Μητσοτάκης για αποχή ΣΥΡΙΖΑ από τη Βουλή: Εχουμε κοινοβουλευτική και όχι «πεζοδρομιακή» δημοκρατία

Επίθεση κατά της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης και του προ­έ­δρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα εξα­πέ­λυσε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης από τον Μαρα­θώνα, τον οποίο επι­σκέ­φθηκε σήμερα το μεση­μέρι, όπου συνα­ντή­θηκε με πολίτες και φίλους της Ν.Δ. και απηύ­θυνε χαι­ρε­τι­σμό.

Ο Κυρ. Μητσο­τά­κης χαρα­κτή­ρισε «θλιβερή και απα­ρά­δε­κτη» τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ να απέχει από τις ψηφο­φο­ρίες στη Βουλή, έκανε λόγο για «ψευ­το­ε­πι­κοι­νω­νιακά νταη­λί­κια» και είπε ότι ο κ. Τσίπρας, «με τις χθε­σι­νές του δηλώ­σεις, περι­φρο­νεί ανοιχτά το Κοι­νο­βού­λιο και τη συνταγ­μα­τική τάξη».

Υπο­γράμ­μισε ότι η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση επέλεξε αυτό τον δρόμο επειδή «δεν έχει τίποτα να πει στους πολίτες» και χαρα­κτή­ρισε τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ «αδια­νό­ητο ακτι­βι­σμό». Ο πρω­θυ­πουρ­γός ανέφερε συγκε­κρι­μένα: «Ο κ. Τσίπρας, μην έχοντας να σας πει απο­λύ­τως τίποτα για τα προ­βλή­ματα τα οποία αντι­με­τω­πί­ζετε, μην έχοντας πει μία κου­βέ­ντα για το μέλλον της χώρας όπως το ορα­μα­τί­ζο­νται, μην μπο­ρώ­ντας να πει τίποτα για τα μεγάλα εθνικά ζητή­ματα τα οποία είναι ανοιχτά -διότι προ­φα­νώς έχει άλλη άποψη για τα εθνικά θέματα, και δεν θέλω να πω τίποτα περισσότερο- κατα­φεύ­γει σε έναν αδια­νό­ητο ακτι­βι­σμό, ο οποίος μάς θυμίζει όχι απλώς τον Τσίπρα του 2015, αλλά τον Τσίπρα πριν από 10 χρόνια, του 2012, τότε που είχαμε την άνω και την κάτω πλατεία και κάποιοι φώναζαν να πάνε να εισβά­λουν στη Βουλή με τα γνωστά χυδαία συν­θή­ματα».

Και πρό­σθεσε: «Ας του πει κάποιος ότι έχουμε κοι­νο­βου­λευ­τική δημο­κρα­τία και όχι «πεζο­δρο­μιακή» δημο­κρα­τία. Και ας ανα­λο­γι­στεί ότι είμαστε στην κυβέρ­νηση σήμερα επειδή μας ψήφισε το 40% του ελλη­νι­κού λαού. Και ας αντι­λη­φθεί, επι­τέ­λους, ότι απο­λαμ­βά­νουμε της εμπι­στο­σύ­νης της Βουλής, επειδή πριν από λίγες μέρες έκανε πρόταση δυσπι­στίας, «έφαγε τα μούτρα του» και 156 βου­λευ­τές της Νέας Δημο­κρα­τίας έδωσαν την εμπι­στο­σύνη τους σε αυτή την κυβέρ­νηση».

Ο πρω­θυ­πουρ­γός κάλεσε τον Αλ. Τσίπρα να «αφήσει, λοιπόν, στην άκρη αυτά τα ψευ­το­ε­πι­κο­νω­νιακά νταη­λί­κια και ας σοβα­ρευ­τεί επι­τέ­λους. Ας σοβα­ρευ­τεί και ας έρθει να μιλή­σουμε επί πραγ­μα­τι­κών επι­χει­ρη­μά­των».

