Στο αρχείο η μήνυση για τις καταγγελίες στο Μουσικό Σχολείο

Την αρχειοθέτηση της από 1 Δεκεμβρίου 2009 έγκλησης του κ Εμμανουήλ Διακομανώλη κατά των κκ Νικολάου Μηνά, Μιχαήλ Καλαετζή, Γεώργιου Κατσουράκη, Θεοδώρας Τσιμπούρη, Εμμανουήλ Τσακογιάννη, Χαράς Κοσεγιάν, Ηλία Αναστασιάδη, Παντελεήμονα Αναστασόπουλου, Ελένης Κακογιάννη, Βασιλικής Βαλιμίτη – Χατζηφούντα, Κλεονίκης Μουδιάκη – Ζουρούδη, Ιωάννη Διακοδημητρίου, Κάτιας Παρασκευά – Αϊβαλή, Ιωάννη Διακονικόλα, και Πέτρου, Τσιμπερόπουλου, με την οποία καταγγέλονταν οι πράξεις της παράβασης καθήκοντος, της ψευδορκίας μάρτυρα, της συκοφαντικής δυσφήμησης, της εξύβρισης και της απειλής απεφάσισε με διάταξη που εξέδωσε η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Ρόδου.
Σύμφωνα με τη διάταξη, στην ανωτέρω έγκληση ο μηνυτής αναφέρει ότι οι πέντε πρώτοι εκ των εγκαλουμένων από κοινού παρέβησαν τα καθήκοντα τους ως καθηγητές και μέλη της Δ/νσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης διότι αφενός μεν το έτος 2005 απέστειλαν ως μέλη της μαθητικής χορωδίας του Μουσικού Σχολείου Ρόδου μαθήτριες οι οποίες είχαν ήδη απολυθεί από το σχολείο και δεν δικαιούνταν να λάβουν μέρος σε μαθητικό διαγωνισμό, ότι καίτοι καταγγέλθηκε από τον εγκαλούντα δεν διενεργήθηκε ΕΔΕ, αλλά αντιθέτως το 2009 διενεργήθηκε εις βάρος του ΕΔΕ και ότι οι λοιποί εγκαλούμενοι παρείχαν ψευδή μαρτυρία είτε στην εις βάρος του εγκαλούντος ΕΔΕ είτε στην αγωγή συκοφαντικής δυσφήμησης που έχει καταθέσει εναντίον του η τέταρτη εγκαλούμενη.
Από το περιεχόμενο της δικογραφίας και ειδικότερα από τις καταθέσεις του εγκαλούντος, καθώς και των εγκαλούμενων αλλά και τα λοιπά έγγραφα προκύπτουν όπως έκρινε η Εισαγγελία τα εξής:
Ο εγκαλών κατ’ αρχάς αναφέρει ότι συντελέσθηκε παράβαση καθήκοντος από τους εγκαλούμενους ως προς το ό,τι σε μουσικό διαγωνισμό σχολείων κατά το έτος 2005 χρησιμοποιήθηκαν στη χορωδία του μουσικού σχολείου Ρόδου μαθήτριες οι οποίες είχαν απολυθεί την προηγούμενη χρονιά από το σχολείο και δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής.
Διαπιστώνεται αφενός ότι θα μπορούσε να πρόκειται για πειθαρχικό παράπτωμα και όχι για αξιόποινη πράξη, αφετέρου δε προέκυψε ότι ναι μεν οι μαθήτριες είχαν απολυθεί από το σχολείο την προηγούμενη χρονιά, όμως επαναλάμβαναν την τελευταία τάξη ως ακροάτριες λόγω μη επιτυχίας τους στις πανελλαδικές εξετάσεις και συνεπώς ανήκαν στο δυναμικό του σχολείου.
Μάλιστα το σχολείο πριν τη συμμετοχή τους είχε απευθύνει σχετικό ερώτημα προς τον τότε προϊστάμενο της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και είχε λάβει απάντηση περί μη κωλύματος συμμετοχής των μαθητριών, τις οποίες δήλωσε στην αρμόδια υπηρεσία της Περιφέρειας προς μετακίνηση.
Από κανένα δε στοιχείο δεν επιβεβαιώνονται οι ισχυρισμοί του εγκαλούντος για εξώθηση των μαθητριών πράγμα που ενέχει δόλο παράνομης συμμετοχής, αλλά ούτε και σχετική γνώση των συνοδών της εκδρομής καθηγητών.
