Δ. Kαραγεωργόπουλος: «Εχουν κατακρημνισθεί πλήρως οι εργασιακές σχέσεις»

Κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κός για την κα­τά­στα­ση όπως έχει δια­μορ­φω­θεί στον ερ­γα­σια­κό τομέα μετά τα μνη­μό­νια και με την κρίση που δη­μιούρ­γη­σε η παν­δη­μία του κο­ρω­νοϊ­ού στην Ελ­λά­δα, εμ­φα­νί­ζε­ται σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δη­μο­κρα­τι­κή», ο γραμ­μα­τέ­ας Τύπου & Δη­μο­σί­ων Σχέ­σε­ων της ΓΣΕΕ (Γε­νι­κή Συ­νο­μο­σπον­δία Ερ­γα­τών Ελ­λά­δας) κ. Δη­μή­τρης Κα­ρα­γε­ωρ­γό­που­λος.

Όπως υπο­γραμ­μί­ζει, αφε­νός, «κα­τα­κρη­μνί­στη­καν πλή­ρως οι ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις» και αφε­τέ­ρου, έρ­χο­νται δύ­σκο­λες μέρες για τους ερ­γα­ζό­με­νους ει­δι­κά με το νέο νο­μο­σχέ­διο που προ­ω­θεί το υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας, αφού ‘δεν είναι υπέρ των ερ­γα­ζο­μέ­νων’ όπως ανέ­φε­ρε, δια­ψεύ­δο­ντας τον υπουρ­γό, κ. Κώστα Χα­τζη­δά­κη για μια σειρά από ανα­τρο­πές που θα φέρει στην αγορά ερ­γα­σί­ας.

• Κύριε Κα­ρα­γε­ωρ­γό­που­λε, πε­ρά­σα­με τα δύ­σκο­λα μνη­μο­νια­κά χρό­νια και τώρα ένα χρόνο κρί­σης με την παν­δη­μία του κο­ρω­νοϊ­ού. Οι ερ­γα­ζό­με­νοι πλή­ρω­σαν το ‘μάρ­μα­ρο’ και προ­σπά­θη­σαν να επι­βιώ­σουν με επι­δό­μα­τα. Πώς σχο­λιά­ζε­τε την κα­τά­στα­ση στον ερ­γα­σια­κό τομέα, όπως έχει δια­μορ­φω­θεί μέχρι τώρα;

Σε ό,τι αφορά την παν­δη­μι­κή κρίση, είναι γε­γο­νός πως οι ερ­γα­ζό­με­νοι πέ­ρα­σαν πάρα πολύ δύ­σκο­λα όλο το προη­γού­με­νο χρο­νι­κό διά­στη­μα. Ήταν οι με­γά­λοι χα­μέ­νοι της υπό­θε­σης, με την έν­νοια ότι πολ­λοί εξα­να­γκά­ζο­νταν να απα­σχο­λού­νται υπό το κα­θε­στώς ανα­στο­λής ερ­γα­σί­ας. Άλλοι μπή­καν στο πρό­γραμ­μα ‘Συ­νερ­γα­σία’ (που υπο­τί­θε­ται ότι ένα μέρος ήταν επι­δο­τού­με­νο από το κρά­τος, αλλά κι αυτοί ερ­γά­ζο­νταν με κα­θε­στώς πλή­ρους απα­σχό­λη­σης) ενώ πάρα πολ­λοί ανα­γκά­στη­καν να είναι σε ‘μαύρο και ανα­σφά­λι­στο’ κα­θε­στώς. Οι με­γά­λοι άτυ­χοι είναι όσοι ερ­γά­ζο­νταν σε επι­χει­ρή­σεις που έκλει­σαν και είτε μπή­καν σε ανα­στο­λή, είτε εξαι­ρέ­θη­καν από κάθε κρα­τι­κή πρό­νοια και επι­δό­μα­τα. Μία από αυτές τις εξαι­ρέ­σεις είναι και οι επο­χι­κοί ερ­γα­ζό­με­νοι στα αε­ρο­δρό­μια (μια σειρά από ει­δι­κό­τη­τες) καθώς και οι οδη­γοί ταξί –επει­δή δεν πλη­ρού­σαν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις, λόγω του λο­κντά­ουν. Εμείς, ως ΓΣΕΕ έχου­με κάνει μια σειρά από πα­ρεμ­βά­σεις για όλες τις πε­ρι­πτώ­σεις. Με­ρι­κές φορές, κα­τα­φέρ­νου­με να ει­σα­κου­στού­με και άλλες όχι. Εκτι­μώ πως υπάρ­χει μια ανάλ­γη­τη στάση από την πλευ­ρά της Πο­λι­τεί­ας και το βλέ­που­με σε κα­θη­με­ρι­νή βάση.

