ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Κυριάκος Μητσοτάκης: Νέα στρατηγική για τον Τουρισμό, με ποιότητα αντί για ρεκόρ αφίξεων

news room 16 λεπτά ανάγνωση
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης παρου­σί­ασε στρα­τη­γική για ποιο­τι­κό­τερο Του­ρι­σμό, με υψη­λό­τερη μέση δαπάνη ανά επι­σκέ­πτη, επι­μή­κυνση της περιό­δου και προ­στα­σία των εμβλη­μα­τι­κών προ­ο­ρι­σμών.
  • Η επι­τυ­χία, σύμφωνα με την προ­σέγ­γιση που παρου­σί­ασε, δεν κρί­νε­ται μόνο από τις αφίξεις, αλλά από την οικο­νο­μική αξία, τις καλύ­τε­ρες θέσεις εργα­σίας και τα οφέλη για τις τοπικές κοι­νω­νίες.
  • Στόχος είναι οι επι­σκέ­πτες να μένουν περισ­σό­τερο, να αξιο­ποιούν περισ­σό­τε­ρες υπη­ρε­σίες και να ανα­κα­λύ­πτουν λιγό­τερο γνωστές περιο­χές, με ποιο­τι­κές επεν­δύ­σεις και ανα­βάθ­μιση της του­ρι­στι­κής εμπει­ρίας.
  • Το άρθρο επι­ση­μαί­νει αντι­φά­σεις ανάμεσα στις κυβερ­νη­τι­κές εξαγ­γε­λίες και τις πολι­τι­κές: οι επι­βα­ρύν­σεις αυξά­νουν το κόστος των δια­κο­πών, ενώ τα πολε­ο­δο­μικά σχέδια για Μύκονο και Σαντο­ρίνη παρα­μέ­νουν ανο­λο­κλή­ρωτα.

Τη στρα­τη­γική του για την επόμενη ημέρα του ελλη­νι­κού Του­ρι­σμού, με βασικές προ­τε­ραιό­τη­τες την ποιό­τητα, την αύξηση της μέσης δαπάνης των επι­σκε­πτών, την επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου και την προ­στα­σία των εμβλη­μα­τι­κών προ­ο­ρι­σμών, παρου­σί­ασε ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, σε εκτενή συζή­τηση στο ετήσιο συνέ­δριο της εφη­με­ρί­δας ΚΑΘΗΜΕΙΝΗ, που κάλυψε σχεδόν ολό­κληρο το φάσμα των προ­κλή­σεων και των προ­ο­πτι­κών της ελλη­νι­κής του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νίας.

Η τοπο­θέ­τησή του περι­λαμ­βά­νει σημα­ντικά θετικά μηνύ­ματα, με κυριό­τερα την ανα­γνώ­ριση του καθο­ρι­στι­κού ρόλου της ιδιω­τι­κής πρω­το­βου­λίας στην επι­τυ­χία του ελλη­νι­κού Του­ρι­σμού, την ανάγκη μετά­βα­σης από τη μονο­διά­στατη επι­δί­ωξη περισ­σό­τε­ρων αφίξεων σε ένα μοντέλο μεγα­λύ­τε­ρης οικο­νο­μι­κής από­δο­σης και τη δημιουρ­γία νέων ανα­πτυ­ξια­κών δυνα­το­τή­των για λιγό­τερο γνωστές περιο­χές της χώρας. Παράλ­ληλα, ο Πρω­θυ­πουρ­γός ανα­γνώ­ρισε τις εκκρε­μό­τη­τες στις δημό­σιες υπο­δο­μές, τις ανάγκες της του­ρι­στι­κής εκπαί­δευ­σης και τη σημασία της δια­τή­ρη­σης της φυσικής και πολι­τι­στι­κής ταυ­τό­τη­τας των προ­ο­ρι­σμών.

Ωστόσο, πίσω από αυτή τη θετική στρα­τη­γική προ­σέγ­γιση ανα­δει­κνύ­ο­νται και δύο ουσια­στι­κές αντι­φά­σεις της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής. Η πρώτη αφορά την ανάγκη συγκρά­τη­σης των τιμών από τις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, την οποία ορθώς επι­ση­μαί­νει ο Πρω­θυ­πουρ­γός, την ίδια στιγμή που οι αυξη­μέ­νες φορο­λο­γι­κές και λοιπές επι­βα­ρύν­σεις επι­δρούν στο συνο­λικό κόστος των δια­κο­πών. Η δεύτερη σχε­τί­ζε­ται με την εξαγ­γελ­λό­μενη προ­στα­σία της Μυκόνου και της Σαντο­ρί­νης, όταν τα κρίσιμα Ειδικά Πολε­ο­δο­μικά Σχέδια των δύο νησιών εξα­κο­λου­θούν να μην έχουν ολο­κλη­ρω­θεί και θεσμο­θε­τη­θεί, παρά τις κυβερ­νη­τι­κές δεσμεύ­σεις και τις επα­νει­λημ­μέ­νες παρα­τά­σεις των προ­σω­ρι­νών περιο­ρι­σμών στη δόμηση.

Πρό­κει­ται για ζητή­ματα που δεν αναι­ρούν την ορθό­τητα των βασικών στρα­τη­γι­κών επι­λο­γών, ανα­δει­κνύ­ουν όμως την ανάγκη μεγα­λύ­τε­ρης συνέ­πειας μεταξύ των στόχων που δια­τυ­πώ­νει η κυβέρ­νηση και των πολι­τι­κών που εφαρ­μό­ζει.

Η επι­τυ­χία δεν μετριέ­ται πλέον μόνο με τις αφίξεις

Ιδιαί­τερη σημασία είχε η σαφής αναφορά του Κυριά­κου Μητσο­τάκη ότι τα εντυ­πω­σιακά στα­τι­στικά μεγέθη δεν απο­τυ­πώ­νουν από μόνα τους την πραγ­μα­τική επι­τυ­χία του Του­ρι­σμού. Ο Πρω­θυ­πουρ­γός έθεσε δύο συγκε­κρι­μέ­νους δείκτες στο επί­κε­ντρο της στρα­τη­γι­κής του: τη μεγα­λύ­τερη μέση δαπάνη ανά επι­σκέ­πτη και την επέ­κταση της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας πέρα από τους μήνες Ιούλιο και Αύγου­στο.

