«Ο Καλλικράτης μου θυμίζει το συμβολικό ποίημα του νεκρού αδελφού που διδαχθήκαμε κατά τα μαθητικά μας χρόνια. Είναι κοντολογίς ο επισκέπτης που έφτασε απρόσμενος, άτακτος, καθυστερημένος, απροετοίμαστος, πρόχειρος και ξυπόλητος», δηλώνει σε συνέντευξή του στη “δ”, ο δημοτικός σύμβουλος της μείζονος μειοψηφίας στο δημοτικό συμβούλιο Ρόδου κ. Γιάννης Φλεβάρης.
Ο κ. Φλεβάρης ασκεί δριμεία κριτική στη δημοτική αρχή και κάνει λόγο για αδυναμία αντιμετώπισης θεμάτων της καθημερινότητας και κυρίως της καθαριότητας, για τις ενέργειες που γίνονται για την αναμόρφωση του ΔΗΦΟΔΩ ενώ αναφέρεται στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, στην απώλεια του 75% από την αξιοποίηση ακινήτων του δημοσίου αλλά και για τους χειρισμούς στο θέμα της ΕΤΑΙ ΠΡΟΦΥΚΑ.
Στην ίδια συνέντευξη ο κ. Φλεβάρης μιλά για την αυτοδιοίκηση στην εποχή του μεσοπρόθεσμου και την επιλεκτικής χρεοκοπίας και για τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στη λειτουργία του δήμου.
Αναλυτικά η συνέντευξη του κ. Γ. Φλεβάρη
• Πόσο εύκολο είναι να βρίσκεται στην αυτοδιοίκηση κάποιος την εποχή του μεσοπρόθεσμου και της επιλεκτικής χρεοκοπίας;
Στις βασικές δράσεις μιας κοινωνίας πολιτών συγκαταλέγεται η συμμετοχή και η αυτοοργάνωση. Το αγαθό της πόλεως γίνεται υπέρτερο από το ατομικό συμφέρον αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία πως όταν η πολιτική αποσυνδεθεί από την ηθική, οδηγεί την πόλη στην κατάρρευση και την χρεοκοπία. Στο παρακμιακό κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό γίγνεσθαι που έχει σήμερα διαμορφωθεί στην Ελλάδα, δεν είναι εύκολο για κανέναν να βρίσκεται στην θέση που ετάχθη όποια κι αν είναι αυτή. Ο κάθε πολίτης, είτε είναι εργαζόμενος, αυτοαπασχολούμενος, δημόσιος ή ιδιωτικός υπάλληλος, επιχειρηματίας, φοιτητής, συνταξιούχος, ή άνεργος, είτε έχει την ιδιότητα του μετέχοντος στην αυτοδιοίκηση, είτε όχι, αντιμετωπίζει αυξημένες δυσκολίες σε περιβάλλον οριοθετημένο από σκληρούς όρους διαβίωσης, δημιουργίας και εργασίας, επιβεβλημένους έξωθεν, που είναι δυσμενές και σκοτεινό. Όλοι αναζητούν το ελπιδοφόρο φως και κάθε φωτεινό σημείο μπορεί να αποτελέσει Φάρο αισιοδοξίας. Η σημερινή αφύπνιση των πολιτών και η απαίτησή τους για έλεγχο των πεπραγμένων και λογοδοσία των διοικούντων προς τους διοικουμένους, αποτυπώνει την μεταβολή των ποιοτικών κριτηρίων επιλογής που έχουν τεθεί από τον λαό για την ανάδειξη των προσώπων που θα μετέχουν στον δημόσιο βίο και αυτό είναι θετικό. Όλα φαίνεται να δείχνουν να οδηγούν στην αρχαία οδό μιας αμεσότερης Δημοκρατίας, προσαρμοσμένης κατά το δυνατόν στα σημερινά δρώμενα που μπορεί να οδηγήσει στην εντελέχεια δηλαδή αφενός μεν τη γνώση και αφετέρου την άσκηση της γνώσης. Μια σύνοψη των παραπάνω σκέψεων μπορεί να αποτελέσει η διαχρονική και εμβληματική φωνή του Θουκυδίδη από τον Επιτάφιο του Περικλέους: «τόν τε μηδέν τῶνδε μετέχοντα οὐκ ἀπράγμονα, ἀλλ’ ἀχρεῖον νομίζομεν…”
• Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις από την εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου στην περιοχή μας;