Περαιτέρω ο εγκαλών ισχυρίζεται ότι ο εκ των εγκαλουμένων κ Νικολάου Μηνάς επεδίωξε την εξόντωση του διενεργώντας ΕΔΕ εις βάρος του στην οποία ψευδόρκησε. Ούτε τα ανωτέρω στοιχειοθετούνται διότι πέραν των αναφερομένων εκ μέρους του εγκαλούντος, από κανένα άλλο στοιχείο δεν προκύπτουν ενδείξεις τέλεσης αξιόποινης πράξης.
Πλέον συγκεκριμένα προκύπτει ότι ο εγκαλών εργαζόταν στο μουσικό σχολείο Ρόδου. Είναι δε υπεύθυνος του παραδοσιακού φωνητικού συνόλου. Είναι προφανές ότι οι σχέσεις του εγκαλούντος με την εγκαλούμενη κ Τσιμπούρη, η οποία ήταν διευθύντρια του σχολείου, ήταν από κακές έως κάκιστες.
Ο εγκαλών διαμαρτύρονταν για την μη υποστήριξη του φωνητικού συνόλου που διηύθυνε και την μη χορήγηση των μέσων για τούτο. Στο σχολείο δε οι καθηγητές είχαν φατριαστεί με την διευθύντρια και την πλειονότητα των καθηγητών στη μία πλευρά και τον εγκαλούντα με τον κληθέντα ως μάρτυρα κ Διαμαντόπουλο στην άλλη.
Οι δύο δε τελευταίοι διατείνονται ότι η διεύθυνση και η λειτουργία του σχολείου είναι απαράδεκτη με κύρια ευθύνη της διευθύντριας η οποία συνεπικουρείται από τους λοιπούς καθηγητές και καλύπτεται από τη Δ.Ε.Ε.
Τα αναφερόμενα από αυτούς όμως, όπως έκρινε η Εισαγγελία, δεν συνιστούν αξιόποινες πράξεις αλλά ενδέχεται να αποτελούν πειθαρχικά παραπτώματα. Έπειτα προέκυψε ότι ο εγκαλών σε μία κορύφωση της κόντρας με την τέταρτη εγκαλούμενη αποφάσισε να συμπληρώσει κατά την κρίση του τα πρακτικά συνέλευσης της 5.12.2008 τα οποία η διευθύντρια δήθεν ήθελε να αποκρύψει. Για τούτο και επειδή δεν ακολουθούσε την δημοσιοϋπαλληλική ιεραρχία στις καταγγελίες του κινήθηκε εις βάρος του ΕΔΕ. Ο εγκαλών καταφέρεται κατά όποιου κατέθεσε εις βάρος του στην διενεργηθείσα ΕΔΕ και τον κατηγορεί για ψευδορκία δίχως, παρά τη διενεργηθείσα προκαταρκτική εξέταση να προσδιορίζει, τι το ψευδές κατέθεσε ο καθείς των εγκαλουμένων. Ο εγκαλών επίσης καταγγέλλει όλους όσους κατέθεσαν ως μάρτυρες αορίστως ότι ψευδόρκησαν.
Τονίζεται επίσης ότι τυγχάνει αξιοσημείωτο ότι καταμηνύει γονείς μαθητών που διαμαρτυρήθηκαν εις βάρος του και κατέθεσαν ως μάρτυρες σχετικά με τη συμπεριφορά του.
Ο μάρτυρας δε κ Διαμαντόπουλος δεν επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του εγκαλούντος παρά μόνο κατά το σκέλος που θεωρεί και αυτός ότι υπήρξε κακή διοίκηση του σχολείου από την τετάρτη εγκαλούμενη. Κατά τα λοιπά θεωρεί ότι πρωτίστως υπήρξε παρεξήγηση μεταξύ του εγκαλούντος και της διεύθυνσης του σχολείου, με υπαιτιότητα της τελευταίας.
Στη διάταξη τονίζεται όμως ότι το διευθυντικό δικαίωμα, ήτοι η ευχέρεια της αποφάσεως, ανήκει στο Διευθυντή οποιασδήποτε εργασίας και τυχόν έλεγχος για εσφαλμένες ή προς την λάθος κατεύθυνση αποφάσεις είναι καταρχήν πειθαρχικός. Η δε καταγγελία δέον να γίνεται στην προϊστάμενη αρχή με κοινοποίηση σε ανώτερες βαθμίδες. Κανένα δε από τα καταγγελόμενα δεν δύναται να στοιχειοθετηθεί, ενώ οι εξηγήσεις των εγκαλουμένων παραθέτουν πλήρεις απαντήσεις.