Από εκεί και πέρα, κα­τα­κρη­μνί­στη­καν πλή­ρως οι ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις. Όσες επι­χει­ρή­σεις λει­τουρ­γού­σαν κα­νο­νι­κά, ήταν ανε­ξέ­λεγ­κτες, έχο­ντας ένα Σώμα Επι­θε­ώ­ρη­σης Ερ­γα­σί­ας υπο­στε­λε­χω­μέ­νο, απο­δυ­να­μω­μέ­νο, κλει­σμέ­νο μέσα στα γρα­φεία κι ένα με­γά­λο μέρος του προ­σω­πι­κού να βρί­σκε­ται σε τη­λερ­γα­σία. Αντι­λαμ­βά­νε­στε πως δεν υπήρ­ξαν επαρ­κείς έλεγ­χοι στους ερ­γα­σια­κούς χώ­ρους ενώ το υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας, για ένα πολύ με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα, έδωσε τη δυ­να­τό­τη­τα στις επι­χει­ρή­σεις να μην δη­λώ­νουν τις με­τα­βο­λές που έκα­ναν στα προ­γράμ­μα­τα ερ­γα­σί­ας. Έχου­με πάρα πολλά πα­ρα­δείγ­μα­τα και κα­ταγ­γε­λί­ες για υπέρ­βα­ση του ωρα­ρί­ου ερ­γα­σί­ας, για μη χο­ρή­γη­ση ρεπό, για μη χο­ρή­γη­ση κα­νο­νι­κών αδειών κ.ά. Συ­νε­πώς όταν προ­σπα­θού­σα­με να κά­νου­με ελέγ­χους και να δια­πι­στώ­σου­με τις πα­ρα­βά­σεις, αυτό δεν ήταν εφι­κτό. Όλη αυτή η κα­τά­στα­ση, δη­μιούρ­γη­σε ένα ‘εκρη­κτι­κό’ μείγ­μα στους χώ­ρους ερ­γα­σί­ας, με τους ερ­γα­ζό­με­νους να είναι τα θύ­μα­τα πα­ρα­βα­τι­κών και κα­τα­χρη­στι­κών συ­μπε­ρι­φο­ρών από κά­ποιους κα­κο­προ­αί­ρε­τους ερ­γο­δό­τες. Δεν θέλω να τους βάλω όλους στην ίδια κα­τη­γο­ρία, αφού υπάρ­χουν και καλοί ερ­γο­δό­τες. Ωστό­σο, πα­ρα­μέ­νει ένα με­γά­λο κομ­μά­τι της ‘ανή­θι­κης’ επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας που εκ­με­ταλ­λεύ­ε­ται τον ερ­γα­ζό­με­νο συ­στη­μα­τι­κά.

Τώρα, με­τα­βαί­νου­με στην μετα-παν­δη­μι­κή πε­ρί­ο­δο. Και ενώ ο κό­σμος της ερ­γα­σί­ας είναι ευά­λω­τος και σε δυ­σμε­νή θέση, εξ αι­τί­ας όλης αυτής της παν­δη­μι­κής κρί­σης (και στον από­η­χο της μνη­μο­νια­κής επο­χής που οδή­γη­σε σε πλήρη απο­ρύθ­μι­ση την αγορά ερ­γα­σί­ας) προ­σπα­θού­με να βοη­θή­σου­με και να στη­ρί­ξου­με τους ερ­γα­ζό­με­νους που περ­νούν πράγ­μα­τι πολύ δύ­σκο­λες επο­χές.

• Να πε­ρά­σου­με όμως στο νο­μο­σχέ­διο που φέρ­νει ο υπουρ­γός κ. Κω­στής Χα­τζη­δά­κης, ο οποί­ος μά­λι­στα δή­λω­σε ότι είναι υπέρ των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Πα­ράλ­λη­λα, θα ήθελα να μου σχο­λιά­σε­τε και την από­σχι­ση του Σώ­μα­τος Επι­θε­ώ­ρη­σης Ερ­γα­σί­ας από το Υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σε­ων που θα με­τα­τρα­πεί σε Ανε­ξάρ­τη­τη Αρχή.