Ο δυναμισμός της περιοχής μας αντιδιαστέλλεται με την γενική καχεξία της ελληνικής αστικής τάξεως, την αδράνεια της διανόησης και την συντηρητική οικονομική ανάπτυξη. Επιβάλλεται, επιτέλους, η διοργάνωση του Ροδιακού Συμποσίου, δηλαδή η δημιουργία και σφυρηλάτηση τοπικού μοντέλου ανάπτυξης μέσα από διάλογο όλων των εμπλεκομένων. Η κατάργηση της εθνικής ασυνεννοησίας σε τοπικό επίπεδο μπορεί και πρέπει να δώσει προοπτική στην ιδιαίτερη πατρίδα μας τη Ρόδο με σύνθεση των δυνάμεων Δήμου, Πολιτείας και ιδιωτών. Οι αρνητικές επιπτώσεις από την εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου στην Ρόδο δεν θα είναι της ίδιας έντασης με αυτές στην υπόλοιπη χώρα αλλά αισθητά μικρότερες αν βρούμε τον βηματισμό εκείνο που θα οδηγήσει σε μικροκλίμα τοπικής ανάπτυξης με βάση τον τουρισμό, τον πρωτογενή τομέα, την προώθηση των τοπικών προϊόντων και γενικά της τοπικής παραγωγής κάθε επιπέδου στον ευνοημένο από πλευράς φυσικού κάλλους, πολιτισμού, μεγέθους, προοπτικών ανάπτυξης. Αν δεν βρούμε αυτόν τον απαιτούμενο και διακριτό τρόπο χάραξης τοπικής στρατηγικής αναπόφευκτα θα ακολουθήσουμε την συνολική οπισθοδρομική πορεία του Ελληνικού Κράτους στην τροχοπέδη της κρίσης χρέους αναζητώντας και μείς μαζί με τους υπόλοιπους φως στο τούνελ της εξόδου με τις παρεμβάσεις του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος για το 2011 και όλα τα χρόνια έως το 2015 να προβλέπουν μείωση δημοσίων υπαλλήλων, γενική μείωση δαπανών, αναστολή έργων υποδομών και επενδύσεων και εφαρμοστικό νόμο για να εισαχθεί έκτακτη εισφορά.
• Τελικά ο Καλλικράτης έλυσε προβλήματα ή δημιούργησε μεγαλύτερα από αυτά που υπήρχαν;
Ο Καλλικράτης μου θυμίζει το συμβολικό ποίημα του νεκρού αδελφού που διδαχθήκαμε κατά τα μαθητικά μας χρόνια. Είναι κοντολογίς ο επισκέπτης που έφτασε απρόσμενος, άτακτος, καθυστερημένος, απροετοίμαστος, πρόχειρος και ξυπόλητος. Η αποκωδικοποίηση των παραπάνω απαντά στο ερώτημά σας, χωρίς να απαιτείται καμιά περαιτέρω διευκρίνιση. Ως εκ του περισσού πρέπει να καταδειχθεί ότι ο Ν.3852/2010 ήρθε να λύσει κυρίως δημοσιονομικά και όχι αυτοδιοικητικά προβλήματα. Έπρεπε να αποτελέσει την αναγκαία μετεξέλιξη και βελτίωση του Καποδίστρια και όχι την κατάργησή του. Έπρεπε να ενισχύσει τον θεσμό των Κοινοτήτων, δίνοντας αρμοδιότητες και προβλέποντας πόρους με δικαίωμα αυτοδιάθεσης και αυτοδιαχείρισης εντός προκαθορισμένου πλαισίου νομιμότητος και όχι να τον αποδυναμώσει προσδίδοντας στα συμβούλια των Κοινοτήτων και στους Προέδρους ρόλο όχι ουσιαστικό αλλά εισηγητικό δηλαδή συμβολικό και διακοσμητικό. Είναι αυτό που στην διεθνή ορολογία ονομάζουμε “persona figure”. Διερωτάται κανείς πώς μπορούν να βελτιωθούν τα πράγματα. Βέβαιον είναι ότι απαιτείται γενικευμένη τροποποίηση του νόμου. Η μελέτη του θέματος είναι μονάχα η αφορμή μιας γενικότερης εμπλοκής. Σήμερα δεν μπορούμε να αποδώσουμε τις τόσες αντιγραφές παρά μόνον σ΄ αυτήν την απλή και επίκτητη ικανότητα του παρατηρείν. Ό,τι δεν μπορεί να αποδίδει λειτουργικά