Ανεκδιήγητος Γερμανός καθηγητής: Η Ελλάδα, αν θέλει να είναι δίκαιη, οφείλει να κάνει υποχωρήσεις, πχ στα νησιά

«Ο Ερ­ντο­γάν υπο­χω­ρεί στη διέ­νε­ξη για φυ­σι­κό αέριο στην ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο» είναι ο τί­τλος άρ­θρου της Neue Zürcher Zeitung. H ελ­βε­τι­κή εφη­με­ρί­δα πα­ρα­τη­ρεί: «Μετά από δια­με­σο­λά­βη­ση της κα­γκε­λα­ρί­ου Μέρ­κελ η Τουρ­κία υπο­χώ­ρη­σε προ­σω­ρι­νά. Μια προ­ο­πτι­κή συμ­φω­νί­ας με Ελ­λά­δα και Κύπρο δεν υπάρ­χει, μιας και νο­μι­κά η κα­τά­στα­ση είναι πε­ρί­πλο­κη. Άγνω­στο πα­ρα­μέ­νει τι ακρι­βώς συ­ζη­τή­θη­κε στην τη­λε­φω­νι­κή επι­κοι­νω­νία της Άγκε­λας Μέρ­κελ με τον έλ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γό Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη και τον τούρ­κο πρό­ε­δρο Ταγίπ Ερ­ντο­γάν.

Ο κα­θο­ρι­σμός των ΑΟΖ με­τα­ξύ των χωρών στην ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο είναι νο­μι­κά πε­ρί­πλο­κος. Σύμ­φω­να με τον κα­θη­γη­τή Χέ­νινγκ Γέσεν από το Διε­θνές Ναυ­τι­λια­κό Πα­νε­πι­στή­μιο του Μάλμε, το δί­καιο της θά­λασ­σας δεν δίνει σαφή απά­ντη­ση. Αφε­τη­ρία απο­τε­λεί ωστό­σο η Σύμ­βα­ση του ΟΗΕ για το Δί­καιο της Θά­λασ­σας του 1982, όπου ανα­φέ­ρε­ται ότι κάθε κρά­τος δια­θέ­τει από τις ακτές του ΑΟΖ 200 χλμ., αρκεί να μην πλήτ­το­νται δι­καιώ­μα­τα άλλης χώρας. Το δί­καιο προ­βλέ­πει όμως σαφώς το δι­καί­ω­μα ΑΟΖ σε κα­τοι­κη­μέ­να νησιά. “Δεν συ­νά­δει με το διε­θνές δί­καιο όταν αγνο­είς την ύπαρ­ξη της Κρή­της”, το­νί­ζει ο γερ­μα­νός ει­δι­κός.

Κατά την άποψη του κα­θη­γη­τή όμως και οι ελ­λη­νι­κές θέ­σεις έχουν αμ­φι­σβη­τού­με­νη νο­μι­κή βάση, διότι σύμ­φω­να με αυτές η ελ­λη­νι­κή ΑΟΖ φθά­νει μέχρι τα πα­ρά­λια της ηπει­ρω­τι­κής Τουρ­κί­ας. Για τις πε­ρι­πτώ­σεις που μια χώρα αι­σθά­νε­ται ότι αδι­κεί­ται η σύμ­βα­ση του 1982 προ­βλέ­πει δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. “Το απο­τέ­λε­σμα των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων δεν μπο­ρεί να είναι ότι η Τουρ­κία χάνει τα πάντα. Η Ελ­λά­δα, αν θέλει να είναι δί­καιη, οφεί­λει να κάνει υπο­χω­ρή­σεις, πχ στα νησιά”, λέει ο Χέ­νινγκ Γέσεν. Όσο όμως και οι δύο πλευ­ρές επι­μέ­νουν σε μα­ξι­μα­λι­στι­κές θέ­σεις, είναι αδύ­να­τος ένας εποι­κο­δο­μη­τι­κός διά­λο­γος. Εναλ­λα­κτι­κά στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις σε πο­λι­τι­κό επί­πε­δο υπάρ­χει  η προ­σφυ­γή στο Διε­θνές Ναυ­τι­κό Δι­κα­στή­ριο του Αμ­βούρ­γου ή το Διε­θνές Δι­κα­στή­ριο στη Χάγη. Μέχρι σή­με­ρα ωστό­σο και οι δύο πλευ­ρές απο­φεύ­γουν μια προ­σφυ­γή, μιας και η ετυ­μη­γο­ρία θα ήταν δε­σμευ­τι­κή. Είναι ωστό­σο δύ­σκο­λο να προ­βλε­φθεί η δι­κα­στι­κή από­φα­ση. Πα­λαιό­τε­ρες απο­φά­σεις σε πα­ρό­μοιες δια­φο­ρές αφή­νουν ανοι­χτά πολλά εν­δε­χό­με­να».

Πηγή:DW