Κώστας Ταρασλιάς: «Ο Αντώνης Καμπουράκης αξίζει μια δεύτερη θητεία»

Να ξεκι­νή­σουμε από τις πολ­λα­πλές υπο­ψη­φιό­τη­τες που έχουν ανα­κοι­νω­θεί για τον δημαρ­χιακό θώκο της Ρόδου. Παρα­τη­ρούμε έντονη κινη­τι­κό­τητα τόσο από τους ενδια­φε­ρό­με­νους υπο­ψή­φιους όσο και από τους υπο­ψή­φιους δημο­τι­κούς συμ­βού­λους. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Είναι αλήθεια ότι βρι­σκό­μα­στε μόλις 50 ημέρες πριν από την ημε­ρο­μη­νία κατά­θε­σης ψηφο­δελ­τίων και υπάρ­χουν πάρα πολλές υπο­ψη­φιό­τη­τες. Η δική μου εκτί­μηση είναι ότι δεν θα κατα­φέ­ρουν στο τέλος, και τα εφτά ψηφο­δέλ­τια τα οποία βλέ­πουμε ότι εμφα­νί­ζο­νται,να κλεί­σουν πλήρεις συν­δυα­σμούς. Σε κάθε περί­πτωση είναι θεμιτό να υπάρ­χουν συμπο­λί­τες μας να συμ­με­τέ­χουν στα κοινά, αλλά το εκλο­γικό σύστημα είναι πλέον τόσο δύσκολο με την ανεύ­ρεση υπο­ψη­φίων ώστε στο τέλος, θα έχουμε μέχρι τέσ­σε­ρις συν­δυα­σμούς το πολύ.

Κατά την εκτί­μησή σας, θα είναι δύσκο­λες αυτές οι δημο­τι­κές εκλογές σε σχέση με άλλες χρονιές;

Νομίζω ότι θα είναι πάρα πολύ δύσκο­λες αυτές οι εκλογές. Κι αυτό γιατί, πραγ­μα­το­ποιού­νται μέσα σε ένα κλίμα τοξι­κό­τη­τας, αχα­ρι­στίας, και μωρο­φι­λό­δο­ξων υπο­ψη­φίων αφού έχουν δημιουρ­γη­θεί πάρα πολλές φιλο­δο­ξίες κατά ένα αρκετά υψηλό βαθμό από συμπο­λί­τες μας, που δεν θα έπρεπε.

Βέβαια, αυτό που περί­με­ναν όλοι ήταν να τελειώ­σουν οι εθνικές εκλογές. Ήταν μια δια­δι­κα­σία που κράτησε αρκετό χρόνο μέχρι να ξεκα­θα­ρί­σει το τοπίο. Τελικά, τα κόμματα, παίζουν ακόμη τον ρόλο τους στις εκλογές της αυτο­διοί­κη­σης;

Κοι­τάξτε, έχει τη σημασία του. Μπορεί να μην παίζουν βασικό ρόλο, το σίγουρο όμως είναι ότι πρέπει να έχουν δυνα­μική οι ίδιοι οι υπο­ψή­φιοι και οι παρα­τά­ξεις που συγκρο­τούν. Διότι, το εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα, είναι μια συνάρ­τηση, τόσο του υπο­ψη­φίου όσο και του ψηφο­δελ­τίου που θα καταρ­τί­σει. Ωστόσο, υπάρχει ένας επη­ρε­α­σμός σε μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης που έχει να κάνει με τον πολι­τικό φορέα και με τις θέσεις που εκφρά­ζει ο κάθε υπο­ψή­φιος. Κακά τα ψέματα, τόσο ο Δήμος Ρόδου όσο και η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, δεν παύουν να είναι πολι­τικά όργανα –οπότε, αντι­στοί­χως θα πρέπει να εκφρά­ζο­νται και με συγκε­κρι­μένη πολι­τική τοπο­θέ­τηση. Προ­σω­πικά, εξάλλου δεν πιστεύω στους ‘απολίτικους’ συν­δυα­σμούς. Πιστεύω ότι το μοντέλο διοί­κη­σης, πρέπει να εκφρά­ζε­ται. Το πόσο φυσικά, το υπη­ρε­τούν σωστά, αυτοί οι οποίοι φέρουν το χρίσμα είναι μια άλλη, μεγάλη υπόθεση. Το σίγουρο πάντως, είναι ότι ο κάθε πολίτης θέλει να γνω­ρί­ζει τη λογική με την οποία κινεί­ται ο κάθε υπο­ψή­φιος δήμαρ­χος – περι­φε­ρειάρ­χης (και ταυ­τό­χρονα οι σύμ­βου­λοί του).

