Στ. Ξεκαλάκης: «Ο ρόλος του κομπάρσου δεν αξίζει στην ιστορία της προοδευτικής παράταξης»

Κύριε Ξεκα­λάκη, να ξεκι­νή­σουμε ζητώ­ντας από εσάς ένα σχόλιο για τις δια­δι­κα­σίες, όπως εξε­λίσ­σο­νται, ενόψει της εκλογής νέου αρχηγού και της δημιουρ­γίας νέου πολι­τι­κού φορέα. Σας βρί­σκουν σύμφωνο οι μέχρι σήμερα εξε­λί­ξεις;

Η αλήθεια είναι ότι βάλαμε το κάρο μπροστά από το άλογο. Στο πρό­σφατο συνέ­δριο της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης μεγάλος αριθμός συμ­με­τε­χό­ντων είχαμε τοπο­θε­τη­θεί, λέγο­ντας ότι έπρεπε να προη­γη­θεί η διορ­γά­νωση του συνε­δρίου για τη δημιουρ­γία της νέας, ενιαίας μεγάλης δημο­κρα­τι­κής – προ­ο­δευ­τι­κής παρά­τα­ξης. Και αφού δημιουρ­γείτο το πολι­τικό υπο­κεί­μενο, θα προ­γραμ­μα­τι­ζό­ταν η εκλογή του αρχηγού του.

Αλλά το ζητού­μενο δεν είναι το κάρο. Είναι το άλογο. Αυτό που θα τρα­βή­ξει μπροστά. Και όσα εμπόδια και αν υπάρ­χουν η ζωή ξέρει να βρίσκει το δρόμο της. Στην πολι­τική αδιέ­ξοδα δεν υπάρ­χουν. Μόνο που δεν αρκεί ένα άλογο. Δεν έχει νόημα να λει­τουρ­γούμε όπως στο παρελ­θόν. Να καθό­μα­στε στην άκρη του δρόμου και να βλέ­πουμε το άλογο να αγκο­μα­χεί να σύρει το κάρο ή την άμαξα του βασιλιά. Λύση στην πολι­τική δίνει η συμ­με­τοχή. Αυτό είναι το στοί­χημα της δια­δι­κα­σίας που ξεκί­νησε. Οι υπο­ψή­φιοι αρχηγοί πρέπει να ανοί­ξουν τα χαρτιά τους. Να πουν τις θέσεις τους. Και οι πολίτες να συγκρί­νουν και να κρίνουν.

Η εμμονή κάποιων στα δια­δι­κα­στικά δεν ωφελεί ούτε τους ίδιους, ούτε την παρά­ταξη. Θέλουμε υπο­ψή­φιους μέσα στον κόσμο, με προ­τά­σεις και λύσεις. Αυτό είναι το μόνο που μετρά. Ο χρόνος περνά και οι πολίτες περι­μέ­νουν απα­ντή­σεις. Το πολι­τικό σύστημα έχει απο­στα­θε­ρο­ποι­η­θεί, η κοι­νω­νία έχει διχα­στεί, στην οικο­νο­μία υπάρ­χουν αδιέ­ξοδα. Επ’ αυτών πρέπει να τοπο­θε­τη­θούν οι υπο­ψή­φιοι αρχηγοί, γι’ αυτά πρέπει να μιλή­σουμε όλοι μας.

Πόσο εύκολο είναι να συνε­νω­θούν δια­φο­ρε­τικά κόμματα όταν υπάρ­χουν τόσες δια­φο­ρε­τι­κές φωνές;

Ποτέ δεν υπάρχει πρό­βλημα όταν η διαμάχη έγκει­ται σε πολι­τι­κές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις ή προ­σεγ­γί­σεις για το πώς θα επι­τευ­χθεί ο στόχος για μια καλύ­τερη Ελλάδα, για το πώς το πολι­τικό σύστημα θα ανα­κτή­σει την αξιο­πι­στία και την ηθική του υπό­σταση, για την δια­μόρ­φωση και εφαρ­μογή πολι­τι­κών που θα συμ­βά­λουν στη βελ­τί­ωση της ζωής των Ελλήνων πολιτών.