Η προ­σέγ­γιση αυτή αποκτά ιδιαί­τερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα κατα­γρά­φει υψηλές επι­δό­σεις σε αφίξεις και ταξι­διω­τι­κές εισπρά­ξεις, αλλά καλεί­ται να δια­σφα­λί­σει ότι η ανά­πτυξη μετα­φρά­ζε­ται σε μεγα­λύ­τερη πραγ­μα­τική οικο­νο­μική αξία, καλύ­τε­ρες θέσεις εργα­σίας και ουσια­στι­κό­τερα οφέλη για τις τοπικές κοι­νω­νίες.

Το ζητού­μενο δεν είναι απλώς να έρχο­νται περισ­σό­τε­ροι επι­σκέ­πτες, αλλά να δημιουρ­γού­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις ώστε οι επι­σκέ­πτες να παρα­μέ­νουν περισ­σό­τερο, να αξιο­ποιούν περισ­σό­τε­ρες υπη­ρε­σίες και να γνω­ρί­ζουν δια­φο­ρε­τι­κές πλευρές της χώρας. Αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει ποιο­τι­κές επεν­δύ­σεις, νέες του­ρι­στι­κές εμπει­ρίες, απο­τε­λε­σμα­τική προβολή και, κυρίως, υπο­δο­μές που θα μπορούν να υπο­στη­ρί­ζουν την επι­διω­κό­μενη ανά­πτυξη.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός συνέ­δεσε τη στρα­τη­γική αυτή με την ευρύ­τερη μετα­βολή της διε­θνούς εικόνας της Ελλάδας, η οποία, όπως επι­σή­μανε, έχει αφήσει πίσω της την περίοδο της οικο­νο­μι­κής κρίσης και προ­βάλ­λε­ται πλέον ως μια σταθερή χώρα με σημα­ντι­κές προ­ο­πτι­κές. Η ενί­σχυση της διε­θνούς εικόνας, της πολι­τι­στι­κής παρου­σίας και της λεγό­με­νης «ήπιας ισχύος» της Ελλάδας λει­τουρ­γεί συμπλη­ρω­μα­τικά προς την του­ρι­στική της ανά­πτυξη.

Μύκονος και Σαντο­ρίνη: Περιο­ρι­σμένη νέα ανά­πτυξη την επόμενη εικο­σα­ε­τία

Μία από τις σημα­ντι­κό­τε­ρες ανα­φο­ρές της συνέ­ντευ­ξης αφο­ρούσε τη Μύκονο και τη Σαντο­ρίνη. Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης εκτί­μησε ότι δύσκολα θα υπάρ­ξουν σημα­ντι­κές νέες του­ρι­στι­κές ανα­πτύ­ξεις στα δύο νησιά κατά την επόμενη εικο­σα­ε­τία, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι η προ­τε­ραιό­τητα πρέπει πλέον να μετα­το­πι­στεί στην προ­στα­σία των υφι­στά­με­νων χαρα­κτη­ρι­στι­κών τους και στην απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη δια­χεί­ριση της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Στη Σαντο­ρίνη στάθηκε ιδιαί­τερα στην ανάγκη προ­στα­σίας των αμπε­λώ­νων και της μονα­δι­κής οινικής παρά­δο­σης του νησιού, θεω­ρώ­ντας ότι η δια­τή­ρηση αυτής της ιδιαί­τε­ρης ταυ­τό­τη­τας έχει μεγα­λύ­τερη μακρο­πρό­θε­σμη σημασία από την κατα­σκευή ενός ακόμη ξενο­δο­χείου. Ανα­φέρ­θηκε επίσης στην ανάγκη δια­χεί­ρι­σης των πιέσεων από τις αφίξεις διά θαλάσ­σης, οι οποίες επι­βα­ρύ­νουν τις υπο­δο­μές και τη λει­τουρ­γία του προ­ο­ρι­σμού.

Η προ­στα­σία των δύο εμβλη­μα­τι­κών νησιών είναι ασφαλώς ανα­γκαία. Ωστόσο, η συζή­τηση για τα όρια της ανά­πτυ­ξης πρέπει να στη­ρί­ζε­ται σε συγκε­κρι­μένα δεδο­μένα, αντι­κει­με­νικά κρι­τή­ρια και σαφείς κανόνες, χωρίς να παρα­γνω­ρί­ζε­ται η τερά­στια συμβολή των νόμιμων του­ρι­στι­κών επεν­δύ­σεων στη διεθνή ανα­γνω­ρι­σι­μό­τητα και στην οικο­νο­μική ευη­με­ρία των δύο προ­ο­ρι­σμών.

Άλλωστε, οι πιέσεις που δέχο­νται η Μύκονος και η Σαντο­ρίνη δεν προ­έρ­χο­νται απο­κλει­στικά από τη δημιουρ­γία νέων ξενο­δο­χεια­κών μονάδων. Συν­δέ­ο­νται επίσης με τη συγκέ­ντρωση μεγάλου αριθμού επι­σκε­πτών σε περιο­ρι­σμέ­νες χρο­νι­κές περιό­δους, την κρουα­ζιέρα, τις μετα­φο­ρές και τις ελλεί­ψεις δημό­σιων υπο­δο­μών. Συνεπώς, οποια­δή­ποτε πολι­τική περιο­ρι­σμού της ανά­πτυ­ξης πρέπει να εντάσ­σε­ται σε ένα συνο­λικό σχέδιο δια­χεί­ρι­σης προ­ο­ρι­σμού και όχι να εξα­ντλεί­ται σε απα­γο­ρεύ­σεις νέων επεν­δύ­σεων.

