Ποινικές διώξεις κατά της Τράπεζας Δωδεκανήσου!

Ποι­νι­κή δίωξη για απι­στία από κοι­νού και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση με πε­ριου­σια­κή ζημία που υπερ­βαί­νει το ποσό των 30.000 ευρώ, αδί­κη­μα που φέ­ρε­ται ότι τε­λέ­στη­κε στη Ρόδο κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 1ης Ια­νουα­ρί­ου 2010 έως 8 Δε­κεμ­βρί­ου 2013 κατά 9 μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της Τρά­πε­ζας Δωδ/σου, κατά δύο γε­νι­κών διευ­θυ­ντών και κατά ενός ει­δι­κού οι­κο­νο­μι­κού συμ­βού­λου, άσκη­σε χθες η Ει­σαγ­γε­λέ­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Κυ­ρια­κή Κλιά­μπα σε συ­νέ­χεια σχε­τι­κής πα­ραγ­γε­λί­ας της Αντει­σαγ­γε­λέ­ως Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου κ. Γε­ωρ­γί­ας Δού­ρου.

Πρό­κει­ται ου­σια­στι­κά για μια ανα­με­νό­με­νη εξέ­λι­ξη μετά την ευ­δο­κί­μη­ση προ­σφυ­γής που άσκη­σε κατά πρά­ξε­ως αρ­χειο­θέ­τη­σης κατ’ άρθρο 47 μη­νυ­τή­ριας ανα­φο­ράς, ιδρυ­τι­κό στέ­λε­χος της τρά­πε­ζας, κατά των διω­κό­με­νων πλέον μελών της διοί­κη­σης.

Η υπό­θε­ση σε κάθε πε­ρί­πτω­ση βρί­σκε­ται σε πρώ­ι­μο στά­διο και ανα­μέ­νε­ται να ξε­κα­θα­ρί­σει μετά την ολο­κλή­ρω­ση της κυ­ρί­ας ανά­κρι­σης, ενώ­πιον της τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου, όπου οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι θα ανα­πτύ­ξουν ανα­λυ­τι­κά τους υπε­ρα­σπι­στι­κούς τους ισχυ­ρι­σμούς.

Ο μη­νυ­τής, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», είχε λάβει δά­νειο ύψους 111.000 ευρώ, προ­κει­μέ­νου να κα­λυ­φθούν επι­χει­ρη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες της εται­ρεί­ας του, ενώ ως εγ­γυ­η­τές είχαν συμ­βλη­θεί ο ίδιος και η σύ­ζυ­γός του.

Περί το τέλος του 2010 η εται­ρεία του ανέ­στει­λε τις επαγ­γελ­μα­τι­κές της δρα­στη­ριό­τη­τες, ωστό­σο, όμως, εξυ­πη­ρε­τού­σε το ανα­λη­φθέν δά­νειο, συ­νέ­χι­σε δε να εκ­πλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις της μέχρι και το πρώτο τρί­μη­νο του 2011, με υπό­λοι­πο οφει­λό­με­νο την 18.05.2012 ποσό 103.363,32 ευρώ.

Ζή­τη­σε τότε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, να κι­νη­θούν οι δια­δι­κα­σί­ες ρευ­στο­ποί­η­σης των με­ρί­δων του, μέσα στο πρώτο δε­κα­ή­με­ρο του μηνός Ια­νουα­ρί­ου 2012, με απο­κλει­στι­κό σκοπό να εξο­φλη­θεί πλή­ρως, συμ­ψη­φι­στι­κά με την τρέ­χου­σα αξία των με­ρί­δων του, το δά­νειο της εται­ρεί­ας του.

Αυτό δεν του επε­τρά­πη όμως από την τρά­πε­ζα με απο­τέ­λε­σμα να υπο­στεί ζημία.

Με­τα­ξύ άλλων ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν είχε δοθεί η σωστή ει­κό­να για την οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση της τρά­πε­ζας στους συ­νε­ταί­ρους.

Είχε υπο­βά­λει εξάλ­λου και υπό­μνη­μα ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου στο οποίο δια­τεί­νε­ται ότι η Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος, δια της Διεύ­θυν­σης Επο­πτεί­ας Πι­στω­τι­κού Συ­στή­μα­τος, είχε συ­ντά­ξει πό­ρι­σμα τον Αύ­γου­στο του 2012 με το οποίο επιρ­ρί­πτο­νται σα­φείς ευ­θύ­νες για ορι­σμέ­νες πρά­ξεις δια­χεί­ρι­σης.

