Μ. Κόνσολας: «Καμία μόνιμη δομή στη Ρόδο – Καθαρές κουβέντες για το μεταναστευτικό»

Παρέμ­βαση του Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου, κ. Μάνου Κόνσολα

Όλοι γνω­ρί­ζουν ότι ποτέ δεν έχω κρυφτεί στα δύσκολα. Έχω καθαρές θέσεις που δεν αλλά­ζουν.

Το τελευ­ταίο διά­στημα, η Ρόδος έχει στο­χο­ποι­η­θεί από τους δια­κι­νη­τές, αλλά προ­φα­νώς και από άλλους κύκλους εκτός Ελλάδος…κάποιοι έχουν ίσως συμ­φέ­ρον να δημιουρ­γη­θεί πρό­βλημα στον κορυ­φαίο του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό.

Είδαμε όλοι ότι ένας αριθμός 100 ή ακόμα και 200 παρά­τυ­πων μετα­να­στών, δεν είναι δια­χει­ρί­σι­μος στη Ρόδο. Πόσο μάλλον ένας μεγα­λύ­τε­ρος.

Η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (της περιό­δου 2015-2019), κατέ­στησε τη δημιουρ­γία hot spot στα νησιά μας, ως μέρος της συμ­φω­νίας με την Ε.Ε. και την Τουρκία για το μετα­να­στευ­τικό.

Για αυτό και πρέπει να κατα­νο­ή­σουμε ότι λάθη όπως αυτά, κοστί­ζουν, δεσμεύ­ουν και την επόμενη κυβέρ­νηση αλλά και τις τοπικές κοι­νω­νίες.

Αυτό που έκανε η κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τία ήταν να απο­συμ­φο­ρή­σει τα δύο αυτά κέντρα, η προ­σπά­θεια αυτή ήταν και διαρκής. Η προ­σπά­θεια αυτή θα συνε­χι­στεί και τώρα που, λόγω της έξαρσης του μετα­να­στευ­τι­κού, έχει αυξηθεί ο πλη­θυ­σμός των κέντρων αυτών.

Όπως ήμουν αντί­θε­τος για την κατα­σκευή δομών σε νησιά όπως η Κως και η Λέρος, την ίδια θέση έχω και τώρα. Καμία μόνιμη δομή στη Ρόδο.

Κάποιοι μπορεί να έχουν την απαί­τηση να κρα­τού­νται στα νησιά όλοι αυτοί οι άνθρω­ποι. Το ζήτημα, όμως, είναι τι θέλουμε εμείς, ποιο είναι το δικό μας εθνικό συμ­φέ­ρον.

Δεν μπορούν να δημιουρ­γού­νται τέτοιες δομές σε νησιά που απο­τε­λούν του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς.

Από εκεί και πέρα, για να αντι­με­τω­πι­στεί το πρό­βλημα που έχει δημιουρ­γη­θεί στη Ρόδο, πρέπει:

– Να γίνει η μετα­φορά όλων όσοι έρχο­νται όχι σε άλλα νησιά αλλά σε κλειστή δομή στην ενδο­χώρα.

– Να ενι­σχυ­θούν άμεσα και στον απόλυτο βαθμό, το προ­σω­πικό και τα πλωτά του Λιμε­νι­κού Σώματος στην περιοχή. Να γίνει αυτό αντι­λη­πτό και από απέ­να­ντι, από εκεί που ξεκι­νούν τα δου­λε­μπο­ρικά σκάφη.

Από εκεί και πέρα, όμως, το μετα­να­στευ­τικό συνιστά μια διαρκή πρό­κληση και απειλή. Και επειδή πρέπει να μιλάμε με προ­τά­σεις, κατα­θέτω έξι (6) συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις:

1ον: Η Ελλάδα πρέπει να είναι πρω­τα­γω­νί­στρια στη δια­μόρ­φωση μιας νέας συμ­φω­νίας ανάμεσα στην Ευρώπη και στην Τουρκία για το μετα­να­στευ­τικό που να μην επι­με­ρί­ζει όλα τα βάρη στην Ελλάδα, αλλά και να υπο­χρε­ώ­νει την Τουρκία να ασκεί έλεγχο, να μην εργα­λειο­ποιεί τους μετα­νά­στες και να δέχεται πίσω όσους δεν είναι πρό­σφυ­γες. Μόνο έτσι θα έχει οικο­νο­μικά οφέλη η Τουρκία αλλά και προ­νο­μιακή σχέση με την Ε.Ε.

2ον: Ενιαίο ευρω­παϊκό σύστημα ασύλου, που θα εφαρ­μό­ζε­ται σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. Ανα­λο­γική κατα­νομή προ­σφύ­γων στις χώρες της Ε.Ε. με πλη­θυ­σμιακά και αντι­κει­με­νικά κρι­τή­ρια.

3ον: Ευρω­παϊκή Task Force, που θα έχει τη δυνα­τό­τητα να παρεμ­βαί­νει και να επι­χει­ρεί απέ­να­ντι στα κυκλώ­ματα των δια­κι­νη­τών, σε συμ­φω­νία με την Τουρκία που θα πρέπει να απο­δε­χθεί τη δράση της συγκε­κρι­μέ­νης Task Force στο έδαφος της, γιατί εκεί βρί­σκε­ται το πρό­βλημα.

4ον: Δυνα­τό­τητα υπο­βο­λής αιτή­σεων ασύλου σε τρίτες χώρες, όπως η Τουρκία. Με ευρω­παϊκά κέντρα και υπη­ρε­σίες που θα εξε­τά­ζουν αιτή­σεις ασύλου σε αυτές τις χώρες προ­κει­μέ­νου πρό­σφυ­γες ή μετα­νά­στες θα πρέπει να υπο­βάλ­λουν εκεί αιτή­σεις ασύλου και να μην θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο, επι­χει­ρώ­ντας να περά­σουν στην Ελλάδα.

5ον: Ολο­κλη­ρω­μένο σχέδιο δια­χεί­ρι­σης αυτών που είναι εγκλω­βι­σμέ­νοι στην Ελλάδα. Ποιοι θα φύγουν οικειο­θε­λώς, ποιοι θα επα­να­προ­ω­θη­θούν, πόσους μπορεί να αντέξει η χώρα, ποιες είναι οι δυνα­τό­τη­τες ένταξης όσων προ­σφύ­γων θα παρα­μεί­νουν. Θα πρέπει να διε­νερ­γη­θεί μια σοβαρή μελέτη για τον αριθμό των προ­σφύ­γων και μετα­να­στών που μπορεί να δεχθεί η χώρα.

6ον: Ουσια­στική οικο­νο­μική βοήθεια από την Ε.Ε. στις χώρες προ­έ­λευ­σης των μετα­να­στών για να βελ­τιω­θούν οι συν­θή­κες της ζωής τους εκεί. Παράλ­ληλα, να υπάρ­χουν κυρώ­σεις στις χώρες εκείνες που δεν συνερ­γά­ζο­νται στην επα­νεισ­δοχή παρά­νο­μων μετα­να­στών.