Η αλήθεια είναι ότι όλοι μιλούν για ‘ανεξαρτησία’ στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Τελικά, το κατα­φέρ­νουν; Ποια είναι η γνώμη σας, με την πολύ­χρονη πείρα που έχετε;

Σας μίλησα προη­γου­μέ­νως για πολι­τική τοπο­θέ­τηση και όχι απα­ραί­τητα, για κομ­μα­τική τοπο­θέ­τηση. Πολι­τική, σημαί­νει ότι με εκφρά­ζει ένα συγκε­κρι­μένο μοντέλο πολι­τι­κής –το οποίο, κατ’ αντι­στοι­χία, το εκφρά­ζει ένα πολι­τικό κόμμα. Όμως, μπορεί να υπάρξει πολύ επι­τυ­χη­μένο αυτο­διοι­κη­τικό σχήμα –ανε­ξάρ­τητα εάν εμπνέ­ε­ται από τις αρχές συγκε­κρι­μέ­νου κόμ­μα­τος, αρκεί να βάλει, σαν μια πολύ σημα­ντική παρά­με­τρο την δουλειά που πρέπει να κάνει στον Δήμο ή στην Περι­φέ­ρεια. Συνεπώς, μπορεί να είναι κάποιος ανε­ξάρ­τη­τος ή να έχει τη στήριξη από κάποιον πολι­τικό χώρο. Αυτό δεν αναιρεί την ανε­ξάρ­τητη παρου­σία του αλλά ενι­σχύει τη δυνα­τό­τητά του να μιλάει με το κέντρο εξου­σίας για να κερ­δί­σει περισ­σό­τερα για την περιοχή του. Άρα λοιπόν, υπάρ­χουν και τα θετικά και τα αρνη­τικά στοι­χεία. Σε κάθε περί­πτωση, εκτιμώ ότι τα προ­βλή­ματα στην Τ.Α. δεν έχουν απα­ραί­τητα χρώμα.

Είδαμε ότι στην τελευ­ταία συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου, ο δήμαρ­χος κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης, έφερε μια πρόταση για να διεκ­δι­κή­σει η Τ.Α. περισ­σό­τε­ρες αρμο­διό­τη­τες σε θέματα που αφορούν στον τόπο. Το είδαμε και πρό­σφατα στην πράξη, με ζητή­ματα που ενώ δεν έχει αρμο­διό­τητα ο Δήμος, τελικά καλεί­ται να δώσει λύσεις και να τα δια­χει­ρι­στεί –όπως οι παρα­λίες κ.λπ. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Ο δήμαρ­χος, έχει απόλυτο δίκιο. Διότι υπάρχει μια παροι­μία, που λέει ότι για ό,τι συμ­βαί­νει στον τόπο ‘τα παρά­πονά σου στον δήμαρχο’(!) Όμως, δυστυ­χώς, οι δικαιο­δο­σίες, δεν είναι πάντα στις δημο­τι­κές αρχές. Βλέ­πουμε λοιπόν, ότι πολλές φορές, η νομο­θε­σία είναι τέτοια που δεν δίνει τη δικαιο­δο­σία. Πρέπει, λοιπόν, κάποια στιγμή, για ζητή­ματα που είναι πολύ πιο κοντά στον Α’ Βαθμό Τ.Α. να δοθεί η αρμο­διό­τητα και βεβαίως οι αντί­στοι­χοι πόροι, για να μπορούν να τα δια­χει­ρι­στούν οι δήμοι. Και δεν μιλάμε γενικά και αόριστα για πόρους. Μιλάμε για πολύ συγκε­κρι­μένα πράγ­ματα τα οποία πρέπει η κεντρική εξουσία να δίνει –ειδικά σε μια περιοχή όπως η Ρόδος, που συμ­με­τέ­χει (όσο κι αν φαί­νε­ται υπερ­βο­λικό αυτό που θα πω) στο 10% του εθνικού εισο­δή­μα­τος. Μιλάμε για μεγα­λύ­τερο μερίδιο από αυτό που παρά­γουμε. Και οι υπο­δο­μές και κάποια δημόσια έργα, στον 9ο μεγα­λύ­τερο δήμο της χώρας, στον 4ο σε επίπεδο επι­φά­νειας, είναι πολ­λα­πλά­σια από ό,τι σε οποιον­δή­ποτε άλλο δήμο που είναι μόνον μια πόλη. Η Ρόδος είναι ένας δήμος που εκτεί­νε­ται σε μια τερά­στια πόλη, σε πάρα πολλά χωριά, με δασικές περιο­χές, με εκτά­σεις αστικές και αγρο­τι­κές. Αυτό σημαί­νει ότι υπάρ­χουν και αντί­στοι­χες υπο­χρε­ώ­σεις σε έργα και υπο­δο­μές τα οποία δεν μπορούν να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν χωρίς πόρους.

