Πλημμύρισε… πεντακοσάρικα και κατοστάρικα η Ευρώπη

Τα χαρ­το­νο­μί­σματα που κυκλο­φο­ρούν ξεπέ­ρα­σαν για πρώτη φορά σε αξία το 1 τρι­σε­κα­τομ­μύ­ριο

Είναι γνωστό σε όλους το πώς βρήκε την Ευρώπη η νέα χρονιά: με το ένα πόδι στην ύφεση και με την ανεργία να καλ­πά­ζει από ρεκόρ σε ρεκόρ. Η Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα ωστόσο μας πλη­ρο­φο­ρεί ότι τη βρήκε και με… 1 τρισ. ευρώ! Τόση είναι η αξία των ευρω­χαρ­το­νο­μι­σμά­των που βρί­σκο­νται σε κυκλο­φο­ρία. Είναι η πρώτη φορά που τα ευρώ που κυκλο­φο­ρούν ξεπερ­νούν σε αξία το 1 τρι­σε­κα­τομ­μύ­ριο – φθάνουν για την ακρί­βεια στα 1,0172 τρι­σε­κα­τομ­μύ­ρια!

Η υπέρ­βαση του συμ­βο­λι­κού αυτού ορίου ανα­δει­κνύει το κοινό ευρω­παϊκό νόμισμα στην κορυφή όλων των νομι­σμά­των του πλανήτη, πιο δια­δε­δο­μένο και από το αμε­ρι­κα­νικό δολάριο. Πρό­κει­ται για μια εντυ­πω­σιακή εξέλιξη που γιορ­τά­στηκε με την ένταξη, την 1η Ιανουα­ρίου 2015, ενός ακόμη μέλους στην οικο­γέ­νεια του ευρώ, της Λιθουα­νίας. Εξίσου εντυ­πω­σιακό είναι το γεγονός ότι η αύξηση των κυκλο­φο­ρού­ντων ευρώ το 2014 έφθασε το 6,4% – και αυτό βεβαίως δεν οφεί­λε­ται στην ένταξη τριών εκα­τομ­μυ­ρίων φτωχών Λιθουα­νών στην ευρω­ζώνη (το ΑΕΠ της χώρας μόλις που ξεπερνά τα 40 δισ. ευρώ).

Αφθονία μετρη­τών

Είναι προ­φα­νές ότι… λεφτά υπάρ­χουν! Αλλά το ερώτημα ανα­κύ­πτει αβίαστα: Συμ­βι­βά­ζε­ται η κρίση με τόση ρευ­στό­τητα; Είναι δυνατόν οι Ευρω­παίοι (εξαι­ρου­μέ­νων βέβαια των νεο­φώ­τι­στων Λιθουα­νών) να έχουν τόσο χρήμα στην τσέπη τους και να παρα­πο­νιού­νται ότι πένο­νται και ότι δεν μπορούν να βρουν δουλειά; Και εν πάση περι­πτώ­σει είναι δυνατόν, όπως επι­ση­μαί­νει η γαλλική «Le Figaro», η ευρω­παϊκή οικο­νο­μία να ανα­πτύ­χθηκε μόνο κατά 1,3% το 2014 και το χρήμα που κυκλο­φο­ρεί να αυξή­θηκε κατά 6,4%; Και αυτό ενώ τα παρα­δο­σιακά χαρ­το­νο­μί­σματα αντι­με­τω­πί­ζουν όλο και μεγα­λύ­τερο αντα­γω­νι­σμό από μοντέρνα και σύγ­χρονα «εργα­λεία πλη­ρω­μών», όπως είναι οι ηλε­κτρο­νι­κές συναλ­λα­γές (μέσω καρτών, PayPal ή έξυπνων κινητών φέρ’ ειπείν) ή και τα εικο­νικά νομί­σματα (bitcoins);

Και όμως είναι! Τα στοι­χεία της ΕΚΤ το επι­βε­βαιώ­νουν, καθώς – είναι και αυτό περί­εργο – τα βασικά χαρ­το­νο­μί­σματα που «κόβουν» οι κεντρι­κές τρά­πε­ζες των 18 (ως προχθές) κρατών-μελών είναι τα χαρ­το­νο­μί­σματα των 50, των 100 και των 500 ευρώ! Η κυκλο­φο­ρία των μεγάλων σε αξία νομι­σμά­των είναι εκείνη που αυξή­θηκε πέρυσι κατα­κό­ρυφα! Συγκε­κρι­μένα, η συνο­λική αξία των πενη­ντά­ρι­κων που κυκλο­φο­ρούν φθάνει τα 371 δισ. ευρώ (αύξηση 6,6%), η αξία των κατο­στά­ρι­κων τα 202 δισ. ευρώ (αύξηση 9,3%) και η αξία των πεντα­κο­σά­ρι­κων τα 308 δισ. ευρώ (αύξηση 5,7%).

