Ο Δήμος Ρόδου ζητεί την ανακοπή της διαταγής πληρωμής που έχει εκδοθεί

Ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σέ­φυ­γε χθες ο Δήμος Ρόδου, για να αι­τη­θεί, όπως ήταν ανα­με­νό­με­νο, την ανα­κο­πή της δια­τα­γής πλη­ρω­μής που εξέ­δω­σε σε βάρος του μια 78χρονη ζω­γρά­φος, για την απο­πλη­ρω­μή αμε­τά­κλη­της από­φα­σης του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, με την οποία ανα­γνω­ρί­στη­κε ότι πρέ­πει να της κα­τα­βλη­θεί το ποσό του 1,8 εκατ. ευρώ για την απαλ­λο­τρί­ω­ση ακι­νή­του της στο Ρο­δί­νι από το έτος 1973.

Η δη­μο­τι­κή αρχή επι­διώ­κει, μετά τη λήψη σχε­τι­κής από­φα­σης του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου, την άρση της συ­γκε­κρι­μέ­νης απαλ­λο­τρί­ω­σης, ενώ ταυ­τό­χρο­να, μετά και την υπο­βο­λή της ανα­κο­πής, ανα­μέ­νε­ται να υπο­βά­λει και νέα αί­τη­ση ανα­στο­λής της συ­ντη­ρη­τι­κής κα­τά­σχε­σης των λο­γα­ρια­σμών του Δήμου στο σύ­νο­λο των τρα­πε­ζών, μέχρι του ποσού του 1,8 εκατ. ευρώ.

Το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο κα­τό­πιν ει­ση­γή­σε­ως της Διεύ­θυν­σης Πο­λε­ο­δο­μι­κού Σχε­δια­σμού έχει απο­φα­σί­σει συ­γκε­κρι­μέ­να την έκ­δο­ση βε­βαιω­τι­κής πρά­ξης ότι η ρυ­μο­το­μι­κή απαλ­λο­τρί­ω­ση της κτη­μα­το­με­ρί­δας Κ.Μ. 219 γαιών Ρόδου που επι­βλή­θη­κε με το (ρυ­μο­το­μι­κό) σχέ­διο πό­λε­ως Ρόδου του 1973 και που δια­τη­ρή­θη­κε με την ανα­θε­ώ­ρη­σή του, το έτος 1994, έχει αρθεί αυ­το­δι­καί­ως. Εκρι­νε επι­πλέ­ον ότι η συ­νέ­πεια της άρσης της απαλ­λο­τρί­ω­σης αυτής έχει ήδη επέλ­θει εκ του νόμου (λόγω εκ­πνο­ής της προ­θε­σμί­ας των 18 μηνών από την 11-01-2012 δηλ. της ημέ­ρας δη­μο­σί­ευ­σης της υπ’ αριθ. 9/2012 από­φα­σης του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου).

Το θέμα της άρσης της απαλ­λο­τρί­ω­σης δεν έχει ωστό­σο κρι­θεί καθώς η ιδιο­κτή­τρια έχει ήδη ασκή­σει τα νό­μι­μα δι­καιώ­μα­τά της για την ακύ­ρω­ση της συ­γκε­κρι­μέ­νης από­φα­σης ως πα­ρά­νο­μης, κα­τα­χρη­στι­κής και αντι­συ­νταγ­μα­τι­κής.

Η δη­μο­τι­κή αρχή φέ­ρε­ται πά­ντως να επι­διώ­κει την έκ­δο­ση νέας από­φα­σης ανα­στο­λής της συ­ντη­ρη­τι­κής κα­τά­σχε­σης των λο­γα­ρια­σμών του Δήμου αλλά και την ανα­κο­πή της δια­τα­γής πλη­ρω­μής, με το αι­τιο­λο­γι­κό ότι δεν υφί­στα­ται πλέον απαί­τη­ση.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ο Πρό­ε­δρος Πρω­το­δι­κών Ρόδου απέρ­ρι­ψε την προη­γού­με­νη αί­τη­ση για την έκ­δο­ση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής για την ανα­στο­λή της συ­ντη­ρη­τι­κής κα­τά­σχε­σης διότι δεν συ­νέ­τρε­χαν οι δύο λόγοι που προ­βλέ­πει προς τούτο ο νόμος. Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ου­δό­λως πι­θα­νο­λο­γή­θη­κε ή εκτέ­θη­κε έως σή­με­ρα από τη δη­μο­τι­κή αρχή η συν­δρο­μή των νο­μί­μων προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων για την ανα­στο­λή του ασφα­λι­στι­κού μέ­τρου. Ει­δι­κό­τε­ρα, δεν είχε προ­βλη­θεί ισχυ­ρι­σμός περί εξό­φλη­σης της απαί­τη­σης του Δήμου Ρόδου, αλλά ούτε και περί ανυ­παρ­ξί­ας αυτής, εν όλω ή εν μέρει, ώστε να δι­καιο­λο­γεί­ται η αι­τού­με­νη ανα­στο­λή.

Θα επι­διω­χθεί έτσι να πει­στεί το δι­κα­στή­ριο ότι δεν υφί­στα­ται η οφει­λή.