Είναι αλήθεια, ότι υπήρξαν πράγ­ματα τα οποία δεν ήταν δική μας αρμο­διό­τητα και τα λύσαμε. Π.χ. το Κτη­μα­το­λό­γιο. Προ­σφέ­ραμε εμείς σαν Δήμος Ρόδου, τους χώρους οι οποίοι προ­ο­ρί­ζο­νταν για δικές μας υπη­ρε­σίες ώστε να λει­τουρ­γή­σει όπως πρέπει –αφού χωρίς Κτη­μα­το­λό­γιο, στα­μα­τούν τα πάντα. Επι­πλέον, υπάρχει το κομμάτι με τις παρα­λίες, το οποίο το χρεώνει η κοι­νω­νία στον Δήμο ενώ δεν είναι δική μας αρμο­διό­τητα. Η δικαιο­δο­σία έχει να κάνει με την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία ενώ ο αιγια­λός με το Λιμε­ναρ­χείο. Ανε­ξάρ­τητα εάν υπάρχει νομικό πλαίσιο, εμείς μπο­ρούμε να οργα­νώ­σουμε ομάδες συζή­τη­σης και δια­λό­γου, ώστε να μιλή­σουμε στον κόσμο και να τον ενη­με­ρώ­σουμε για ποια πράγ­ματα υπάρ­χουν αρμο­διό­τη­τες και για ποια όχι. Από την άλλη, πρέπει να κινη­το­ποι­ή­σουμε και τους εκπρο­σώ­πους μας στο Κοι­νο­βού­λιο για να πάρουν θέση σε ζητή­ματα, τα οποία δεν ταλα­νί­ζουν –τελικά- μόνο την δική μας περιοχή, αλλά όλη την Ελλάδα.

Πιστεύ­ετε ότι από τους στόχους που έθεσε η δημο­τική αρχή του Αντώνη Καμπου­ράκη από τότε που ανέλαβε, κατά­φερε να υλο­ποι­ή­σει αρκε­τούς; Μην ξεχνάμε ότι συνέ­πε­σαν και τα χρόνια της παν­δη­μι­κής κρίσης με τον κορω­νοϊό.