Το ΠΑΣΟΚ έγινε μεγάλο επειδή υπήρχε πλου­ρα­λι­σμός στις απόψεις, επειδή ο κάθε Έλληνας πολίτης μπο­ρούσε να ταυ­τι­στεί με τις πολι­τι­κές θέσεις κάποιου στε­λέ­χους που μπορεί να απέ­κλι­ναν από την άποψη της εκά­στοτε ηγεσίας.

Οι δια­φω­νίες είναι ανυ­πέρ­βλη­τες όταν μερίδα των συμ­με­τε­χό­ντων ή και το σύνολο αυτών δια­γκω­νί­ζε­ται για αλλό­τριους σκοπούς από την πεμ­πτου­σία της πολι­τι­κής, ήτοι για την εκπλή­ρωση προ­σω­πι­κών σκο­πι­μο­τή­των και για την κατά­ληψη της «καρέ­κλας», αδια­φο­ρώ­ντας για τις ανάγκες της κοι­νω­νίας και τις προ­κλή­σεις των καιρών.

Πολύς λόγος γίνεται για τον τρόπο διε­ξα­γω­γής της ψηφο­φο­ρίας. Ποια είναι η δική σας θέση;

Πιστεύω και στηρίζω δια­φα­νείς δια­δι­κα­σίες που θα ενι­σχύ­ουν την συμ­με­το­χι­κό­τητα και θα συμ­βά­λουν στη μαζι­κο­ποί­ηση της δια­δι­κα­σίας. Προ­σβα­σι­μό­τητα σε όλους εντός και εκτός της επι­κρά­τειας.

Να δοθεί ρόλος και λόγος και στους εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες Έλληνες που βρί­σκο­νται στο εξω­τε­ρικό και επι­θυ­μούν να συμ­με­τέ­χουν για να συμ­βά­λουν στη δημιουρ­γία μιας ισχυρής πολι­τι­κής δύναμης, που θα κατορ­θώ­σει να δια­μορ­φώ­σει τις ικανές και ανα­γκαίες συν­θή­κες για να μπο­ρέ­σουν να επα­να­πα­τρι­στούν. Ας μη φοβό­μα­στε τη φωνή των χιλιά­δων προ­ο­δευ­τι­κών πολιτών που θέλουν να εκφρα­στούν.

Ο αριθμός των συμ­με­τε­χό­ντων θα κρίνει τελικά την πορεία του εγχει­ρή­μα­τος αυτού;

Η πολι­τική νομι­μο­ποί­ηση, η προ­ο­πτική και η συνοχή του πολι­τι­κού φορέα που επί­κει­ται να δημιουρ­γη­θεί, προ­φα­νέ­στατα και συναρ­τά­ται από τον αριθμό των πολιτών που θα συμ­με­τά­σχει στην δια­δι­κα­σία.

Αν οι επι­κεί­με­νες εκλογές δεν κατα­φέ­ρουν να «συγκι­νή­σουν» εξα­ψή­φιο αριθμό συμπο­λι­τών μας, τότε πρα­κτικά αυτό σημαί­νει ότι η παρά­ταξη δεν έχει «σφυγμό» και ως εκ τούτου λόγο ύπαρξης.

Αντι­λαμ­βά­νε­στε, βεβαίως, ότι όσο αυξάνει η συμ­με­τοχή, τόσο απο­μα­κρύ­νε­ται και η πιθα­νό­τητα δια­λυ­τι­κών τάσεων την επόμενη ημέρα. Η μαζι­κο­ποί­ηση της δια­δι­κα­σίας θα απο­τε­λέ­σει «συμ­βό­λαιο» ενό­τη­τας.

Για να επι­τευ­χθεί όμως η μαζική προ­σέ­λευση, θα πρέπει οι υπο­ψή­φιοι αρχηγοί και όσοι τους συν­δρά­μουν να απο­φύ­γουν προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις, επέν­δυση στην παρα­πο­λι­τική, χρήση αντι­δε­ο­ντο­λο­γι­κών ή ανή­θι­κων μεθόδων και να εστιά­σουν στην πολι­τι­κο­ποί­ηση της δια­δι­κα­σίας.