Η μεγάλη εκκρε­μό­τητα: Τα Ειδικά Πολε­ο­δο­μικά Σχέδια παρα­μέ­νουν στα χαρτιά

Εδώ, ωστόσο, ανα­δει­κνύ­ε­ται μια ιδιαί­τερα σημα­ντική αντί­φαση. Ενώ ο Πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέ­ρε­ται στην ανάγκη προ­στα­σίας των δύο νησιών και στον καθο­ρι­σμό αυστη­ρό­τε­ρων προ­ϋ­πο­θέ­σεων για τις μελ­λο­ντι­κές ανα­πτύ­ξεις, τα Ειδικά Πολε­ο­δο­μικά Σχέδια της Μυκόνου και της Σαντο­ρί­νης, τα οποία θα δια­μορ­φώ­σουν τους συγκε­κρι­μέ­νους κανόνες δόμησης και χρήσεων γης, εξα­κο­λου­θούν να μην έχουν ολο­κλη­ρω­θεί και εγκρι­θεί, με την ευθύνη της θεσμι­κής εκκρε­μό­τη­τας να βαρύνει την Πολι­τεία.

Και αυτό, παρά το γεγονός ότι οι σχε­τι­κές μελέτες έχουν προ­χω­ρή­σει εδώ και σημα­ντικό χρονικό διά­στημα. Ήδη από τον Δεκέμ­βριο του 2025, ο πρό­ε­δρος του Τεχνι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδας, Γιώργος Στα­σι­νός, είχε ανα­κοι­νώ­σει ότι οι μελέτες για τα δύο νησιά είχαν ολο­κλη­ρω­θεί και ότι τα Ειδικά Πολε­ο­δο­μικά Σχέδια ανα­με­νό­ταν να προ­ω­θη­θούν εντός του 2026 στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας.

Ο σχε­δια­σμός προ­βλέ­πει ουσια­στι­κές αλλαγές στη δυνα­τό­τητα νέας δόμησης. Στη Μύκονο έχουν παρου­σια­στεί προ­τά­σεις για αύξηση της απαι­τού­με­νης αρτιό­τη­τας των γηπέδων, ακόμη και στα 30 στρέμ­ματα για του­ρι­στι­κές εγκα­τα­στά­σεις, ενώ στη Σαντο­ρίνη οι προ­βλε­πό­με­νοι περιο­ρι­σμοί εμφα­νί­ζο­νται ακόμη αυστη­ρό­τε­ροι, περιο­ρί­ζο­ντας σημα­ντικά τις περιο­χές στις οποίες θα μπορούν να πραγ­μα­το­ποιού­νται νέες του­ρι­στι­κές ανα­πτύ­ξεις.

Παρά τις εξαγ­γε­λίες, όμως, η θεσμο­θέ­τηση των σχεδίων δεν έχει ολο­κλη­ρω­θεί. Μάλιστα, σύμφωνα με πρό­σφατα δημο­σιεύ­ματα, υπάρχει πλέον σοβαρό ενδε­χό­μενο η σχετική δια­δι­κα­σία να μην έχει περα­τω­θεί ούτε μέχρι το καλο­καίρι του 2027.

Στο μεταξύ, η κυβέρ­νηση εξα­κο­λου­θεί να εφαρ­μό­ζει προ­σω­ρι­νές ανα­στο­λές έκδοσης οικο­δο­μι­κών αδειών, με τις ισχύ­ου­σες παρα­τά­σεις σε συγκε­κρι­μέ­νες περιο­χές της Μυκόνου και της Σαντο­ρί­νης να φτάνουν έως τις 31 Δεκεμ­βρίου 2026, εφόσον δεν έχει προη­γη­θεί η έγκριση των σχε­τι­κών σχεδίων.

Βεβαίως, το νέο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό έχει θεσμο­θε­τη­θεί σε εθνικό επίπεδο από τον Αύγου­στο του 2026, απο­τε­λώ­ντας μια σημα­ντική θετική εξέλιξη. Δεν υπο­κα­θι­στά, όμως, την ανάγκη ολο­κλή­ρω­σης των ειδικών πολε­ο­δο­μι­κών ρυθ­μί­σεων για κάθε περιοχή, μέσα από τις οποίες θα καθο­ρι­στούν με ακρί­βεια οι επι­τρε­πό­με­νες χρήσεις γης και οι όροι της μελ­λο­ντι­κής ανά­πτυ­ξης.

Η καθυ­στέ­ρηση δημιουρ­γεί αβε­βαιό­τητα για επι­χει­ρη­μα­τίες, επεν­δυ­τές, ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των και τοπικές κοι­νω­νίες. Παράλ­ληλα, απο­δυ­να­μώ­νει την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα των ίδιων των κυβερ­νη­τι­κών εξαγ­γε­λιών για προ­στα­σία των προ­ο­ρι­σμών, καθώς η εφαρ­μογή σαφών και ορι­στι­κών κανόνων μετα­τί­θε­ται συνεχώς στο μέλλον.

Πριν, λοιπόν, τεθεί το ερώτημα πόση νέα του­ρι­στική ανά­πτυξη μπορούν να αντέ­ξουν η Μύκονος και η Σαντο­ρίνη τα επόμενα είκοσι χρόνια, η Πολι­τεία οφείλει να ολο­κλη­ρώ­σει τον πολε­ο­δο­μικό σχε­δια­σμό που εκκρε­μεί σήμερα. Η προ­στα­σία των νησιών, η ασφά­λεια δικαίου και η επεν­δυ­τική στα­θε­ρό­τητα δεν είναι αντι­κρουό­με­νοι στόχοι. Αντι­θέ­τως, μπορούν και πρέπει να εξυ­πη­ρε­τού­νται μέσα από ένα ολο­κλη­ρω­μένο και προ­βλέ­ψιμο θεσμικό πλαίσιο.

Πλη­ρο­φο­ρίες από το πρω­θυ­πουρ­γικό γραφείο ανα­φέ­ρουν ότι δόθηκε το πράσινο φως για να δημο­σιο­ποι­η­θούν τα ειδικά πολε­ο­δο­μικά εντός του αμέσως προ­σε­χούς δια­στή­μα­τος.