ακινητοποιείται. Οι πολιτικοί – παρατηρητές μπορούν και θα έπρεπε να γράφουν για να προτείνουν λύσεις και να επεξηγούν την σχέση ανάμεσα στην παρατήρηση και την πραγματικότητα, ανάμεσα στην ανάλυση και την αληθινή δημιουργία. Σήμερα με την συμπλήρωση έξι και πλέον μηνών από την εφαρμογή του Καλλικράτη οι περισσότεροι φαίνεται να σιωπούν. Εγώ συντάσσω αυτήν την χρονική περίοδο εμπεριστατωμένη μελέτη με βελτιωτικές προτάσεις τροποποίησης του νόμου, σύνοψη την οποία δεν θα αργήσω να δημοσιοποιήσω. Κανένα νομοθέτημα από μόνο του δεν μπορεί να λύσει προβλήματα, αντίθετα αν δεν είναι στοχευμένο ή δεν μπορεί να στηριχθεί έμπρακτα από την Πολιτεία, δημιουργεί προβλήματα γιατί παραμένει γράμμα κενό. Εν κατακλείδι ένα νομοθέτημα και μια διοικητική μεταρρύθμιση για να κριθεί χρειάζεται ένα ελάχιστο βάθος χρόνου που σίγουρα υπερβαίνει τους έξι μήνες και πρέπει να φιλτραριστεί μέσα από επιτυχείς τροποποιήσεις και ενισχύσεις. Ο Καλλικράτης κατά την αιτιολογημένη θέση μου άφησε αδικαιολόγητα, σημαντικά κενά ανάμεσα στην προηγουμένη κατάσταση του Καποδίστρια που σίγουρα έχρηζε βελτιώσεων και προκάλεσε μια κατακλυσμιαία κατάσταση με πολλά αρνητικά στοιχεία που αρχής – εξαρχής τον αποδομούν. Και μόνο το ότι με τον Καλλικράτη καταργήθηκε ο νομός Δωδεκανήσου και η Ρόδος μετετράπη σε δορυφόρο της μικρής Σύρου χάνοντας τα ευδιάκριτα χαρακτηριστικά του ισχυρού διοικητικού κέντρου που είχε, με υπαγωγή της στην οδυνηρή αποψίλωση υπηρεσιών όπως οι διάφορες διευθύνσεις, η στρατολογία θα με κάνει να μην χαριστώ στον Καλλικράτη και να σταθώ ιδιαιτέρως επικριτικά απέναντι του. Εξάλλου αυτή τη στάση τηρεί και η συντριπτική πλειοψηφία των συνδημοτών και συμπολιτών μας και τα ίδια πράγματα λένε όταν συζητάνε για το θέμα αυτό. Απλά συμφωνώ μαζί τους. Η νέα κυβέρνηση που θα διαδεχθεί την σημερινή πρέπει να δημιουργήσει μια επιπλέον περιφέρεια με Έδρα τη Ρόδο. Αυτή είναι η ορθή Ροδιακή, Δωδεκανησιακή και Εθνική Πολιτική.
• Ο δήμος της Ρόδου παραμένει ψηλά στην λίστα των υπερχρεωμένων δήμων. Υπάρχουν ελπίδες με αυτά τα δεδομένα να παράγει έργο και να δημιουργήσει συνθήκες ανάπτυξης;
Η Ρόδος πέπρωται να ζήσει και θα ζήσει αντιστεκόμενη στο Αθηνοκεντρικό Κράτος. Ζητούμενο είναι το κοινωνικώς επιχειρείν και η εξασφάλιση ιδίων πόρων. Η ένταξη συνολικά του νησιού της Ρόδου στους υπερχρεωμένους Δήμους απογυμνώνει, αποσαρθρώνει και εκθέτει την ηθική ισορροπία που εξήγγειλε ο Καλλικράτης με δήθεν διαφοροποίηση μεταξύ υγιών και ακμαίων πρώην Δήμων και υπερχρεωμένων. Οι έχοντες την εμπειρία της τοπικής αυτοδιοίκησης γνωρίζαμε εκ των προτέρων ότι δυστυχώς πρόκειται για παρουσίαση της φύκης ως μεταξωτής κορδέλας και ότι τελικώς δίκαιοι και άδικοι θα ριφθούν στο ίδιο τσουβάλι. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια και όποιος μπορεί ας έρθει να με αντικρούσει. Πλήρης ισοπέδωση των πάντων, πλήρης απαξίωση της τοπικής αυτοδιοίκησης, εμφύτευση και καλλιέργεια της άποψης ότι όλοι ίδιοι είναι και ότι για την σημερινή κατάσταση ευθύνονται συλλήβδην όλοι οι πρώην Δήμοι.