Η Αντει­σαγ­γε­λέ­ας Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου έκρι­νε συ­νο­πτι­κά ότι παρά τις συ­στά­σεις της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος, η Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα δεν βελ­τί­ω­σε τα χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κά της με­γέ­θη, οι δε προ­σπά­θειες αύ­ξη­σης των κε­φα­λαί­ων της υπήρ­ξαν απο­τυ­χη­μέ­νες, με απο­τέ­λε­σμα, να ανα­κλη­θεί η άδεια λει­τουρ­γί­ας της και να τεθεί υπό ει­δι­κό κα­θε­στώς εκ­κα­θά­ρι­σης.

Θε­ω­ρεί πα­ρα­πέ­ρα ότι η επι­δεί­νω­ση της οι­κο­νο­μι­κής κα­τά­στα­σης της τρά­πε­ζας, ξε­κί­νη­σε από τα τέλη του έτους 2009. Ει­δι­κό­τε­ρα, όπως εκ­θέ­τει στην διά­τα­ξη που εξέ­δω­σε, την πε­ρί­ο­δο 31-12-2009 έως 31-12-2012 τα συ­νο­λι­κά απα­σχο­λού­με­να κε­φά­λαια μειώ­θη­καν κατά 16%, και οι κα­τα­θέ­σεις κατά 18%. Πα­ράλ­λη­λα, διο­γκώ­θη­καν τα κα­θυ­στε­ρού­με­να δά­νεια και η κερ­δο­φο­ρία της Τρά­πε­ζας, από το 2009, άρ­χι­σε να μειώ­νε­ται με τα προ­βλή­μα­τα να γί­νο­νται εντο­νό­τε­ρα το 2010 και το 2011 μέχρι το 2012, οπότε κα­τέ­γρα­ψε ζη­μί­ες.

Απο­τέ­λε­σμα δε τού­των ήταν η μεί­ω­ση των Ιδίων Κε­φα­λαί­ων και η δια­μόρ­φω­ση του Δεί­κτη Κε­φα­λαια­κής Επάρ­κειας καθώς και του Δεί­κτη Κύ­ριων Στοι­χεί­ων Βα­σι­κών Ιδίων Κε­φα­λαί­ων (Core Tier 1 Capital) σε επί­πε­δο κα­τώ­τε­ρο του ελα­χί­στου επι­τρε­πο­μέ­νου από το σχε­τι­κό θε­σμι­κό πλαί­σιο.

Θε­ω­ρεί πα­ρα­πέ­ρα ότι τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της τρά­πε­ζας, δεν προ­έ­βη­σαν εγκαί­ρως στις ενέρ­γειες εκεί­νες, που ήταν ανα­γκαί­ες για την διόρ­θω­ση των οι­κο­νο­μι­κών με­γε­θών, την συ­γκρά­τη­ση των κε­φα­λαί­ων και την διά­σω­ση της Τρά­πε­ζας.

Ανα­φέ­ρει με­τα­ξύ άλλων ότι έγινε δε­κτός με­γά­λος αριθ­μός αι­τή­σε­ων εξαρ­γύ­ρω­σης με­ρί­δων από 1-1-2011 έως 8-11-2011 και ρευ­στο­ποί­η­σης συ­νε­ται­ρι­στι­κών με­ρί­δων σε διά­φο­ρους με­ρι­δού­χους και μετά την 9-11-2011 με απο­τέ­λε­σμα να χα­θούν τα αντί­στοι­χα κε­φά­λαια και να απο­δυ­να­μω­θεί έτι πε­ραι­τέ­ρω ο δεί­κτης κε­φα­λαια­κής επάρ­κειας, ο οποί­ος, όπως προ­α­νε­φέρ­θη­κε, βρι­σκό­ταν ήδη κάτω του ελα­χί­στου προ­βλε­πο­μέ­νου τότε ορίου του 10%.

Προ­σέ­τι δε, από έγ­γρα­φα, φέ­ρε­ται να προ­έ­κυ­ψε ότι έτε­ρος ση­μα­ντι­κός πα­ρά­γο­ντας, που συ­νε­τέ­λε­σε στην υπο­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση της Τρά­πε­ζας, υπήρ­ξαν, όχι τα δά­νεια που έλα­βαν οι εγκα­λού­με­νοι (σε αντί­θε­ση με τα όσα υπο­στη­ρί­ζει ο εγκα­λών, τα εν λόγω δά­νεια ελή­φθη­σαν νο­μί­μως, με τα συ­νή­θη επι­τό­κια, είχαν επαρ­κή κά­λυ­ψη και εξυ­πη­ρε­τού­νταν προ­ση­κό­ντως), αλλά η πολύ κακή ποιό­τη­τα του δα­νεια­κού χαρ­το­φυ­λα­κί­ου γε­νι­κά και η αύ­ξη­ση των κα­θυ­στε­ρού­με­νων και μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δα­νεί­ων, η οποία πι­θα­νο­λο­γεί­ται ότι δεν ήταν από­το­κος απο­κλει­στι­κά της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, αλλά και της έλ­λει­ψης ορθής πι­στο­δο­τι­κής πο­λι­τι­κής.