Είναι γεγονός ότι εχθρός του καλού είναι το καλύ­τερο. Σε αυτή την θητεία, έγιναν πράγ­ματα τα οποία επί σειράν ετών είχαν βαλ­τώ­σει -όπως π.χ. το Εθνικό Θέατρο, η Νέα Αγορά κ.λπ. Μιλάω επίσης και για την αλλαγή μιας νοο­τρο­πίας. Εκτιμώ ότι ο Αντώνη Καμπου­ρά­κης με την εξω­στρέ­φεια την οποία έδειξαν οι πολι­τι­κές του προς το κέντρο καθώς επίσης οι πολύ καλές δια­συν­δέ­σεις του στον Του­ρι­σμό, βοή­θη­σαν το προϊόν μας, αφού η οικο­νο­μία της Ρόδου, βασί­ζε­ται στον Του­ρι­σμό. Επίσης, σημειώ­θηκε μια αλλαγή στο πώς βλέ­πουμε τα σχολεία. Τα σχολεία μας πλέον και ειδι­κό­τερα οι αύλειοι χώροι είναι σαφέ­στατα σε πολύ καλύ­τερη κατά­σταση από ό,τι στο παρελ­θόν. Ωστόσο, η Ρόδος έχει πολλά ακόμη που πρέπει να γίνουν για να κάνουμε την ζωή των πολιτών μας αλλά και των επι­σκε­πτών μας, ακόμη καλύ­τερη. Τα δύσκολα χρόνια του κορω­νοϊού ανέ­στει­λαν πολλές δια­δι­κα­σίες και μας πήγαν πίσω. Να ανα­φέ­ρουμε τη δυσκο­λία στις προ­σλή­ψεις και κυρίως σε εξει­δι­κευ­μένο μόνιμο προ­σω­πικό καθώς και τους ελεγ­κτι­κούς μηχα­νι­σμούς. Σας θυμίζω την επα­νί­δρυση της Δημο­τι­κής Αστυ­νο­μίας –ένα πολύ χρήσιμο εργα­λείο για το κομμάτι της ευτα­ξίας της πόλης, στους κοι­νό­χρη­στους χώρους για την καλύ­τερη λει­τουρ­γία της. Όλα αυτά είναι σημα­ντικά κι εκτιμώ ότι η καλύ­τερη περί­ο­δος θα είναι μια δεύτερη θητεία. Και ο κόσμος θα πρέπει να δώσει μία ακόμη ευκαι­ρία στον Αντώνη Καμπου­ράκη. Έχει μια πολύ μεγάλη εμπει­ρία ενώ σαν ομάδα, είμαστε πολύ δυνατοί και ενι­σχυ­μέ­νοι με πολλές ακόμη προ­σω­πι­κό­τη­τες.

Κλεί­νο­ντας, ποιο είναι το προ­σω­πικό στοί­χημα του Κώστα Ταρα­σλιά που θα είναι και πάλι υπο­ψή­φιος με τον Αντώνη Καμπου­ράκη;

Η μεγάλη μου αγάπη είναι ο πρώτος βαθμός Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης και ιδιαί­τερα η Ρόδος. Δεν επέλεξα ποτέ να συμ­με­τέχω σε κάποιον άλλο βαθμό, διότι θεω­ρούσα ότι είμαι πάρα πολύ τυχερός να είμαι Ροδίτης και ήθελα να προ­σφέρω στην πόλη που αγαπώ, αυτό που μου προ­σφέ­ρει η ίδια, με το να ζω εδώ. Είμαι από τους ανθρώ­πους που κρατάνε τον λόγο τους και τα όποια παρά­πονά μου για συνερ­γα­σία στε­νό­τερη με τον δήμαρχο, για πράγ­ματα που θεω­ρούσα ότι μπορούν να γίνουν δεν θα με κάνουν να αποσύρω την εμπι­στο­σύνη μου στον Αντώνη Καμπου­ράκη ο οποίος, είναι ένας άνθρω­πος που δεν έχει δείξει τις πραγ­μα­τι­κές του ικα­νό­τη­τες στην πολι­τική αλλά με έχει πείσει για το ενδια­φέ­ρον και την ευαι­σθη­σία που δείχνει στους συναν­θρώ­πους του, χωρίς να το δια­φη­μί­ζει.

Και σε προ­σω­πικό επίπεδο, εκτιμώ ότι μπορώ να δώσω πάρα πολλά για την αγα­πη­μένη μου πόλη και το αγα­πη­μένο μου νησί, αφού βρί­σκο­μαι ακόμη σε μια παρα­γω­γική διάθεση και δια­δι­κα­σία γι αυτό. Εκτιμώ ότι ο κόσμος θα ανα­γνω­ρί­σει την παρου­σία μου, την στάση μου στις δύσκο­λες στιγμές, τις ενέρ­γειες που έκανα κι εύχομαι οι πολίτες, να μου δώσουν την χαρά και την τιμή να τους υπη­ρε­τήσω, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας στο πρόσωπό μου, μια συνέ­πεια που εδώ και πάρα πολλά χρόνια, υπηρετώ τον θεσμό.