Σε καμία πε­ρί­πτω­ση το νο­μο­σχέ­διο αυτό δεν είναι υπέρ των ερ­γα­ζο­μέ­νων –του­λά­χι­στον ένα πολύ με­γά­λο μέρος του. Εμπε­ριέ­χει δια­τά­ξεις οι οποί­ες, όχι μόνο θα απο­ρυθ­μί­σουν, αλλά θα βοη­θή­σουν στην επι­κρά­τη­ση της ερ­γα­σια­κής ‘ζού­γκλας’. Εμείς ως ΓΣΕΕ δεν μπο­ρού­με να απο­δε­χτού­με αυτά που φέρ­νει όπως οι το­πι­κές συμ­φω­νί­ες π.χ. Όλα τα επι­χει­ρή­μα­τα που φέρ­νει ο υπουρ­γός, δεν θα έπρε­πε να τα χρη­σι­μο­ποιεί στον δη­μό­σιο διά­λο­γο όταν γνω­ρί­ζει πολύ καλά πως ο ερ­γα­ζό­με­νος βρί­σκε­ται σε ευά­λω­τη θέση. Με το νο­μο­σχέ­διο αυτό, οι ερ­γο­δό­τες απο­κτούν ενι­σχυ­μέ­να δι­καιώ­μα­τα: θα μπο­ρούν να κά­νουν απο­λύ­σεις για οποιο­δή­πο­τε λόγο και οι ερ­γα­ζό­με­νοι δεν θα μπο­ρούν να δι­καιω­θούν αρ­γό­τε­ρα, για τί­πο­τε.

Όσον αφορά την από­σχι­ση του Σώ­μα­τος Επι­θε­ώ­ρη­σης Ερ­γα­σί­ας από το Υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σε­ων και τη με­τα­τρο­πή του σε Ανε­ξάρ­τη­τη Αρχή, είναι κάτι εντε­λώς απα­ρά­δε­κτο. Δη­λα­δή ενώ θα έπρε­πε να είναι και να λει­τουρ­γεί σαν Συ­νή­γο­ρος του ερ­γα­ζό­με­νου, δεν θα υπό­κει­ται σε κα­νέ­ναν έλεγ­χο, ούτε καν σε κοι­νο­βου­λευ­τι­κό έλεγ­χο. Θα είναι μια ‘Ανε­ξάρ­τη­τη Αρχή’ κατ επί­φα­ση και το υπουρ­γείο δεν θα μπο­ρεί να πα­ρέμ­βει, λέ­γο­ντας πως δεν θα έχει το δι­καί­ω­μα πα­ρέμ­βα­σης στο έργο Ανε­ξάρ­τη­των Αρχών. Πόσες φορές έχου­με ακού­σει αυτή τη φράση στο Κοι­νο­βού­λιο; Πάρα πολ­λές. Κάτι ανά­λο­γο θα συμ­βεί και με αυτή την αλ­λα­γή.

• Είναι αλή­θεια ότι πε­ριο­ρί­ζο­νται τα συν­δι­κα­λι­στι­κά δι­καιώ­μα­τα και οι ελευ­θε­ρί­ες;

Κοι­τάξ­τε, αν ψη­φι­στούν όλες αυτές οι αλ­λα­γές χωρίς τρο­πο­ποι­ή­σεις, πραγ­μα­τι­κά το μέλ­λον θα είναι πολύ δυ­σοί­ω­νο για τους ερ­γα­ζό­με­νους.

Η ΓΣΕΕ δια­θέ­τει δομές υπο­στή­ρι­ξης για τους ερ­γα­ζό­με­νους όπως το κέ­ντρο πλη­ρο­φό­ρη­σης και το ιν­στι­τού­το ερ­γα­σί­ας όπου κα­τα­γρά­φο­νται οι κα­ταγ­γε­λί­ες και πα­ρα­κο­λου­θού­με τις εξε­λί­ξεις. Δυ­στυ­χώς, οι αυ­θαι­ρε­σί­ες χτυ­πά­νε ‘κόκ­κι­νο’ αυτή την πε­ρί­ο­δο και πολύ φο­βού­μαι ότι αν ψη­φι­στεί το νο­μο­σχέ­διο, δεν θα έχουν δύ­να­μη τα συν­δι­κά­τα και τα σω­μα­τεία για να γί­νουν η ομπρέ­λα προ­στα­σί­ας του ερ­γα­ζό­με­νου.

Εμείς, εκ­φρά­σα­με ήδη τις αντιρ­ρή­σεις μας, η νο­μι­κή υπη­ρε­σία της ΓΣΕΕ σε συ­νερ­γα­σία με το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, τεκ­μη­ρί­ω­σε την ορ­θό­τη­τα των δια­φω­νιών της Συ­νο­μο­σπον­δί­ας, στις σχε­τι­κές επι­στο­λές που απέ­στει­λε στο αρ­μό­διο Υπουρ­γείο.