Νέες επεν­δυ­τι­κές ευκαι­ρίες στην υπό­λοιπη Ελλάδα

Σε αντι­δια­στολή με την περιο­ρι­σμένη δυνα­τό­τητα περαι­τέρω ανά­πτυ­ξης των ιδιαί­τερα δημο­φι­λών νησιών, ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης υπο­γράμ­μισε ότι υπάρ­χουν πολλές περιο­χές της Ελλάδας που εξα­κο­λου­θούν να δια­θέ­τουν σημα­ντικά ανα­ξιο­ποί­ητα του­ρι­στικά πλε­ο­νε­κτή­ματα.

Ανα­φέρ­θηκε χαρα­κτη­ρι­στικά στα νησιά του Βορείου και Ανα­το­λι­κού Αιγαίου, όπως η Χίος, όπου μπορούν να δημιουρ­γη­θούν νέες του­ρι­στι­κές επεν­δύ­σεις, εφόσον εξα­σφα­λι­στούν οι κατάλ­λη­λες υπο­δο­μές και η απαι­τού­μενη συν­δε­σι­μό­τητα. Στο πλαίσιο αυτό, επι­σή­μανε τη θετική συμβολή του πιλο­τι­κού προ­γράμ­μα­τος που διευ­κο­λύ­νει τις επι­σκέ­ψεις Τούρκων ταξι­διω­τών στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου.

Παράλ­ληλα, τάχθηκε υπέρ της ανά­πτυ­ξης μεγα­λύ­τε­ρων του­ρι­στι­κών επεν­δυ­τι­κών σχεδίων στην ηπει­ρω­τική χώρα και σε περιο­χές που δια­θέ­τουν επαρκή χώρο και δυνα­τό­τη­τες για οργα­νω­μένη ανά­πτυξη.

Η δια­φο­ρο­ποί­ηση αυτή έχει ανα­πτυ­ξιακή λογική. Η Ελλάδα δεν χρειά­ζε­ται να συγκε­ντρώ­νει διαρκώς νέες επεν­δύ­σεις στους ίδιους προ­ο­ρι­σμούς, όταν δια­θέ­τει περιο­χές με αξιό­λογο φυσικό περι­βάλ­λον, πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά και δυνα­τό­τη­τες δημιουρ­γίας ενός δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νου του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Ωστόσο, η ανά­δειξη νέων προ­ο­ρι­σμών δεν μπορεί να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί μόνο με επεν­δυ­τικά κίνητρα ή χωρο­τα­ξι­κές κατευ­θύν­σεις. Χρειά­ζο­νται αερο­πο­ρι­κές και ακτο­πλοϊ­κές συν­δέ­σεις, οδικά δίκτυα, ενέρ­γεια, ύδρευση, σύγ­χρο­νες δημό­σιες υπη­ρε­σίες και ένας ολο­κλη­ρω­μέ­νος σχε­δια­σμός που θα δια­σφα­λί­ζει ότι η ανά­πτυξη πραγ­μα­το­ποιεί­ται με βιώ­σι­μους όρους.

Υπο­δο­μές: Η πρόοδος και οι κυβερ­νη­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός ανα­γνώ­ρισε τη σημα­ντική πρόοδο που έχει πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στις του­ρι­στι­κές υπο­δο­μές της χώρας, δίνο­ντας ιδιαί­τερη έμφαση στην ανα­βάθ­μιση των αερο­δρο­μίων κατά την τελευ­ταία δεκα­ε­τία. Ταυ­τό­χρονα, παρα­δέ­χθηκε ότι εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν σημα­ντι­κές ανάγκες για επεν­δύ­σεις στους λιμένες, στις ακτο­πλοϊ­κές μετα­φο­ρές και στην ευρύ­τερη συν­δε­σι­μό­τητα των προ­ο­ρι­σμών.

Η παρα­δοχή αυτή έχει ιδιαί­τερη σημασία, διότι η του­ρι­στική ανά­πτυξη δεν μπορεί να στη­ρί­ζε­ται απο­κλει­στικά στις ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις. Η ποιό­τητα της εμπει­ρίας του επι­σκέ­πτη, αλλά και η καθη­με­ρι­νό­τητα των κατοί­κων, εξαρ­τώ­νται σε μεγάλο βαθμό από την επάρ­κεια και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα των δημό­σιων υπο­δο­μών.

Οι επι­χει­ρή­σεις έχουν πραγ­μα­το­ποι­ή­σει τα τελευ­ταία χρόνια σημα­ντι­κές επεν­δύ­σεις στην ανα­βάθ­μιση των εγκα­τα­στά­σεων και των υπη­ρε­σιών τους. Είναι, επο­μέ­νως, εύλογο να ανα­μέ­νουν αντί­στοιχο ρυθμό ανα­βάθ­μι­σης των δημό­σιων υπο­δο­μών, ιδιαί­τερα στους προ­ο­ρι­σμούς που συνει­σφέ­ρουν σημα­ντικά στα δημόσια έσοδα.

Η προ­στα­σία των προ­ο­ρι­σμών και η αντι­με­τώ­πιση των πιέσεων που δημιουρ­γεί η του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα απαι­τούν έργα και συγκε­κρι­μέ­νες παρεμ­βά­σεις, όχι μόνο νέους περιο­ρι­σμούς. Και ασφαλώς απαι­τούν απο­τε­λε­σμα­τική αξιο­ποί­ηση των πόρων που εισπράτ­τει το Δημόσιο από την του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα.