Τα έως σήμερα δείγ­ματα γραφής που θέλουν τα κόμματα «τσι­φλί­κια» συγκε­κρι­μέ­νων υπο­ψη­φίων και οι προ­βο­κά­τσιες ενα­ντίων άλλων υπο­ψη­φίων, ενώ βρι­σκό­μα­στε ακόμα στην αρχή της δια­δι­κα­σίας, εντεί­νουν τον προ­βλη­μα­τι­σμό μου για το που μπορεί να οδη­γη­θούν τα πράγ­ματα οδεύ­ο­ντας στο πέρας αυτής.

Φαί­νε­ται ότι ο πολι­τι­κός φορέας που πάει να δημιουρ­γη­θεί κερ­δί­ζει έδαφος και στις δημο­σκο­πή­σεις. Τι απο­δει­κνύει αυτό;

Δε θα ήθελα να σταθώ σε μετρή­σεις που αφορούν σε έναν φορέα που ακόμα δεν έχει δημιουρ­γη­θεί. Αυτό που αξίζει να σχο­λια­σθεί είναι τα ποιο­τικά ευρή­ματα των μετρή­σεων της κοινής γνώμης που δεί­χνουν με εμφα­τικό τρόπο ότι υπάρχει η ανάγκη δημιουρ­γίας ενός νέου ενιαίου πολι­τι­κού φορέα στο χώρο ανάμεσα στη ριζο­σπα­στική αρι­στερά που εκπρο­σω­πεί ο ΣΥΡΙΖΑ και τη Δεξιά που εκπρο­σω­πεί η Νέα Δημο­κρα­τία. Ενός πολι­τι­κού φορέα ανα­νε­ω­μέ­νου σε επίπεδο προ­σώ­πων, νοο­τρο­πιών, δομών και ιδεών, που θα “σπάσει” τον ψευ­δε­πί­γραφο σημε­ρινό δικομ­μα­τι­σμό. Ενός φορέα που θα στε­λε­χώ­νε­ται από πολίτες που βλέπουν την πολι­τική ως λει­τούρ­γημα και όχι ως μέσο προ­βο­λής και επαγ­γελ­μα­τι­κής απα­σχό­λη­σης.

Πώς κρίνετε την στάση της κας Φώφης Γεν­νη­ματά; Κάποιοι την κατη­γο­ρούν για αδιαλ­λα­ξία.

Νομίζω ότι, αν θέλουμε ο κόσμος να εμπι­στευ­τεί ξανά το πολι­τικό σύστημα, δεν θα πρέπει να κρί­νουμε τα πρόσωπα, αλλά τις πολι­τι­κές θέσεις – απο­φά­σεις και τα παρα­γό­μενα απο­τε­λέ­σματα.

Πραγ­μα­τι­κό­τητα 1η: Το ΠΑΣΟΚ – Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη σε μια εκλο­γική δια­δι­κα­σία ακραίας πόλωσης το Σεπτέμ­βρη του 2015 κατόρ­θωσε να επι­βιώ­σει κοι­νο­βου­λευ­τικά, επι­τυγ­χά­νο­ντας μικρή αύξηση του εκλο­γι­κού του ποσο­στού.

Πραγ­μα­τι­κό­τητα 2η: Δύο χρόνια μετά, και παρότι ο ΣΥΡΙΖΑ εμφα­νί­ζει δρα­μα­τική υπο­χώ­ρηση στην εκλο­γική του επιρροή, το ΠΑΣΟΚ – Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη παρα­μέ­νει σε ποσοστά ανάλογα ή κατά τι μεγα­λύ­τερα του Σεπτεμ­βρίου του 2015. Οι πολίτες δηλαδή δεν έλκο­νται από τον πολι­τικό μας λόγο, δεν εμπι­στεύ­ο­νται τη Συμπα­ρά­ταξη ως εναλ­λα­κτική πολι­τική επιλογή, με απο­τέ­λε­σμα να πελα­γο­δρο­μεί δημο­σκο­πικά ανάμεσα στην 3η και στην 5η θέση, με ποσοστό που υπο­λεί­πε­ται δρα­μα­τικά του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό και μόνο θα έπρεπε ήδη να έχει προ­βλη­μα­τί­σει όσους πραγ­μα­τικά ενδια­φέ­ρο­νται για την δημιουρ­γία μιας μεγάλης προ­ο­δευ­τι­κής παρά­τα­ξης και όχι για την εκπλή­ρωση προ­σω­πι­κών ματαιο­δο­ξιών.