Στη διά­τα­ξη ανα­φέ­ρε­ται επι­πλέ­ον ότι οι σχη­μα­τι­σθεί­σες από τα όρ­γα­να της Τρά­πε­ζας προ­βλέ­ψεις για μελ­λο­ντι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της (λόγω εν­δε­χό­με­νης απώ­λειας επι­σφα­λών απαι­τή­σε­ων ή μελ­λο­ντι­κών φο­ρο­λο­γι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων), υπο­λεί­πο­νταν των προ­βλέ­ψε­ων, που έπρε­πε να κά­νουν βάσει των λο­γι­στι­κών κα­νό­νων και της ΠΔ/ΤΕ 2442/1999, γε­γο­νός που επη­ρέ­α­ζε τον υπο­λο­γι­σμό του δεί­κτη κε­φα­λαια­κής επάρ­κειας.

Η τρά­πε­ζα, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», απορ­ρί­πτει τις ως άνω αι­τιά­σεις της ΤτΕ και έχει κατ’ επα­νά­λη­ψη το­νί­σει ότι ήταν άδικη και προει­λημ­μέ­νη η από­φα­ση της Ελ­λη­νι­κής Πο­λι­τεί­ας για την ανα­στο­λή της λει­τουρ­γί­ας της.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται για λο­γα­ρια­σμό του μη­νυ­τή ο δι­κη­γό­ρος κ. Σέρ­γιος Ανα­στα­σιά­δης.

­

Σε εξέ­λι­ξη βρί­σκε­ται εξάλ­λου και δεύ­τε­ρη έρευ­να, που πα­ραγ­γέλ­θη­κε, για τη δια­πί­στω­ση τυχόν τε­λέ­σε­ως του αδι­κή­μα­τος της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος από τα μέλη της Επι­τρο­πής Πι­στω­τι­κών Ασφα­λι­στι­κών Θε­μά­των της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος, που απο­φά­σι­σαν την ανά­κλη­ση της άδειας λει­τουρ­γί­ας της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου, την εκ­κα­θά­ρι­σή της και το διο­ρι­σμό ει­δι­κού εκ­κα­θα­ρι­στή.

Για την υπό­θε­ση, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», έχουν κα­τα­θέ­σει, με­τα­ξύ άλλων, οι πέντε βου­λευ­τές Δω­δε­κα­νή­σου, που προ­τά­θη­καν ως μάρ­τυ­ρες κα­τη­γο­ρί­ας στη δή­λω­ση πα­ρά­στα­σης πο­λι­τι­κής αγω­γής, που υπέ­βα­λαν ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου και οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Γ. Χα­ρί­τος και Στ. Στε­φα­νί­δης, με­ρι­διού­χοι.

Αφορ­μή για την προ­κα­ταρ­κτι­κή έρευ­να προ­κά­λε­σαν δη­μο­σιεύ­μα­τα από τα οποία προ­έ­κυ­πτε ότι η Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος, επέ­λε­ξε το επα­χθέ­στε­ρο για την Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου μέτρο, πα­ρό­τι είχε λη­φθεί μέ­ρι­μνα για την ανα­βάθ­μι­ση του δεί­κτη κε­φα­λαια­κής της επάρ­κειας στο 9% και για την πλήρη εξυ­γί­αν­σή της.

Ανω­μο­τί κα­τα­θέ­σεις με τις οποί­ες αντι­κρού­ουν, τους ισχυ­ρι­σμούς των μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της τρά­πε­ζας έδω­σαν ο πρώην πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής κ. Γ. Προ­βό­που­λος και τα μέλη κ.κ Ιω­άν­νης Πα­πα­δά­κης, Υπο­διοι­κη­τής, Βα­σι­λι­κή Ζάκκα, προϊ­στα­μέ­νη της Διεύ­θυν­σης Επο­πτεί­ας Πι­στω­τι­κού Συ­στή­μα­τος, Σπυ­ρί­δων Ζάρ­κος, προϊ­στά­με­νος της Διεύ­θυν­σης Επο­πτεί­ας Ιδιω­τι­κής Ασφά­λι­σης και Μι­χα­ήλ Μι­χα­λό­που­λος, προϊ­στά­με­νος της Διεύ­θυν­σης Ερ­γα­σιών Δη­μο­σί­ου.