Η αντί­φαση των τιμών: Πώς ζητεί­ται συγκρά­τηση όταν αυξά­νο­νται οι φόροι και τα τέλη;

Ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζει η τοπο­θέ­τηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη για τη σχέση ποιό­τη­τας και τιμής του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Ο Πρω­θυ­πουρ­γός επι­σή­μανε ότι, σε περιό­δους ισχυρής ζήτησης, οι επι­χει­ρή­σεις μπορεί να μπουν στον πει­ρα­σμό των υπερ­βο­λι­κών χρε­ώ­σεων, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι η δια­τή­ρηση του value for money απο­τε­λεί βασική προ­ϋ­πό­θεση για τη μακρο­πρό­θε­σμη αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της χώρας.

Η επι­σή­μανση είναι ορθή. Η Ελλάδα δεν μπορεί να θεωρεί δεδο­μένη την προ­τί­μηση των διεθνών επι­σκε­πτών, ούτε να αγνοεί τον αντα­γω­νι­σμό με άλλους μεσο­γεια­κούς προ­ο­ρι­σμούς. Οι αδι­καιο­λό­γη­τες αυξή­σεις τιμών και η ανα­ντι­στοι­χία μεταξύ κόστους και προ­σφε­ρό­με­νων υπη­ρε­σιών μπορούν πράγ­ματι να πλήξουν τη διεθνή εικόνα του προ­ο­ρι­σμού.

Ωστόσο, η συγκε­κρι­μένη αναφορά ανα­δει­κνύει μια βασική αντί­φαση της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής: η Πολι­τεία ζητεί από τις επι­χει­ρή­σεις να συγκρα­τούν τις τιμές και να παρα­μέ­νουν αντα­γω­νι­στι­κές, ενώ η ίδια έχει αυξήσει σημα­ντικά τα τελευ­ταία χρόνια τις επι­βα­ρύν­σεις που επη­ρε­ά­ζουν το συνο­λικό κόστος των δια­κο­πών.

Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα απο­τε­λεί το τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τική κρίση, το οποίο κατά την περίοδο Απρι­λίου–Οκτω­βρίου φτάνει τα 15 ευρώ ανά δωμάτιο και δια­νυ­κτέ­ρευση για ξενο­δο­χεία πέντε αστέρων. Το τέλος επι­βα­ρύ­νει απευ­θείας τον επι­σκέ­πτη και εισπράτ­τε­ται χωριστά από το ξενο­δο­χείο, προ­στί­θε­ται όμως στο τελικό ποσό που καλεί­ται να πλη­ρώ­σει για τις δια­κο­πές του.

Αντί­στοιχα, το τέλος κρουα­ζιέ­ρας φτάνει τα 20 ευρώ ανά απο­βι­βα­ζό­μενο επιβάτη στη Μύκονο και στη Σαντο­ρίνη κατά την περίοδο υψηλής ζήτησης. Και εδώ πρό­κει­ται για μια επι­βά­ρυνση που, ανε­ξάρ­τητα από τους στόχους δια­χεί­ρι­σης των του­ρι­στι­κών ροών, επη­ρε­ά­ζει το συνο­λικό κόστος της ταξι­διω­τι­κής εμπει­ρίας.

Σε αυτά προ­στί­θε­νται οι υφι­στά­με­νες φορο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις, τα δημο­τικά τέλη, οι ασφα­λι­στι­κές και εργο­δο­τι­κές επι­βα­ρύν­σεις, καθώς και το αυξη­μένο λει­τουρ­γικό κόστος που αντι­με­τω­πί­ζουν πολλές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις. Ασφαλώς, οι παρά­γο­ντες αυτοί δεν είναι όλοι φόροι ούτε επι­δρούν με τον ίδιο τρόπο στην τελική τιμή. Το συνο­λικό τους απο­τέ­λε­σμα, όμως, περιο­ρί­ζει την ευε­λι­ξία των επι­χει­ρή­σεων και αυξάνει την οικο­νο­μική πίεση στην του­ρι­στική αγορά.

Ας ληφθεί υπόψη ένα απλό παρά­δειγμα: για μια επτα­ή­μερη διαμονή σε ξενο­δο­χείο πέντε αστέρων κατά τη θερινή περίοδο, το τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας ανέρ­χε­ται σε 105 ευρώ ανά δωμάτιο. Πρό­κει­ται για ένα ποσό που δεν απο­τε­λεί έσοδο του ξενο­δο­χείου, αλλά ο επι­σκέ­πτης το προ­σμε­τρά, απο­λύ­τως δικαιο­λο­γη­μένα, στο συνο­λικό κόστος των δια­κο­πών του.

Επο­μέ­νως, η συζή­τηση για την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα των τιμών δεν μπορεί να αφορά μόνο την τιμο­λο­γιακή πολι­τική των επι­χει­ρή­σεων. Πρέπει να περι­λαμ­βά­νει και τη συμβολή της ίδιας της Πολι­τείας στη δια­μόρ­φωση του τελικού κόστους του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Και εδώ είναι απα­ραί­τητη μια ισορ­ρο­πη­μένη προ­σέγ­γιση. Κανείς δεν υπο­στη­ρί­ζει ότι η χρη­μα­το­δό­τηση της περι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σίας, των υπο­δο­μών ή της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης δεν απαιτεί πόρους. Όμως η επιβολή πρό­σθε­των επι­βα­ρύν­σεων πρέπει να συνο­δεύ­ε­ται από σαφή αντα­πο­δο­τι­κό­τητα, απο­τε­λε­σμα­τική αξιο­ποί­ηση των εσόδων και αξιο­λό­γηση των επι­πτώ­σεων στην αντα­γω­νι­στι­κό­τητα.

Ακόμη περισ­σό­τερο, η κυβέρ­νηση οφείλει να εξε­τά­ζει εάν η συνεχής αύξηση του κόστους για τον επι­σκέ­πτη και την επι­χεί­ρηση συμ­βα­δί­ζει με τον δια­κη­ρυγ­μένο στόχο της μεγα­λύ­τε­ρης του­ρι­στι­κής δαπάνης και της προ­σέλ­κυ­σης περισ­σό­τε­ρων επι­σκε­πτών εκτός περιό­δου αιχμής.