Κάλεσε τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να συγκρί­νουν τις δια­δρο­μές τους και το έργο τους: «Να συγκρί­νουμε τις δια­δρο­μές μας, να μιλή­σουμε για το παρελ­θόν μας. Τέσσερα χρόνια ήταν πρω­θυ­πουρ­γός. Γιατί δεν θέλει να μας πει τι έκανε επι­τέ­λους για τη χώρα αυτά τα τέσσερα χρόνια; Εγώ δεν έχω καμία δυσκο­λία να κάνω το δικό μας απο­λο­γι­σμό, με τα πολλά καλά και τα όποια λάθη. Εγώ δεν κρύ­φτηκα ποτέ από εσάς. Και όποτε έγιναν λάθη, με ευθύ­τητα τα ανα­γνώ­ρισα. Μιας και είμαστε εδώ, σε έναν τόπο φυσικών κατα­στρο­φών, θέλω να θυμίσω ότι όταν είχαμε τις μεγάλες πυρ­κα­γιές, πρό­περσι το καλο­καίρι στην Εύβοια, πρώτος εγώ βγήκα και είπα ότι δεν τα κατα­φέ­ραμε και πρέπει να γίνουμε καλύ­τε­ροι» είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Ο Κυρ. Μητσο­τά­κης ανα­φέρ­θηκε συνο­πτικά στο κυβερ­νη­τικό έργο που επι­τε­λέ­στηκε από το 2019, έκανε ιδιαί­τερη μνεία στην κατά­σταση της οικο­νο­μίας, στην ενερ­γειακή κρίση, στην ενί­σχυση των Ενόπλων Δυνά­μεων, στις κρίσεις που αντι­με­τώ­πισε η κυβέρ­νηση από το 2020, καθώς και στην υλο­ποί­ηση των δεσμεύ­σεων που ανέλαβε στις εκλογές του 2019.

Ανα­λυ­τικά η ομιλία του πρω­θυ­πουρ­γού στο Μαρα­θώνα:

«Κύριε περι­φε­ρειάρχη, κύριε δήμαρχε, φίλες και φίλοι των κομ­μα­τι­κών μας οργα­νώ­σεων, φίλες και φίλοι, νεο­δη­μο­κρά­τισ­σες και νεο­δη­μο­κρά­τες, καλό μήνα, καλή χρονιά.

Ηθελα να βρεθώ σήμερα μαζί σας στον Μαρα­θώνα, διότι πριν από λίγο ήμουν μαζί με τον Πρόεδρο της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας, σε μια έντονη συγκι­νη­σιακά φορ­τι­σμένη στιγμή, σε έναν τόπο ο οποίος είναι ταυ­τι­σμέ­νος στη συλ­λο­γική μας συνεί­δηση με τη μεγα­λύ­τερη τρα­γω­δία, τη μεγα­λύ­τερη φυσική κατα­στροφή που έχει υποστεί ποτέ η πατρίδα μας.

Βρε­θή­καμε, λοιπόν, στο Μάτι, σε μια έκταση η οποία χρη­μα­το­δο­τεί­ται από την Κυπριακή Δημο­κρα­τία, όπου δημιουρ­γεί­ται ήδη το μεγα­λύ­τερο πάρκο στην ανα­το­λική Αττική. Εκατόν τριάντα στρέμ­ματα, ένας πανέ­μορ­φος χώρος, θα απο­δο­θεί πιστεύω σύντομα στους κατοί­κους, ένας χώρος ανα­ψυ­χής, ένας χώρος πολι­τι­σμού. Αλλά πρώτα και πάνω απ’ όλα ένας χώρος μνήμης, για να θυμό­μα­στε αυτά τα οποία έγιναν και να δώσουμε όλοι μαζί μια δέσμευση: Ποτέ ξανά. Ποτέ ξανά απρο­στά­τευτη ανθρώ­πινη ζωή από τέτοια κρατική αδια­φο­ρία και αδυ­να­μία.