Τα «Μπιν Λάντεν»

Είναι εντυ­πω­σιακή η αύξηση της ζήτησης ειδικά των πεντα­κο­σά­ρι­κων. Πέραν του γεγο­νό­τος ότι, όπως υπο­λο­γί­ζει η ΕΚΤ, ένας στους δύο Ευρω­παί­ους δεν τα έχει πιάσει καν στα χέρια του, τα χαρ­το­νο­μί­σματα αυτά έχουν τη χει­ρό­τερη φήμη. Τα χαρ­το­νο­μί­σματα τόσο μεγάλης ονο­μα­στι­κής αξίας έχουν συν­δε­θεί με συναλ­λα­γές αμφι­βό­λου νομι­μό­τη­τας. Οι Ισπανοί μάλιστα έχουν δώσει στα χαρ­το­νο­μί­σματ των 500 ευρώ το παρα­τσού­κλι «Μπιν Λάντεν», καθώς θεωρούν ότι χρη­σι­μο­ποιού­νται μόνο για την πληρωμή εγκλη­μα­τι­κών δρα­στη­ριο­τή­των ή για ξέπλυμα βρώ­μι­κου χρή­μα­τος.

Μάλλον δεν έχουν άδικο οι Ισπανοί. Το φθι­νό­πωρο του 2012 οι τότε επι­κε­φα­λής των γαλ­λι­κών οικο­νο­μι­κών υπουρ­γείων Ζερόμ Καουζάκ και Πιερ Μοσκο­βισί είχαν προ­τεί­νει ως μέτρο κατα­πο­λέ­μη­σης της φορο­λο­γι­κής απάτης και των έκνομων οικο­νο­μι­κών συναλ­λα­γών να απα­γο­ρευ­θεί σε ολό­κληρη την ευρω­ζώνη η εκτύ­πωση νέων τρα­πε­ζο­γραμ­μα­τίων των 500 ευρώ. Η πρόταση έπεσε στο κενό και αυτό ίσως όχι εξαι­τίας της ιδιο­τρο­πίας πολλών Γερ­μα­νών οι οποίοι, όπως γράφει ο «Figaro», αρέ­σκο­νται να πλη­ρώ­νουν τοις μετρη­τοίς με πεντα­κο­σά­ρικα το και­νούρ­γιο αυτο­κί­νητό τους!

«Μαύρη οικο­νο­μία»

Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα τα πενη­ντά­ρικα και τα κατο­στά­ρικα έχουν τη μεγάλη ζήτηση μεταξύ των Ευρω­παίων. Και αυτό συμ­βαί­νει επειδή με αυτά πλη­ρώ­νουν τις «μαύρες» συναλ­λα­γές τους, όπως γράφει η γαλλική εφη­με­ρίδα. Τις τελευ­ταίες ημέρες της χρονιάς που έφυγε ο γαλ­λι­κός Οργα­νι­σμός Δια­σφά­λι­σης των Συναλ­λα­γών Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης (Acoss) δημο­σί­ευσε τα στοι­χεία για την κατ’ οίκον απα­σχό­ληση των Γάλλων το έτος 2013. Για δεύτερη συνε­χό­μενη χρονιά ο Οργα­νι­σμός κατέ­γραψε πτώση των κατα­γε­γραμ­μέ­νων συναλ­λα­γών και μείωση των ωρών απα­σχό­λη­σης από 2,5% ως 2,7%.

«Η εξήγηση της μείωσης αυτής είναι η αύξηση της μαύρης εργα­σίας, απότοκο της όλο και μεγα­λύ­τε­ρης απρο­θυ­μίας των εργο­δο­τών να κατα­βά­λουν ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές. Και η πληρωμή υπη­ρε­σιών που δεν κατα­γρά­φο­νται φορο­λο­γικά και ασφα­λι­στικά γίνεται με μετρητά» γράφει χαρα­κτη­ρι­στικά ο «Figaro».

Να λοιπόν πώς εξη­γεί­ται η μεγάλη ζήτηση για χαρ­το­νο­μί­σματα του ευρώ. Τα πενη­ντά­ρικα, τα κατο­στά­ρικα και τα πεντα­κο­σά­ρικα που τυπώ­νο­νται – δίχως μάλιστα να απε­λευ­θε­ρώ­νουν πλη­θω­ρι­στι­κές πιέσεις, ακριβώς το αντί­θετο συμ­βαί­νει – δεν απο­τυ­πώ­νουν τη γενί­κευση της ευη­με­ρίας και τη διάχυση του πλούτου στην ευρω­ζώνη. Υπο­δη­λώ­νουν την οικο­νο­μική και την κοι­νω­νική οπι­σθο­δρό­μηση της Ευρώπης και των Ευρω­παίων. Στις αρχές του 21ου αιώνα βαδί­ζουμε ολο­τα­χώς προς τον 19ο.