Διότι η αύξηση της μέσης δαπάνης δεν είναι αυτο­σκο­πός. Το ζητού­μενο είναι να αυξά­νε­ται η πραγ­μα­τική οικο­νο­μική αξία της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και όχι απλώς το ποσό που υπο­χρε­ώ­νε­ται να πλη­ρώ­σει ο επι­σκέ­πτης εξαι­τίας πρό­σθε­των χρε­ώ­σεων.

Η συγκρά­τηση των τιμών απο­τε­λεί ευθύνη της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, αλλά η δημιουρ­γία ενός αντα­γω­νι­στι­κού φορο­λο­γι­κού και λει­τουρ­γι­κού περι­βάλ­λο­ντος απο­τε­λεί ευθύνη της κυβέρ­νη­σης. Η μία υπο­χρέ­ωση δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ανε­ξάρ­τητα από την άλλη.

Ορεινός Του­ρι­σμός, αυθε­ντι­κές εμπει­ρίες και μεγα­λύ­τερη του­ρι­στική περί­ο­δος

Μια ακόμη θετική διά­σταση της στρα­τη­γι­κής που παρου­σί­ασε ο Πρω­θυ­πουρ­γός αφορά τη δια­φο­ρο­ποί­ηση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και την ανά­δειξη της Ελλάδας πέρα από το παρα­δο­σιακό μοντέλο των καλο­και­ρι­νών δια­κο­πών.

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης ανα­φέρ­θηκε στις σημα­ντι­κές δυνα­τό­τη­τες του ορεινού Του­ρι­σμού, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η κλι­μα­τική αλλαγή επη­ρε­ά­ζει ήδη τις ταξι­διω­τι­κές επι­λο­γές και δημιουρ­γεί αυξα­νό­μενο ενδια­φέ­ρον για προ­ο­ρι­σμούς με ηπιό­τε­ρες θερ­μο­κρα­σίες. Παράλ­ληλα, υπο­γράμ­μισε την αξία των αυθε­ντι­κών εμπει­ριών, της γαστρο­νο­μίας, των τοπικών παρα­δό­σεων, των παρα­δο­σια­κών τεχνών και της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς.

Ιδιαί­τερη σημασία έχει η ανα­γνώ­ριση ότι οι εμπει­ρίες υψηλής προ­στι­θέ­με­νης αξίας δεν προ­ϋ­πο­θέ­τουν απο­κλει­στικά μεγάλες ξενο­δο­χεια­κές επεν­δύ­σεις. Μικρά και οικο­γε­νειακά κατα­λύ­ματα, επι­χει­ρή­σεις υπαί­θριων δρα­στη­ριο­τή­των και τοπικοί παρα­γω­γοί μπορούν να συμ­βά­λουν καθο­ρι­στικά στην ανά­πτυξη ενός δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νου, ποιο­τι­κού και περισ­σό­τερο αυθε­ντι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός έκανε επίσης αναφορά σε προ­πα­ρα­σκευα­στική πρω­το­βου­λία για την εκπαί­δευση και πιστο­ποί­ηση οδηγών βουνού, με στόχο τη δημιουρ­γία νέων επαγ­γελ­μα­τι­κών δυνα­το­τή­των για τους νέους ανθρώ­πους.

Η επι­μή­κυνση της περιό­δου συν­δέ­ε­ται άμεσα με αυτή τη στρα­τη­γική. Όπως επι­σή­μανε, η του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα εκτεί­νε­ται πλέον από τον Μάρτιο μέχρι τον Νοέμ­βριο σε περισ­σό­τε­ρους προ­ο­ρι­σμούς, ενώ υπάρ­χουν δυνα­τό­τη­τες περαι­τέρω ανά­πτυ­ξης και κατά τους χει­με­ρι­νούς μήνες.

Το στοί­χημα είναι η ανά­πτυξη αυτή να υπο­στη­ρι­χθεί με επαρ­κείς υπο­δο­μές, οργα­νω­μέ­νες δρα­στη­ριό­τη­τες και στο­χευ­μένη διεθνή προβολή, ώστε η Ελλάδα να μην απο­τε­λεί απλώς έναν ελκυ­στικό θερινό προ­ο­ρι­σμό, αλλά μια χώρα που προ­σφέ­ρει δια­φο­ρε­τι­κές ταξι­διω­τι­κές εμπει­ρίες σε ολό­κληρη τη διάρ­κεια του έτους.

Του­ρι­στική εκπαί­δευση και εργα­ζό­με­νοι: Σωστή στό­χευση, ανάγκη για πράξεις

Σημα­ντική θέση στη συζή­τηση κατείχε και το ζήτημα της του­ρι­στι­κής εκπαί­δευ­σης. Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης υπο­στή­ριξε ότι μια χώρα που φιλο­δο­ξεί να προ­σφέ­ρει ένα από τα καλύ­τερα του­ρι­στικά προ­ϊ­ό­ντα στον κόσμο πρέπει να δια­θέ­τει αντί­στοι­χης ποιό­τη­τας εκπαί­δευση και κατάρ­τιση.

Η επι­σή­μανση είναι ιδιαί­τερα σημα­ντική, καθώς ο ελλη­νι­κός Του­ρι­σμός αντι­με­τω­πί­ζει μεγάλες ανάγκες σε ανθρώ­πινο δυνα­μικό, ενώ η διαρκής ανα­βάθ­μιση του προ­ϊ­ό­ντος απαιτεί περισ­σό­τε­ρες και καλύ­τερα εξει­δι­κευ­μέ­νες δεξιό­τη­τες.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέρ­θηκε στη δυνα­τό­τητα συνερ­γα­σίας με τον ιδιω­τικό τομέα, στις νέες προ­ο­πτι­κές της ανώ­τα­της εκπαί­δευ­σης και στην ανάγκη δημιουρ­γίας ουσια­στι­κών επαγ­γελ­μα­τι­κών ευκαι­ριών. Παράλ­ληλα, ανα­γνώ­ρισε ότι η εποχική απα­σχό­ληση για πέντε ή έξι μήνες τον χρόνο δεν απο­τε­λεί ιδανικό μοντέλο για τους εργα­ζο­μέ­νους, συν­δέ­ο­ντας τη διεύ­ρυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου με τη δυνα­τό­τητα στα­θε­ρό­τε­ρης εργα­σίας.