Θέλησα, λοιπόν, να έρθω σήμερα να σάς σφίξω το χέρι, να μοι­ρα­στώ μαζί σας ορι­σμέ­νες σκέψεις εν όψει των πολι­τι­κών εξε­λί­ξεων, καθώς μπαί­νουμε πια για τα καλά στο 2023, πλη­σιά­ζουν οι εθνικές εκλογές και είμαι σίγου­ρος -αν κρίνω και από τη σημε­ρινή σας προ­σέ­λευση, πρωί Τετάρ­της, εδώ, στον Μαραθώνα- ότι η Νέα Δημο­κρα­τία και πάλι θα είναι αυτο­δύ­ναμη στην κυβέρ­νηση, για να εξα­σφα­λί­σει την αυτο­δύ­ναμη Ελλάδα.

Και το λέω αυτό διότι έχω εμπι­στο­σύνη στην κρίση των πολιτών. Πιστεύω ότι όταν θα βρεθούν αντι­μέ­τω­ποι με τη μεγα­λύ­τερη ευθύνη την οποία έχουν σε μια Δημο­κρα­τία, να επι­λέ­ξουν το ποιος θα τους κυβερ­νή­σει για την επόμενη τετρα­ε­τία, θα κρίνουν και θα αξιο­λο­γή­σουν δίκαια.

Βλέπω τελευ­ταία την αντι­πο­λί­τευση να χρη­σι­μο­ποιεί το σύνθημα «δικαιο­σύνη παντού». Εγώ θα πω το εξής: η δίκαιη απο­τί­μηση του κυβερ­νη­τι­κού μας έργου θα είναι αυτή που θα μας εξα­σφα­λί­σει την επόμενη τετρα­ε­τία.

Διότι, παρά τις μεγάλες δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­σαμε -και δεν ήταν λίγες οι μεγάλες κρίσεις που κλη­θή­καμε να διαχειριστούμε- είμαι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος διότι σε όλες τις κεντρι­κές μας προ­ε­κλο­γι­κές δεσμεύ­σεις ήμασταν συνε­πείς.

Σας είχα πει προ­ε­κλο­γικά και εδώ στην ανα­το­λική Αττική ότι θα μειώσω τους φόρους και μειώ­σαμε τους φόρους για όλους, πρω­τί­στως για τη μεσαία τάξη.

Σας είχα δεσμευ­τεί ότι θα δημιουρ­γή­σουμε περισ­σό­τε­ρες θέσεις εργα­σίας και η ανεργία έπεσε κατά 6 ποσο­στιαίες μονάδες, από το 17% στο 11%. Και εκτιμώ ότι σύντομα, αν συνε­χι­στεί αυτή η πορεία, θα είμαστε σε μονο­ψή­φιο αριθμό.

Σας είχα δεσμευ­τεί ότι θα ξανα­κά­νουμε τη χώρα αξιό­πι­στη και θα μπο­ρέ­σουμε να προ­σελ­κύ­σουμε πολλές ξένες επεν­δύ­σεις. Και σήμερα, όπου και αν βρί­σκο­μαι στο εξω­τε­ρικό, υπάρχει μεγάλο ενδια­φέ­ρον για μεγάλες επεν­δύ­σεις στην Ελλάδα.

Εφτασα σήμερα, στις 7 το πρωί, προ­σγειώ­θηκα από την Ιαπωνία, και επα­νε­πι­βε­βαί­ωσα και εκεί το μεγάλο ενδια­φέ­ρον το οποίο υπάρχει, την έκπληξη την οποία πολλές φορές αισθά­νο­νται δια­χει­ρι­στές κεφα­λαίου που μπορεί να μη γνω­ρί­ζουν πολλά για αυτά τα οποία συμ­βαί­νουν στη χώρα όταν τους μιλάμε για όσα έχουμε πετύχει.

