Δόξα Καρδάμαινας: Κραυγή απόγνωσης για το γηπεδικό!

Στο απρο­χώ­ρητο έχει φτάσει για τους ανθρώ­πους της Δόξας η κατά­σταση με τις γηπε­δι­κές εγκα­τα­στά­σεις της Καρ­δά­μαι­νας.

Με μακρο­σκελή ανα­κοί­νωσή της, η οποία μοιάζει με κραυγή από­γνω­σης, η διοί­κηση του συλ­λό­γου ζητάει λύσεις… χθες, στρέ­φο­ντας τα “πυρά” της κατά των αρμό­διων του Δήμου Κω, τόσο για την καθυ­στέ­ρηση της αλλαγής του συν­θε­τι­κού τάπητα του γηπέδου, όσο και για την αδια­φο­ρία στο θέμα της απο­κα­τά­στα­σης της λει­τουρ­γίας του συστή­μα­τος ηλε­κτρο­φω­τι­σμού.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό, πως το κυρια­κά­τικο παι­χνίδι της Δόξας με τη Ρόδο για την 6η αγω­νι­στική του πρω­τα­θλή­μα­τος της Α’ κατη­γο­ρίας Blue Star Ferries λίγο έλλειψε να τινα­χθεί στον αέρα, λόγω βλάβης σε έναν εκ των πυλώνων.

Τα φώτα επα­νήλ­θαν μεν, ωστόσο η φιλο­ξε­νού­μενη απο­στολή έχασε το πλοίο της επι­στρο­φής, με απο­τέ­λε­σμα να ανα­χω­ρή­σει από το νησί του Ιππο­κράτη στις 5 τα χαρά­ματα της Δευ­τέ­ρας.

Η οργι­σμένη ανα­κοί­νωση του συλ­λό­γου:

“Το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της Δόξας Καρ­δά­μαι­νας εκφρά­ζει δημόσια την οργή και την έντονη αγα­νά­κτησή του για την απα­ρά­δε­κτη κατά­σταση στην οποία παρα­μέ­νει το γήπεδό μας, καθώς και για την εξορ­γι­στική, συνε­χι­ζό­μενη αδια­φο­ρία των αρμο­δίων του Δήμου.

Εδώ και πάρα πολύ καιρό, δίνουμε έναν καθη­με­ρινό αγώνα, εντελώς αβο­ή­θη­τοι, ώστε να φέρουμε και να δια­τη­ρή­σουμε τις αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις σε μια στοι­χειω­δώς λει­τουρ­γική κατά­σταση που να αντα­πο­κρί­νε­ται στις μίνι­μουμ προ­ϋ­πο­θέ­σεις διε­ξα­γω­γής επί­ση­μων αγώνων.

Τα τελευ­ταία χρόνια ζήσαμε ένα ατε­λεί­ωτο σίριαλ μέχρι να υπάρξει επι­τέ­λους μια δημόσια δέσμευση για την αλλαγή του τάπητα. Ακόμα όμως και σε αυτό, το χρο­νο­διά­γραμμα που εσείς οι ίδιοι μας είχατε περι­γρά­ψει έχει ήδη καθυ­στε­ρή­σει κατά 8 μήνες με βάση τη δική σας εκτί­μηση – και ελπί­ζουμε ειλι­κρινά να μείνει εκεί.

Παράλ­ληλα, το πρό­βλημα με τον φωτισμό του γηπέδου απο­τε­λεί μια μόνιμη πληγή. Τα φώτα δεν άναψαν ποτέ στο σύνολό τους, οι αστο­χίες και οι βλάβες είναι συνε­χείς, και παλεύ­ουμε μόνοι μας, με δικούς μας ηλε­κτρο­λό­γους, για να εντο­πί­σουμε προ­βλή­ματα και να δώσουμε λύσεις. Έχουμε απο­στεί­λει επίσημα έγγραφα και emails στις 10/6, στις 28/7 και στις 19/9 προς όλα τα αρμόδια τμήματα του Δήμου, ζητώ­ντας έστω μια συνά­ντηση. Δεν λάβαμε καμία απο­λύ­τως απά­ντηση.

Το πιο προ­κλη­τικό είναι πως γνω­ρί­ζουμε άριστα ότι τα ανταλ­λα­κτικά και οι νέοι προ­βο­λείς βρί­σκο­νται εδώ και του­λά­χι­στον δύο μήνες στις απο­θή­κες. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να μην περισ­σεύει ούτε μία μέρα ώστε να έρθει ένα συνερ­γείο να τα τοπο­θε­τή­σει.

Εχθές συνέβη ακριβώς αυτό για το οποίο προει­δο­ποιού­σαμε: εν ώρα επί­ση­μου αγώνα, και ενώ λει­τουρ­γού­σαν μετά βίας οι 14 από τους 24 προ­βο­λείς, έσβησε ξαφνικά ένας ολό­κλη­ρος πυλώνας. Το απο­τέ­λε­σμα; Διακοπή του αγώνα για 20 λεπτά, με συνέ­πεια η φιλο­ξε­νού­μενη ομάδα να χάσει το καράβι της επι­στρο­φής και να υπο­βλη­θεί σε μια απί­στευτη ταλαι­πω­ρία. Για ποιον λόγο να ανα­γκα­ζό­μα­στε εμείς να απο­λο­γού­μα­στε στους φιλο­ξε­νού­με­νους για τη δική σας αδια­φο­ρία;

Μην αυτα­πα­τά­στε ότι θα στα­μα­τή­σουμε να αγω­νι­ζό­μα­στε για καλύ­τε­ρες συν­θή­κες για τους αθλητές μας, θεω­ρώ­ντας ότι μας κλεί­σατε το στόμα με τη δέσμευση για αλλαγή τάπητα. Κάθε φορά ακο­λου­θούμε τον θεσμικό, χαμηλών τόνων δρόμο και το μόνο που εισπράτ­τουμε είναι αδια­φο­ρία, μέχρι να ανα­γκα­στούμε να προ­χω­ρή­σουμε σε έντονη και δημόσια δια­μαρ­τυ­ρία. Το γεγονός ότι επι­λέ­γουμε τη σοβα­ρό­τητα και απο­φεύ­γουμε τις εντά­σεις, μην δια­νοη­θείτε να το εκλά­βετε ως αδυ­να­μία.

Δεν είμαστε ιθα­γε­νείς να μας μοι­ρά­ζετε καθρε­φτά­κια. Δεν ζητάμε χάρες και δεν μας κάνετε χάρες. Ζητάμε τα αυτο­νό­ητα για τα παιδιά μας και τον τόπο μας. Έχουμε κατα­ντή­σει ζητιά­νοι για τα στοι­χειώδη και η υπομονή μας έχει πλέον πιστω­τικό υπό­λοιπο.

Περι­μέ­νουμε στοι­χειώδη συνέ­πεια μεταξύ λόγων και έργων, του­λά­χι­στον από εδώ και στο εξής”.