Στην ανα­κο­πή, που άσκη­σε προ­χθές ο Δήμος Ρόδου, η οποία και προσ­διο­ρί­στη­κε για να εξε­τα­στεί τον Οκτώ­βριο του 2016, υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι η ιδιο­κτή­τρια έχει ασκή­σει στο Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου την από 30 Ια­νουα­ρί­ου 2012 κα­τα­ψη­φι­στι­κή αγωγή της με την οποία εζή­τη­σε να υπο­χρε­ω­θεί ο Δήμος να της κα­τα­βά­λει το ποσό των 1.736.580 ευρώ για την ίδια αιτία για την οποία ζη­τή­θη­κε και εκ­δό­θη­κε η δια­τα­γή πλη­ρω­μής.

Ο Δήμος ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η άσκη­ση και επί­δο­ση της αγω­γής έχουν δη­μιουρ­γή­σει εκ­κρε­μο­δι­κία.

Ισχυ­ρί­ζε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι σύμ­φω­να με τα άρθρα 11 παρ. 3 και 4 ν. 2882/2001 όπως ισχύ­ουν σή­με­ρα, η πά­ρο­δος χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος δε­κα­ο­κτώ μηνών από τον προ­σω­ρι­νό δι­κα­στι­κό κα­θο­ρι­σμό της απο­ζη­μιώ­σε­ως για ανα­γκα­στι­κή απαλ­λο­τρί­ω­ση ή από τον ορι­στι­κό δι­κα­στι­κό κα­θο­ρι­σμό σε πε­ρί­πτω­ση απευ­θεί­ας ορι­στι­κού κα­θο­ρι­σμού συ­νε­πά­γε­ται την αυ­το­δί­καιη άρση της ανα­γκα­στι­κής απαλ­λο­τρί­ω­σης.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ακόμη ότι εφ’όσον η ανα­γκα­στι­κή απαλ­λο­τρί­ω­ση έχει αρθεί αυ­το­δι­καί­ως δεν υφι­στά­ται δι­καί­ω­μα του ιδιο­κτή­τη για την έγερ­ση κα­τα­ψη­φι­στι­κής αγω­γής με αντι­κεί­με­νο την κα­τα­βο­λή της ορι­στι­κής απο­ζη­μί­ω­σης.

Η δη­μο­τι­κή αρχή πιο πέρα δια­τεί­νε­ται ότι πέ­ρα­σε χρο­νι­κό διά­στη­μα 18 μηνών τόσο από την δη­μο­σί­ευ­ση της από­φα­σης προ­σω­ρι­νού κα­θο­ρι­σμού τιμής μο­νά­δος αυτής της ανα­γκα­στι­κής απαλ­λο­τριώ­σε­ως (που έγινε με την από­φα­ση 82/2009 του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου η οποία δη­μο­σιεύ­θη­κε στις 13-7-2009) όσο και από την δη­μο­σί­ευ­ση της απο­φά­σε­ως ορι­στι­κού κα­θο­ρι­σμού τιμής μο­νά­δος της ίδιας ανα­γκα­στι­κής απαλ­λο­τριώ­σε­ως (που έγινε με την από­φα­ση 9/2012 του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου η οποία δη­μο­σιεύ­θη­κε στις 11-1-2012), χωρίς να έχει κα­τα­βλη­θεί στην δι­καιού­χο και χωρίς να έχει κα­τα­τε­θεί η απο­ζη­μί­ω­ση. Η δη­μο­τι­κή αρχή που δεν ανα­φέ­ρε­ται στο γε­γο­νός ότι είχε ασκή­σει και αί­τη­ση αναί­ρε­σης της από­φα­σης του Εφε­τεί­ου, δια­τεί­νε­ται ότι η ανα­γκα­στι­κή απαλ­λο­τρί­ω­ση του ακι­νή­του έχει αρθεί αυ­το­δι­καί­ως.

Ανα­φέ­ρε­ται εξάλ­λου και στην 56/2014 από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου με την οποία δια­πι­στώ­θη­κε η αυ­το­δί­καιη άρση αυτής της ανα­γκα­στι­κής απαλ­λο­τρί­ω­σης.

Κα­τα­λή­γει στην ανα­κο­πή του ο Δήμος Ρόδου ότι… “η καθ’ ής η ανα­κο­πή πα­ρα­μέ­νει κυρία του ακι­νή­του για την απο­ζη­μί­ω­ση του οποί­ου εκ­δό­θη­κε η ανα­κο­πτό­με­νη δια­τα­γή πλη­ρω­μής (κτη­μα­το­λο­γι­κής με­ρί­δας 219 Γαιών Ρόδου) και δεν έχει αξί­ω­ση κα­τα­βο­λής απο­ζη­μιώ­σης για την αξία του. Συ­νε­πώς η δια­τα­γή πλη­ρω­μής με την οποία επι­βλή­θη­κε η πλη­ρω­μή της απο­ζη­μιώ­σε­ως αυτής πρέ­πει να ακυ­ρω­θεί”.