Και πράγ­ματι, ήταν μια έκπληξη για πολλούς. Οχι για εμάς, γιατί είχαμε εμπι­στο­σύνη στις δυνα­τό­τη­τές μας και κυρίως στις δυνα­τό­τη­τες του ελλη­νι­κού λαού.

Είχα, επίσης, δεσμευ­τεί ότι πρώτα και πάνω από όλα θα ενι­σχύ­σουμε την αξιο­πι­στία, την αξιο­πρέ­πεια και την υπε­ρη­φά­νεια της χώρας. Και σήμερα η Ελλάδα είναι πιο ισχυρή. Είναι πιο αξιο­πρε­πής, είναι μια χώρα με περισ­σό­τερη αυτο­πε­ποί­θηση.

Στη­ρί­ξαμε και θα εξα­κο­λου­θούμε να στη­ρί­ζουμε τις Ενοπλες Δυνά­μεις μας. Και είμαστε -πιστεύω- όλες και όλοι συντε­τριμ­μέ­νοι από τον τραγικό χαμό δύο νέων χει­ρι­στών της Πολε­μι­κής Αερο­πο­ρίας, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους επι­τε­λώ­ντας την απο­στολή τους και θυμί­ζο­ντάς μας πόσο δύσκολη, πόσο απαι­τη­τική είναι η εκπαί­δευσή τους για να μπορούν ακριβώς να υπε­ρα­σπί­ζο­νται την εθνική κυριαρ­χία.

Σκύ­βουμε το κεφάλι με σεβασμό, τιμούμε τη μνήμη τους και δίνουμε την δέσμευσή μας ότι θα είμαστε πάντα κοντά, ψυχή τε και σώματι, στις Ενοπλες Δυνά­μεις μας, για τη σπου­δαία απο­στολή την οποία επι­τε­λούν.

Αυτά είναι λίγα μόνο ψήγματα από το σημα­ντικό κυβερ­νη­τικό έργο το οποίο επι­τε­λέ­σαμε αυτά τα 3,5 χρόνια. Ειδικά εδώ, εσείς, στην περιοχή της ανα­το­λι­κής Αττικής, ξέρετε πόσα σημα­ντικά έργα έχουν γίνει και με την αρωγή της Περι­φέ­ρειας και με τη στήριξη των δήμων.

Για πρώτη φορά οι δήμοι είχαν στη διάθεσή τους τόσα χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία και τόσα κεφά­λαια, τα οποία τα αξιο­ποιούν τελικά για καλό σκοπό, για να βελ­τιώ­σουν τη δική σας καθη­με­ρι­νό­τητα. Και είμαστε πολύ ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι συνο­λικά για το επίπεδο της συνερ­γα­σίας με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση.

Παρεμ­βά­σεις, λοιπόν, έγιναν σε πολλά επίπεδα, αλλά αυτό δεν σημαί­νει σε καμία περί­πτωση ότι δεν έχουμε δυσκο­λίες και δεν υπάρ­χουν προ­βλή­ματα.

Ξέρουμε πολύ καλά ότι βρε­θή­καμε αντι­μέ­τω­ποι με μια πρω­το­φανή εισα­γό­μενη ακρί­βεια, απο­τέ­λε­σμα της ρωσικής εισβο­λής στην Ουκρα­νία και της έκρηξης των τιμών του φυσικού αερίου.

Ομως και πάνω σε αυτό το πρό­βλημα σκύψαμε με απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα, στη­ρί­ξαμε την κοι­νω­νία, στη­ρί­ξαμε τα νοι­κο­κυ­ριά με τους λογα­ρια­σμούς του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος. Οταν μιλού­σαμε πριν από έναν χρόνο, το πρώτο θέμα το οποίο μου θίγατε, όταν μιλούσα με τους πολίτες, ήταν οι λογα­ρια­σμοί του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος.