Ωστόσο, η ανα­βάθ­μιση της του­ρι­στι­κής εκπαί­δευ­σης απαιτεί συγκε­κρι­μένο σχέδιο, επαρκή χρη­μα­το­δό­τηση και στενή σύνδεση με τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες των επι­χει­ρή­σεων. Δεν αρκεί η ανα­γνώ­ριση των προ­βλη­μά­των, όταν ο κλάδος εξα­κο­λου­θεί να αντι­με­τω­πί­ζει ελλεί­ψεις προ­σω­πι­κού, δυσκο­λίες στε­λέ­χω­σης και ζητή­ματα στέ­γα­σης εργα­ζο­μέ­νων στους δημο­φι­λείς του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς.

Η αναφορά του Πρω­θυ­πουρ­γού στη δυνα­τό­τητα νόμιμης προ­σέλ­κυ­σης εργα­ζο­μέ­νων από τρίτες χώρες μέσω συμ­φω­νιών κινη­τι­κό­τη­τας έχει πρα­κτικό ενδια­φέ­ρον. Χρειά­ζε­ται, όμως, να απο­τε­λέ­σει μέρος μιας ευρύ­τε­ρης πολι­τι­κής, η οποία θα ενι­σχύει την επαγ­γελ­μα­τική εκπαί­δευση, θα διευ­κο­λύ­νει την πρό­σβαση των νέων στα του­ρι­στικά επαγ­γέλ­ματα και θα στη­ρί­ζει τις επι­χει­ρή­σεις στην προ­σπά­θεια προ­σέλ­κυ­σης και δια­τή­ρη­σης προ­σω­πι­κού.

Βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις, Golden Visa και στε­γα­στικό

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέρ­θηκε επίσης στις επι­πτώ­σεις της αυξη­μέ­νης ζήτησης ακι­νή­των στην αγορά κατοι­κίας, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ότι το στε­γα­στικό πρό­βλημα απο­τε­λεί σημα­ντική πρό­κληση για ολό­κληρη την Ευρώπη.

Στάθηκε στην αύξηση των επεν­δυ­τι­κών ορίων του προ­γράμ­μα­τος Golden Visa και στα περιο­ρι­στικά μέτρα για νέες βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις σε περιο­χές του κέντρου της Αθήνας, επι­ση­μαί­νο­ντας την ανάγκη να προ­στα­τευ­τεί η παρου­σία μόνιμων κατοί­κων στις αστικές περιο­χές.

Παράλ­ληλα, ανα­γνώ­ρισε ότι οι βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις συμ­βάλ­λουν στην οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα και δεν μπορούν να αντι­με­τω­πί­ζο­νται μονο­διά­στατα ως πρό­βλημα.

Πρό­κει­ται για ένα σύνθετο ζήτημα που απαιτεί ισορ­ρο­πία ανάμεσα στην επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα, στην προ­στα­σία της ιδιο­κτη­σίας και στην πρό­σβαση των πολιτών σε προσιτή κατοι­κία. Ο Του­ρι­σμός απο­τε­λεί παρά­γο­ντα αυξη­μέ­νης ζήτησης σε ορι­σμέ­νες περιο­χές, αλλά δεν μπορεί να θεω­ρεί­ται ο απο­κλει­στι­κός υπεύ­θυ­νος για ένα πρό­βλημα που συν­δέ­ε­ται επίσης με την περιο­ρι­σμένη προ­σφορά κατοι­κιών, το κόστος κατα­σκευής και τις ευρύ­τε­ρες συν­θή­κες της αγοράς ακι­νή­των.

Η ανα­γνώ­ριση της ελλη­νι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας

Από τα πλέον θετικά σημεία της τοπο­θέ­τη­σης του Κυριά­κου Μητσο­τάκη ήταν η ανα­γνώ­ριση της καθο­ρι­στι­κής συμ­βο­λής των Ελλήνων επι­χει­ρη­μα­τιών στην ανά­πτυξη του Του­ρι­σμού.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός απέδωσε σημα­ντικό μέρος της διε­θνούς επι­τυ­χίας της χώρας στους ανθρώ­πους που επέν­δυ­σαν, δημιούρ­γη­σαν νέα προ­ϊ­ό­ντα, ανέ­πτυ­ξαν προ­ο­ρι­σμούς και συνέ­βα­λαν στην ποιο­τική ανα­βάθ­μιση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Ανα­φέρ­θηκε μάλιστα στη δυνα­τό­τητα ελλη­νι­κών του­ρι­στι­κών brands να ανα­πτυ­χθούν και εκτός συνόρων, αξιο­ποιώ­ντας την τεχνο­γνω­σία και την εμπει­ρία που έχουν απο­κτή­σει.

Η ανα­γνώ­ριση αυτή είναι ουσια­στική. Ο ελλη­νι­κός Του­ρι­σμός στη­ρί­ζε­ται σε μεγάλο βαθμό στη δια­χρο­νική προ­σπά­θεια της ιδιω­τι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, από τις μεγάλες επεν­δύ­σεις και τους διεθνώς αντα­γω­νι­στι­κούς ξενο­δο­χεια­κούς ομίλους μέχρι τις μικρο­με­σαίες και οικο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις που απο­τε­λούν τη ραχο­κο­κα­λιά της του­ρι­στι­κής οικο­νο­μίας.

Ακριβώς γι’ αυτό, η στήριξη της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας πρέπει να απο­τυ­πώ­νε­ται και στις εφαρ­μο­ζό­με­νες πολι­τι­κές. Σταθερό φορο­λο­γικό περι­βάλ­λον, ταχύ­τε­ρες αδειο­δο­τή­σεις, περιο­ρι­σμός της γρα­φειο­κρα­τίας, σύγ­χρο­νες υπο­δο­μές και σαφείς κανόνες ανά­πτυ­ξης είναι βασικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη δια­τή­ρηση της επεν­δυ­τι­κής δυνα­μι­κής.

