ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τώνια Μοροπούλου για το Πολυτεχνείο: Κάποιοι φαντάροι πυροβολούσαν, οι άλλοι τους έσπρωξαν, οι σφαίρες πήγαν στα δέντρα

news room 1 λεπτό ανάγνωση
ΜΟΡΟΠΟΥΛΟΥ ΤΩΝΙΑ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η Τώνια Μορο­πού­λου, πρω­τα­γω­νί­στρια της Εξέ­γερ­σης του Πολυ­τε­χνείου, αφη­γεί­ται τη δράση της και τη συμ­με­τοχή της στον ραδιο­φω­νικό σταθμό των φοι­τη­τών.
  • Θυμάται ότι οι δια­δη­λω­τές αρνή­θη­καν να εγκα­τα­λεί­ψουν το Πολυ­τε­χνείο, παρά τις προει­δο­ποι­ή­σεις για αιμα­το­χυ­σία, και στο τέλος έψαλαν τον εθνικό ύμνο.
  • Κατά την απο­χώ­ρησή τους, στρα­τιώ­τες τούς απεί­λη­σαν και πυρο­βό­λη­σαν, ενώ άλλοι στρα­τιώ­τες παρε­νέ­βη­σαν και οι σφαίρες εξο­στρα­κί­στη­καν στα δέντρα.
  • Η Μορο­πού­λου συνε­λή­φθη και βασα­νί­στηκε, αλλά τονίζει πως η αγάπη για τη ζωή και ο αγώνας για «Ψωμί, Παιδεία, Ελευ­θε­ρία» υπε­ρί­σχυ­σαν του φόβου και δεν γνώ­ρι­σαν υπο­χώ­ρηση.

Η Τώνια Μορο­πού­λου. Από τους μεγά­λους πρω­τα­γω­νι­στές της Εξέ­γερ­σης του Πολυ­τε­χνείου. Το κορίτσι της Σχολής Χημικών Μηχα­νι­κών. Μαζί με τη Μαρία Δαμα­νάκη. Το κορίτσι που πρώτο ανα­κά­λυψε τον ραδιο­φω­νικό πομπό. Η Τώνια, η καθη­γή­τρια στο Πρίν­στον και τη Βενετία. Η Τώνια με τη χαρα­κτη­ρι­στική βελού­δινη και κάπως νωχε­λική φωνή. Αφη­γεί­ται και ακού­γο­ντάς τη με δάκρυα υπο­κλί­νε­σαι στον αγώνα της. Και τους αγώνες εκείνων των παιδιών.

Ανάμεσα στα άλλα λέει πως όλοι στο Πολυ­τε­χνείο εκείνη την εποχή, όπως «ο Βασίλης Πεντά­ρης, που ανήκε σε αυτόν τον παρα­δο­σιακό χώρο της ΕΡΕ, ήταν από τους πρω­το­στά­τες της Εξέ­γερ­σης». Επίσης, ότι «θυμάμαι να στέ­κο­μαι μπροστά στον πομπό και να λέω εντελώς αυθόρ­μητα: “Ελλη­νικέ λαέ, σας μιλά ο ραδιο­φω­νι­κός σταθμός των ελεύ­θε­ρων αγω­νι­ζο­μέ­νων φοι­τη­τών, των ελεύ­θε­ρων αγω­νι­ζο­μέ­νων Ελλήνων”». Και όταν την Παρα­σκευή μαζεύ­τη­καν σύννεφα πυκνά, «όλες οι δυνά­μεις της παρα­δο­σια­κής Αρι­στε­ράς, με τον φόβο της αιμα­το­χυ­σίας, έλεγαν το ίδιο: “Φύγετε γιατί θα σας σκο­τώ­σουν”. Αλλά εμείς δεν θέλαμε να φύγουμε και τελικά είπαμε τον εθνικό ύμνο».

Γιατί; «Είχαμε ξεπε­ρά­σει την έννοια του φόβου, ήταν μια κατά­σταση εντελώς δια­φο­ρε­τική από αυτές που μπορεί να φαντα­στεί ένας άνθρω­πος».

Και όταν ανα­γκά­στη­καν να εγκα­τα­λεί­ψουν, «κάποιοι στρα­τιώ­τες μάς φώναζαν: “Σηκώστε τα χέρια γιατί θα σας σκο­τώ­σουμε”. Εμείς δεν σηκώ­σαμε τα χέρια, δεν επρό­κειτο να παρα­δο­θούμε».

Μάλιστα, «την ώρα που πυρο­βο­λού­σαν, κάποιοι άλλοι φαντά­ροι τούς έσπρω­ξαν και οι σφαίρες εξο­στρα­κί­στη­καν στα δέντρα».

Οταν την έπιασαν, «τους είπα: “Δεν έχω τίποτ’ άλλο να πω, πηγαί­νετέ με όπου θέλετε”». Και οι βασα­νι­στές της την εγκα­τέ­λει­ψαν: «Εφτασαν σε τέτοιο σημείο, που πολλοί από τους βασα­νι­στές μου παραι­τή­θη­καν».

Τελικά, «αυτό που κρατάω είναι ότι υπήρχε μέσα μας η αγάπη για τη ζωή, η οποία ήταν υπέρ­τερη. Το “Ψωμί, Παιδεία, Ελευ­θε­ρία” ήταν ένας αγώνας μέχρι τέλους, χωρίς καμιά υπο­χώ­ρηση και καμιά παρά­δοση».

Τώνια, πες τα! Και τα είπε.

Δια­βά­στε περισ­σό­τερα στο protothema.gr

Πηγή: protothema.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.