Σήμερα ξέρετε ότι το ζήτημα αυτό ουσια­στικά έχει αντι­με­τω­πι­στεί με σημα­ντι­κές επι­δο­τή­σεις, αλλά και με παρεμ­βά­σεις σε ευρω­παϊκό επίπεδο, οι οποίες οδή­γη­σαν τελικά σε μια απο­κλι­μά­κωση των τιμών του φυσικού αερίου.

Εννιά μήνες αγω­νί­στηκα να πείσω την Ευρώπη ότι έπρεπε να βάλουμε πλαφόν στο φυσικό αέριο. Το κατα­φέ­ραμε τελικά και αφότου μπήκε το πλαφόν οι τιμές του φυσικού αερίου κατέρ­ρευ­σαν.

Αυτή είναι η εικόνα μιας Ελλάδος η οποία μετρά πια στην Ευρώπη, η οποία δεν είναι ουραγός, αλλά είναι πρω­τα­γω­νι­στής και συν­δια­μορ­φώ­νει τις ευρω­παϊ­κές εξε­λί­ξεις, αντί να είμαστε απλά παθη­τι­κοί απο­δέ­κτες ευρω­παϊ­κών πολι­τι­κών.

Αλλά και στα ζητή­ματα της ακρί­βειας, τα ζητή­ματα του σούπερ μάρκετ, που ξέρω ότι απα­σχο­λούν πολλούς και πολλές από εσάς γιατί υπάρχει ακόμα πρό­βλημα, έχουμε την απά­ντηση: Από τον επόμενο μήνα θα αρχίσει να εκτα­μιεύ­ε­ται μέσα από την πλατ­φόρμα το «Market Pass».

Τι κάναμε; Πήγαμε, προ­σέξτε, και φορο­λο­γή­σαμε έκτακτα τα δύο διυ­λι­στή­ρια και εξα­σφα­λί­σαμε 600 εκα­τομ­μύ­ρια περίπου -εκτιμούμε- και όλα αυτά τα χρήματα τα επι­στρέ­φουμε στην κοι­νω­νία μέσα από μία έκτακτη επι­δό­τηση που θα περιο­ρί­σει το εύρος των αυξή­σεων στο σούπερ μάρκετ.

Αυτό είναι πραγ­μα­τικά κοι­νω­νική προ­ο­δευ­τική πολι­τική στην πράξη. Στην πράξη, όχι στα λόγια.

Και βέβαια, απέ­να­ντι σε αυτήν την προ­σπά­θειά μας να είμαστε κοντά στα προ­βλή­ματα των πολιτών, να τους αφου­γκρα­ζό­μα­στε, να δου­λεύ­ουμε σκληρά, να λύνουμε ζητή­ματα, έχουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε, φίλες και φίλοι, μία πρω­το­φανή πολι­τική τοξι­κό­τητα από την αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση.

Δεν συνη­θίζω συχνά να ανα­φέ­ρο­μαι στον κ. Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ. Προ­σπαθώ πολύ περισ­σό­τερο να μιλώ γι’ αυτά τα οποία κάναμε και κυρίως γι’ αυτά τα οποία θα κάνουμε από εδώ και στο εξής.

Δεν μπορώ, όμως, να μη σχο­λιάσω τη θλιβερή και απα­ρά­δε­κτη εικόνα ενός αρχηγού του δεύ­τε­ρου μεγα­λύ­τε­ρου κόμ­μα­τος, ο οποίος με τις χθε­σι­νές του δηλώ­σεις περι­φρο­νεί ανοιχτά το Κοι­νο­βού­λιο και τη συνταγ­μα­τική τάξη.