Το 2027 απαιτεί προσοχή και ρεα­λι­σμό

Παρότι η συζή­τηση επι­κε­ντρώ­θηκε κυρίως στη μακρο­πρό­θε­σμη στρα­τη­γική, δεν μπορεί να αγνοη­θεί η συγκυ­ρία μέσα στην οποία πραγ­μα­το­ποιεί­ται.

Τα μηνύ­ματα που κατα­γρά­φη­καν στη WTM London 2026 ανέ­δει­ξαν συγκρα­τη­μένο προ­βλη­μα­τι­σμό για την πορεία των προ­κρα­τή­σεων του 2027, όχι απο­κλει­στικά για την Ελλάδα αλλά συνο­λικά για τους μεσο­γεια­κούς προ­ο­ρι­σμούς. Η εικόνα αυτή δεν προ­δι­κά­ζει το τελικό απο­τέ­λε­σμα της επό­με­νης χρονιάς, καθώς η συμπε­ρι­φορά των ταξι­διω­τών έχει μετα­βλη­θεί και οι κρα­τή­σεις πραγ­μα­το­ποιού­νται συχνά πλη­σιέ­στερα στον χρόνο ανα­χώ­ρη­σης.

Υπο­γραμ­μί­ζει, ωστόσο, την ανάγκη προ­σε­κτι­κών εκτι­μή­σεων, ευε­λι­ξίας και απο­φυ­γής του εφη­συ­χα­σμού. Η δια­τή­ρηση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, η προ­σαρ­μογή στις διε­θνείς συν­θή­κες και η έγκαιρη αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των πρέπει να απο­τε­λέ­σουν βασικές προ­τε­ραιό­τη­τες, ιδιαί­τερα σε ένα περι­βάλ­λον πιέσεων στην αγο­ρα­στική δύναμη των Ευρω­παίων κατα­να­λω­τών.

Η επόμενη ημέρα χρειά­ζε­ται συνέ­πεια

Η στρα­τη­γική που παρου­σί­ασε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης περι­λαμ­βά­νει σημα­ντι­κές και, σε μεγάλο βαθμό, ορθές κατευ­θύν­σεις για τον ελλη­νικό Του­ρι­σμό. Η ενί­σχυση της ποιό­τη­τας, η αύξηση της οικο­νο­μι­κής από­δο­σης, η επι­μή­κυνση της περιό­δου, η ανά­πτυξη νέων προ­ο­ρι­σμών, η προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και η ανα­βάθ­μιση της εκπαί­δευ­σης απο­τε­λούν ανα­γκαίες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη δια­τή­ρηση της ισχυρής θέσης της Ελλάδας στη διεθνή αγορά.

Η ουσια­στική ανα­γνώ­ριση της συμ­βο­λής των Ελλήνων επι­χει­ρη­μα­τιών είναι επίσης ιδιαί­τερα θετική και δημιουρ­γεί προσ­δο­κίες για μεγα­λύ­τερη συνερ­γα­σία δημό­σιου και ιδιω­τι­κού τομέα.

Ωστόσο, το ζητού­μενο δεν βρί­σκε­ται μόνο στη δια­τύ­πωση μιας σωστής στρα­τη­γι­κής, αλλά κυρίως στη συνέ­πεια της εφαρ­μο­γής της.

Δεν μπορεί, από τη μία πλευρά, να ζητεί­ται από τις επι­χει­ρή­σεις να συγκρα­τούν τις τιμές, όταν η ίδια η Πολι­τεία αυξάνει τις επι­βα­ρύν­σεις που επη­ρε­ά­ζουν το κόστος των δια­κο­πών. Ούτε μπορεί, από την άλλη, να τίθεται ως προ­τε­ραιό­τητα η προ­στα­σία της Μυκόνου και της Σαντο­ρί­νης, όταν τα Ειδικά Πολε­ο­δο­μικά Σχέδια που θα καθο­ρί­σουν τους κανόνες ανά­πτυ­ξης των δύο νησιών παρα­μέ­νουν, με ευθύνη της κρα­τι­κής διοί­κη­σης, ανο­λο­κλή­ρωτα.

Η επι­σή­μανση αυτών των αντι­φά­σεων δεν μειώνει τη σημασία των θετικών πρω­το­βου­λιών. Αντι­θέ­τως, ανα­δει­κνύει όσα πρέπει να γίνουν ώστε οι κυβερ­νη­τι­κές επι­διώ­ξεις να μετα­τρα­πούν σε μετρή­σιμα απο­τε­λέ­σματα.

Ο ελλη­νι­κός Του­ρι­σμός έχει απο­δεί­ξει ότι δια­θέ­τει ανθε­κτι­κό­τητα, εξω­στρέ­φεια και ισχυρή επι­χει­ρη­μα­τική δυνα­μική. Έχει συμ­βά­λει απο­φα­σι­στικά στην ανά­καμψη της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, έχει προ­σελ­κύ­σει σημα­ντι­κές επεν­δύ­σεις και εξα­κο­λου­θεί να προ­σφέ­ρει πολύ­τιμα δημόσια έσοδα και θέσεις εργα­σίας.

Για να συνε­χί­σει να πετυ­χαί­νει, χρειά­ζε­ται μια Πολι­τεία που δεν θα περιο­ρί­ζε­ται να ζητά περισ­σό­τερα από τις επι­χει­ρή­σεις, αλλά θα ανα­λαμ­βά­νει έμπρα­κτα και το δικό της μερίδιο ευθύνης.

Αυτό απο­τε­λεί την ουσια­στι­κό­τερη προ­ϋ­πό­θεση για έναν ελλη­νικό Του­ρι­σμό πραγ­μα­τικά αντα­γω­νι­στικό, βιώσιμο και οικο­νο­μικά ισχυρό.

Πηγή: money-tourism.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.