• Τελευταία άρχισε να νοσεί και ο τομέας της καθαριότητας στο νησί με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον τουρισμό. Γιατί έφθασε η κατάσταση ως εδώ;
Η ερώτησή σας είναι επίκαιρη και εύστοχη, λίγοι όμως θα μπορούσαν να δώσουν μια ικανοποιητική και αποδεκτή απάντηση. Γνωρίζω επαρκώς τον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης και τα προβλήματά του κι ως εκ τούτου θα καταδείξω συνοπτικά τις παραμέτρους του προβλήματος της καθαριότητας. Η όποια δυσλειτουργία αυτού του τομέα οφείλεται αφενός στον μη ικανοποιητικό συντονισμό των δημοτικών και ιδιωτικών μέσων καθαριότητας και αφετέρου στις επιτρεπόμενες από την νομοθεσία ώρες πενθήμερης εργασίας που είναι 5,5 για κάθε εργαζόμενο στην καθαριότητα. Γι’ αυτό βεβαίως δεν ευθύνονται οι εργαζόμενοι που εργάζονται στον ιδιαιτέρα δύσκολο και ανθυγιεινό τομέα της καθαριότητας αλλά το ίδιο το κράτος που πιστό στην έως και σήμερα πελατειακή δομή του επιτελικού και διαχειριστικού του ρόλου του που άκριτα ετέθη στην υπηρεσία ενίσχυσης της κομματικής επιρροής για την επικράτηση και παραμονή του πολιτικού κόμματος στην κυβέρνηση, ενέδωσε στα συνδικάτα και τις συνδικαλιστικές διεκδικήσεις και δεν βρήκε τρόπο να αναπληρώσει τις εργατοώρες που χάθηκαν με την μείωση του ωραρίου ούτε τρόπο ικανοποιητικής αναπλήρωσης της εργασίας σε ώρες αργίας και σαββατοκύριακα που μετακυλίει την νόμιμη ανάπαυση του εργαζομένου σε επόμενες εργάσιμες ημέρες. Κι επειδή οι απαντήσεις σε κάθε ερώτημα πρέπει να είναι πρακτικές και συμβατές με την γλώσσα των αριθμών και του λογικού συμπεράσματος σημειώνω ότι ο στόλος οχημάτων των ιδιωτών χρησιμοποιεί μέσα δηλαδή απορριμματοφόρα οχήματα χωρητικότητας 16 περίπου τόνων ενώ ο αντίστοιχος του δήμου έχει μικρότερης δυναμικής οχήματα αποδοχής 6 τόνων περίπου με αποτέλεσμα περιορισμένη αυτονομία και αυξημένη ανάγκη εκφόρτωσης και συνέχισης του καθορισμένου δρομολογίου. Επιπρόσθετα ο ιδιώτης δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα κατανομής ή μειωμένου ορίου του χρόνου εργασίας με αποτέλεσμα να αποκτά συγκριτικό πλεονέκτημα ως προς το παραγόμενο έργο. Ο ορθότερος λοιπόν συντονισμός και η μελλοντική ανανέωση του στόλου του Δήμου με μεγαλύτερα και πιο σύγχρονα οχήματα ίσως δώσει λύση. Γνωρίζω ότι ο τομέας της καθαριότητας είναι από τους δυσκολότερους διότι η κάθε αδυναμία είναι άμεσα ορατή και εξίσου άμεση είναι και η δίκαια διαμαρτυρία των πολιτών γι αυτό πάντα στέκομαι δίπλα και όχι απέναντι στους ανθρώπους που υπηρετούν στον συγκεκριμένο χώρο είτε είναι εργαζόμενοι είτε αιρετοί. Η προσπάθεια για καλύτερη καθαριότητα της Ρόδου είναι συνολική και πρέπει όλοι να βοηθήσουμε.
• Με τροπολογίες που θα κατατεθούν στη Βουλή η δημοτική αρχή επιχειρεί να αναμορφώσει το Δημοτικό Φόρο. Θα προχωρήσει τελικά αυτή η προσπάθεια;
Κάθε τι που ανάγεται στο αύριο είναι μελλοντικό και αόριστο, όλα λοιπόν θα κριθούν εκ του αποτελέσματος και μετά την ολοκλήρωση του εγχειρήματος αυτού.