Ο κ. Τσίπρας μη έχοντας να σας πει απο­λύ­τως τίποτα για τα προ­βλή­ματα τα οποία αντι­με­τω­πί­ζετε, μην έχοντας πει μία κου­βέ­ντα για το μέλλον της χώρας όπως το ορα­μα­τί­ζο­νται, μη μπο­ρώ­ντας να πει τίποτα για τα μεγάλα εθνικά ζητή­ματα τα οποία είναι ανοιχτά -διότι προ­φα­νώς έχει άλλη άποψη για τα εθνικά θέματα και δεν θέλω να πω τίποτα περισσότερο- κατα­φεύ­γει σε έναν αδια­νό­ητο ακτι­βι­σμό, ο οποίος μάς θυμίζει όχι απλά τον Τσίπρα του 2015, αλλά τον Τσίπρα πριν από 10 χρόνια, του 2012, τότε που είχαμε την άνω και την κάτω πλατεία και κάποιοι φωνά­ζανε να πάνε να εισβά­λουν στη Βουλή με τα γνωστά χυδαία συν­θή­ματα.

Ας του πει κάποιος ότι έχουμε κοι­νο­βου­λευ­τική δημο­κρα­τία και όχι «πεζο­δρο­μιακή» δημο­κρα­τία. Και ας ανα­λο­γι­στεί ότι είμαστε στην κυβέρ­νηση σήμερα επειδή μας ψήφισε το 40% του ελλη­νι­κού λαού.

Και ας αντι­λη­φθεί, επι­τέ­λους, ότι απο­λαμ­βά­νουμε της εμπι­στο­σύ­νης της Βουλής, επειδή πριν από λίγες μέρες έκανε πρόταση δυσπι­στίας, «έφαγε τα μούτρα του» και 156 βου­λευ­τές της Νέας Δημο­κρα­τίας έδωσαν την εμπι­στο­σύνη τους σε αυτή την κυβέρ­νηση.

Ας αφήσει, λοιπόν, στην άκρη αυτά τα ψευ­το­ε­πι­κο­νω­νιακά νταη­λί­κια και ας σοβα­ρευ­τεί επι­τέ­λους. Ας σοβα­ρευ­τεί και ας έρθει να μιλή­σουμε επί πραγ­μα­τι­κών επι­χει­ρη­μά­των.

Να συγκρί­νουμε τις δια­δρο­μές μας, να μιλή­σουμε για το παρελ­θόν μας. Τέσσερα χρόνια ήταν πρω­θυ­πουρ­γός. Γιατί δεν θέλει να μας πει τι έκανε επι­τέ­λους για τη χώρα αυτά τα τέσσερα χρόνια;

Εγώ δεν έχω καμία δυσκο­λία να κάνω τον δικό μας απο­λο­γι­σμό, με τα πολλά καλά και τα όποια λάθη. Εγώ δεν κρύ­φτηκα ποτέ από εσάς. Και όποτε έγιναν λάθη, με ευθύ­τητα τα ανα­γνώ­ρισα. Μιας και είμαστε εδώ σε έναν τόπο φυσικών κατα­στρο­φών, θέλω να θυμίσω ότι όταν είχαμε τις μεγάλες πυρ­κα­γιές πρό­περσι το καλο­καίρι στην Εύβοια, πρώτος εγώ βγήκα και είπα ότι δεν τα κατα­φέ­ραμε και πρέπει να γίνουμε καλύ­τε­ροι.

Και γίναμε καλύ­τε­ροι στο κομμάτι της Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας και το ξέρετε πολύ καλά πόσες ανθρώ­πι­νες ζωές έχουν σωθεί πια με το «112». Και είναι κατά­κτηση για την κοι­νω­νία, όχι για την κυβέρ­νηση, ότι έχουμε κουλ­τούρα, πια, εκκε­νώ­σεων.

Αυτό θα μείνει στη χώρα, δεν το πιστω­νό­μα­στε μόνο εμείς, είναι σημα­ντικό για τη χώρα -όταν μιλάμε με την Αυτο­διοί­κηση και τους Δήμους, όταν για πρώτη φορά έγινε τόσο καλός συντονισμός- το ξέρετε καλά. Και μπο­ρούμε να γίνουμε ακόμα καλύ­τε­ροι.