Οι 5 ύπο­πτοι για κα­τη­γο­ρού­με­νοι, εκ­προ­σω­πού­με­νοι από τους δι­κη­γό­ρους Αθη­νών κ.κ. Ευάγ­γε­λο Πουρ­νά­ρα και Αντώ­νιο Πα­πα­δη­μη­τρό­που­λο, με πο­λυ­σέ­λι­δο υπό­μνη­μά τους αρ­νή­θη­καν την κα­τη­γο­ρία της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος, που τους απο­δί­δε­ται, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος λει­τουρ­γεί με μόνο γνώ­μο­να τη δια­φύ­λα­ξη της στα­θε­ρό­τη­τας του χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού συ­στή­μα­τος και της εμπι­στο­σύ­νης των κα­τα­θε­τών σε αυτό.

Υπο­στή­ρι­ξαν ότι η ανά­κλη­ση της άδειας της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου και η θέση της σε εκ­κα­θά­ρι­ση, στο χρο­νι­κό ση­μείο που αυτή έλαβε χώρα, ήταν επι­βε­βλη­μέ­νη καθώς, με­τα­ξύ άλλων, η αδυ­να­μία της να ανα­λά­βει πρω­το­βου­λί­ες για την απο­κα­τά­στα­ση της δια­πι­στω­μέ­νης από την Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος κε­φα­λαια­κής ανε­πάρ­κειάς της, σε συν­δυα­σμό με τη ση­μα­ντι­κή επι­δεί­νω­ση του χαρ­το­φυ­λα­κί­ου της, κα­θι­στού­σε δυ­σχε­ρή και προ­βλη­μα­τι­κή τη συ­νέ­χι­ση λει­τουρ­γί­ας του ίδιου του πι­στω­τι­κού ιδρύ­μα­τος.

Ισχυ­ρί­στη­καν μά­λι­στα ότι η συ­νέ­χι­ση λει­τουρ­γί­ας του πι­στω­τι­κού ιδρύ­μα­τος θα δη­μιουρ­γού­σε άμεσα προ­βλή­μα­τα όχι μόνον στους κα­τα­θέ­τες, αλλά θα ενεί­χε και κιν­δύ­νους συ­στη­μι­κής φύσης για τα υπό­λοι­πα δρα­στη­ριο­ποιού­με­να πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα στην πε­ριο­χή, λόγω της άμε­σης αλ­λη­λε­ξάρ­τη­σης με­τα­ξύ τους. Δια­τεί­νο­νται ακόμη ότι με την ανά­κλη­ση της άδειας λει­τουρ­γί­ας της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας προ­στα­τεύ­τη­κε και η το­πι­κή οι­κο­νο­μία από τις δυ­σμε­νείς συ­νέ­πειες που θα είχε η συ­νε­χι­ζό­με­νη λει­τουρ­γία του πι­στω­τι­κού ιδρύ­μα­τος υπό κα­θε­στώς ανε­πάρ­κειας κε­φα­λαί­ων!

Στο πλαί­σιο της συ­γκε­κρι­μέ­νης έρευ­νας, η Ει­ρη­νο­δί­κης Ρόδου, που ανα­πλή­ρω­νε την Πται­σμα­το­δί­κη Ρόδου ανέ­θε­σε, με έγ­γρα­φό της, τη διε­νέρ­γεια πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης από πραγ­μα­το­γνώ­μο­να με ει­δι­κές γνώ­σεις οι­κο­νο­μι­κών και χρη­μα­το­πι­στω­τι­κών θε­μά­των, ο οποί­ος κλή­θη­κε να συ­ντά­ξει έκ­θε­ση πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, ιδίως περί του ύψους της ζη­μί­ας που προ­κλή­θη­κε «από αδό­κι­μους και άδο­ξους ή πλημ­με­λείς και δό­λιους χει­ρι­σμούς της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου και να υπο­δεί­ξει ποιοί θα ήταν οι εν­δε­δειγ­μέ­νοι τρό­ποι του προ­βλή­μα­τος που ανέ­κυ­ψε».

Ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας με το ίδιο έγ­γρα­φο κλή­θη­κε να γνω­ρί­σει σχε­τι­κά παν ότι άλλο ως εκ της επι­στή­μης και της πεί­ρας του δια­πι­στώ­σει και προς τον σκοπό αυτό να συ­ντά­ξει πλή­ρως αι­τιο­λο­γη­μέ­νη έκ­θε­ση για τα πα­ρα­πά­νω ανα­φε­ρό­με­να ζη­τή­μα­τα.

Πλη­ρο­φο­ρί­ες ανα­φέ­ρουν ότι ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας, που ορί­στη­κε, Ρο­δί­της οι­κο­νο­μο­λό­γος, κά­τοι­κος Πα­ρα­δει­σί­ου, δεν έχει ολο­κλη­ρώ­σει ακόμα το πό­ρι­σμά του.