• Εκτενής συζήτηση γίνεται και για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Πώς μπορεί να καταλήξει όλο αυτό το θέμα θετικά για τη Ρόδο και να μην ξεπουληθούν ακίνητα φιλέτα;
Η μόνη θετική εξέλιξη θα ήταν η άμεση παραχώρηση των ακινήτων των προγόνων μας, στον Δήμο και εν συνεχεία η αξιοποίησή τους με ισότιμη σύμπραξη δήμου και ιδιωτών. Με τον τρόπο αυτό ο Δήμος θα αποκτήσει ανεξαρτησία, οικονομική αυτονομία και επαρκή για την πορεία και την ανάπτυξη του τακτικά έσοδα.
• Παρά τα όσα έχουν αναφερθεί κατά καιρούς η Ρόδος έχασε το 75% των πόρων από την αξιοποίηση των ακινήτων του δημοσίου. Γιατί φθάσαμε ως εδώ;
Δεν τηρήθηκαν οι κανόνες του διαλόγου, ούτε καν οι κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού. Αποφάσισαν για μας χωρίς εμάς και η αντίδραση και η αντίστασή μας ήταν μόνο για το θεαθήναι.
• Ήταν επιτυχείς οι χειρισμοί που έγιναν για τη λειτουργία της ΕΤΑΙ ΠΡΟΦΥΚΑ;
Κατ΄ αντικειμενική κρίση δεν μπορούμε να ονομάσουμε επιτυχείς τους χειρισμούς αφού έπρεπε να είχε γίνει καλύτερη προετοιμασία και να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων πολιτική και νομική λύση και όχι θεραπεία εκ των υστέρων με αποτέλεσμα να βρεθεί στον αέρα η αποτελεσματική δομή της τοπικής δασοπυρόσβεσης που με αφοσίωση και δοκιμασμένη ικανότητα υπηρέτησαν τα παιδιά της ΕΤΑΙΠΡΟΦΥΚΑ. Καταρχήν έπρεπε να προβλεφθεί σχετικό κονδύλιο στον προϋπολογισμό του Δήμου για το τρέχον έτος αφού ήταν γνωστό ότι η λειτουργία της ΤΕΔΚ Δωδεκανήσου έχει περιορισμένο από τον Καλλικράτη χρονικό ορίζοντα. Δημιουργώ μια εικόνα στο μυαλό μου. Φαντάζομαι τον Δήμαρχο της Ρόδου ενδεδυμένο με χλαμύδα να επισκέπτεται το Κράτος των Αθηνών ως φόρου υποτελής όπως συνέβαινε κατά τους αρχαίους χρόνους, να παρουσιάζεται στην επιτροπή των εκεί αξιωματούχων και να αγορεύει, υπέρ της διατήρησης της τοπικής δράσης στο νησί μας. Εάν δε οι γραφειοκράτες των Αθηνών δεν εισακούσουν τον εκπρόσωπο του Ροδιακού Λαού, αυτός να βγάλει από την θήκη το σπαθί του και να αποκόψει τον γόρδιο δεσμό της εξάρτησης της Ρόδου από τα κελεύσματα των Αθηνών. Θα μας βρει όλους δίπλα του. Θα πράξει όμως έτσι ή όλα τα παραπάνω θα παραμείνουν όνειρο θερινής νυχτός; Οψόμεθα.
• Σε εξέλιξη είναι η προσπάθεια για την επιμήκυνση της θερινής περιόδου. Πώς μπορεί να συμβάλει θετικά ο Δήμος Ρόδου;
Η συμβολή του Δήμου Ρόδου στην επιμήκυνση της θερινής τουριστικής περιόδου, δεν θα εξαρτηθεί από την δραστηριοποίηση του Δήμου μόνο σε θέματα προβολής και διαφήμισης αλλά από την αποτελεσματική αυτοδιοίκηση του λειτουργία ως νησιωτικός δήμος κυβερνείο. Καθαριότητα, τάξη, οργάνωση των υπηρεσιών, ενεργοποίηση της δημοτικής αστυνομίας στον τομέα του τουρισμού, καλές αστικές συγκοινωνίες, διεθνή παρουσία και τουριστική διπλωματία του Δήμου. Προσέγγιση όσων αγόρασαν τουριστικές κατοικίες και έρχονται μόνιμα για παραθερισμό στη Ρόδο. Αξιοποίηση του ανθρωπίνου δυναμικού. Ανάδειξη κάθε θετικού στοιχείου του νησιού μας. Πιστεύω στη Ρόδο και στους συμπολίτες μου και αυτή η πίστη με κάνει αισιόδοξο ότι μπορούμε να αγωνισθούμε με επιτυχία. Η Ρόδος πρέπει να πάει μπροστά.