Να έρθει λοιπόν να συγκρι­θούμε, να μιλή­σουμε γι’ αυτά. Αλλά να μιλή­σουμε κυρίως για την Ελλάδα της επό­με­νης μέρας: πώς την ορα­μα­τι­ζό­μα­στε, πώς θα συνε­χί­σουμε αυτή την πορεία ανά­πτυ­ξης. Πώς θα φέρουμε περισ­σό­τε­ρες επεν­δύ­σεις. Πώς θα αυξη­θούν οι μισθοί.

Διότι δεν θα κου­ρα­στώ να το λέω, εάν η πρό­κληση για εμάς της πρώτης τετρα­ε­τίας ήταν να μειώ­σουμε τους φόρους, η μεγάλη πρό­κληση και το στοί­χημα της δεύ­τε­ρης τετρα­ε­τίας, που θα το κερ­δί­σουμε, θα είναι καλύ­τε­ροι μισθοί για όλους.

Να έρθει να αντι­πα­ρα­τε­θούμε για τα πεδία πολι­τι­κής, για τη στέγη που είναι τόσο μεγάλο πρό­βλημα. Εδώ στον Δήμο σας, τα πολλά χρήματα της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας θα κατευ­θυν­θούν σε κοι­νω­νι­κές κατοι­κίες. Θα έχουμε υπερ­σύγ­χρονα δια­με­ρί­σματα για τους πυρό­πλη­κτους οι οποίοι έχασαν τα σπίτια τους.

Αλλά το πρό­βλημα της στέγης είναι ευρύ­τερο. Βλέπω συχνά νέα παιδιά τα οποία μου λένε: «Δεν θα απο­κτή­σουμε ποτέ εμείς, δεν μπο­ρούμε να απο­κτή­σουμε ένα δια­μέ­ρι­σμα».

Κι ερχό­μα­στε και παρεμ­βαί­νουμε και λέμε: θα κάνουμε ένα μεγάλο πρό­γραμμα, που θα μπο­ρούμε να πούμε σε ένα νέο ζευγάρι, «θα σου επι­δο­τήσω τη δόση του στε­γα­στι­κού δανείου και αντί να πλη­ρώ­νεις ενοίκιο θα πλη­ρώ­νεις την ίδια δόση στε­γα­στι­κού δανείου και κάποια στιγμή θα σου μείνει και το σπίτι». Αυτές είναι εφαρ­μο­σμέ­νες πολι­τι­κές για πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα.

Να συζη­τή­σουμε για το μέλλον της Υγείας, η οποία τόσο ξέρω ότι μάς απα­σχο­λεί και περά­σαμε δύσκολα στη διάρ­κεια του κορω­νοϊού και το Εθνικό Σύστημα Υγείας έδειξε τις δυνα­τό­τη­τές του, ανέ­δειξε όμως και τις αδυ­να­μίες του.

Τι θα κάνουμε την επόμενη μέρα; Πώς αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε την πρόληψη στην υγεία; Τον Α’ βαθμό υγείας; Πώς θα ξανα­σχε­διά­σουμε τα Επεί­γο­ντα στα νοσο­κο­μεία μας. Όλα αυτά είναι πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα τα οποία πρέπει να αντι­με­τω­πί­σουμε.

Αλλά πολύ φοβάμαι, φίλες και φίλοι, ότι τίποτα για όλα αυτά δεν θα σχο­λια­στεί και δε θα ακού­σετε τίποτα για όλα αυτά, από την αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση. Η επιλογή τους είναι δεδο­μένη και δρο­μο­λο­γη­μένη. Θα φτά­σουμε στις εκλογές μέσα σε ένα κλίμα μεγάλης τοξι­κό­τη­τας.