Με το νο­μο­σχέ­διο του Υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας προ­ω­θεί­ται για ψή­φι­ση σειρά αντερ­γα­τι­κών μέ­τρων που θί­γουν θε­με­λιώ­δεις αρχές και δι­καιώ­μα­τα του Ερ­γα­τι­κού Δι­καί­ου της χώρας και μά­λι­στα σε μια πε­ρί­ο­δο που η χώρα πλήτ­τε­ται από τη συ­νε­χι­ζό­με­νη παν­δη­μία, με όλες τις ήδη επελ­θού­σες και ανα­με­νό­με­νες στο μέλ­λον συ­νέ­πειες στην οι­κο­νο­μία, την ερ­γα­σία και την κοι­νω­νία.

Το ερ­γα­σια­κό, κοι­νω­νι­κό και οι­κο­νο­μι­κό πε­ρι­βάλ­λον νο­μο­θέ­τη­σης είναι σε κάθε πε­ρί­πτω­ση απα­γο­ρευ­τι­κό για τέ­τοιου εί­δους νο­μο­θε­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις. Η συ­νε­χι­ζό­με­νη οι­κο­νο­μι­κή κρίση και μά­λι­στα σε συν­θή­κες παν­δη­μί­ας, επι­βάλ­λουν θε­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες, οι οποί­ες θα έπρε­πε να επι­κε­ντρώ­νο­νται σε μέτρα στή­ρι­ξης της ερ­γα­σί­ας και όχι πε­ραι­τέ­ρω απορ­ρύθ­μι­σής της

Πρό­κει­ται για ρυθ­μί­σεις με τις οποί­ες πα­ρα­χω­ρού­νται ερ­γα­λεία στους ερ­γο­δό­τες, προ­κει­μέ­νου αυτοί να επι­βάλ­λουν όρους ερ­γα­σί­ας και αμοι­βής με βάση την ατο­μι­κή σύμ­βα­ση ερ­γα­σί­ας.

Το νο­μο­σχέ­διο ανα­μέ­νε­ται να κα­τα­κρη­μνί­σει και τα τε­λευ­ταία οχυρά του ερ­γα­τι­κού δι­καί­ου της χώρας, όσα απέ­μει­ναν όρθια μετά τη δε­κά­χρο­νη εφαρ­μο­γή των μνη­μο­νί­ων και την παν­δη­μία που συ­νε­χί­ζε­ται εδώ και ενά­μι­ση χρόνο. Σε αυτά τα μέτρα συ­γκα­τα­λέ­γε­ται και η ψή­φι­ση του Ν. 4635/2019, με τον οποίο στραγ­γα­λί­στη­κε το δι­καί­ω­μα μο­νο­με­ρούς προ­σφυ­γής στη διαι­τη­σία, που έχει συ­νταγ­μα­τι­κό θε­μέ­λιο όπως κρί­θη­κε τόσο με τη με αρ. 25/2004 από­φα­ση της πλή­ρους Ολο­μέ­λειας του Αρεί­ου Πάγου όσο και με την 2307/2014 από­φα­ση της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας.

Οι ρυθ­μί­σεις του νο­μο­σχε­δί­ου, έρ­χο­νται να προ­στε­θούν σε μια σειρά αντερ­γα­τι­κών ρυθ­μί­σε­ων που επέ­βα­λαν ακραία επι­σφά­λεια στις ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις, επέ­φε­ραν καί­ρια πλήγ­μα­τα στο θεσμό των ελεύ­θε­ρων συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων και έπλη­ξαν το μο­ντέ­λο της ασφα­λούς και αξιο­πρε­πώς αμει­βό­με­νης ερ­γα­σί­ας.

Σε ένα πε­ρι­βάλ­λον ακραί­ας ευ­ε­λι­ξί­ας της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας και έντο­νης επι­σφά­λειας του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού της χώρας, που τρο­φο­δο­τεί­ται από τα υψηλά πο­σο­στά ανερ­γί­ας, την εκτε­τα­μέ­νη χρήση ευ­έ­λι­κτων μορ­φών απα­σχό­λη­σης και την απο­σά­θρω­ση και υπο­βάθ­μι­ση των ελεγ­κτι­κών μη­χα­νι­σμών του κρά­τους, το νο­μο­σχέ­διο προ­σλαμ­βά­νει, εκτός από τον αντερ­γα­τι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό του, και έντο­να αντι­κοι­νω­νι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Επί­σης, κα­τα­θέ­σα­με πρό­τα­ση για το ρυθ­μι­στι­κό πλαί­σιο της τη­λερ­γα­σί­ας. Μετά την ολο­μέ­λεια που θα γίνει θα απο­φα­σί­σου­με τις αγω­νι­στι­κές μας δρά­σεις για να μην ισχύ­σουν αυτές οι αντερ­γα­τι­κές ρυθ­μί­σεις που θέ­τουν σε κίν­δυ­νο το μέλ­λον όλων των ερ­γα­ζο­μέ­νων.