Πραγ­μα­τι­κό­τητα 3η: Την τελευ­ταία διετία ήρθαν ξανά κοντά στελέχη και κάποιες όμορες πολι­τι­κές δυνά­μεις, που ακο­λου­θού­σαν το δικό τους «μονα­χικό δρόμο». Έγινε η τεχνητή ένωση, απου­σιά­ζει ακόμα η ψυχική ένωση, που θα συμ­βά­λει στην επι­θυ­μητή ομο­γε­νο­ποί­ηση, η οποία θα δώσει υπε­ρα­ξία στην προ­σπά­θεια για τη δημιουρ­γία ενός ισχυρού προ­ο­δευ­τι­κού πολι­τι­κού σχη­μα­τι­σμού.

Πραγ­μα­τι­κό­τητα 4η: Η δια­δι­κα­σία για την ολο­κλη­ρω­τική ενο­ποί­ηση του χώρου με ακού­σιες ή εκού­σιες πολι­τι­κές επι­λο­γές είχε βαλ­τώ­σει. Στο ΠΑΣΟΚ είχαν επι­κρα­τή­σει λογικές περι­χα­ρά­κω­σης και έπρεπε να γίνει η συνε­δρί­αση της κεντρι­κής επι­τρο­πής της 22ας Απρι­λίου για να μπο­ρέ­σει να ανα­κι­νη­θεί η δια­δι­κα­σία, με θεσμικό και δεο­ντο­λο­γικό τρόπο, από την πλειο­ψη­φία των παρό­ντων μελών του οργάνου, ενάντια στις βουλές της ηγεσίας. Έτσι φτάσαμε σήμερα στην εκλογή ανά­δει­ξης αρχηγού της υπό δια­μόρ­φωση νέας, ενιαίας προ­ο­δευ­τι­κής παρά­τα­ξης.

Πραγ­μα­τι­κό­τητα 5η: Αυτό που έγινε στο ΠΑΣΟΚ μετά τη συνε­δρί­αση της κεντρι­κής επι­τρο­πής, όπου αφαι­ρέ­θη­καν, με αντι­δη­μο­κρα­τικό και αντι­κα­τα­στα­τικό τρόπο, οι αρμο­διό­τη­τες από το Γραμ­μα­τέα, το Πολι­τικό Συμ­βού­λιο και την Κεντρική Επι­τροπή και στη θέση τους δημιουρ­γή­θη­καν διο­ρι­σμένα από την ηγεσία όργανα, δείχνει έλλειψη σεβα­σμού στις βουλές του σώματος του συνε­δρίου του ΠΑΣΟΚ και νοο­τρο­πία που συνα­ντά­ται σε κόμματα απο­λυ­ταρ­χι­κών ιδε­ο­λο­γι­κών κατα­βο­λών. Όσα βιώσαμε τον Απρίλη προ­σβάλ­λουν την ιστορία του Κινή­μα­τος και θίγουν τη δημο­κρα­τική του λει­τουρ­γία.

Πραγ­μα­τι­κό­τητα 6η: Ο ρόλος του κομπάρ­σου στις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις δεν αξίζει στην ιστορία της προ­ο­δευ­τι­κής παρά­τα­ξης, δεν συμ­βά­λει στην αρμο­νική λει­τουρ­γία του πολι­τι­κού μας συστή­μα­τος και δεν είναι ωφέ­λι­μος για την πατρίδα και τους Έλληνες.

Τώρα ήρθε η ώρα, να δια­μορ­φώ­σουμε τις πολι­τι­κές μας θέσεις ΜΑΖΙ με την κοι­νω­νία των πολιτών.

Να δημιουρ­γή­σουμε ένα πολι­τικό φορέα που θα επεν­δύει στη συλ­λο­γική λει­τουρ­γία και θα πορεύ­ε­ται ΜΑΖΙ με τα μέλη και τους φίλους του.

Να επεν­δύ­σουμε στα δυνα­μικά στρώ­ματα της κοι­νω­νίας που σήμερα πλήτ­το­νται και να δώσουμε ρόλο και λόγο στη νέα γενιά.

Ήρθε η ώρα να δημιουρ­γή­σουμε ΜΑΖΙ ένα Κίνημα ΑΞΙΩΝ.

Να δώσουμε ΜΑΖΙ ανθρω­πο­κε­ντρική διά­σταση στην πολι­τική.