Η στρα­τη­γική μας όμως -κι αυτό θέλω να το μετα­φέρω σε όλα μας τα στελέχη- πρέπει να είναι πολύ συγκε­κρι­μένη. Προ­φα­νώς και όταν προ­κα­λού­μα­στε θα απα­ντάμε, όμως δεν πρό­κει­ται να υπο­στεί­λουμε τη σημαία της σοβα­ρό­τη­τας, της υπευ­θυ­νό­τη­τας την οποία έχουμε κρα­τή­σει ψηλά όλα αυτά τα χρόνια. Δεν θα βου­λιά­ξουμε στη λάσπη μαζί τους.

Θα αντι­πα­ρα­τε­θούμε με επι­χει­ρή­ματα. Και τελικά θα έχουμε εμπι­στο­σύνη στην ίδια την κρίση του ελλη­νι­κού λαού.

Εχουμε μπροστά μας να απε­νερ­γο­ποι­ή­σουμε μια «βόμβα». Η «βόμβα» αυτή είναι η «βόμβα» της απλής ανα­λο­γι­κής. Οι δήμοι, οι οποίοι ήταν τα πρώτα θύματα, γνω­ρί­ζουν πολύ καλά τι σημαί­νει να κυβερ­νάς χωρίς να έχεις πλειο­ψη­φία στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο. Δεν θέλουμε να περά­σουμε την ίδια δια­δι­κα­σία και ως χώρα.

Για εμάς, λοιπόν, δεν υπάρ­χουν δύο κάλπες. Υπάρχει μία κάλπη, η εθνική κάλπη, που θα στείλει το μήνυμα του ποιον θα θέλει ο ελλη­νι­κός λαός να έχει ως κυβέρ­νηση την επόμενη μέρα.

Γι’ αυτό και ζητώ από εσάς, από τα κομ­μα­τικά μας στελέχη, μέγιστη κινη­το­ποί­ηση. Δεν έχει μείνει πια πολύς καιρός. Ξέρουμε ότι πλη­σιά­ζουμε στο τέλος. Θα δώσουμε αυτόν τον αγώνα όλες και όλοι μαζί, θα τον δώσουμε με αισιο­δο­ξία, θα τον δώσουμε με χαμό­γελο, θα τον δώσουμε με αυτο­πε­ποί­θηση. Θα τον δώσουμε με την ικα­νο­ποί­ηση που μας δίνει το σημα­ντικό δημο­σκο­πικό μας προ­βά­δι­σμα, αλλά και με τη μετριο­φρο­σύνη ενός κόμ­μα­τος που δεν θεωρεί τίποτα δεδο­μένο.

Ενα πράγμα δεν μπο­ρούμε να δεχθούμε, και αυτό είναι αλα­ζο­νεία και υπε­ρο­ψία. Κάθε δημο­κρα­τική δια­δι­κα­σία επι­βά­λει σκληρή δουλειά και ταπει­νό­τητα. Και προ­σέγ­γιση του κάθε πολίτη με τον απα­ραί­τητο σεβασμό που του αξίζει.

Αυτό θέλω να σας ζητήσω. Είμαι σίγου­ρος ότι θα τα κατα­φέ­ρουμε και είμαι σίγου­ρος ότι με τη δική σας στήριξη, με τον δικό σας αγώνα, θα μπορέσω να έχω τη δυνα­τό­τητα και μετά το πέρας των εκλογών, των διπλών εκλογών, καθώς φαί­νε­ται, γιατί θα χρεια­στούμε δύο εκλογές, να έχω τη δυνα­τό­τητα να τηρήσω την υπό­σχεσή μου και να υπο­δε­χθώ τον μικρό Μάξιμο στο Μαξίμου.

Σας ευχα­ρι­στώ πάρα πολύ, να είστε καλά. Καλή δύναμη, καλό αγώνα».

Με πλη­ρο­φο­ρίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