήση πετρε­λαίου, συνεπώς θα έπρεπε αυτές οι δράσεις να υπο­στη­ρί­ζο­νται κι όχι να μπλο­κά­ρο­νται.

Για πρώτη φορά στη Ρόδο

ηλε­κτρικό ρεύμα από λάδι

Η συγκε­κρι­μένη μονάδα είναι η πρώτη που κατα­σκευά­ζε­ται στη Ρόδο και μπορεί να παράγει ηλε­κτρικό ρεύμα χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ως καύσιμο τα παλιά, μαγει­ρικά λάδια. «Αυτού του είδους τα έλαια ανήκουν στην κατη­γο­ρία των βιο­ρευ­στών, τα οποία περνούν από δια­δι­κα­σία εξα­γνι­σμού προτού κατα­λή­ξουν στη γεν­νή­τρια» εξήγησε προς τη «δημο­κρα­τική» ο μηχα­νι­κός παρα­γω­γής της μονάδας κ. Σταύρος Βόλας και συνέ­χισε: «οι μονάδες αυτού του είδους ανήκουν στις Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας (ΑΠΕ). Η παρα­γό­μενη ηλε­κτρική ενέρ­γεια περνάει απευ­θείας στο δίκτυο δια­νο­μής της ΔΕΗ και ο επεν­δυ­τής πλη­ρώ­νε­ται από τη Δημόσια Επι­χεί­ρηση Ηλε­κτρι­σμού για την παροχή του αυτή».

Πρέπει να σημειω­θεί ότι η σχετική Υπουρ­γική Απόφαση προ­βλέ­πει ότι στη Ρόδο η μέγιστη παρα­γό­μενη ηλε­κτρική ενέρ­γεια από βιο­ρευ­στά καύσιμα μπορεί να φτάσει τα 4,2 μεγαβάτ. Δηλαδή, παρέ­χε­ται η δυνα­τό­τητα να κατα­σκευα­στούν στο νησί συνο­λικά 12 ανά­λο­γης ισχύος μονάδες.

Ισως, ο φόβος εκείνων που αντι­δρούν να βρί­σκε­ται στην πιθα­νό­τητα οι μελ­λο­ντι­κές μονάδες παρα­γω­γής ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας με βιο­ρευ­στά καύσιμα να συγκε­ντρω­θούν όλες στον Καλα­μώνα. Κάτι τέτοιο ασφαλώς δεν μπορεί να γίνει, καθώς για κάθε επέν­δυση πραγ­μα­το­ποιεί­ται μελέτη περι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σεων, στην οποία λαμ­βά­νο­νται υπόψιν και οι άλλες μονάδες που πιθανώς να υπάρ­χουν σε κοντινή από­σταση.

Εκείνο που προ­φα­νώς δεν λαμ­βά­νε­ται υπόψιν είναι το γεγονός ότι ακόμα και στην απίθανη περί­πτωση κατά την οποία το ΠΕΧΩ εγκρί­νει τη συγκέ­ντρωση 12 μονάδων στην ίδια περιοχή, τότε το συνο­λικό παρα­γό­μενο καυ­σα­έ­ριο από τις γεν­νή­τριές τους θα είναι ολι­γό­τερο από το καυ­σα­έ­ριο που δεν θα παρά­γε­ται από τους κινη­τή­ρες μαζούτ του εργο­στα­σίου ΔΕΗ Σορωνής (αφού η ενερ­γειακή ανάγκη θα καλύ­πτε­ται από τα βιο­ρευ­στά).

«Εχουμε πρόταση για τα σχολεία με αντάλ­λαγμα καύσιμο για τη θέρ­μανση του χειμώνα»

Τα χρη­σι­μο­ποι­η­μένα λάδια των νοι­κο­κυ­ριών συνήθως κατα­λή­γουν στο νερο­χύτη της κου­ζί­νας. Δεν υπάρχει καλ­λιερ­γη­μένη συνεί­δηση στην Eλληνίδα νοι­κο­κυρά ώστε να συλ­λέ­γει το χρη­σι­μο­ποι­η­μένο λάδι και αυτό να το απο­δί­δει στις εται­ρείες ανα­κύ­κλω­σης.

«Εμείς έχουμε μια πρόταση για όλα τα σχολεία» απο­κά­λυψε ο κ. Σταύρος Βόλας. «Θα καλέ­σουμε τους μαθητές των σχο­λείων να ενη­με­ρώ­σουν τους γονείς τους, να συλ­λέ­γουν το χρη­σι­μο­ποι­η­μένο λάδι και αυτό εμείς θα το μαζεύ­ουμε. Σε αντάλ­λαγμα, θα αγο­ρά­ζουμε και θα προ­σφέ­ρουμε πετρέ­λαιο για τον καυ­στήρα του σχο­λείου προ­κει­μέ­νου να καλύ­πτο­νται οι ετήσιες ανάγκες θέρ­μαν­σης των μαθητών».

Ολλαν­δοί οι επεν­δυ­τές

Η επέν­δυση για την κατα­σκευή της μονάδας έχει ήδη γίνει. Πριν από μερικές ημέρες έγινε η τοπο­θέ­τηση των μηχα­νη­μά­των και της δεξα­με­νής φύλαξης των ελαίων. Ιδιο­κτή­της της επι­χεί­ρη­σης είναι η εται­ρεία «Ηλιακές εκμε­ταλ­λεύ­σεις», της οποίας εταίροι είναι δύο υπήκοοι Ολλαν­δίας, ο ένας εκ των οποίων δια­μέ­νει μόνιμα στο νησί.  Με την ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας αξιο­λό­γη­σης του έργου από το ΠΕΧΩ, η μονάδα θα τεθεί σε άμεση λει­τουρ­γία.